The Importance of Indivudual Learning Styles in Physiotherapy Students

Abstract

Purpose: Individual multidimensional characteristics of each student should be investigated in order to understand the information acquisition and processing styles while determining and evaluating their subjective learning styles. Since being practice-based and multidisciplinary in nature, physiotherapy education involves different competencies and skills than other health professions. Therefore, it is far important to identify the learning styles of students. The aim of this study was to investigate learning styles of the physiotherapy students and so, developing recommendations for effective and efficient physiotherapy education.Method: Individual learning styles of 63 undergraduate level physiotherapy students were determined by using 44 variables of The Turkish Version of Learning Styles Questionnaire which was developed by Barbara A. Soloman and Richard M. Felder. In the survey, there are 11 variables in each of the four sub-parameters: processing knowledge (active-reflective), knowledge detection (sensing-intuitive), data input (visual-verbal), and knowledge comprehension (sequential-global).Results: In active/reflective category, 33.3% of the students were found to be extrovert-balanced and 31.7% introvert-balanced. In sensitive/intensive category, 44.4% of the students were found to be sensitive moderate. 39.7% of the students were found to be visual moderate. In sequential/global category 41.3% of the students were found to be sequential moderate. Discussion: Results of moderate and balanced preferences show that physiotherapy students can learn more easily if educational settings were made according to the preferences into four categories “reflective, sensitive, visual and sequential”. In other words, physiotherapy education which is designed by taking these four dimensions (reflective, sensitive, visual and sequential) into consideration will be more significant for physiotherapy students

Keywords

• Learning, physiotherapy, education

Fizyoterapi Öğrencilerinde Bireysel Öğrenme Sisteminin Stilleri

Abstract

Amaç: Kişisel özellik gösteren öğrenme stilini belirleme ve değerlendirmede, bilgiyi edinme ve işleme stilini anlamak için her bir öğrencinin bireysel çok boyutlu özelliklerinin araştırılması gerekir. Pratiğe dayalı ve çok disiplinlilik özelliği gösteren, diğer sağlık çalışanlarına oranla farklı yetkinlikler gerektiren fizyoterapi öğrencilerinin öğrenme stillerinin belirlenmesi önemlidir. Araştırmanın amacı, fizyoterapi eğitimi alan öğrencilerin bireysel öğrenme stillerinin analizini yapmak ve eğitimin etkili ve verimli yapılabilmesi için alınması gereken önlemler konusunda öneriler geliştirmektir. Yöntem: Lisans düzeyinde fizyoterapi eğitimi alan 63 öğrencinin bireysel öğrenme stilleri, Barbara A. Soloman ve Richard M. Felder tarafından geliştirilen Öğrenme Stilleri Anketi’nin 44 değişkenli Türkçe versiyonu kullanılarak belirlendi. Ankette, bilgiyi işleme dışa dönük-içe dönük, bilgiyi algılama duyusal-sezgisel, bilgi girişi görsel-sözel ve bilgiyi anlamada sırasal-bütüncül olarak belirlenen 4 alt parametrenin her biri ile ilgili 11 değişken bulunmaktadır.Sonuçlar: Dışa dönük/içe dönük kategorisinde öğrencilerin %33.3’ü dışa dönük dengeli iken %31.7’si içe dönük dengeli, duyusal/sezgisel kategorisinde ise öğrencilerin %44.4’i duyusal ılımlı, %39.7’sinin eğilimi görsel ılımlı, sırasal/bütüncül kategorisinde %41.3’ünün seçimi sırasal ılımlı şeklinde olmuştur.Tartışma: Ilımlı ve dengeli tercih sonuçları, ‘dışa dönük, duyusal, görsel ve sırasal’ boyutlara ağırlık verilen öğretim ortamlarında fizyoterapi öğrencilerinin daha kolay anlayabileceğini göstermektedir. Diğer bir deyişle ‘dışadönük, duyusal, görsel ve sırasal’ boyutlara önem verilerek hazırlanan eğitim fizyoterapi öğrencileri için daha önemli olacaktır

Keywords

• Öğrenme, fizyoterapi, eğitim

References

1. Akturk Z, Acemoğlu H, Set T, Cansever Z, Avsar UZ. Turkish reli- ability and validity of the Index Learning Styles instrument. He- althMED. 2013;7(2):445-50.
2. Swanson HL. Influence of metacognitive knowledge and aptitu- de on problem solving. J Educ Psychol. 1990;82(2):306–14.
3. Şimşek N. Öğrenme biçimleri envanteri. Eğitim Bilimleri ve Uy- gulama. 2002;1(1):33-47.
4. Felder RM, Brent R. Learning by doing. Chem Engr Education. 2003;37(4):282 -83.
5. Lujan HL, DiCarlo SE. First-year medical students prefer multiple learning styles. Adv Physiol Educ. 2006;30(1):13-6.
6. Lujan HL, DiCarlo SE. Too much teaching, not enough learning: what is the solution? Adv Physiol Educ. 2006;30(1):17-22.
7. Bozan ÖT, Elibol N, Bakırhan S. Fizyoterapi ve Rehabilitasyon bölümü 1. sınıf öğrencilerinin demografik özellikleri ve fizyote- rapistlik mesleğine bakış açıları. Fizyoter Rehabil. 2012;23(1) S:116.
8. Brown TC, French G. Learning style preferences of occupational therapy, physiotherapy and speech pathology students: a com- parative study. Internet J Allied Health Sci Pract. 2008;6(3):1-12.

9. Aşkar P, Akkoyunlu B. Kolb Öğrenme Stili Envanteri. Eğitim ve Bilim. 1993;87:37-47.
10. Sandmire DA,Vroman KG, Sanders R. The influence of learning styles on collaborative performances of allied health students in a clinical exercise. J Allied Health. 2000;29(3):143-9.