“Healthcare caused harm” instead of “Malpractice”

Abstract

Malpractice has gained an alarming dimension especially along with the introduction of compulsory professional liability insurance On the other hand it is quite difficult to say that malpractice is discussed by considering all responsible determinants According to individual focused approach the error is caused by single individual so the solution can be achieved by punishing the individual It is known that this approach does not reduce errors and adversely affect services due to high compensations and increased insurance premiums In Turkey malpractice is simply considered in the customer seller relationship context and individual focused approach is adopted However it is well established that this ldquo;blame culture rdquo; has negative effects on service provided social perception of the profession and job satisfaction Beside recognizing individual professional responsibilities basically it should be stressed that declaring healthcare workers as mainly responsible would not be fair In addition it violates right to health because of increasing the preventable errors and harms Turk Arch Ped 2011; 46: 6 11

Keywords

• -

“Malpraktis” yerine “hizmet kaynaklı zarar”

Öz

Yüksek tazminat kararları ve mesleki sorumluluk sigortasının zorunlu hale getirilmesiyle birlikte sağlık çalışanları arasında kaygı verici bir boyut kazanan ldquo;malpraktis rdquo; olgusunun taraflarını oluşumundaki dinamikleri ve sorumlulukları doğru tanımladığımızı söylemek oldukça güçtür Genel olarak egemen olan bireye odaklı yaklaşım; hatanın tekil bireyden kaynaklandığı dolayısıyla da çözümün bireyin cezalandırılması ile sağlanabileceği düşüncesindedir Özel sigortacılık anlayışını gündeme getiren bu yaklaşımın hataları azaltmadığı gibi yüksek tazminatlar ve sigorta primleri nedeniyle sunulan hizmeti olumsuz etkilediği gösterilmiştir Ülkemizde uygulanmakta olan özelleştirme politikalarıyla uyumlu olarak ldquo;malpraktis rdquo; olgusu alım satım ilişkisi bağlamında bir tür ldquo;müşteri mağduriyeti rdquo; olarak ele alınmakta bireye odaklı yaklaşım benimsenmektedir Ancak hizmetin nitelik ve niceliğini etkileyen etmenlerin tümünü dikkate almadan sadece bireyleri suçlamanın ldquo;malpraktis rdquo;i azaltmadığı aksine hizmeti kötüleştirdiği mesleğin toplumsal algılanışını hekimlerin iş doyumunu maddi ve manevi olarak olumsuz etkilediği bilinmektedir Sistemik değişiklikler yaşama geçirilmeden hekimleri temel sorumlu ilan etmek hem adilane olmayacak hem de hata ve zararları azaltmayacağı hatta aksine artırabileceği için sağlık hakkına aykırı olacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Malpraktis
• tıbbi hata
• güvenlik
• korunmacı tıp
• sorumluluk sigortası
• tıp etiği

References

1. Bureau Enquêtes-Accidents. Accident on 25 July 2000 at La Patte d’Oie in Gonesse to the Concorde registered F-BTSC operated by Air France Paris, 2002. 2. Reuters. Concorde trial starts ten years after crash, 29 Ocak 2010. (Full Text)
2. Türk Dil Kurumu, Türkçe Sözlük. Ankara:Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1988.
3. Merriam-Webster's Collegiate Dictionary. Massachusetts: Merriam-Webster, 1996.
4. Türk Tabipleri Birliği. Hekimlik Meslek Etiği Kuralları, 1998. (Full Text)
5. World Medical Association. World Medical Association Statement on Medical Malpractice, 2005. (Full Text)
6. Reason J. Human error: models and management. BMJ 2000; 320: 768-70. (Abstract) / (Full Text) / (PDF)
7. Gault WG. Experimental exploration of implicit blame attribution in the NHS. Edinburgh: G.U.H.N. Trust, 2004.
8. Kohn LT, Corrigan JM, Donaldson MS. To Err is Human: building a safer health system. Washington DC: National Academy Press, 2000.

9. Millenson ML. Breaking bad news. Qual Saf Health Care 2002; 11:206-7.
10. Berwick DM. Improvement, trust, and the healthcare workforce. Qual Saf Health Care 2003; 12: 2-6. (Abstract) / (PDF)
11. Walton M. Creating a "no blame" culture: have we got the balance right? Qual Saf Health Care 2004; 13: 163-4. (Full Text) / (PDF)
12. Gallagher TH, Waterman AD, Garbutt JM, et al. US and Canadian physicians' attitudes and experiences regarding disclosing errors to patients. Arch Intern Med 2006; 166: 1605-11. (Abstract) / (Full Text) / (PDF)
13. Özgönül L. Türkiye’de tıp etiği ve hukuk açısından tıbbi hata kavramı. (yayımlanmamış doktora tezi) Tıp Tarihi ve Etik Anabilim Dalı. Ankara: Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2010.
14. Leape LL. Error in medicine. JAMA 1994; 272: 1851-7. (Abstract)
15. Sayek F. On soru on yanıt: Mesleki Sorumluluk Sigortası Yasa Taslağı. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi 2002; 11: 155-8.
16. Elmore JG, Taplin SH, Barlow WE, et al. Does litigation influence medical practice? The influence of community radiologists' medical malpractice perceptions and experience on screening mammography. Radiology 2005; 236: 37-46. (Abstract) / (Full Text) / (PDF)
17. Aynacı Y. Hekimlerde defansif (çekinik) tıp uygulamalarının araştırılması (yayımlanmamış uzmanlık tezi) Adli Tıp Anabilim Dalı. Konya: Selçuk Üniversitesi; 2008.
18. Lawthers AG, Localio AR, Laird NM, Lipsitz S, Hebert L, Brennan TA. Physicians' perceptions of the risk of being sued. J Health Polit Policy Law 1992; 17: 463-82. (Abstract) / (PDF)
19. Schumacher JE, Ritchey FJ, Nelson LJ 3rd, Murray S, Martin J. Malpractice litigation fear and risk management beliefs among teaching hospital physicians. South Med J 1995; 88: 1204-11. (Full Text) / (PDF)
20. Localio AR, Lawthers AG, Brennan TA, et al. Relation between malpractice claims and adverse events due to negligence. Results of the Harvard Medical Practice Study III. N Engl J Med 1991; 325: 245-51. (Abstract) / (Full Text) / (PDF)
21. Leape LL. A systems analysis approach to medical error. J Eval Clin Pract 1997; 3: 213-22. (Abstract)
22. Neale G, Woloshynowych M, Vincent C. Exploring the causes of adverse events in NHS hospital practice. J R Soc Med 2001; 94: 322-30. (Abstract) / (Full Text) / (PDF)
23. Doktora hastasını bilgilendirmeme cezası. Radikal, İstanbul, 17 Kasım 2008.
24. World Bank. Health Transition Project. 2004. (Full Text)
25. Kamu Hastane Birlikleri Pilot Uygulaması Hakkında Kanun Tasarısı. (Full Text)
26. Kamu hastaneleri birliği çalışmamız var. Sabah. İstanbul, 30 Ocak 2010.
27. Yanlış yapan varsa bedelini ödeyecek. Cumhuriyet. İstanbul, 27 Şubat 2009.
28. WHO. WHO draft guidelines for adverse event reporting and learning systems, 2005. (PDF)
29. The Patient Safety and Quality Improvement Act, 2005. (Abstract)
30. Jevsevar D. Evidence-based medicine in practice: The M&M conference, 2006; 177-83. (Abstract) / (PDF)
31. Türk Tabipleri Birliği. Türk Tabipleri Birliği sağlık personelinin tam süre çalışmasına ve bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun tasarısı önerisi. Ankara: Türk Tabipleri Birliği, 2009.
32. Witman AB, Park DM, Hardin SB. How do patients want physi- cians to handle mistakes? A survey of internal medicine patients in an academic setting. Arch Intern Med 1996; 156: 2565-9. (Abstract) / (PDF)
33. Lester GW, Smith SG. Listening and talking to patients. A reme- dy for malpractice suits? West J Med 1993; 158: 268-72. (Abstract) / (PDF)
34. Ransom SB, Studdert DM, Dombrowski MP, Mello MM, Brennan TA. Reduced medicolegal risk by compliance with obstetric clinical pathways: a case-control study. Obstet Gynecol 2003; 101: 751-5. (Abstract) 111