Andrea Arnold’s Movie Cow and Its Autoetnographic Evocations

Öz

In this study, I try to understand the film Cow (2021) by British director Andrea Arnold from the director's perspective and evaluate it from an ecologist's perspective. In Arnold's films, which bear traces of her own life, there is an effort to make visible the efforts of women, non-human females and the invisible. For this reason, animals also become characters in her films, and Luma, the main character of Cow, was specially chosen for this. The Cow movie has strong messages in terms of animal rights and women's studies. The film also has innovative and exemplary features for ethnography. In the film, which has a documentary quality, the camera becomes the eye of the cow, and while this allows the cow to show itself, it also invites the audience to understand the world through the eyes of the cow. Instead of talking about it, as new ethnography tries to do today, the film shows that a collaborative production process is possible by standing side by side with it.In my article, I mainly try to understand the film, but the evocations of it also made me think about the cow-human relations of my own world. Thus, the article developed on two main axes: In the first, I focused on who the director was, the Cow movie, and what the main character Luma in the movie was talking about, while in the second, I looked for answers about how all of these things related to me. In the first part, I try to understand the movie through the expansion of multispecies ethnography or posthumanist (auto) ethnography. In the second part, I tried to examine the movie's relevance to me with an autoethnographic approach through the movie's evocative images, while also deepening my thoughts on the relationship between humans and cows.Ultimately, the movie allows us to see and appreciate Luma's efforts in all their reality. Just as it made me think about my own human-animal relationships, I must say that the movie gave me the opportunity to reconsider these relationships for a better world

Anahtar Kelimeler

• : cow
• autoethnography
• multispecies ethnography
• animal rights
• women

Andrea Arnold’un İnek Filmi ve Otoetnografik Çağrışımları

Öz

Bu çalışmada İngiliz yönetmen Andrea Arnold‘a ait olan İnek (Cow, 2021) filmini yönetmenin bakış açısından anlamaya ve ekolojist bakış açısıyla değerlendirmeye çalıştım. Arnold’ın kendi hayatından izler taşıyan filmlerinde kadının, insan olmayan dişinin ve görünmeyenin çabasını görünür kılmaya dönük bir çaba vardır. Bu nedenle onun filmlerinde hayvanlar da birer karaktere dönüşür. İnek filminin ana karakteri Luma da bunun için özel olarak seçilmiştir. İnek filminin hayvan hakları ve kadın çalışmaları açısından güçlü iletileri bulunmaktadır. Film ayrıca etnografi için de yenilikçi ve örnek olabilecek özelliklere sahiptir. Bir belgesel niteliği taşıyan filmde kamera ineğin gözüne dönüşüyor ve bu bir yandan ineğin kendini aktarmasına olanak tanırken diğer yandan da izleyiciyi ineğin gözünden dünyayı anlamaya davet ediyor. Günümüzde yeni etnografinin yapmaya çalıştığı gibi, film onun hakkında konuşmak yerine, onunla yan yana durarak, ortaklaşa bir üretim sürecinin mümkün olduğunu gösteriyor. Yazımda esas olarak filmi anlamaya çalıştım fakat bunun yaptığı çağrışımlar kendi dünyamın inek ve insan ilişkileri üzerine de düşünmeme neden oldu. Böylece yazı iki ana eksende gelişti: Birincisinde yönetmenin kim olduğuna, İnek filmine ve filmdeki ana karakter Luma’nın neyi anlattığına odaklanırken ikincisinde tüm bunların benimle ilgisinin ne olduğuna ilişkin yanıtlar aradım. Birinci kısımda filmi çoklutürler etnografisi ya da posthümanist (oto)etnografinin açılımıyla anlamaya çalıştım. İkinci kısımda filmin benimle ilgisini, filmin çağrıştırdıkları üzerinden otoetnografik bir yaklaşımla ele alırken aynı zamanda insanın inekle ilişkilerine dair düşüncelerimi derinleştirmeye çalıştım. Sonuçta film, bütün gerçekliğiyle Luma’nın çabasını görmemizi ve takdir etmemizi sağlıyor. Film aynı zamanda bana kendi çevremdeki insanhayvan ilişkilerini düşündürttüğü gibi herkesin daha iyi bir dünya için bu ilişkileri yeniden gözden geçirmesine de imkân veriyor.

Anahtar Kelimeler

• inek
• otoetnografi
• çoklutürler etnografisi
• hayvan hakları
• kadın çalışmaları

Kaynakça

1. Abrell, E. & Gruen, L. (2020). Ethics and animal ethnography working paper. Wesleyan Animal Studies. https://www.wesleyan.edu/animalstudies/WASEvents/ FinalEthicsandAnimalEthnographyDraft.
2. Adams T. E, Holman Jones S., Ellis, C. (2015). Autoethnography. New York: Oxford University.
3. Akın, S. (1996). Makiler. İstanbul: Cem.
4. Altuntek, N. S. (2009) ‘Yerli’nin bakışı, etnografya: Kuram ve yöntem. Ankara: Ütopya.
5. Aygün Cengiz, S. (Hzl.) vd. (2021) Onun kitabını anlatıyorum. Renato Rosaldo The day of Shelly’s death: The poetry and ethnography of grief (Shelly’nin öldüğü gün: Yasın şiiri ve etnografisi), Ankara: Ürün.
6. Balkır, N. (2019). Rembrandt’tan Damien Hirst’e sanatta hayvan karkasının temsili. İdil Sanat ve Dil Dergisi 8 (63), 1415-1420.
7. Burgan, E. (2017). Çoklu türler etnografisi: Yüz yüze bir araştırma imkanı üzerine düşünceler. Moment Dergi, 4(1): 115-134.