Türkiye’de Organik Tarım Ürünlerinin Sertifikasyon Süreci ve Uygulamada Karşılaşılan Sorunlar

Abstract

Amaç: Bu çalışma, Türkiye'deki kontrol ve sertifikasyon firmaları tarafından organik ürünlerin sertifikasyon sürecindeki sorunları tespit etmeyi amaçlamaktadır.

Tasarım / Metodoloji / Yaklaşım: Tarım ve Orman Bakanlığı kayıtlarına göre 2017 yılında ülkede organik tarım ürünlerini sertifikalandırmaya yetkili 31 firma bulunmaktadır. Çalışmaya 31 şirketin tamamı dahil edildiği için herhangi bir örnekleme yöntemi kullanılmamıştır. Organik tarım ürünlerinin sertifikasyon sürecindeki sorunları tespit etmek için şirketlerden telefon ve e-postalar ile veriler toplanmıştır. Bu kontrol ve sertifikasyon firmaları 21 farklı ilde sertifika hizmeti vermektedir.

Bulgular: Organik tarım sertifikasyon süreci Türkiye'de grup ve bireysel olmak üzere iki şekilde yapılabilir. Kontrol ve sertifikasyon kuruluşlarının çiftçilerin sertifikasyon maliyetlerini fazla bulması, üreticilerin bilgi seviyesinin düşük olması gibi sorunlarla sıklıkla karşılaştıkları belirlenmiştir. Ayrıca, kontrol ve belgelendirme kuruluşunun %64'ü Türkiye'de bu analizlerin yapılabilmesi için kalıntı analiz laboratuvarına acilen ihtiyaç olduğunu belirtmiştir. Bunların dışında kontrol ve sertifikasyon kuruluşları çiftçilerin organik tarım bilinci olmaması, kayıt yetersizliği, uygulama değişikliklerinde bilgilendirme yetersizliği, belediyelerin haşere mücadelesi yapması, üreticilere yönelik bilgilendirme/danışmanlık faaliyetinin bulunmaması gibi nedenleri de sektörün diğer sorunları arasında sıralamaktadır.

Özgünlük/Değer: Organik ürünlerin sertifikasyon süreci konusunda kontrol ve sertifikasyon kuruluşları ile yapılmış çalışma bulunmamaktadır.

Keywords

• Organik tarım,
• Sertifikasyon süreci,
• Uygulama sorunları.

Certification Process of Organic Agricultural Products and Problems Experienced in the Implementation in Turkey

Abstract

Purpose: This study aims to identify the problems of the certification process of organic products by the control and certification companies in Turkey.

Design/Methodology/Approach: According to the records of the Ministry of Agriculture and Forestry, in 2017, there are 31 companies authorised to certify organic agricultural products in the country. No sampling method was used because all 31 companies were included to the study. Data were collected with telephones and emails from the companies to identify problems in the certification process of organic agricultural products. These control and certification companies provide certification services in 21 different provinces.

Findings: Organic farming certification process can be done in two ways, group and individual, in Turkey. As a result of this study main problems were farmers tought that they were overcharged for this process and their educational level was low. Also, 64% of the control and certification company indicated that residue analysis laboratory is needed urgently in order to make these analyses in Turkey.

Originality/Value: There is no study conducted with the control and certification organizations on the certification process of organic products.

Keywords

• Organic agriculture,
• Certifikation process,
• Aplication problems,

References

1. Akın, S. Kara A. Pirinc V. and Ocal Kara F. (2014). The Effect of Organic Agricultural Producer Union, and The Source of Information and Technical-Economical Problems of Producers in Organic Agricultural (As an Example of Ilgın Village). XI. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi (Sept 3-5, Samsun), 1622-1627 pp.
2. Albersmeier, F. Schulze, H. and Spiller, A. (2009). Evaluation and Reliability of The Organic Certification System: Perceptions by Farmers in Latin America. Sustainable Development, 17: 311–324.
3. Anonymous. 2017. Organik Tarım Kanunu. http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5262-20100311.pdf Accessed: August 2017.
4. Anonymous. 2017a. Organik Tarım Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik. http://mevzuat.basbakanlik.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=7.5.14217&Mevzuat İliski=0 Accessed: August 2017.
5. Bayram, B. Yolcu, H. and Aksa, V. (2007). Organic Farming in Turkey and It’s Problems. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 38(2): 203-206.
6. Berk, A. (2018). Factors Affecting The Exit from Farming of Young Farmers in Turkey: The Case of Nigde Province. Ciencia Rural, 48(8): 1-8.
7. Cakır, A. Ergun, M. Ozbay, N. and Osmanoglu, A. (2015). Organic Safety. Doğu Karadeniz II. Organik Tarım Kongresi (October 6-9, Rize/Pazar), 223-233 pp.
8. Demiryurek, K. (2011). The Concept of Organic Agriculture and Current Status of in The World and Turkey. Gazi Osmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 28(1): 27-36.

9. George, C.K. 2001. Organic Spices, Handbook of Herbs and Spices. Woodhead Publishing in Food Science and Technology, Cambridge England, pp. 34-38.
10. Kızılaslan, H. and Taner, L. (2011). Technical and Economical Problems of Producers in Organic and Conventional Greenhouse Vegetable Production (The Case of Sivas Province, Ulaş District). Gazi Osmanpaşa Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi, 28(2): 135-143.
11. Kup, F. Saglam, R. Yetkin, C. Tobi, I. and Uludag, A. (2013). The Stages of Organic Agriculture Applications and The Problems Encountered in Practice. 28. Ulusal Tarımsal Mekanizasyon Kongresi (September 4-6, Konya), 103-110 pp.
12. Oelofse, M. Høgh-Jensen, H. Abreu, L.S. Almeida, G.F. Hui, Q.Y. Sultan, T. and Neergaard A. (2010). Certified Organic Agriculture in China and Brazil: Market Accessibility and Outcomes Following Adoption. Ecological Economics, 69: 1785–1793.