An Examination of Mental Toughness, Perceived Effort, and Selected Fundamental Technical Skills in Children Aged 11–14 Receiving Taekwondo Training

Abstract

This study aimed to investigate the effects of taekwondo training on perceived exertion, mental endurance, and technical skills in children aged 11–14 years. The study was conducted using a pre-test-post-test control group quasi-experimental design. Participants were divided into two groups: experimental (n=8) and control (n=8). The experimental group underwent agility and speed training in addition to taekwondo techniques three days a week for eight weeks, while the control group only underwent technical training. Physical fitness was assessed using the Paldinj, Dutchaji, and Dolye Chali techniques, while mental endurance and perceived exertion levels were measured using scales. Statistical analyses were performed using SPSS software. The normality of the data was assessed using skewness and kurtosis values. Paired samples t-tests were used for intra-group comparisons, while independent samples t-tests were used for inter-group comparisons. GraphPad Prism 8 software was also used for visualisation. According to the research results, significant increases were observed in mental resilience and technical skills (Paldinj, Dutchaji, Dolye Chali) in the experimental group (p<0.05); however, no significant change was detected in the perceived effort level (p>0.05). The findings show that taekwondo training is effective in improving children's technical development as well as their mental resilience. However, the lack of change in perceived effort suggests that subjective assessment scales may have limited sensitivity in children. In conclusion, it can be said that taekwondo plays an important role in the physical and psychological development of children, and can be an effective tool in supporting mental resilience in particular. It is recommended that coaches and educators consider both physical performance and psychological resilience factors when planning training programmes for child athletes. Future studies with larger samples, different age groups, and long-term interventions would be beneficial.

Keywords

• Taekwondo
• youth athletes
• mental toughness
• perceived exertion
• technical skills

Taekwondo Eğitimi Alan 11-14 Yaş Arası Çocuklarda Zihinsel Dayanıklılık, Algılanan Efor ve Bazı Temel Teknik Becerilerin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışma, 11-14 yaş arası çocuklarda taekwondo eğitiminin algılanan efor, zihinsel dayanıklılık ve teknik beceriler üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamıştır. Araştırma, ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desenle gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar, deney (n=8) ve kontrol (n=8) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Deney grubuna 8 hafta boyunca haftada üç gün taekwondo tekniklerine ek olarak çeviklik-sürat çalışmaları uygulanırken, kontrol grubuna yalnızca teknik antrenmanlar yaptırılmıştır. Fiziksel uygunluk Paldinj, Dutchaji ve Dolye Chali teknikleriyle değerlendirilmiş; zihinsel dayanıklılık ve algılanan efor düzeyleri ölçeklerle ölçülmüştür. İstatistiksel analizler SPSS programında yapılmıştır. Verilerin normalliği çarpıklık ve basıklık değerleri ile değerlendirilmiştir. Grup içi karşılaştırmalarda eşleştirilmiş örneklemler t-testi (paired samples t-test), grup karşılaştırmalarında ise bağımsız örneklemler t-testi (independent samples t-test) kullanılmıştır. Ayrıca görselleştirme işlemleri için GraphPad Prism 8 yazılımından yararlanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, deney grubunda zihinsel dayanıklılık ve teknik becerilerde (Paldinj, Dutchaji, Dolye Chali) anlamlı artışlar görülmüş (p<0.05); ancak algılanan efor düzeyinde anlamlı bir değişiklik tespit edilmemiştir (p>0.05). Bulgular, taekwondo eğitiminin çocukların teknik gelişiminin yanı sıra zihinsel dayanıklılıklarını artırmada da etkili olduğunu göstermektedir. Buna karşın algılanan eforun değişmemesi, subjektif değerlendirme ölçeklerinin çocuklarda sınırlı hassasiyetle çalışabileceğini ortaya koymuştur. Sonuç olarak, taekwondo sporunun çocukların fiziksel ve psikolojik gelişiminde önemli bir rol oynadığı, özellikle zihinsel dayanıklılığın desteklenmesinde etkili bir araç olabileceği söylenebilir. Antrenör ve eğitimcilerin, çocuk sporcuların antrenman planlamasında hem fiziksel performans hem de psikolojik dayanıklılık faktörleri birlikte göz önünde bulundurmaları önerilmektedir. Gelecek çalışmalarda daha büyük örneklemlerle, farklı yaş gruplarında ve uzun süreli müdahalelerle benzer araştırmalar yapılması faydalı olacaktır.

Keywords

• Taekwondo
• çocuk sporcular
• zihinsel dayanıklılık
• algılanan efor
• teknik beceri

References

1. Arabacı, R., Görgülü, R., & Çatıkkaş, F. (2010). Relationship between agility and reaction time, speed and body mass index in taekwondo athletes. Sport Sciences, 5(2), 71–77.
2. Aslan, C. (2021). 7–10 yaş arasındaki çocukların bazı fiziksel motorik ve antropometrik özelliklerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Gelişim Üniversitesi].
3. Bilim, A. S., Çetinkaya, C., & Dayı, A. (2016). 12–17 yaş arası spor yapan ve spor yapmayan öğrencilerin fiziksel uygunluklarının incelenmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 7(2), 53–60. https://doi.org/10.17155/spd.74209
4. Bridge, C. A., Ferreira, J., Chaabène, H., Pieter, W., & Franchini, E. (2014). Physical and physiological profiles of taekwondo athletes. Sports Medicine, 44(6), 713–733.
5. Çakır, Z., & Erbaş, Ü. (2021). Taekwondo, karate ve judocuların mücadele sporlarına yönelik tutum düzeylerinin belirlenmesi. The Online Journal of Recreation and Sports, 10(4), 23–31.
6. Çebi, M., Yamak, B., & Öztürk, M. (2016). 11–14 yaş çağındaki çocukların spor yapma alışkanlığının duygu kontrolü üzerine etkilerinin incelenmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 468–482.
7. Chaabène, H., Hachana, Y., Franchini, E., Mkaouer, B., & Chamari, K. (2012). Physical and physiological profile of elite karate athletes. Sports Medicine, 42(10), 829–843. https://doi.org/10.1007/BF03262297
8. Foster, C., Florhaug, J. A., Franklin, J., Gottschall, L., Hrovatin, L. A., Parker, S., Doleshal, P., & Dodge, C. (2001). A new approach to monitoring exercise training. Journal of Strength and Conditioning Research, 15(1), 109–115.

9. Fradkin, A. J., Zazryn, T. R., & Smoliga, J. M. (2010). Effects of warming-up on physical performance: A systematic review with meta-analysis. Journal of Strength and Conditioning Research, 24(1), 140–148. https://doi.org/10.1519/JSC.0b013e3181c643a0
10. Gaggioli, A., Morganti, L., Mondoni, M., & Antonietti, M. (2013). Benefits of combined mental and physical training in learning a complex motor skill in basketball. Psychology, 4(9), 1–6. https://doi.org/10.4236/psych.2013.49a2001
11. Gammon, C., Pfeiffer, K. A., Pivarnik, J. M., Moore, R. W., Rice, K. R., & Trost, S. G. (2016). Age-related differences in OMNI-RPE scale validity in youth: A longitudinal analysis. Medicine & Science in Sports & Exercise, 48(8), 1590–1594. https://doi.org/10.1249/MSS.0000000000000918
12. Gentili, R. J., Han, C. E., Schweighofer, N., & Papaxanthis, C. (2010). Motor learning without doing: Trial-by-trial improvement in motor performance during mental training. Journal of Neurophysiology, 104(2), 774–783. https://doi.org/10.1152/jn.00257.2010
13. Güleroğlu, F., & Eroğlu, H. (2019). Anaerobik egzersiz sonrası oluşan yorgunluğun sporcuların zihinsel dayanıklılık düzeylerine akut etkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 21(3), 23–33.
14. Gülşen, D. B. A., Yıldız, A. B., Yılmaz, B., & Şahan, H. (2019). Spor bilimleri fakültesindeki öğrencilerin kendinle konuşma ve zihinsel dayanıklılık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4(4), 459–470.
15. Gutin, B., Manos, T., & Strong, W. (1992). Defining health and fitness: First step toward establishing children’s fitness standards. Research Quarterly for Exercise and Sport, 63(2), 128–132.
16. Güvendi, B., Türksoy, A., Güçlü, M., & Konter, E. (2018). Profesyonel güreşçilerin cesaret düzeyleri ve zihinsel dayanıklılıklarının incelenmesi. Uluslararası Spor Egzersiz ve Antrenman Bilimi Dergisi, 4(2), 70–78.
17. Haddad, M., Chaouachi, A., Castagna, C., Wong del P., Behm, D. G., & Chamari, K. (2011). The construct validity of session RPE during an intensive camp in young male taekwondo athletes. International Journal of Sports Physiology and Performance, 6(2), 252–263. https://doi.org/10.1123/ijspp.6.2.252
18. Hatami, O. (2023). Comparison of self-efficacy, competitive anxiety and psychological toughness in athlete and non-athlete students. Gazi Journal of Physical Education and Sport Sciences, 28(2), 167–173. https://doi.org/10.53434/gbesbd.1201334
19. Hepsert, S., Özer, H., & Kılıç, Y. (2022). Çekme Lastiği Egzersizinin Taekwondo Sporunda Seçilmiş Bazı Teknik Kuvvet Parametrelerine Etkisi. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 8(2), 550-560.
20. Kiliç, Y., & Hepsert, S. (2022). Sporun Adölesanlarda Seçilmiş Bazı Motorik ve Fizyolojik Test Sonuçlarına Etkisinin İncelenmesi: Kesitsel Araştırma. Turkiye Klinikleri Journal of Sports Sciences, 14(3).
21. Huebner, M., Zhang, Z., Therneau, T., et al. (2014). Modeling trajectories of perceived leg exertion during maximal cycle ergometer exercise in children and adolescents. BMC Medical Research Methodology, 14, 4. https://doi.org/10.1186/1471-2288-14-4
22. Iuso, S., Bellomo, A., Pagano, T., Carnevale, R., Ventriglio, A., & Petito, A. (2019). Sport activity as risk or protective factor in feeding and eating disorder. Behavioral Sciences, 9(12), 143. https://doi.org/10.3390/bs9120143
23. Jones, G., Hanton, S., & Connaughton, D. (2002). What is this thing called mental toughness? An investigation of elite sport performers. Journal of Applied Sport Psychology, 14(3), 205–218. https://doi.org/10.1080/10413200290103509
24. Kan, Ö. (2009). 12 haftalık anaerobik antrenman programının 14–16 yaş erkek taekwondocuların kan laktat ve elektrolit düzeylerine etkileri [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi].
25. Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri: Kavramlar, ilkeler, teknikler (26. baskı). Nobel Akademik Yayıncılık.
26. Kaya, F. (2024). 8 haftalık voleybol teknik antrenmanının adölesan dönemi voleybolcuların zihinsel dayanıklılık seviyeleri ve teknik beceri gelişimleri üzerine etkilerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi].
27. Komarudin, K., Mulyana, B., & Novian, G. (2021). The effect of life kinetik training models to improve self-confidence in team and individual athletes. Open Psychology Journal, 14(1), 220–226. https://doi.org/10.2174/1874350102114010220
28. Lakes, K. D., & Hoyt, W. T. (2004). Promoting self-regulation through school-based martial arts training. Journal of Applied Developmental Psychology, 25(3), 283–302. https://doi.org/10.1016/j.appdev.2004.04.002
29. Leung, M. L., Chung, P. K., & Leung, R. W. (2002). An assessment of the validity and reliability of two perceived exertion rating scales among Hong Kong children. Perceptual and Motor Skills, 95(3 Pt 2), 1047–1062. https://doi.org/10.2466/pms.2002.95.3f.1047
30. Longman, D. P., Stock, J. T., & Wells, J. C. K. (2017). A trade-off between cognitive and physical performance, with relative preservation of brain function. Scientific Reports, 7(1). https://doi.org/10.1038/s41598-017-14186-2
31. Mahoney, J., Ntoumanis, N., Mallett, C., & Gucciardi, D. (2014). The motivational antecedents of the development of mental toughness: A self-determination theory perspective. International Review of Sport and Exercise Psychology, 7(1), 184–197.
32. Malouin, F., Jackson, P. L., & Richards, C. L. (2013). Towards the integration of mental practice in rehabilitation programs: A critical review. Frontiers in Human Neuroscience, 7, 576. https://doi.org/10.3389/fnhum.2013.00576
33. Marcora, S. M., Staiano, W., & Manning, V. (2009). Mental fatigue impairs physical performance in humans. Journal of Applied Physiology, 106(3), 857–864. https://doi.org/10.1152/japplphysiol.91324.2008
34. McGeown, S., St. Clair-Thompson, H., & Putwain, D. W. (2018). The development and validation of a mental toughness scale for adolescents. Journal of Psychoeducational Assessment, 36(2), 148–161.
35. Nakip, C. (2025). Fitness sektöründe kadın çalışanların çalışma yaşam kalitesi ile yapay zekâ bağımlılığı arasındaki ilişki: Marmara Bölgesi Örneği. The Online Journal of Recreation and Sports, 14(3), 330-336.
36. Öncel, S., Yılmaz, M., & Ak, G. (2003). Kız öğrencilerin menstruasyona ilişkin bilgi ve davranışları. Hemşirelik Forumu, 6(2), 24–32.
37. Özer, K. (2020). Fiziksel uygunluk. Nobel Akademik Yayıncılık.
38. Pintrich, P. R., Smith, D., Garcia, T., & McKeachie, W. J. (1993). Reliability and predictive validity of the Motivated Strategies for Learning Questionnaire (MSLQ). Educational Psychology Measurement, 53, 801–813.
39. Sarikabak, M., Hepsert, S., Dönmez, A., Baykara, C., Cana, H., Ayranci, M., & Çelebioğlu, H. A. (2025). Cognitive traces of life kinetic exercise in puberty sedentary subjects. PLoS One, 20(5), e0322778.
40. Silva Santos, J. F., & Franchini, E. (2016). Is frequency speed of kick test responsive to training? A study with taekwondo athletes. Sport Sciences for Health, 12(3), 377–382. https://doi.org/10.1007/s11332-016-0300-2
41. Soylu, Y., Sağkal, A. S., & Özdemir, Y. (2019). Ergenler için zihinsel dayanıklılık ölçeği: Türkçe uzun ve kısa formun psikometrik özellikleri. Ege Eğitim Dergisi, 20(1), 322–334.
42. Tabachnick, L. S., & Fidell, B. G. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Pearson.
43. Tel, M. (2008). Bir spor dalı olarak taekwondo. e-Journal of New World Sciences Academy, 3(4), 194–202.
44. Vural, E., Karadağ, T.F., Ay Yıldız, Y., & Doğanay, G. (2025). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencilerinin paralimpik sporlar hakkında farkındalıklarının incelenmesi. International Journal of Contemporary Educational Studies (IntJCES), 11(1), 1-10.
45. Vural, E., & Kıratlı, T. (2025). Sporda stres yönetimi. In Y.Ç. Yıldızhan (Ed.), Sporda psikososyal dinamikler IV (pp. 1-16). Gazi Kitabevi. ISBN: 978-625-5740-43-4
46. Yılmaz, A. (2021). Sporda zihinsel dayanıklılık. Uluslararası Dağcılık ve Tırmanış Dergisi, 4(2), 23–42.