Yara Örneklerinden İzole Edilen Mikroorganizmalar ve Antimikrobiyallere Duyarlılıkları

Öz

Amaç: Yara enfeksiyonları, mortalitesi yüksek önemli bir sağlık problemi olmaya devam etmektedir. Ekonomik kayıpları ve artan antimikrobiyal direnç gelişimini engellemek amacıyla, bu enfeksiyonların erken tanınması, uygun ve etkili şekilde tedavi edilmesi daha önemli hale gelmiştir. Bu çalışmada, hastanemizde çeşitli kliniklerde yatarak takip edilmekte olan hastalardan alınan yara sürüntü örneklerinden izole edilen etken mikroorganizmalar ve antimikrobiyal duyarlılıklarının belirlenmesi ve kayıt altına alınması amaçlanmıştır. edilen etken Acinetobacter baumanii iken ikinci sırada Pseudomonas aeruginosa ve üçüncü sırada Escherichiae coli gelmektedir. Yanık kliniğinde ise en sık izole edilen etken P. aeruginosa olmuş, bunu A. baumannii ve Staphylococcus aureus izolatları takip etmiştir. A. baumannii ve P. aeruginosa izolatlarına en etkili antimikrobiyaller kolistin ve aminoglikozidler tespit edilmiştir. Enterobacteriacea izolatları arasında genişlemiş spektrumlu beta laktamaz oranı %11-50 arasında değişirken bu suşlara en etkili antimikrobiyaller karbapenem ve aminoglikozidler olarak belirlenmiştir. S. aureus izolatları arasında metisiline direnç oranı %21-29 arasında değişirken, glikopeptidler ve kinolonlar bu bakteriye en etkili antimikrobiyaller olarak tespit edilmiştir.Sonuç:kültürlerinde, gram pozitiflerden daha sık etken olarak izole edildiği belirlenmiştir. Etken mikroorganizmaların çoğunda birden fazla antibiyotik grubuna direnç olduğu izlenmiştir. Hastanelerde, farklı kliniklerden gönderilen yara kültürlerinden izole edilen etkenlerin ve antimikrobiyal duyarlılıklarının belirlenmesi, hastane enfeksiyonlarının sürveyansı, ampirik tedavilerin doğru seçilmesi ve antibiyotik önemlidir. Bu sonuçlardan yola çıkılarak antibiyotik dirençlerinin hastanede kliniklere göre izlenmesine ve antibiyotik seçiminde yol gösterici olması için verilerin periyodik olarak kliniklere bildirilmesine karar verilmiştir.Çalışmamızda, hastanemizde yara gram negatif mikroorganizmaların politikalarının belirlenmesi açısından

Anahtar Kelimeler

• Yara kültürü, antimikrobiyal duyarlılık, ampirik tedavi

Microorganisms Which Isolated from Wound Samples and Their Antimicrobial Susceptibilities

Abstract

Objective: Wound infections have continued to be a considerable health problem which has high morbidity and mortality. In order to prevent ecconomic looses the development of increases antimicrobial resistance early diagnoses of this infections has become more important to treat it appropriately and effectivelly. In this study, it was aimed to investigate causative microorganisms and their antimicrobial susceptibilities which were isolated from wound swab cultures in hospitalized patient from various clinics.Methods: Samples of wound swab which were sent to our laboratory have been inoculated on routine media and it was evaluated Gram stained preparation. Identification and antimicrobial susceptibility test of isolates were performed by VITEK 2 bioMerieux/France automated system.Results: In our study, 8,433 wound swab samples which were collected from 6,998 patients in between 01.01.2010 and 31.12.2015 were evaluated retrospectively. A total of 1,311 causative microorganism were isolated from 1,201 patients’ wound swabs. Acinetobacter baumanii was the most common isolated microorganism from surgical clinics, internal medicine clinics and intensive edilen etken Acinetobacter baumanii iken ikinci sırada Pseudomonas aeruginosa ve üçüncü sırada Escherichiae coli gelmektedir. Yanık kliniğinde ise en sık izole edilen etken P. aeruginosa olmuş, bunu A. baumannii ve Staphylococcus aureus izolatları takip etmiştir. A. baumannii ve P. aeruginosa izolatlarına en etkili antimikrobiyaller kolistin ve aminoglikozidler tespit edilmiştir. Enterobacteriacea izolatları arasında genişlemiş spektrumlu beta laktamaz oranı %11-50 arasında değişirken bu suşlara en etkili antimikrobiyaller karbapenem ve aminoglikozidler olarak belirlenmiştir. S. aureus izolatları arasında metisiline direnç oranı %21-29 arasında değişirken, glikopeptidler ve kinolonlar bu bakteriye en etkili antimikrobiyaller olarak tespit edilmiştir.Sonuç:kültürlerinde, gram pozitiflerden daha sık etken olarak izole edildiği belirlenmiştir. Etken mikroorganizmaların çoğunda birden fazla antibiyotik grubuna direnç olduğu izlenmiştir. Hastanelerde, farklı kliniklerden gönderilen yara kültürlerinden izole edilen etkenlerin ve antimikrobiyal duyarlılıklarının belirlenmesi, hastane enfeksiyonlarının sürveyansı, ampirik tedavilerin doğru seçilmesi ve antibiyotik önemlidir. Bu sonuçlardan yola çıkılarak antibiyotik dirençlerinin hastanede kliniklere göre izlenmesine ve antibiyotik seçiminde yol gösterici olması için verilerin periyodik olarak kliniklere bildirilmesine karar verilmiştir.Çalışmamızda, hastanemizde yara gram negatif mikroorganizmaların politikalarının belirlenmesi açısından

Keywords

• Wound culture, antimicrobial susceptibility, empiric treatment

References

1. Giacometti A, Cirioni O, Schimizzi AM, Del Prete MS, Barchiesi F, et al. Epidemiology and microbiology of surgical wound infections. J Clin Microbiol. 2000;38(2):918-22.
2. Hohmann C, Eickhoff C, Radziwill R, Schulz M. Adherence to guidelines for antibiotic prophylaxis in surgery patients in German hospitals: a multicentre evaluation involving pharmacy interns. Infection, 2012;40(2):131–37.
3. Owens CD, Stoessel K. Surgical site infections: epidemiology, microbiology and prevention. J Hosp Infect, 2008;70(Suppl 2):3–10.
4. WHO. Surveillance, control and prevention of hospital acquired (nosocomial) infections. Report of an advisory group. 1981 BAC/NIC/81.6.
5. Clinical Laboratory Standards Institute. Performance Standards for Antimicrobial Susceptibility Testing: 20th-24th Informational Supplement M100/S20-24. CLSI, Wayne, PA, USA, 2010-2014.
6. National Nosocomial Infections Surveillance (NNIS) system report, data summary from January 1992– June 2001, issued June 2001. Am J Infect Control. 2001;29:404–21.
7. Aşık G, Özoğuz P, Tünay H, Bulut A, Kaçar SD, Bal A. Yara kültürlerinden izole edilen etkenler ve antibiyotik direnç profilleri. Cerrahi Sanatlar Dergisi, 2014;7(1):18-22.
8. Sesli ÇE, Kaya S, Taş T, Cicioğlu AB, Demirci M. Cerrahi alan enfeksiyonlarında mikroorganizma profili ve antibiyotik duyarlılık durumu. ANKEM Derg, 2006;20:89-93.

9. Doğan SŞ, Paköz NİE, Aral M. Laboratuvarımıza gönderilen yara yeri örneklerinden izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotiklere direnç durumları. Türk Mikrobiyol Cem Derg, 2010; 40(4):243-249.
10. Yurtsever GS, Kurultay N, Çeken N, Yurtsever Ş, Afşar İ, Şener GA, et al. Yara yeri örneklerinden izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıklarının değerlendirilmesi. ANKEM Derg, 2009;23: 34-38.
11. Gündem NS, Çıkman A. Yara kültürlerinden izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları. ANKEM Derg, 2012;26(4):165-170.
12. Ağca H. Escherichiae coli ve Klebsiella pneumoniae suşlarının genişlemiş spektrumlu beta-laktamaz üretimleri ve antibiyotik duyarlılık oranları. Dokuz Eylül Üniv Tıp Fak Derg, 2011; 39(1-2):16-21.
13. Albayrak N, Kaya Ş. Çeşitli klinik örneklerden izole edilen Escherichiae coli ve Klebsiella pneumoniae suşlarının genişlemiş spektrumlu beta-laktamaz üretimleri ve antibiyotik direnç oranları. Türk Mikrobiyol Cem Derg, 2009; 39(1-2):16-21.