NATURE-BASED DESIGN APPROACHES IN INTERIOR DESIGN: AN INCLUSIVE DESIGN FRAMEWORK SUGGESTION

Nature has always been an essential source of inspiration for the architectural design. Based on their observations, architects simulated nature or get inspiration thereof to help guide their designs. Nevertheless, architects started to adopt a different perspective towards the human-nature relationship upon the aggravated global climate crisis in recent decades and the problems associated with natural environment as well as the weakened ties between community and nature. Accordingly, architects introduced nature-based design approaches based on nature and human communication that considered human health and well-being while protecting environmental resources, and taking cognizance of cultural aspects of design as well. The aforementioned approaches with a strong emphasis on human health, well-being, and welfare, proved to be crucial for a healthier, more comfortable, and environmentally friendly interior design in the world today, where sustainability gains importance and nature, culture, and human relations are frequently reinterpreted in different forms. As such, the present study focuses on three nature-based design approaches, i.e., green design, ecological design, and biophilic design, suggested in the relevant literature, and presents a sustainable and inclusive interior design framework based on the similarities and differences among those approaches. In the light thereof, the grounded theory method, a qualitative research method that operates upon an inductive process, was applied and those design approaches and principles were first explained through an in-depth literature review in the context thereof. Subsequently, an inclusive design framework for interior design was suggested based on the similarities and differences among the approaches in question. The present study is important in terms of its emphasis on the potentials offered by nature-based, sustainable interior design approaches for both the interior architects, and users. The study will provide interior architects, who are interested in sustainable design approaches with a new perspective and also contribute to the relevant literature.

Doğa her daim, mimari tasarım için önemli bir ilham kaynağı olmuştur. Doğayı gözlemleyen mimarlar kimi zaman doğada var olanı taklit ederek kimi zaman ondan esinlenerek tasarımlarına yön vermişlerdir. Ancak son on yıllarda artan küresel iklim krizi ve doğal çevreye yönelik sorunlar ve yanı sıra insanların doğayla olan bağlarının zayıflaması sebebi mimarlar, insan ve doğa ilişkisini farklı bir boyutta ele almaya başlamışlardır. Bu anlamda mimarlar, doğa ve insan iletişimini esas alan; çevresel kaynakları korurken insan sağlığını ve refahını da göz önünde bulunduran ve ayrAıca tasarımın kültürel yönlerini de dikkate alan doğa temelli tasarım yaklaşımları ortaya koymuşlardır. Sürdürülebilirliğin önem kazandığı, doğa, kültür ve insan ilişkilerinin yeniden ve farklı biçimlerde sıklıkla gündeme geldiği günümüzde, insan sağlığı, esenliği ve refahında önemli bir yer tutan bu yaklaşımlar daha sağlıklı, konforlu ve çevre dostu iç mekanların tasarımında son derece önemlidir. Bu noktadan hareketle çalışmada, akademik çevrelerce kabul görmüş olan yeşil tasarım, ekolojik tasarım ve biyofilik tasarım olmak üzere üç doğa temelli tasarım yaklaşımına odaklanılmış ve bu yaklaşımların benzerlik ve farklılıklarından yola çıkılarak, sürdürülebilir ve kapsayıcı bir iç mekân tasarım çerçevesi sunulmuştur. Bu doğrultuda nitel araştırma yöntemlerinden biri olan ve tümevarımsal bir sürece dayalı olarak işleyen gömülü teori metodu uygulanmış ve bu bağlamda ilk olarak bu tasarım yaklaşımları ve ilkeleri derin literatür taraması yoluyla açıklanmıştır. Ardından bu tasarım yaklaşımlarının benzerlik ve farkları temel alınarak iç mekân tasarımına yönelik kapsayıcı bir tasarım çerçevesi önerisinde bulunulmuştur. Çalışma, doğa temelli, sürdürülebilir özelliklere sahip iç mekân tasarım yaklaşımlarının hem iç mimarlar hem de kullanıcılar için sunduğu potansiyelleri vurgulaması bakımından önemlidir. Çalışmanın sürdürülebilir tasarım yaklaşımları ile ilgilenen iç mimarlara yeni bir bakış açısı sunacağı ve yanı sıra ilgili literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.