Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Kullanılan Bilişim Teknolojileri Üzerine Bir İnceleme

Abstract

Günümüz küreselleşen dünyasında yaşamın her alanında kullanılan bilişim teknolojilerini yabancı dil öğretiminde de kullanmak artık bir seçenekten ziyade zorunluluk hâline gelmiştir. Günlük hayatlarında bilişim teknolojilerinden sıklıkla yararlanan öğrenicilerin yabancı dil öğrenirken bu teknolojilerden yararlanmalarına olanak sağlamak hem öğrenmeleri üzerinde olumlu sonuçlar doğuracak hem de öğrenmeye motive olmalarını sağlayacaktır. Gün geçtikçe önem kazanan Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi alanında da bilişim teknolojilerinden yararlanılmaktadır. Ancak öğreticilere sonsuz olanaklar sağlamasına rağmen bu alanda bilişim teknolojilerinden yeteri kadar yararlanılmadığı görülmektedir. Nitel araştırma yaklaşımının benimsendiği bu çalışmada, alanyazın taraması yoluyla yabancı dil öğretiminde kullanılan bilişim teknolojileri irdelenmiş ve yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kullanılan teknoloji uygulamaları bir araya getirilmiştir. Bu kapsamda, bu çalışmanın amacı öğreticilerin bu alanda kullanılan bilişim teknoloji uygulamaları hakkında ayrıntılı bilgi sahibi olmaları, kullanılan uygulamalar hakkında farkındalıklarının arttırılması ve dolayısıyla bilişim teknolojileri ile zenginleştirilmiş yabancı dil olarak Türkçe öğretimine katkı sağlanması hedeflenmektedir.

Keywords

• Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi
• bilişim teknolojileri
• Web 2.0 araçları
• dil öğretiminde teknoloji kullanımı

A Review on Information Technologies Used in Teaching Turkish as a Foreign Language

Abstract

In today’s globalizing world, information technologies are used in every field of life, and using these technologies in foreign language teaching has become a necessity rather than an option. Enabling learners who frequently use information technology tools in their daily lives to benefit from these technologies while learning a foreign language will have positive effects on their learning and motivation to learn. Information technologies are also used in the field of teaching Turkish as a foreign language, which has gained importance day by day. However, although endless opportunities are provided to the instructors by information technologies, it is seen that these technologies are not utilized sufficiently. In this study, in which qualitative research approach was adopted, information technologies used in foreign language teaching were examined through literature review and technology tools used in teaching Turkish as a foreign language were brought together. In this context, the aim of this study is to provide the instructors with detailed information about the information technology tools used in this field, to increase their awareness about these tools, and thus to contribute to technology enriched teaching of Turkish as a foreign language.

Keywords

• Teaching Turkish as a foreign languague
• information technologies
• Web 2.0 tools
• using technology in language teaching

References

1. Açık Önkaş, N. (2010). Türkçe eğitiminde teknoloji kullanımı ve kalıcı öğrenme. Eğitim Teknolojileri Araştırmaları Dergisi, 1(2), 1-16.
2. Al-Arimi, A., M., A. (2014). Distance learning. Social and Behaviour Sciences, 152, 82-88.
3. Altun, A. (2005). Eğitimde internet uygulamaları. Ankara: Anı Yayıncılık.
4. Büyükaslan, Ali. (Mayıs 2007). Yabancı dil Türkçenin öğretilmesinde yeni yöntemler: Bilişim uygulamaları, çözüm önerileri Bildiri, I. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, Çanakkale.
5. CI (2009). Collective intelligence. Erişim: 12 Temmuz 2018, http://www.community-intelligence.com
6. Daşkın, Z. (2017). A study of faculty members' and instructors' awareness, routines and use of web 2.0 tools in foreign language teaching. Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
7. Deans, P. C. (2008). Social software and web 2.0 technology trends. New York: Information Science Reference.
8. Demirel, Ö., Seferoğlu, S. S. ve Yağcı, E. (2003). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme. Ankara: Pegem Yayıncılık.

9. Driscoll, M. (1998). Web – based training. San Francisco: Jossey-Bass Pfeiffer.
10. Duru, H. (2013). Yabancı dil Türkçe öğretiminde yazılı, işitsel, görsel araçlar ve dil öğretim ortamları. M. Durmuş. ve A. Okur. (Ed.). Yabancılara Türkçe öğretimi el kitabı (s. 395-412). Ankara: Grafiker Yayınları.
11. Elgort, I., Smith, A. ve Toland, J. (2008). Is viki an effective platform for group course work. Australasian Journal of Educational Technology, 24(2), 195-210.
12. Enonbun, O. (2010). Constructivism and web 2.0 in the emerging learning era: A global perspective. Journal of Strategic Innovation and Sustainability, 6(4), 16-25.
13. Erben, T. ve Sarieva, I. (2008). CALLing all foreign language teachers: Computer-assissted language learning in the classroom. Larchmont, NY: Eye on Education, Inc.
14. Ferret, L. J. (2006). Vikis and e-learning. P. Berman (Ed.), E-learning concepts and techniques (s. 73-74). Bloomsburg, PA: Bloomsburg Üniversitesi.
15. Göçmenler, H. (2015). Yabancılara Türkçe öğretiminde materyal geliştirme ve teknoloji kullanımı. A. Sarıçoban (Ed.). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi metodolojisi (s. 213-255). Ankara: Anı Yayıncılık.
16. Griffith, S. ve Liyanage, L. (2008). An introduction to the potential of social networking sites in education. I. Olney, G. Lefoe, J. Mantei ve J. Herrington (Ed.). Proceedings of the Second Emerging Technologies Conference (s. 76-81). Wollongong: University of Wollongong.
17. Grosseck, G. (2009). To use or not to use web 2.0 in higher education? Social and Behavioral Sciences, 1, 478–482.
18. Gülbahar, Y. (2012). E-öğrenme (2. Bs. ). Ankara: Pegem Akademi.
19. Gün, S. (2015). Yabancı dil olarak Türkçenin öğretiminde web 2.0 sesli ve görüntülü görüşme uygulamalarının (skype) konuşma becerisine etkisi. Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
20. Halis, İ. (2002). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme. İstanbul: Nobel Yayıncılık.
21. Hamutoğlu, B., Horzum, M. B. ve Okur, A. (2016). Yurt dışındaki Türkçe öğretmenlerinin uzaktan eğitime yönelik hazır bulunuşluklarının (UEYHB) değişimi. A. Okur, B. İnce ve İ. Güleç (Ed.). Yabancılara Türkçe öğretimi üzerine araştırmalar (s. 17-26). Sakarya: Sakarya Üniversitesi TÖMER.
22. Henderson, H. (2009). Encyclopedia of computer science and technology. New York, NY: Facts on File.
23. Horzum, M. B. (2010). Öğretmenlerin web 2.0 araçlarından haberdarlığı, kullanım sıklıkları ve amaçlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 603-634.
24. İşman, A. (2011). Uzaktan eğitim. Ankara: Pegem Akademi.
25. Karaman, S., Yıldırım, S. ve Kaban, A. (2008). Öğrenme 2.0 yaygınlaşıyor: Web 2.0 uygulamalarının eğitimde kullanımına ilişkin araştırmalar ve sonuçları. M.Akgül, E. Derman, U. Çağlayan ve A. Özgit (Ed.) Inet-tr’08 - XIII. Türkiye’de İnternet Konferansı Bildirileri (s. 35-40). Ankara: Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
26. O’Reilly, T. (2005). Web 2.0: Compact definition? Erişim: 15 Ocak 2017, http://radar.oreilly.com/2005/10/web-20-compact-definition.html
27. Pinkman, K. (2005). Using blogs in the foreign language classroom: Encouraging learner independence. The Jalt CALL Journal, 1(1), 12-24.
28. Richardson, W. (2006). Blogs, vikis, podcasts, and other powerful web tools for classrooms. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
29. Rozgiene, I., Medvedeva, O. ve Strakova, Z. (2008). Integrating ICT into language learning and teaching: Guide for tutors. Wien: Johannes Kepler Universitat Linz.
30. Seferoğlu, S. (2007). Öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı. Ankara: Pegem Akademi.
31. Su, F., ve Beaumont, C. (Haziran 2008). Student perceptions of e-learning with a Viki [Bildiri]. SOLSTICE Conference 2008: E-learning and Learning Environments for the Future. Edge Hill University, Ormskirk.
32. Şengül, M. (2012). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde öğretim teknolojileri ve materyal kullanımı. A. Kılınç ve A. Şahin (Ed.). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi (s.167-188). Ankara: Pegem Yayıncılık.
33. Teten, D. ve Allen, S. (2005). The virtual handshake: Opening doors and closing deals online. New York, NY: AMACOM.
34. Uzunboylu, H. (2005). The effectiveness of web assisted English language instruction on the achievement and attitude of the students. L. Cantoni ve C. McLoughlin (Ed.). Proceedings of ED-MEDIA 2004 World Conference on Educational Multimedia, Hypermedia & Telecommunications (s. 727-733). Lugano, Switzerland: Association fort he Advancement of Computing in Education (AACE).
35. Walker, A. ve White, G. (2013). Technology enhanced language learning: Connecting theory and practice. Oxford: Oxford University Press.
36. Weller, M., Pegler, C. ve Mason, R. (2005). Use of innovative technologies on an e-learning course. Internet and Higher Education, 8, 61–71.
37. West, J. A. ve West, M. L. (2009). Using wikis for online collaboration: The power of the read-write web. San Francisco: Jossey-Bass.
38. Yalın, H. İ. (2003). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
39. Yang, M. (2008). Rethinking lifelong learning through online distance learning in Chinese educational policies, practices and research. British Journal of Educational Technology, 39(4), 583-597.
40. Yaşar Üniversitesi, (2018). Türkçe Öğreniyorum. Erişim: 19 Mart 2018, https://turkish.yasar.edu.tr/
41. Yunus Emre Enstitüsü (2019). Türkçe eğitim portalı. Erişim 15 Ocak 2019, https://turkce.yee.org.tr/tr
42. Yücer, S. (2011). İnternet yoluyla Türkçe öğretimi ve sorunları. Gazi Üniversitesi Türkçe Araştırmaları Akademik Öğrenci Dergisi, 1, 132-143.
43. Zaidieh, A. J. Y. (2012). The use of social networking in education: Challenges and opportunities. World of Computer Sciences and Information Technology Journal, 2(1), 18-21.