Investıgatıon Of Psychologıcal Resılıence And Self Confıdence Levels Of Volleyball Player

Abstract

The aim of the study was to examine the psychological resilience and self-confidence levels of athletes playing volleyball in different leagues and to evaluate the results. The research population consists of 202 athletes, 125 female and 77 male, playing volleyball in different leagues in Ankara Province in the 2024-2025 volleyball league season. In the study, two scales were applied to the participants together with a personal information form as a data collection tool. The first of the scales is the ‘Psychological Resilience Scale (PRS)’ developed by Işık (2016) to determine the level of psychological resilience. In the PBL, which consists of 21 items expressing the individual's beliefs about life and self, reverse scoring is performed in the 2nd and 15th items. Exploratory and confirmatory factor analyses were performed to determine the construct validity of this scale and it was stated that the scale consisted of 21 items and 3 sub-dimensions. The second scale is the 33-item Self-Confidence Scale developed by (Akın, 2007). The scale consists of two sub-dimensions: intrinsic self-confidence and extrinsic self-confidence. When the items gathered under two factors were analysed, it was found that the items in the first factor were more related to the self-confidence of individuals towards themselves and the items loaded on the second factor were more related to the self-confidence of individuals towards their external environment and social life, so this factor was named as external self-confidence (Akın, 2007). In order to obtain the necessary data in the research, SPSS21 Package Programme was used in the analysis of the data. As a result, it was determined that there was a positive, moderately significant relationship between self-confidence and psychological resilience according to the number of training of the participants, but there was no significant result between the other variables.

Keywords

• Psychological Resilience
• Self-Confidence
• Sport

Voleybol Oyuncularının Psikolojik Dayanıklılık ve Öz Güven Düzeylerinin İncelenmesi

Abstract

Çalışmanın amacı, farklı liglerde voleybol oynayan sporcuların psikolojik dayanıklılık ve özgüven düzeylerini incelemek ve sonuçları değerlendirmektir. Araştırmanın örneklemi, 2024-2025 voleybol ligi sezonunda Ankara ilinde farklı liglerde voleybol oynayan 125 kadın ve 77 erkek olmak üzere toplam 202 sporcudan oluşmaktadır. Çalışmada, veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ile birlikte katılımcılara iki ölçek uygulanmıştır. Ölçeklerden ilki, psikolojik dayanıklılık düzeyini belirlemek için Işık (2016) tarafından geliştirilen “Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği (PRS)”dir. Bireyin yaşam ve benlik hakkındaki inançlarını ifade eden 21 maddeden oluşan PBL'de, 2. ve 15. maddelerde ters puanlama yapılmaktadır. Bu ölçeğin yapı geçerliliğini belirlemek için doğrulayıcı faktör analizleri yapılmış ve ölçeğin 21 madde ve 3 alt boyuttan oluştuğu belirtilmiştir. İkinci ölçek, (Akın, 2007) tarafından geliştirilen 33 maddelik Özgüven Ölçeğidir. Ölçek iki alt boyuttan oluşmaktadır: içsel özgüven ve dışsal özgüven. İki faktör altında toplanan maddeler analiz edildiğinde, birinci faktördeki maddelerin bireylerin kendilerine karşı özgüveniyle daha fazla ilişkili olduğu, ikinci faktöre yüklenen maddelerin ise bireylerin dış çevrelerine ve sosyal yaşamlarına karşı özgüveniyle daha fazla ilişkili olduğu görülmüştür, bu nedenle bu faktör dışsal özgüven olarak adlandırılmıştır (Akın, 2007). Araştırmada gerekli verileri elde etmek için, verilerin analizinde SPSS21 Paket Programı kullanılmıştır. Sonuç olarak, katılımcıların eğitim sayısına göre özgüven ile psikolojik dayanıklılık arasında pozitif, orta derecede anlamlı bir ilişki olduğu, ancak diğer değişkenler arasında anlamlı bir sonuç olmadığı belirlenmiştir.

Keywords

• Psikolojik Dayanıklılık
• Özgüven
• Spor

References

1. Akın, A. (2007). Öz-güven ölçeğinin geliştirilmesi ve psikometrik özellikleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 165–175.
2. Ansoy, A., & Pepe, O. (2021). The relationship between sport engagement and psychological performances of football players in the pandemic period: Example of the Regional Amateur League. Lex Humana, 13(2), 1–14.*
3. Atkinson, R. L., Atkinson, R. C., Smith, E. E., Bem, D. J., & Nolen-Hoeksema, S. (2002). Psikolojiye giriş (Y. Alogan, Çev.; 2. bs.). İstanbul: Arkadaş Yayınları.
4. Aydoğdu, T. (2013). Bağlanma stilleri, başa çıkma stratejileri ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
5. Bajaj, B., & Pande, N. (2016). Mediating role of resilience in the impact of mindfulness on life satisfaction and affect as indices of subjective well-being. Personality and Individual Differences, 93, 63–67.
6. Başoğlu Turan, S. (2007). Sınav kaygısı ile özgüven arasındaki ilişkinin erinlik döneminde incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
7. Bilgin, O. (2011). Ergenlerde öz güven düzeyinin bazı değişkenler açısından incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
8. Cüceloğlu, D. (1993). İnsan ve davranışı. İstanbul: Remzi Kitabevi.

9. Dalbudak, İ., & Yiğit, Ş. (2019). Evaluation of healthy lifestyle behaviors of B2–B3 visually impaired people doing sports. European Journal of Physical Education and Sport Science.
10. Ekinci, N. E., Özdilek, Ç., Deryahanoğlu, G., & Üstün, Ü. D. (2014). Spor yapan lise öğrencilerinin öz güven düzeylerinin incelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 36–42. http://www.sportifbakis.com/wp-content/uploads/2014/10/36-42pdf.pdf
11. Eldeleklioğlu, J. (2004). Çocuklarda özgüven gelişimi. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(2), 111–121.
12. Feltz, D. L. (1988). Self-confidence and sport performance. Exercise and Sport Sciences Reviews, 16, 423–458.
13. George, D., & Mallery, M. (2010). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference (Version 17.0 update, 10th ed.). Boston: Pearson.
14. Hambly, K. (2003). Özgüven (B. Bıçakçı, Çev., 5. bs.). İstanbul: Alfa Yayınları.
15. Humphreys, T. (2002). Çocuk eğitiminin anahtarı: Özgüven (T. Anapa, Çev., 4. bs.). İstanbul: Epsilon Yayınları.
16. Işık, Ş. (2016). Psikolojik dayanıklılık ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 4(2), 165–182.
17. Kalaycı, Ş. (2018). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (8. bs.). Ankara: Dinamik Akademi Yayınları.
18. Karaırmak, Ö. (2006). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 129–138.
19. Kerr, B. A., & Larson, A. (2008). How smart girls become talented women. In Positive psychology: Exploring the best in people (Vol. 4, pp. 131–145).
20. Kobasa, S. C. (1982). Commitment and coping in stress resistance among lawyers. Journal of Personality and Social Psychology, 2(4), 707–717.
21. Masten, A. S. (2001). Ordinary magic: Resilience processes in development. American Psychologist, 56(3), 227–238.*
22. Meredith, L. S., Sherbourne, C. D., Gaillot, S. D., Hansell, L., Ritschard, H. V., Parker, A., & Wrenn, G. (2011). Promoting psychological resilience in the U.S. military. Santa Monica, CA: RAND Corporation.
23. Merey, B. (2010). Yetişkinlerde özgüven duygusu ile anksiyete düzeyi arasındaki ilişkinin karşılaştırılması ve kültürlerarası bir yaklaşım [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
24. Miçooğlu, B. O. (2013). Effects of 6 weeks psychological skill training on team cohesion, self-confidence and anxiety: A case of youth basketball players [Doctoral dissertation, Middle East Technical University, Institute of Social Sciences].
25. Norman, E. (2000). Introduction: The strengths perspective and resiliency enhancement—a natural partnership. In E. Norman (Ed.), Resiliency enhancement: Putting the strengths perspective into social work practice (pp. 1–16). New York: Columbia University Press.
26. Orman, Y. (2016). Lise öğrencilerinde algılanan sosyal destek ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkinin incelenmesi: Başakşehir örneği [Yüksek lisans tezi, Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
27. Öğülmüş, S. (2002). Bir kişilik özelliği olarak yılmazlık. In I. Ulusal Çocuk ve Suç Sempozyumu Bildiriler Kitabı (pp. 327–340). Ankara: Ankara Üniversitesi.
28. Özcan, B. (2005). Anne babası boşanmış ve anne babaları birlikte olan lise öğrencilerinin yılmazlık özellikleri ve koruyucu faktörler açısından karşılaştırılması [Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
29. Pervin, L. A., & John, O. P. (2001). Personality: Theory and research (8th ed.). New York: John Wiley & Sons.
30. Reitzes, D. C., & Mutran, E. J. (1994). Multiple roles and identities: Factors influencing self-esteem among middle-aged men and women. Social Psychology Quarterly, 57(4), 313–325.
31. Rosenberg, A. (1962). The association between self-esteem and anxiety. Journal of Psychiatric Research, 135–152.
32. Short, S. E., & Short, M. W. (2005). Differences between high- and low-confident football players on imagery functions: A consideration of the athletes’ perceptions. Journal of Applied Sport Psychology, 17(3), 197–208. https://doi.org/10.1080/10413200591010049
33. Sun, E. (2015). Sporun lise öğrencilerinin öz güven düzeylerine etkisi [Yüksek lisans tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü].
34. Şahin, M., Yetim, A. A., & Çelik, A. (2012). Psikolojik sağlamlığın gelişiminde koruyucu bir faktör olarak spor ve fiziksel aktivite. The Journal of Academic Social Science Studies, 5(8), 373–380.
35. Yılmaz, T., Dalbudak, İ., & Yiğit, Ş. (2020). Relationship between life satisfaction and nutrition of students at the Faculty of Sports and Health Sciences at university. Progress in Nutrition, 22(2), 645–659.