Farmers Views Regarding Aging Tendency of the Rural Population and the Continuity of Agricultural Activities in Izmir Province

Abstract

Purpose: The average age of rural population has increased in Turkey. Vast majority of rural population earns their livelihood from agriculture sector, and ageing tendency is one of the potential problems that the sector may encounter. Therefore, this study is aimed to determine the views of farmers about ageing tendency in rural areas, the effect of ageing on agricultural activities and continuity of agricultural production after them.

Design/Methodology/Approach: Main material of this study is consisted of data obtained from face-to-face interviews with 118 farmers in Ödemiş and Bayındır districts of İzmir. In the study, it was aimed to interview farmers excluding the young ones; and surveys were conducted with farmers aged 41 and over.

Findings: Approximately 75% of interviewed farmers stated that the average age of agricultural sector has increased and the main reason for this was the migration of younger population from the rural area. Ageing tendency of the agricultural sector reduces participation of farmers in agricultural activities. Approximately 56% of farmers did not want to continue agricultural activities; and about 58% stated that their children and/or relatives would not continue agricultural activities after them.

Originality/Value: Studies carried out so far generally examined the young farmers and aimed to ensure that young people remained in the agriculture sector. However, in this study, it was aimed to interview farmers other than the young ones, and to examine the ageing tendency in rural areas regarding the continuity of agricultural activities.

Keywords

• Rural Population,
• Ageing Tendency,
• Agriculture,

İzmir İlindeki Çiftçilerin Kırsal Nüfusun Yaşlanma Eğilimi ve Tarımsal Faaliyetlerin Devamlılığına İlişkin Görüşleri

Abstract

Amaç: Türkiye’de kırsal nüfusun yaş ortalaması artmaktadır. Kırsal nüfusun büyük bir çoğunluğu geçimini tarım sektöründen sağlamakta ve yaşlanma eğilimi sektörün karşılaşabileceği muhtemel sorunlardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle bu çalışmada çiftçilerin kırsal alandaki yaşlanma eğilimi, yaşlanmanın tarımsal faaliyetlere etkisi ve kendilerinden sonra tarımsal üretimin devamlılığına ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır.

Tasarım/Metodoloji/Yaklaşım: Çalışmanın ana materyalini İzmir iline bağlı Ödemiş ve Bayındır ilçelerinden seçilmiş mahallelerdeki 118 çiftçi ile yüz yüze yapılan anket verileri oluşturmaktadır. Araştırmada gençlerin dışında kalan çiftçiler ile görüşülmesi hedeflenmiş ve 41 yaş ve üzeri çiftçilerle görüşülmüştür.

Bulgular: Görüşülen çiftçilerin yaklaşık %75’i tarımla uğraşan kesimin yaş ortalamasının arttığını ve bunun esas nedeninin genç nüfusun kırsal alandan göç etmesi olduğunu belirtmiştir. Tarımla uğraşan kesimin yaşlanma eğiliminde olması çiftçilerin tarımsal faaliyetlere katılımını azaltmaktadır. Çiftçilerin yaklaşık %56’sı tarımsal faaliyetlere devam etmek istememekte ve yaklaşık %58’i kendilerinden sonra çocuklarının ve/veya yakınlarının tarımsal faaliyete devam etmeyeceğini ifade etmiştir.

Özgün/Değer: Şu ana kadar yapılan çalışmalarda genellikle genç çiftçiler ele alınmış ve gençlerin tarımda kalmalarının sağlanması amaçlanmıştır. Bununla birlikte bu çalışmada gençlerin dışında kalan çiftçiler ile görüşülmesi ve kırsal alandaki yaşlanma eğiliminin tarımsal faaliyetlerin devamlılığı açısından incelenmesi hedeflenmiştir.

Keywords

• Kırsal Nüfus
• Yaşlanma Eğilimi
• Tarım
• Göç
• İzmir

References

1. Açmaz, M.Ö. ve Özden, A. T. (2019). Kentsel Krizin Çözümünde Kırsalın Yeniden Düşünülmesi: Kent-Kır İlişkisine Bütüncül Bir Bakış Önerisi. Kent, İnşaat ve Ekonomi Kongresi (2-4 Mayıs, Gaziantep), 1-16 ss.
2. Akgül, H. 2018. Aksu İlçesinde (Isparta) Kırsal Nüfusun Yaşlanması ve Yaşlı Nüfusun Sorunları. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Coğrafya Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
3. Aşkın, E. Ö. Yayar, R. ve Oktay, Z. (2013). Kırsal Göçün Ekonometrik Analizi: Yeşilyurt İlçesi Örneği. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Dergisi, 14(2): 231-252.
4. Aydın, B.C. ve Engindeniz. S. 2017. Kırsal kesimde gençlerin istihdam sorunları: Türkiye üzerine bir inceleme. Kayıt Dışı İstihdam ve Ekonomi, (Eds: S. Koç, A. Orhan, M.Ç. Gözen), Umuttepe Yayınları, Kocaeli, ss.141-158.
5. Başel, H. (2006). İç Göçün Sonuçları ve İşgücüne Etkileri. Journal of Social Policy Conference, 0(51): 287-321.
6. Bulduk, E. Ö. (2014). Yaşlılık ve Toplumsal Değişim. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 18(2): 53-60.
7. Cebeci, B. E., Oruç E. ve Kurtaslan, T. (2014). Kırsal Alanda Yaşayan Çocukların Gelecek Yaşamları ve Tarım Sektörü Konusundaki Düşünceleri. Türkiye 11. Tarım Ekonomisi Kongresi, (3-5 Eylül, Samsun), 290-299 ss.
8. Çuhadar, S. ve Lordoğlu, K. (2016). Demografik Dönüşüm Sürecinde Türkiye’de Yaşlanma ve Sorunlar. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 0(54): 63-80.

9. Evlimoğlu, U. ve İnak, C. (2017). Türkiye’de İç Göçlerin İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması 1’e Göre İtici ve Çekici Güçler Yaklaşımıyla Değerlendirilmesi (2008-2016). I. Uluslararası Kahramanmaraş Yönetim, Ekonomi ve Siyaset Kongresi, (12-14 Ekim, Kahramanmaraş), 532-562ss.
10. Field, A., 2009. Discovering Statistics Using SPSS (Introducing Statistical Method). 3rd edition-Sage Publications Ltd.
11. Gökulu, G. Uluocak, Ş. Aslan, C. ve Bilir, O. (2014). Çanakkale Merkezinde 65 Yaş ve Üzeri Yaşlıların Yaşam Kalitesini Etkileyen Faktörler. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(34): 666-677.
12. Gümüş, S.G. Olgun, F. A. ve Adanacıoğlu, H. (2012). Türkiye’de Kırsal Alanda Yoksulluğu Azaltma ve Gelir Çeşitliliği Yaratma Olanakları. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 49(3): 275-286.
13. İzmir Büyükşehir Belediyesi, 2016. Küçük menderes havzası sürdürülebilir kalkınma ve yaşam stratejisi. file:///C:/Users/user/Downloads/KkMenderes_final%20(1).pdf. Erişim: Nisan 2019.
14. İzmir İl Tarım ve Orman Müdürlüğü, 2018. Tarım istatistikleri. https://izmir.tarimorman.gov.tr/Menu/88/2017. Erişim: Ekim 2018
15. Kocaman, S. (2014). Kentsel Alanlara Göç Eden Kırsal Nüfusun Kentsel Uyumu ve Kentlileşme Düzeyi Üzerine Uygulamalı Bir Araştırma: Ağrı Örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(34): 335-349.
16. Kurt, H. (2006). Göç Eğilimleri ve Olası Etkileri. Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1): 148-178.
17. Kutlar, İ. (2014). Türkiye’de Kırdan Kente Göçün Tarımsal Üretime Etkileri. Türkiye 11. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, (3-5 Eylül, Samsun), 404-408 ss.
18. Küçük, M. (2016). Kırsal Alanlarda Yaşlı Yerel Halkın Karşılaştığı Sorunlar: Konya İli Derebucak İlçesi Üzerine Bir İnceleme. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1): 29-48.
19. Newbold, P. 1995. Statistics for Business and Economics. New Jersey: Prentice Hall.
20. Olhan, E. 2011. Türkiye’de Kırsal İstihdamın Yapısı. Birleşmiş Milletler Ortak Programı “Herkes İçin İnsana Yakışır İş: Ulusal Gençlik İstihdam Programı Antalya Pilot Bölge Uygulaması”. http://www.undp.org/content/dam/turkey/docs/projectdocuments/PovRed/ MDG_F_1928/UNDP-TR-YEM_Kirsal%20Istihdam.pdf. Erişim: Mart, 2020.
21. Poungchompu S. Tsuneo K. and Poungchompu P. (2012). Aspects of the Aging Farming Population and Food Security in Agriculture for Thailand and Japan. International Journal of Environmental and Rural Development, 3(1): 102-107.
22. Sevinç, G. Davran, M.K. ve Sevinç, M. R. (2018). Türkiye’de Kırdan Kente Göç ve Göçün Aile Üzerindeki Etkileri. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 3(6): 70-82.
23. Soyuer, F. ve Soyuer, A. (2008). Yaşlılık ve Fiziksel Aktivite. İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 15(3): 219-224.
24. Şenol, E. (2018). Kırdan Kente Göçün Kırsal Alanlara Etkileri: Boraboy Köyü Örneği (Amasya Taşova). Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(55): 407-421.
25. T.C. Kalkınma Bakanlığı, Onuncu kalkınma planı. 2014. Yaşlanma özel ihtisas komisyonu raporu. http://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2018/10/10_Yaslanma.pdf. Erişim: Eylül 2019.
26. T.C. Kalkınma Bakanlığı, On birinci kalkınma planı. 2018. Kırsal kalkınma özel ihtisas komisyonu raporu. http://www.sbb.gov.tr/wpcontent/uploads/2020/04/ KirsalKalkinmaOzelIhtisasKomisyonuRaporu.pdf . Erişim: Nisan 2020.
27. T.C. Resmi Gazete. 2012. On üç ilde büyükşehir belediyesi ve yirmi altı ilçe kurulması ile bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılmasına dair kanun. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2012/12/20121206-1.htm. Erişim: Kasım, 2019.
28. T.C. Resmi Gazete. 2016. Kırsal kalkınma destekleri kapsamında genç çiftçi projelerinin desteklenmesi hakkında tebliğ. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/03/20180324-14.htm. Erişim: Kasım, 2019.
29. Tekin, Ç.S. ve Kara, F. (2018). Dünyada ve Türkiye’de Yaşlılık. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 3(1): 219-229
30. TÜİK. 2020. TÜİK veri tabanı. www.tuik.gov.tr . Erişim: Mart, 2020.
31. UNFPA, 2019. State of world population. Indicators. https://www.unfpa.org/sites/default/files/pub-pdf/UNFPA_PUB_2019_EN_State_of_ World_Population.pdf . Erişim: Nisan, 2020.
32. United Nations, 2015. World population ageing 2015. https://www.un.org/en/development/desa/population/publications/pdf/ageing/WPA2015_Report.pdf. Erişim: Mart, 2020.
33. United Nations, 2019. World population ageing 2019. https://www.un.org/en/development/desa/population/publications/pdf/ageing/WorldPopulationAgeing2019-Report.pdf. Erişim: Mart, 2020.
34. Uyanık, Y. (2015). Yaşlılık, Yaşlanan Nüfus ve Sosyal Politika. İş ve Hayat Dergisi, 3(5): 67-100.
35. Ünal, Ç. (2015). Türkiye Nüfusunun Yaşlanma Endeksi ve Potansiyel Destek Oranlarının Dağılımı. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(23): 235-249.
36. World Bank, 2020. World Bank data. www.worldbank.org.tr. Erişim: Mart, 2020.
37. World Health Organization. 2018. Ageing. https://www.who.int/news-room/facts-in-pictures/detail/ageing. Erişim: Nisan, 2020.
38. Yakar M. (2012). İç ve Dış Göçlerin Kırsalda Nüfusun Yaş Yapısına Etkisi: Emirdağ İlçesi Örneği. Coğrafi Bilimler Dergisi, 10(2): 129-149.
39. Yalçın, G.E. ve Kara, F.Ö. (2016). Kırsal Göç ve Tarımsal Üretime Etkileri. Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 20(2): 154-158.
40. Yıldız, D. Yıldız Çakır, N. Ilgaz, Y. Güneş, Ş. M. ve Yıldız, D. (2017). Türkiye Tarımı’nın Yapısal Geleceği. Türkiye’deki Tarımsal İşgücünün Demografik ve Yapısal Dönüşümü Projesi Ön Raporu, Su Politikaları Derneği Uygulama Araştırma Merkezi, Ankara.