EXAMINING SELF-ESTEEM OF AMATEUR FOOTBALL PLAYERS IN TERMS OF SOME VARIABLES

Abstract

The aim of this study is to examine the selfesteem of amateur footballers in terms of some demographic variables. The population of the study consists of amateur male football players playing in Turkish Football Federation’s amateur leagues in the provinces of Rize and Trabzon. The sample group of the study consists of 450 male amateur football players. The short form of "Self-Esteem Inventory" with 25 items developed by Stanley Coopersmith 1967 and adapted to Turkish by Turan and Tufan 1987 and a 6-item “Demographic Information Form” including “Age, Educational Status, Monthly Income of the Family, Duration of Playing Football, Position where football is played, and League in which football is played” were administered to the participants on a volunteer basis. According to the results of the study, the self-esteem scores of amateur footballers differ significantly according to their age and the self-esteem level of football players aged 30 and over is higher than that of the football players aged 15-19. It was determined that there is a significant difference in self-esteem scores in terms of the educational level t = -2.582; p

Keywords

• Football, Self-Esteem, Amateur Footballer

References

1. Aydoğan, H. (2012). Profesyonel Futbolcuların Örgütsel Adalet Algıları ve Benlik Saygıları İle İş Doyumları Arasındaki İlişki (Doktora Tezi, Ankara Gazi Üniversitesi, 2012).
2. Aydoğan, H. (2016). Profesyonel Futbol’da Örgütsel Adalet Benlik Saygısı İş Doyumu. Ankara: Spor Yayınevi ve Kitabevi.
3. Başaran İ.E. (2008). Örgütsel Davranış, İnsanın Üretim Gücü. Ankara: Siyasal Basın Yayın Dağıtım.
4. Coopersmith, S. (1967). The Antecedents of Self-Esteem, (1), San Francisco: Cole And Freeman Co.
5. Ilgaz, H. (2015). Ergenler İçin Oyun Bağımlılığı Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlama Çalışması. Elementary Education Online, Cilt:14, Sayı:2, 874-884.
6. Karagöz, Y. (2016). SPSS ve AMOS Uygulamalı İstatistiksel Analizler. 1. Basım. Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
7. Özşaker M. (2008). 12-14 Yaş Çocukların Motorsal Performans ve Benlik Saygısı Düzeylerinin İncelenmesi. Doktora. İzmir: Ege Üniversitesi.
8. Sivribaşkara, V.S. (2003). Özsaygının Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.

9. Sümer, R. (1988). Sporda Demokrasi: Belgeler-Yorumlar. Ankara: Güven Matbaası.
10. Şimşek M.Ş, Akgemci T. ve Çelik A. (2008). Davranış Bilimlerine Giriş ve Örgütsel Davranış. Ankara: Gazi Kitabevi, (6).
11. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using Multivariate Statistics (5th ed.). New York Allyn and Bacon.
12. Temel, Z.F., Aksoy, B.A. (2001). Ergen ve Gelişimi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
13. Tufan, B. (1989). Yüksek Öğretim Yapan Bir Grup Öğrencinin Benlik Saygılarını Dört Yıl Ara İle İzleme Çalışması. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksekokulu Dergisi, (7), 28-37.
14. Turan, N. ve Tufan, B. (1987). Coopersmith Benlik Saygısı Envanterinin Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması. İstanbul: 23. Ulusal Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Kongresi.
15. Yörükoğlu, A. (1986). Gençlik Çağı. Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları Sosyal ve Felsefi Eserler Dizisi.