Bong Joon Ho’nun Parazit Filminde Kent Yoksulluğu İmgeleri

Öz

Güney Koreli yönetmen Bong Joon Ho’nun gösterildiği yıl Altın Palmiye’den Oskar’a tüm en iyi film ödüllerini toplayan ve aynı zamanda hasılat rekorları kıran “Parasite” (2019) filminin hem sanatsal hem de popülerlik açısından bu derece ilgi görmesinin tek bir nedeni var, o da endüstri sonrası, neoliberal enformasyon toplumunun sosyoekonomik eşitsizlik ve sınıf çatışmasını eşi benzeri görülmemiş çok katmanlı bir hikayenin yanı sıra son derece çarpıcı kentsel yoksulluk ve kentsel ayrıcalık imgeleriyle sinemaya yansıtması. Güney Kore’nin küresel ekonomiye eklemlenmesini sağlayan “ekonomik mucize” tüm dünyayı şaşırtan bir olguyken, siyaset bilimciler bu olguyu 1960lardan itibaren ülkeyi yöneten otoriter yönetimlerin attığı doğru makroekonomik adımlara bağlar. Bong Joon Ho’nun filmi ise, sermaye birikimi, ucuz iş gücü ve hızlı sanayileşmeyle birlikte tüketim toplumuna geçiş yapan, 2020 itibariyle kişi başına düşen 31.500$ milli geliriyle Asya’nın dördüncü, dünyanın onuncu büyük ekonomisi olan, gelişmişlik endekslerinde birinci ligdeki ülkeler arasına giren Güney Kore’nin baş döndüren ekonomik başarısına toplumsal adalet ve gelir dağılımı eşitliği açısından şüpheyle yaklaşmakta. Güney Kore mucizesini alaycı ve trajikomik bir stratejiyle ele alan film, gelişmişliğin simgesi kentsel hayatın gelir dağılımından eşit pay alamayan yoksul kesimler açısından bir cehennem, fakat mucize ekonomisinin baş aktörleri olan girişimci teknokratların başını çektiği kent soylu zenginler açısından bir ayrıcalık alanı olduğunu çarpıcı bir sınıfsal gerilim ve çatışma hikayesiyle gözler önüne serer. Filmin çarpıcılığı büyük ölçüde yansıttığı trajik durumdan, yani kent yoksulluğunu bire bir yaşayan kesimin girişimci teknokrat burjuvanın kentsel ayrıcalıklarını fetiş haline getirmesi ve bunlara ulaşmak için giderek insani ve ahlaki değerlerinden ödün vermek zorunda kalmasını ortaya koymasından kaynaklanır.

Anahtar Kelimeler

• Kent yoksulluğu
• Güney Kore ekonomik mucizesi
• sosyoekonomik eşitsizlik

The Images of Urban Poverty in Bong Joon Ho’s “Parasite”

Öz

The global acclaim, critical adulations, top prizes, and the box-office success amassed by South Korean film-maker Bong Joon Ho with his movie “Parasite” (2019) secured him a place in the film industry as the maker of a masterpiece. The movie’s success comes as much from its intricately conceived multi-layered story which transforms into a rapidly moving thriller towards the end as its stunning images of urban poverty and urban privilege. But the most conspicious fact about Bong Joon Ho’s film is that it provides a thoroughly skeptical take on the South Korean economic miracle which has made South Korea the tenth biggest economy in the world and an intimading competitor in global business and commerce. It is a well-known fact that South Korea is based on a market economy which allows individuals and businesses to freely conduct economic activities. Achieving rapid growth in a short period through guaranteeing profit, the country has enjoyed global success in various fields of commerce including high technology. While some political scientists consider the South Korean miracle as the result of the smart macroeconomic decisions applied by the authoritarian administration which has governed the country since early 1960s, the film shows the tragic consequences of such policies. Bong Joon Ho says that “Korea, on the surface, seems like a very rich and glamorous country now, with K-pop, high-speed internet and IT technology, but the relative wealth between rich and poor is widening. The younger generation, in particular, feels a lot of despair.” Juxtaposing the life experience of the poor Kim family and business tycoon, Park family, Bong Joon Ho’s movie shows how the neo-liberal cities are the exclusionary centers of the stark differences in living conditions. Approaching the South Korean economic miracle with skepticism, the movie renders the dark realities lurking behind the glamorous facade. The constitution of South Korea stipulates that “the right of property of all citizens shall be guaranteed.” Bong Joon Ho’s movie, however, belies this through its dark story of socioeconomic injustices and class conflict as the most conspicious facts of South Korean urban life.

Anahtar Kelimeler

• urban poverty
• South Korean economic miracle
• socioeconomic inequality
• class conflict
• moral decay

Kaynakça

1. REFERENCES
2. Chun, Seong-hun. (2018). The Economic Development of South Korea: From Poverty to a Modern Industrial State. London: Routledge.
3. CNN.com. (2022). https://edition.cnn.com/2022/08/11/asia/seoul-flooding-banjiha-basement-apartment-climate-intl-hnk/index.html
4. Ha, Seong-Kyu. (2004). “Housing poverty and the role of urban governance in Korea”. Environment&Urbanization. Vol 16, no.1.
5. Ho-Lee, Jeong. (2020). “The Slum Next Door to Gangnam Exposes South Korea’s Wealth Gap.” Bloomberg.com. https://www.bloomberg.com/news/articles/2020-12-17/seoul-slum-near-gangnam-guryong-exposes-south-korea-wealth-gap
6. Quinn, Colm. (2022). “South Korea’s Unequal Flood Disaster”. Foreignpolicy.com. https://foreignpolicy.com/2022/08/12/south-korea-flood-parasite-banjiha/
7. Rose, Steve. (2020). Parasite director Bong Joon-ho: Korea seems glamorous, but the young are in despair.” https://www.theguardian.com/film/2020/jan/31/parasite-director-bong-joon-ho-korea-seems-glamorous-but-the-young-are-in-despair
8. Teichman, Judith. (2012). Social Forces and States: Poverty and Distributional Outcomes in South Korea, Chile, and Mexico. California: Stanford University Press.

9. Zhu, Melissa. (2022). “Seoul floods: 'Parasite-style' flats to be banned after deaths.” https://www.bbc.com/news/world-asia-62501192