Anxiety and Readiness of the Teachers of Turkish and Turkish Culture Courses Related to Their Assignments in Abroad

Öz

A qualitative study method has been adopted in this research which aims to determine the readiness and anxiety of the teachers of Turkish and Turkish Culture courses who are assigned to teach abroad. The sample of the study is composed of 171 teachers from different departments assigned to give Turkish and Turkish Culture courses in European countries between 2015 to 2016. The data were collected through a questionnaire consisting of 2 open-ended questions and content analysis, being one of the qualitative data analysis techniques, was used in the analysis of the obtained data. The research concludes that the majority of the teachers (60.8%) felt ready to work abroad. Teachers who did not feel ready to go abroad (23.8%) attributed this to personal, program-related and student-related reasons. Anxiety about teachers' foreign assignments emerges in more than one field as social life, students, teaching process and parents.

Anahtar Kelimeler

• Turkish and Turkish Culture Course,Turkish and Turkish Culture Course Teacher,Professional Anxiety

Türkçe ve Türk Kültürü Dersi Öğretmenlerinin Yurt Dışı Görevlerine İlişkin Kaygı ve Hazırbulunuşluk Durumları

Öz

Yurt dışında öğretmenlik yapmak üzere görevlendirilen Türkçe ve Türk Kültürü dersi öğretmenlerinin bu göreve ilişkin hazırbulunuşluk durumları ve kaygılarını belirlemeyi amaçlayan bu araştırmada nitel çalışma yöntemi benimsenmiştir. Çalışma grubunu 2015-2016 ders yılında Avrupa ülkelerinde Türkçe ve Türk Kültürü derslerine girmek üzere görevlendirilen, farklı branşlardan toplam 171 öğretmen oluşturmuştur. Veriler açık uçlu 2 sorudan oluşna soru kağıdı aracılığı ile toplanarak elde edilen verilerin çözümlenmesinde nitel veri çözümleme tekniklerinden içerik analizi kullanılmıştır.  Araştırmada sonucunda öğretmenlerin büyük çoğunluğunun  (%60,8) kendini yurt dışı görevine hazır hissettiği görülmektedir. Kendini yurt dışı göreve hazır hissetmeyen öğretmenlerin (%23,8) kendilerini hazır hissetmeme nedenleri kişisel, program ve öğrenciden kaynaklanan nedenler olarak belirtilmiştir. Öğretmenlerin yurt dışı görevlerine yönelik kaygıları ise sosyal yaşama, öğrencilere, öğretim sürecine ve velilere ilişkin olmak üzere birden fazla alanda kendini göstermektedir.    

Anahtar Kelimeler

• Türkçe ve Türk Kültürü Dersi,Türkçe ve Türk Kültürü Dersi Öğretmeni,Mesleki Kaygı

Kaynakça

1. Adıgüzel, Y. (2011). Almanya’da kültürel çalışma alanı olarak Türkçe. Sosyoloji Dergisi, 3.Dizi, Sayı 22, 231-251.
2. Aslan, G. (2009), Sınıf öğretmenlerinin yansıtıcı düşünme eğilimleri ile sürekli kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Yedi Tepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Aydın, A. (2000). Gelişim ve öğrenme psikolojisi. İstanbul: Alfa Basım Yayım.
4. Aytekin, H. (2010). Belçika’da Türkçenin öğretimi, mevcut uygulamalar, sorunlar ve çözüm önerileri. Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi ve öğretmenliği çalıştayı kitabı. Marmaris: Öğretmen Yetiştirme Genel Müdürlüğü.
5. Bal, K. (2013). Kitle iletişim araçlarının yurt dışındaki Türk çocuklarının ana dili öğrenimi ve kimlik algısı üzerine etkisi. Gazi Üniversitesi Türkçe Araştırmaları Akademik Öğrenci Dergisi, 5, 1-14.
6. Belet Boyacı, Ş.D., Genç Ersoy, B., (2015). Yurt dışında yaşayan Türk çocuklarına sözcük öğretimi sürecine ilişkin öğretmen görüşlerinin değerlendirilmesi. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic-, Volume 10/15 Fall 2015, p. 159-180.
7. Beytullah B. (2013). Almanya’da Türkler ve Türkçe, Turkish Studies -International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Volume 8/9, Summer 2013, 771-787.
8. Bilgiç, M. ve İnce, B. (2015). Yurt dışındaki Türkçe öğretiminin küresel sorunu: İklim değişme(me)si. II Avrupalı Türkler Anadili Eğitimi Çalıştayı. İki Dilli ve Çok Dilli Eğitim Veren Öğretmen Yeterlikleri (24 Nisan 2015) Ghent. (Ed. İsmail Güleç ve Bekir İnce). Sakarya: Sakarya Üniversitesi Yayınları, s.40-55. Büyüköztürk, Ş. vd.(2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

9. Bozdam, A., (2008). Öğretmen adaylarının mesleki kaygı düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
10. Büyüköztürk, Ş. (1997). Araştırmaya yönelik kaygı ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitim Yönetimi, 3(4), 453-464.
11. Creswell, J. W. (2013). Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları araştırma deseni. (Çev. Ed. Selçuk Beşir Demir). Ankara: Eğiten Kitap.
12. Çakır, M. ve Yıldız, C. (2016). Almanya’daki Türk öğretmenlerin Türkçe ve Türk Kültürü dersine ilişkin görüşleri. International Journal of Languages’ Education and Teaching, ISSN: 2198 – 4999, Doi Number: 10.18298/ijlet.627 4(3), 217-257.
13. Çevirme, H. (2011). Türkçe ve Türk Kültürü dersi üzerine bir araştırma: Bremen örneği. Uluslararası Türkçenin Eğitimi- Öğretimi Kurultayı. Ankara: Pegem A . Çiçek, M. (2010). Türkçenin yabancılara öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi ve öğretmenliği Çalıştayı Kitabı. Öğretmen Yetiştirme Genel Müdürlüğü. Marmaris.
14. Demirbaş, H. (2014). Eğitim-kültür açısından Avrupa’daki Türk çocukları sorunlar ve çözümler. Ankara: Nobel Yayınevi.
15. Dilmaç, O. (2010). Görsel sanatlar öğretmeni adaylarının kaygı düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 24, 49-65.
16. Doğan, T. ve Çoban, A.E. (2009). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 34 (153), 157-168.
17. Gelekçi, C. (2010). Belçika’daki Türk çocuklarının eğitim-öğretim yaşantılarında karşılaştıkları sorunlar ve ayrımcılığa yönelik görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 12, 163- 194.
18. Göçer, A. (2008). Eğitim fakültesi öğrencilerinin Türkçe öğretimi bakımından öğretmenlik mesleğine hazırbulunuşluk düzeyleri (Niğde Üniversitesi Örneği). Çağdaş Eğitim Dergisi. 33 (358), 5-13.
19. Harman, G. ve Çelikler, D. (2012). Eğitimde hazırbulunuşluğun önemi üzerine bir derleme çalışması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(3), 140-149.
20. İnce, B. (2011). Yurt dışında görev yapan Türkçe öğretmenlerinin içinde bulundukları çalışma şartlarına yönelik memnuniyet düzeyleri. Uluslararası Türkçenin Eğitimi- Öğretimi Kurultayı, Ankara: Pegem A.
21. Karanfil, H. İbrahim (2010). İngiltere’de Türkçe eğitim ve öğretimi. Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi ve öğretmenliği Çalıştayı Kitabı. Öğretmen Yetiştirme Genel Müdürlüğü. Marmaris.
22. Kartal Güngör, T. (2015). Fransa’da Türkçe ve Türk kültürü derslerinin mevcut durumu, öğretim programı ve uygulamada karşılaşılan sorunlar. İnternational Journal of Languages’ Education and Teaching, 2662-2668.
23. Kaya, A. ve Büyükkasap, E. (2005) Fizik öğretmenliği programı öğrencilerinin profilleri, öğretmenlik mesleğine yönelik tutum ve endişeleri: Erzurum örneği. Kastamonu Eğitim Dergisi, 13 (2), 367-380.
24. Kılıçarslan, A. (2001). Avrupa diller yılı, Mayıs 2001, http://www.turkofoni.org/default.asp?pid=l6&1ııg=l
25. Mehmetlioğlu, D., Haser, Ç. (2013). İlköğretim matematik öğretmen adaylarının mesleğe hazırbulunuşlukları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı 34 (Temmuz 2013/II), 91-102.
26. Oğuzkan, P. S. (2009). Türkçe anadili derslerinde nitelik geliştirme ve koruma. I. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongre Kitabı, Mayıs. Avrupa’daki Türk Çocukları Çanakkale.
27. Saracaloğlu, A. S., Kumral, O. ve Kanmaz, A. (2009). Ortaöğretim sosyal alanlar öğretmenliği tezsiz yüksek lisans öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik yeterlikleri, kaygıları ve akademik güdülenme düzeyleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6 (2), 38-54.
28. Sarı, M. (2001). İki dilli çocukların çözümleme yöntemiyle okuma- yazma öğrenirken karşılaştıkları küçlükler. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Adana: Çukurova Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
29. Sarıkaya, H., S. (2014).Belçika Flaman Bölgesi eğitim sisteminde Türk kökenli çocukların yaşadığı temel eğitim sorunlarının incelenmesi. The Journal of Academic Social Science, Yıl: 2, Sayı: 8, Aralık, s. 246-260.
30. Sevim, O. (2012). Öğretmen adaylarına yönelik konuşma kaygısı ölçeği: Bir geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Volume 7(2), 927-937.
31. Tavşancıl, E. ve Aslan, E. (2001). İçerik analizi ve uygulama örnekleri. Ankara: Epsilon Yayınevi.
32. Tezcan, M. (2000). Dış göç ve eğitim, Ankara: Anı Yayıncılık.
33. Tuna, Y. (2010). Dil bilinci ve Hessen'de Ana Dil Öğretimi, 04.06.2010, http://turkpolitika.com 28.06.20 lO'da girildi.; Tufan, Türkçe Derslerinin Alınanya'da Geleceği.
34. Ünaldı, Ü. E., Alaz, A.,(2008). Coğrafya öğretmenliğinde okuyan öğretmen adaylarının mesleki kaygı düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, S. 26, s. 1 -13.
35. Yağmur, K. (2010). Batı Avrupa’da uygulanan dil politikaları kapsamında Türkçe öğretiminin değerlendirilmesi. Bilig, 55, 221- 242.
36. Yaylacı, A. F. (2008). Belçikalı ve Türk eğitimcilerle velilerin Türkçe ve Türk Kültürü dersine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. I. Uluslararası Avrupalı Türkler Kongresi “Eğitim ve Kültür”, Erciyes Ü. Yayınları No: 165, Cilt I, s. 236-253.
37. Yıldız, C. (2012). Yurt dışında yaşayan Türk çocuklarına Türkçe öğretimi (Almanya örneği). Ankara: Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Daire Başkanlığı.
38. Yıldız, C. ve Çakır, M. (2016). Almanya’daki Türk öğretmenlerin bu ülkede verdikleri Türkçe ve Türk Kültürü dersinin uygulanmasına ilişkin görüşleri ve karşılaştıkları sorunlar. Yabancılara Türkçe Öğretimi Üzerine Araştırmalar (içinde) (s.27-37). Sakarya: Sakarya TÖMER.
39. Yılmaz, M.,Y.(2014). İki dillilik olgusu ve Almanya’daki Türklerin iki dilli eğitim sorunu. Turkish Studies -International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Volume 9/3, Winter 2014.
40. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Nitel araştırma yöntemleri. 9. Baskı. Ankara: Seçkin Yayınevi.