Abstract
XVIII. yüzyıl sonlarından itibaren askerî reform sürecinin anahtarkavramları hâline gelen talim ve ta‘allüm, paradoksal olarak hem reformcularınhem de karşıtlarının meşruiyet arayışlarının sloganı oldu. 1826sonrasında, talim konusu eskisine nazaran çok daha önem ve oldukça farklıbir muhteva kazandı. Ancak son dönem tarih yazıcılığında, bu önemlikonunun Vak’a-yı Hayriyye ve Asâkir-i Mansûre-i Muhammediyye’ninkuruluşuyla ilgili bahislerin gölgesinde kaldığı görülür. Bu makalede; XIX.yüzyılda modern askerî yapının ve dolayısıyla Mansûre Ordusu’nunmümeyyiz vasfı olarak görülen talim sistemini geliştirme çabaları, dinîçekinceler, model arayışları, Batılı uzmanların rolü, sistemin modernizasyonuve pratiğin kitâbîleştirilmesi amacıyla gerçekleştirilen telif ve tercümefaaliyetleri ele alınmıştır.
Abstract
Military training notion talim-taallum , which was the key term of the militaryreforms during the end of 19th Century, paradoxically became motto for both reformistsand anti-reformists. Although military training became more important and different inmeaning after 1826, in comparison with an early traing, the subject has always beenkept in the background of Vak’a-yı Hayriye The Auspicious Event and thefoundation of Asakir-i Mansure-i Muhammediye The Victorious Soldiers ofMohammad by modern historians. Efforts for the developing modern training systemwhich was seen as exclusive characteristic of modern military structure and thoughMansure Army, religious reservations, searching for models, the role of Western experts,modernization of the system and writing and translation activities in order to register thepractises will be anaylized in the paper.
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Authors | |
| Publication Date | November 28, 2008 |
| IZ | https://izlik.org/JA59NA82AR |
| Published in Issue | Year 2008 Issue: 19 |