Hidatik Kistte Canlılık Tayininde İdeal Boyanma Kalitesi İçin Kullanılan Eozinin Konsantrasyonu Ne Olmalı ?

Öz

Amaç: Hidatik kistte canlılık tayini, in vitro ve in vivo çalışmaların yanı sıra ilaç denemelerine yönelik çalışmalarda da önem arz etmektedir. Fertil kistlerde protoskolekslerin canlılık oranlarını saptamak amacıyla neutral red, methylene blue, eosin, Papanicolao, Giemsa, Ziehl-Neelsen, toluidine blue ve trypan blue gibi çeşitli vital ve avital boyalar kullanılmaktadır. Yaygın olarak ise eozin tercih edilmektedir. Prosedürlerde farklı konsantrasyonlarda eozin kullanıldığı görülmektedir. Bu çalışma ile protoskoleks canlılığının araştırılmasında kullanılan eozinin ideal konsantrasyonunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Protoskoleksler eozinin % 0.05, % 0.1, % 1, % 3 ve % 5‘lik konsantrasyonları ile muameleye tabi tutulmuştur. Eozin boyama yöntemi ile 500 protoskoleks 0., 5., 15., 30. ve 60. dakikalarda canlılık yönünden incelenmiştir. Bulgular: Alev hücreleri motilitesi ve kontraktilitesinin değerlendirmesine dayalı protoskolekslerin canlılık testinde kullanılacak eozin için ideal konsantrasyonlar % 0.1 ve % 1 olarak saptanmıştır. % 1’den yüksek eozin konsantrasyonlarında; canlı protoskolekslerin koyu boyanan zemin üzerinde ayırt edilmesinin zor olduğu izlenmiştir. % 0.1’den düşük konsantrasyonlarda ise; alev hücresi motilitesi ve kontraktilite olmamasına karşın, ölü protoskolekslerin “canlı” olarak hatalı bildirilebileceği belirlenmiştir.Sonuç: Eozin ucuz, toksisitesi az, kolay hazırlanabilir ve ulaşılabilir bir boya maddesidir. Bu özellikleri nedeniyle protoskolekslerin canlılık testlerinde tercih edilen eozinin, ideal boyanma kalitesi ve doğru canlılık kararına yardımcı olabilmesi için % 0.1 ve % 1’lik konsantrasyonların kullanılması önerilmektedir

Anahtar Kelimeler

• Hidatik kist, protoskoleks, canlılık

What Should Be The Concentration of Eosin to Qualification of İdeal Staining for Viability Determination on Hydatid Cyst ?

Abstract

Objective: The viability assessment in hydatid cyst is important for both in vitro and in vivo studies, and also in drug experiments. Several vital and avital stains as neutral red, methylene blue, eosin, Papanicolao, Giemsa, Ziehl-Neelsen, toluidine blue and trypan blue have been used to assess viability of protoscoleces in fertile cysts. Of them, eosin is the most widely preferred stain. Various concentrations of eosin have been used in the dying procedures. In this study, it was aimed to determine the ideal concentration of eosin for assessing protoscolex fertility. Method: Protoscoleces were treated with eosin concentrations: 0.05 %, 0.1 %, 1 %, 3 %, and 5 %. A total of 500 protoscoleces were examined by eosin staining techniques with 0., 5., 15., 30. and 60.-minute intervals. Results: Ideal concentrations of eosin which will be used for viability test to determine the motile flame cells and contractile protoscolex were found as 0.1 % and 1 %. In viability test of protoscolex, above the 1 % concentration of eosin caused difficulty in the decision of viability because of the darker background. On the otherhand, at lower concentrations of eosin less than 0.1 %, despite no flame cells motility and protoscolex contractility, dead protoscolex would be misidentified as “ alive”. Conclusion: Eosin is a dye which is cheap, less toxic, easily prepared and available at anywhere. Because of those properties, it is prefered for the viability test of protoscolex and is recommended to use between 0.1 % and 1 % concentrations for the ideal staining to viability determination

Keywords

• Hydatid cyst, protoscolex, viability

References

1. Bogitsh BJ, Carter CE, Oeltmann TN. Human Parasitology. Third edition, USA, 2005; 288-96.
2. Dalimi A, Motamedi GH, Hosseini M, Mohammadian B, Malaki H, Ghamari Z, Ghaffari Far F. Ecinococcosis / Hydatidosis in Western Iran. Vet Parazitol, 2002; 105: 161-7.
3. Khan AH, El-Buni AA, Ali MY. Fertiity of te cysts of Echinococcus granulosus in domestic herbivores from Benghazi, Libya, and the reactivity of antigens produced from them. Ann Trop Med Parasitol, 2001; 95: 337-42.
4. Perez-Serano J, Casado N, Denegri G, RodriguezCaabeiroF. The effects of albendazole and albendazole sulphoxide combnation-therapy on Echinococcus granulosus in vitro. Int J Parasitol, 1994; 24: 219-24.
5. Walker M, Rossignol JF, Torgrson P, Hempbill A. In vitro effects of nitazoxanide on Echinococcus granulosus protoscoleces and metacestodes. J Antimicrob Chemother, 2004; 54: 609-16.
6. Kayaalp C, Balkan M, Aydın C, Özgürtaş T, et all. Hypertonik saline in hydatid disease. World J Surg, 2001; 25: 975-9.
7. Ertabaklar H, Altıntaş N. In vitro efficacies of albendazole and mebendazole against miniature cysts of Echinococcus granulosus. Türkiye Parazitol Derg, 2002; 26 (4): 396-9.
8. Hokelek M, Erzurulu K, Uyar Y, Birinci A. The effect of praziquanel as ascolicidal agent on the protoscolices of Echinococcus granulosus. Turk Hij Den Biol Derg, 1999; 56: 129-34.

9. Freshney R. Culture of Animal Cells: A Manuel of Basic Technique, Alan R. Liss, Inc., New York, 1987; 117.
10. Gori S, Campatelli A, Luchi S, Paladini A, Savalli E, Scasso A. Cytology in the percutaneous treatment of hydatid cysts. A report of four cases. Acta Cytol, 1993; 37(3): 423-6.
11. Esme H, Çiftçi İH, Solak O, Dilek ON. Akciğer hidatik kistlerinde usnik asit, betadine, savlosol ve desderman’ın protoskoleksler üzerine germisid etkinliğinin araştırılması. Türkiye Parazitol Derg, 2007; 31 (2): 101-4.
12. Hökelek M, Uyar Y, Erzurumlu K. Echinococcus granulosus protoskoleks viabiliteleri üzerine albendazol sülfoksid solüsyonunun etkinliğinin araştırılması. Türkiye Parazitol Derg, 2001; 25(1): 41-4.
13. Besim H, Karayalçin K, Hamamci O, Güngör C, Korkmaz A. Scolicidal agents in hydatid cyst surgery. HPB Surg, 1998; 10(6): 347-51.
14. Ciftci IH, Esme H, Sahin DA, Solak O, Sezer M, Dilek ON. Effect of octenidine dihydrochloride on viability of protoscoleces in hepatic and pulmonary hydatid diseases. J Natl Med Assoc, 2007; 99(6): 674-7.
15. Tsimoyiannis EC, Siakas P, Glantzounis G, Tsimoyiannis JC, Karayianni M, Gossios KJ. Intracystic pressure and viability in hydatid disease of the liver. Int Surg, 2000; 85(3): 234-6.
16. Yıldız K, Gürcan S. Prevalence og hydatidosis and fertility of hydatid cysts in sheep in Kırıkkale, Turkey. Acta Vet Hung, 2003; 51: 181-7.
17. Güralp N, Doğru C. Ankara mezbahasında kesilen değişik yaşlardaki koyun ve sığırların organlarında görülen ekinokok kistlerinin fertilite durumları. Ankara Üniv Vet Fak Derg, 1971; 18: 195-205.
18. Şenlik B. Bursa yöresi koyunlarında hidatidoz’un yaygınlığı ve yaş, ırk, cinsiyet ile ilişkisi. Türkiye Parazitol Derg, 2000; 24: 304-8.
19. Yıldırım A, İça A, Düzlü Ö, İnci A. Kistik echinococcosisde canlılık tayininde kullanılan çeşitli boyama yöntemlerinin istatistiksel analizi. Türkiye Parazitol Derg, 2007; 31(2): 105-8.
20. Özçelik S, Sümer Z, Değerli S, Ozan F, Sökmen A. Sarımsak (Allium sativum) özütü skolisidal ajan olarak kullanılabilr mi? Türkiye Parazitol Derg, 2007; 31(4): 318-21.
21. Diker AI, Tinar R, Senlik B. Viability of Echinococcus granulosus protoscolices at different conditions. Vet Parasitol, 2007; 150(1-2): 84-7.