Jandarma Genel Komutanlığı Resmi Instagram Hesabı Üzerine Bir İnceleme

Abstract

Jandarma Genel Komutanlığı’nın sosyal medya platformlarındaki varlığı ve bu platformlar aracılığıyla yürüttüğü iletişim stratejileri dikkat çekici bir araştırma alanı olarak karşımıza çıkmaktadır. Türkiye’de kolluk kuvvetleri arasında hem kırsal alanlardaki güvenliği sağlaması hem de toplumsal olaylara müdahale gibi geniş bir görev yelpazesiyle faaliyet gösteren Jandarma Genel Komutanlığı, kamuoyuyla iletişiminde çeşitli araçlardan yararlanmaktadır. Bu çalışma, Jandarma Genel Komutanlığı’nın 1 Ekim 2024 - 31 Mart 2025 tarihleri arasında resmi Instagram hesabı üzerinden gerçekleştirdiği iletişim faaliyetlerini Grunig ve Hunt’un Dört Halkla İlişkiler Modeli çerçevesinde incelemek amacıyla yapılmıştır. İçerik analizi yöntemiyle yapılan değerlendirmede toplam 500 gönderi analiz edilmiş, gönderiler tematik olarak beş ana tema ve 18 alt kod altında sınıflandırılmıştır. Çalışma sonucunda Jandarma Genel Komutanlığı’nın sosyal medya stratejisinin büyük ölçüde tek yönlü iletişime dayandığını ve halkla ilişkilerde geleneksel, bilgilendirme odaklı bir yaklaşımı benimsediğini ortaya çıkmıştır.

Keywords

• Jandarma
• Sosyal Medya
• Halkla İlişkiler
• Instagram

An Analysis of the Official Instagram Account of the General Command of the Gendarme

Abstract

The presence of the General Command of Gendarme on social media platforms and the communication strategies it pursues through these platforms constitute a noteworthy area of research. Operating with a wide range of responsibilities, including ensuring security in rural areas and intervening in social events, the General Command of Gendarme utilizes various tools in its communication with the public. This study was conducted to examine the communication activities carried out by the General Command of the Gendarme through its official Instagram account between October 1, 2024, and March 31, 2025, within the framework of Grunig and Hunt's Four Public Relations Model. A total of 500 posts were analyzed using content analysis, and the posts were classified thematically under five main themes and 18 sub-codes. The study revealed that the General Command of the Gendarme's social media strategy is largely based on one-way communication and adopts a traditional, information-focused approach to public relations.

Keywords

• Gendarme
• Social Media
• Public Relations
• Instagram

References

1. Akar, E. (2012). Sosyal medya pazarlaması sosyal webde pazarlama stratejileri. Ankara: Efil Yayınevi.
2. Akgül, M., & Hekimoğlu Toprak, H. (2019). Sosyal ağlarda mahremiyetin dönüşümü: ınstagram örneği. Online Academic Journal of Information Technology, 10(38), 76-114.
3. Alanka, D. (2024). Nitel bir araştırma yöntemi olarak içerik analizi: Teorik bir çerçeve. Kronotop İletişim Dergisi, 1(1), 64-84.
4. Aslan, A., & Ünlü, D. (2016). Instagram fenomenleri ve reklam ilişkisi: Instagram fenomenlerinin gözünden bir değerlendirme. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 3(2), 41-65.
5. Asna, A. (1993). Public relations halkla ilişkiler. İstanbul: Der Yayınları.
6. Aydın, S., & Uzturk, E. (2018). Sosyal medya araçlarından ınstagram ve fenomenlerin reklam ile ilişkisi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(3), 180-192.
7. Bent, G. (2024). STK'ların instagram paylaşımlarının görsel içerik analizi yöntemiyle sosyal sermaye bağlamında incelenmesi: 6 şubat depremleri [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Ankara Hacı Bayram veli Üniversitesi.
8. Cereci, S. (2024). Sosyal medya ve geleneksel medya Çatışmaları: Gerçekler. The Journal of Academic Social Science Studies, 2(75), 317-322.

9. Coombs, W. T., & Holladay, S. J. (2012). The Handbook of Crisis Communication. Wiley-Blackwell.
10. Criado, J. I., & Rojas-Martín, F. (2013). Social media and public administration in Spain: a comparative analysis of the regional level of government. In E-government success around the world: Cases, empirical studies, and practical recommendations (pp. 276-298). IGI Global Scientific Publishing.
11. Çetin, M., & Bel, A. (2014). Geleneksel medya gündeminin belirlenmesinde sosyal medyanın rolü. İletişim Kuram Ve Araştırma Dergisi,(38), 56-73.
12. Erdoğan, İ. (2014). Teori ve pratikte halkla ilişkiler. Ankara: Erk Yayınları.
13. Geçikli, F. (2019). Halkla ilişkiler ve iletişim. İstanbul : Beta Yayınevi.
14. Genç, H. (2010). İnternetteki etkileşim merkezi sosyal ağlar ve E-İş 2.0 uygulamaları. Akademik Bilişim’10 - XII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, (s. 481-487). Muğla.
15. Grunig, J. E. (2005). Halkla ilişkiler ve iletişim yönetiminde mükemmellik. İstanbul: 2005.
16. Grunig, J. E., and Hunt, T. (1984). Managing public relations. New York: Holt, Rinehart and Winston.
17. Hekimoğlu, H. (2019). Sosyal ağlarda mahremiyetin dönüşümü: İnstagram örneği [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Erciyes Üniversitesi.
18. Highfield, T., & Leaver, T. (2015). A methodology for mapping instagram hashtags. First Monday, 20(1). Retrieved Eylül 6, 2023, from https://doi.org/10.5210/fm.v20i1.5563
19. Hu, Y., Manikonda, L., & Kambhampati, S. (2014). What we Instagram: A first analysis of Instagram photo content and user types. Proceedings of the Eighth International AAAI Conference on Weblogs and Social Media, 8(1), 595-598. https://doi.org/10.1609/icwsm.v8i1.14578
20. Hutton, J. (1999). The Definition, Dimensions, And Domain of Public Relations. Public Relations Review, 199-214.
21. Khang, H., Ki, E. J., & Ye, L. (2012). Social media research in advertising, communication, marketing, and public relations, 1997–2010. Journalism & Mass Communication Quarterly, 89(2), 279–298.
22. Korotina, A., & Jargalsaikhan, T. (2006). Attitude towards İnstagram Micro- Celebrities and Their Influence on Consumers’ Purchasing Decisions. Jönköping University
23. Kürkçü, D. D. (2015). Yeni medyanın gençlerin medya alışkanlıkları üzerine etkisi [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. İstanbul Üniversitesi.
24. Lipschultz, J. H. (2017). Organizations, HR, CSR, and their social networks:“sustainability” on Twitter. In Corporate Social Responsibility, Sustainability, and Ethical Public Relations: Strengthening Synergies with Human Resources (pp. 35-52). Emerald Publishing Limited.
25. Lovejoy, K., & Saxton, G. D. (2012). Information, community, and action: How nonprofit organizations use social media. Journal of Computer-Mediated Communication, 17(3), 337–353.
26. Macnair, B. (2002). Politikada temsil ve temsilin politikası. J. Etang, & M. Pieczka içinde, Halkla İlişkilerde Eleştirel Yaklaşımlar (s. 80). Ankara: Vadi Yayınları.
27. Marwick, A. E., & Boyd, D. (2010). I tweet honestly, ı tweet passionately: Twitter users, context collapse, and the ımagined audience. new media & society , 20(1), 1-20. https://doi.org/10.1177/1461444810365313 Mayfield, A. (2008). What İs Social Media. İCrossing.
28. Mergel, I. (2016). Social media institutionalization in the US federal government. Government information quarterly, 33(1), 142-148.
29. O’Connell, D. (2018, 4 4). Selfie: Instagram and the United States congress. Social Media And Society, s. 1-17. https://doi.org/10.1177/205630511881337
30. Okay A. & Okay A. (2014). Halkla İliskiler Kavram, Strateji ve Uygulamaları. İstanbul: Der Yayınları.
31. Öztürk, Ş. (2018). Gazetecilik 2.0 İnternet Gazeteciliğinde Hipermetinsellik. Etkileşim(2), 198-201. https://doi.org/10.32739/etkilesim.2018.2.37
32. Özutku, F., Çopur, H., Sığın, İ., İlter, K., Küçükyılmaz, M., & Arı, Y. (2014). Sosyal medya'nın ABC'si. İstanbul: Alfa Peltekoğlu, F. (2018). Halkla ilişkiler nedir? İstanbul: Beta Yayınevi.
33. Polat, H. (2018). Geleneksel medyada temsil sorunu: Alternatif bir mecra olarak yeni medya, Karadeniz, 38, s.45-60. Polat, H. (2023). Çevik örgütlerde halkla ilişkiler rolleri üzerine bir durum değerlendirmesi. Güven Necati Büyükbaykal & Ayşe Ceyda Ilgaz Büyükbaykal (Ed.), İletişim ve Medya Alanında Uluslararası Araştırmalar XV içinde (s. 209-223). Eğitim Yayınevi
34. Polat, H. (2023). Halkla ilişkiler eğitiminde dijitalleşme eğilimleri: müfredat üzerine bir içerik analizi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi (e-gifder), 11 (2), 1748-1764.
35. Tarhan, A. (2011). Halkla ilişkiler modelleri. A. Kalender, & M. Fidan içinde, Halkla İlişkiler (s. 121-145). Konya: Tablet Yayınları.
36. Tezgeç, M. S. (2022). Görselliğin iktidar olma sürecinde sosyal medyanın rolü: Instagram üzerine bir araştırma [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.
37. Tıngöy, Ö. & Bostan, B. (2007). Future of new media, towards the ulimate medium: presence, immersion and MMORPGs. 5.International Symposium Communication in the Millennium Kitabı, Indiana University School of Journalism, Bloomington (U.S.A.), 16-18 Mayıs 2007, 234-239.
38. Tokatlı, M. (2016). Yeni medya'nın geleneksel medya ve halkla ilişkiler meslek alanı üzerine etkileri. Journal of International Social Research, 9(45).
39. Türkmenoğlu, H. (2014). Teknoloji ve sanat ilişkisi ve bir sanat örneği olarak instagram. Ulakbilge, 2(4), 87-100.
40. Waters, R. D., & Williams, J. M. (2011). Squawking, tweeting, cooing, and hooting: Analyzing the communication patterns of government agencies on Twitter. Journal of public affairs, 11(4), 353-363.
41. Xu, J. (2020). Does the medium matter? A meta-analysis on using social media vs. traditional media in crisis communication. Public relations review, 46(4), 101947.
42. Yavuz, C. (2019). Mahremiyet bağlamında sosyal medyada benliğin sunumu: Instagram örneği [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.
43. Yolcu, Ö. (2008). Küreselleşme bağlaminda internet yayinciliği ve küresel medya kuruluşlarinin internetteki türkçe yayinlari (örnek olay: CNN TÜRK, BBC Türkçe servisi, DW türkçe servisi ve VOA türkçe servisinin internet yayinlari) [Yayımlanmamış Doktora tezi] İstanbul Üniversitesi.