EVALUATION OF LIFE SATISFACTION OF AVIATION EMPLOYEES IN TERMS OF DEMOGRAPHIC VARIABLES

Abstract

ABSTRACT

Aviation sector is constantly evolving and changing with the effects of technology and globalization. This evolution and change brings with it many positive and negative events which can affect life satisfaction of employees. It is thought that some negative situations such as increased workload, complex business processes that new technologies can bring, flight intensity, fatigue, stress, burnout can affect life satisfaction of employees. Life satisfaction is defined both as positive or negative situations which an individual has encountered in work life and as positive and negative situations which he has encountered in social life external to work life, and it affects life pleasure of individual as a whole. The life satisfaction, which is also defined as the situation attained with comparison of expects of the individual and what he/she already has, is the sum of the positive or negative events lived by the individual during his/her work and social life. The aim of the study is to examine the aviation employees' life satisfaction due to their demographic characteristics. Data of the research were collected by questionnaire from 263 employees of a company in aviation sector. First part of the questionnaire contains demographic questions and second part of the questionnaire contains questions related with life satisfaction of employees. The reliability of life satisfaction scale used in the study was determined as 86,3%. How aviation employees’ life satisfaction differ due to their demographic characteristics is examined by using variance and t-test analysis. According to research findings; life satisfaction of aviation employees was found significantly different due to their education, age and total seniority but there wasn't seen any differences due to their marital status and hobbies

Keywords: Life Satisfaction, Aviation, Human Factors, Demographic Characteristics

JEL Codes: M10, M19

Keywords

• Life Satisfaction,Aviation,Human Factors,Demographic Characteristics

HAVACILIK ÇALIŞANLARININ YAŞAM DOYUMUNUN DEMOGRAFİK DEĞİŞKENLER AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

ÖZ

Havacılık sektörü her geçen gün teknoloji ve küreselleşmenin etkisiyle gelişmekte ve değişmektedir. Bu gelişim ve değişim çalışanların yaşam doyumlarını da etkileyebilecek birçok olumlu ve olumsuz olayı beraberinde getirmektedir. Artan iş yükü, yeni teknolojilerin getirebileceği karmaşık iş süreçleri, uçuş yoğunluğu, yorgunluk, stres, tükenmişlik bunun gibi bazı olumsuz durumların çalışanların yaşam doyumlarını etkileyebileceği düşünülmektedir. Yaşam doyumu, bireyin gerek iş yaşamında karşılaştığı olumlu veya olumsuz durumlar gerekse de iş harici sosyal yaşamında karşılaştığı olumlu veya olumsuz durumlar olarak tanımlanmakta ve bireyin yaşamdan duyduğu hazzı bütünüyle etkilemektedir. Bireyin beklentileri ve halihazırda neye sahip olduğunun kıyaslanması sonucu elde edilen durum olarak da tanımlanan yaşam doyumu, bireylerin iş ve sosyal hayatı boyunca yaşadığı olumlu veya olumsuz olarak nitelendirilen olayların toplamıdır. Çalışmanın amacı, havacılık çalışanlarının yaşam doyumunun demografik özellikleri bakımından incelenmesidir. Araştırma verileri havacılık alanında faaliyette bulunan bir işletmenin 263 çalışanı üzerinden anket yöntemiyle toplanmıştır. Araştırmada kullanılan anket formunun birinci kısmında demografik sorular, ikinci kısmında ise çalışanların yaşam doyumu ile ilgili sorular bulunmaktadır. Araştırmada kullanılan yaşam doyumu ölçeğinin güvenilirlik değeri %86,3 olarak belirlenmiştir. Havacılık çalışanlarının yaşam doyumunun demografik özellikleri bakımından nasıl farklılık gösterdiği varyans ve t-testi analizleri kullanılarak incelenmiştir. Araştırma bulgularına göre; havacılık çalışanlarının yaşam doyumu eğitim, yaş ve toplam hizmet süreleri açısından anlamlı farklılıklar gösterirken, medeni durumları ve hobileri açısından herhangi bir farklılık gözlenmemiştir.

Anahtar Kelimeler: Yaşam Doyumu, Havacılık, İnsan Faktörleri, Demografik Özellikler.

Jel Kodları: M10, M19

Keywords

• Yaşam Doyumu,Havacılık,İnsan Faktörleri,Demografik Özellikler

References

1. Adams, G. A., King, L. A. ve King, D. W. (1996). Relationships of Job and Family Involvement, Family Social Support, and Work-Family Conflict with Job and Life Satisfaction. Journal of Applied Psychology, 81(4), 411-420.
2. Altıparmak, S. (2009). Huzurevinde Yaşayan Yaşlı Bireylerin Yaşam Doyumu, Sosyal Destek Düzeyleri ve Etkileyen Faktörler. F.Ü.Sağ.Bil.Tıp Derg., 23(3), 159-164.
3. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2004). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: SPSS Uygulamalı. Sakarya Kitabevi, İstanbul.
4. Avşaroğlu, S., Deniz, M. E. ve , A. (2005). Teknik Öğretmenlerde Yaşam Doyumu İş Doyumu ve Mesleki Tükenmişlik Düzeylerinin İncelenmesi, Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 115-129.
5. Boeing Company Report (2017). Statistical Summary of Commercial Jet Airplane Accidents, Worldwide Operations, 1959 – 2012. http://www.boeing.com/news/techissues/pdf/statsum.pdf, Erişim Tarihi: 26.05.2017.
6. Chang, C. E., Yang, H. ve Yu, T. (2017). Perceived Interpersonal Sources of Life Satisfaction In Chinese and American Students: Cultural or Gender Differences?. The Journal of Positive Psychology, 12(4), 414-424.
7. Chen, W., Zhang, D., Pan, Y., Hu, T., Lıu, G. ve Luo, S. (2017). Perceived Social Support and Self-Esteem as Mediators of The Relationship between Parental Attachment and Life Satisfaction among Chinese Adolescents. Personality and Individual Differences, 108, 98-102.
8. Çeçen, A. R. (2008). Üniversite Öğrencilerinde Yaşam Doyumunu Yordamada Bireysel Bütünlük (Tutarlılık) Duygusu, Aile Bütünlük Duygusu ve Benlik Saygısı. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 4(1), 19-30.

9. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., ve Griffin, S. (1985). The Satisfaction with Life Scale. Journal of Personality Assessment, 49, 71-75.
10. Diener, E. (2000). Subjective Well-Being: The Science of Happiness and a Proposal for a National Index, American Psychologist, 55(1), 34-43.
11. Diener, E. ve Chan, M. Y. (2011). Happy People Live Longer: Subjective Well-Being Contributes to Health and Longevity, Appl. Psychology: Health and Well-Being, 3, 1-43.
12. Dost, T. M. (2007). Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Doyumunun Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(132), 132-143.
13. Ellen, E. K. ve Cynthia, O. (1998). Work–Family Conflict, Policies, and The Job–Life Satisfaction Relationship: A Review And Directions for Organizational Behavior–Human Resources Research. Journal of Applied Psychology, 83(2), 139-149
14. Ergül, H. (2007). Hava Trafik Kontrolünde İletişim ve Takım Çalışması”. Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi, 3(2), 59-65.
15. Extremera, N. ve Berrocal, P. F. (2005). Perceived emotional intelligence and life satisfaction: Predictive and incremental validity using the Trait Meta-Mood Scale. Personality and Individual Differences, 39, 937-948.
16. Ferreira, S., Akay, A., Cunado, J., Martinsson, P., Moro, M. ve Ningal, F. T. (2013). Life Satisfaction and Air Quality in Europe, Ecological Economics, 88, 1-10.
17. Ghıselli, F. R., Lopa, M. J. ve Bai, B. (2001). Job Satisfaction, Life Satisfaction, and Turnover Intent among Food-Service Managers. The Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly, 42(2), 28-37.
18. Gök, A. G., Erdem, R. ve Yıldız, K. F. (2016). Dış Kaynaktan Yararlanma Yoluyla Çalıştırılan Personelin İş Ve Yaşam Doyumu Düzeyleri Arasındaki İlişki. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23, 43-55.
19. Gündoğar, D., Gül, S. S., Uskun, E., Demirci, S. ve Keçeci, D. (2007). Üniversite Öğrencilerinde Yaşam Doyumunu Yordayan Etkenlerin İncelenmesi, Klinik Psikiyatri, 10, 14-27.
20. Horberry, J. T., Lımerıck, B. R. ve Steiner, J. S. (2011). Human Factors for the Design, Operation, and Maintenance of Mining Equipment. Taylor & Francis Group, CRC Press.
21. Icao (2012). The Integration of Human Factors in Research, Operations and Acquisitions. Eighteenth Meeting of The Communications/Navigation and Surveillance Sug-Group (Cns Sg/18) of Apanpirg, Beijing, China.
22. Kanbur, A. ve Kanbur, E. (2008). Toplam Kalite Yönetiminin Mavi Yakalı İşgören Motivasyonu Üzerindeki Etkisi: Mobilya Sektöründe Ampirik Bir Araştırma. Yönetim ve Ekonomi, 15(1), 27-40.
23. Kanbur, E. ve Gökalp, Ç. (2014). Havacılıkta Ekip Kaynak Yönetimi (CRM):Türkiye ve Dünyada Yapılan Araştırmalardan Seçmeler. V. Ulusal Havacılık ve Uzay Konferansı, Kayseri. Kanbur, A. (2015). Does Jop Matter fort he Happiness? Social and Sciences Research Review, 3(3), 156-166.
24. Kanbur, E. (2017). Havacılıkta İnsan Faktörleri. Atatürk Üniversitesi AÖF Yayınları, Erzurum.
25. Koonce, M. J. (2003). Human Factors in the Training of Pilots. Londan: Taylor & Francis.
26. Köker, S. (1991). Normal ve Sorunlu Ergenlerin Yaşam Doyumu Düzeylerinin Karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
27. Küçükönal, H. ve Korul, V. (2002). Havayolu İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, IV(2), 67-90.
28. Luhmann, M., Lucas, E. R., Eid, M. ve Diener, E. (2013). The Prospective Effect of Life Satisfaction on Life Events, Social Psychological and Personality Science, 4(1), 39-45.
29. Mckinney, E. H. (1997). Systems Theory Implications for Human Factors in Aviation. Proceedings of The Human Factors and Ergonomics Society 41 St Annual Meeting. Hyatt Regency Albuquerque/Albuquerque Convention Center.
30. Migheli, M. (2016). Size of Town, Level of Education and life Satisfaction in Western Europe. Journal of Economic, and Social Geography, 108(2), 190-204.
31. Mikucka, M., Sarracino, F. ve Dubrow, K. J. (2017). When Does Economic Growth Improve Life Satisfaction? Multilevel Analysis of the Roles of Social Trust and Income Inequality in 46 Countries, 1981–2012. World Development, 93, 447-459.
32. Oishi, S., Diener, E., ve Lucas, R. E. (2007). The Optimum Level of Well-Being Can People Be Too Happy?, Perspectives on Psychological Science, 2, 346-360.
33. Örücü, E. ve Kanbur, A. (2008). Örgütsel-Yönetsel Motivasyon Faktörlerinin Çalışanların Performans ve Verimliliğine Etkilerini İncelemeye Yönelik Ampirik Bir Çalışma: Hizmet ve Endüstri İşletmesi Örneği. Yönetim ve Ekonomi, 15(1), 85-97.
34. Özdemir, A. A. (2015). İş Tatmini, Pozitif/Negatif Duygulanım ve Yaşam Tatmininin Etkisi. Çalışma ve Toplum, 3, 47-62.
35. Pavot, W. ve Diener, E. (1993). The Affective and Cognitive Context of Self Reported Measures of Subjective Well-Being. Social Indicators Research, 28, 1-20.
36. Plouffe, A. R. ve Tremblay, F. P. (2017). The Relationship between Income and Life Satisfaction: Does Religiosity Play a Role?. Personality and Individual Differences, 109, 67-71.
37. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H. ve Müller, H. (2003). Evaluating the Fit of Structural Equation Models: Tests of Significance and Descriptive Goodness-of-Fit Measures. Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74.
38. Şekerli, B. E. (2006). Ekip Kaynak Yönetimi Uygulamaları ve Kültürel Farklılıklar: Türk Pilotlar Üzerinde Bir Araştırma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi Eskişehir.
39. Şimşek, E. ve Aktaş, H. (2014). Örgütsel Sessizlik ile Kişilik ve Yaşam Doyumu Etkileşimi: Kamu Sektöründe Bir Araştırma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 121-136.
40. Üçkardeş, İ. ve Ünal, D. 2012. Risk Analizi ve Havacılık Sektöründe Kaza Risklerinin İncelenmesi. Ç.Ü Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 27(2), 174-181.
41. Tait, M., Padgett, M. Y. ve Baldwin, T. T. (1989). Job and Life Satisfaction: A Reevaluation of The Strength of The Relationship and Gender Effects as a Function of The Date of The Study. Journal of Applied Psychology, 74(3), 502-507.
42. Welsch, H. (2009). Implications of Happiness Research for Environmental Economics, Ecological Economics, 68: 2735-2742.
43. Wıkıpedia (2017). Sanayi Devrimi, https://tr.wikipedia.org/wiki/Sanayi_Devrimi.
44. Wiegmann, A. D. ve Shappell, A. S. (2004). A Human Error Approach to Aviation Accident Analysis: The Human Factors Analysis and Classification System. England: AshgatePublishing Limited.
45. Wise, A. J., Hopkin, D. V. ve Garland, J. D. (2010). Handbook of Aviation Human Factors. Second Edition, Taylor & Francis Group, CRC Press.
46. Yenihan, B. (2015). Demografik Özelliklerin İş Tatmini ve Yaşam Tatmini Üzerine Etkileri: İzmit’de Çalışan Eczane Teknisyenleri Üzerine Bir Araştırma. Trakya Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 15-36.
47. Yenihan, B., Öner, M. ve Balcı, B. (2016). İş Doyumu ve Yaşam Doyumunun Demografik Özelliklerle İlişkisi: Sakarya’daki AVM’lerin Çalışanları Üzerine Bir Araştırma. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 33-49.