GREEN SUPPLY CHAIN MANAGEMENT AND ENVIRONMENTAL SUSTAINABILITY FACT REGARDİNG MEASUREMENT OF LEVEL OF AWARENESS: MERSIN PROVINCE EXAMPLE

Abstract

The most important factor that pushes today's businesses to take action in environmental policies whish are compulsory today is the internal factor. In this sense, although the green supply chain management seems to be interested in only businesses, it’s also directly related to individual preferences. The green supply chain, which has a comprehensive and complex structure, can not be moved to the point where only the environmental policies of the enterprises are kept alive in their own structures. Therefore, the enterprises should implement all the environmental activities from the first point of production to the end point where they are consumed and also from the end point where they are consumed to the first point of production, and to spread the other parties that fulfill these processes together. Thus, the implementation of the concept of "Green Supply Chain Management" will ensure environmental sustainability. Surveys show that there is a positive and significant relationship between the level of awareness of individuals and businesses that implement green supply chain management. Since an affirmative contribution which will be created in individuals will effect the whole prosess positively, the business activities which has a vital importance in environmental sustainability should be kept in the studies organized to create environmental awareness

Keywords

• Green Supply Chain Management,Environmental Sustainability,Awareness

YEŞİL TEDARİK ZİNCİRİ YÖNETİMİ VE ÇEVRESEL SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK OLGUSUNA İLİŞKİN FARKINDALIK DÜZEYİNİN ÖLÇÜLMESİ: MERSİN İLİ ÖRNEĞİ

Abstract

Çevreci politikaların mecburiyet haline geldiği günümüzde, işletmeleri buna zorlayan en önemli faktör insandır. Bu anlamda yeşil tedarik zinciri yönetimi işletmeleri ilgilendiriliyor gibi görünmekle birlikte, bireysel tercihlerle de doğrudan ilintilidir. Geniş kapsamlı ve kompleks bir yapıya sahip olan yeşil tedarik zinciri, sadece işletmelerin çevreci politikalarını kendi bünyelerinde yaşatma çabalarıyla bir noktaya taşınamamaktadır. Dolayısıyla işletmeler, uyguladıkları çevreci çabaları, üretimin başlangıcından tüketildiği son noktaya, tüketildiği son noktadan ise üretildiği ilk noktaya kadar tüm faaliyetleri kapsayacak şekilde yerine getirmeli ve bu işlemleri yerine getiren diğer tarafları da tedarik zincirini kapsayacak şekilde birleştirilerek yaygınlaştırmalıdır. Böylece “Yeşil Tedarik Zinciri Yönetimi” kavramının uygulanması ile çevresel sürdürülebilirliğin sağlanması gerçekleştirilmiş olacaktır. Yapılan araştırmalar bireylerin ve yeşil tedarik zinciri yönetimi uygulayan işletmelerin farkındalık düzeyleri arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. Bireylerde oluşturulacak olumlu bir katkı tüm sürece olumlu yansıyacağı için çevresel farkındalık oluşturma adına yapılacak çalışmalara, çevresel sürdürülebilirlikte önemli bir yere sahip olan işletme faaliyetleri de dahil edilmelidir

Keywords

• Yeşil Tedarik Zinciri Yönetimi,Çevresel Sürdürülebilirlik,Farkındalık

References

1. Altuntuğ, N. (2008). Sürüdürülebilir Pazarlama Bağlamında İşletmelerin Sosyal ve Etiksel Sorumluluklarının Rolü. Adana 13. Pazarlama Kongresi Bildiri Kitabı, ss:29-37.
2. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2007). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: SPSS Uygulamalı. Sakarya: Sakarya yayıncılık.
3. Barnett, J. (2001). The Meaning of Environmental Security; Ecological Politics and Policy in the New Security Era. London: Zed Books.
4. Güsan, G., Aktaş, E., Güvendik, Ö. (2016). Yeşil Ürün Grupları Çerçevesinde Tüketici Farkındalığı. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı:13.
5. Güzel, D. (2011). Tedarik Zinciri Bütünleşmesi, Yeşil Tedarik Zinciri Uygulamaları ve İşletme Performansı Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma. Doktora
6. Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
7. Karaca, C. (2008). Çevre, İnsan ve Etik Çerçevesinde Çevre Sorunlarına ve Çözümlerine Yönelik Yaklaşımlar. Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(1), 19-33.
8. Keleş, C. (2007). Yeşil Pazarlama Tüketicilerin Yeşil Ürünleri Tüketme Davranışları ve Yeşil Ürünlerin Tüketiminde Kültürün Etkisi ile İlgili Bir Uygulama. Yüksek

9. Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
10. Kuduz, N. (2011). Yeşil Pazarlama Faaliyetlerinin Tüketicilerin Satın Alma Davranışlarına Etkilerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
11. Nunes, Breno Torres Santiago, Sergio Marques Junior ve Rubens Eugenio Barreto Ramos (2004). “A Theoretical Approach For Green Supply
12. Chain”, Federal University Do Rio Grande Do Norte.
13. Övüç, S. (2015). Tüketicilerin Sürdürülebilir Ambalaja Sahip Ürün Satın Alma Niyeti. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
14. Özesen, E. (2009). Yeşil Tedarik Zinciri Yönetimi ve Ambalaj Sanayinde Bir Uygulama. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
15. Peker, D. (2010). Çevresel Performansın Geliştirilmesinde Yeşil Tedarik Zinciri Yönetimi. Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
16. Simpson, D.E. ve Power, D.J. (2005). Use the Supply Relationship to Develop Lean and Green Suppliers. SupplyChain Management: An International Journal. 10 (1), p.60–68.
17. Tunç, A.Ö., Ömür, G.A., Düren, A.Z. (2012). Çevresel Farkındalık. İstanbul Üniversitesi, Siyasi Bilgiler Fakültesi Dergisi, No: 47 (Ekim), s.227-246.
18. URL 1, http://www.un.org/documents/ga/res/42/ares42-187.htm, Erişim Tarihi 14.04.2016
19. URL 2, http://www.bilgiustam.com/bloom-taksonomisi-nedir/, Erişim Tarihi 10.02.2017