Evaluatıon of Relatıonshıp Between Psychologıcal Resılıence, Self-Suffıcıency and Socıal Emotıonal Learnıng Skılls of Chıldren Who Stays in Chıdren’s Houses

Abstract

In this study, it was aimed to investigate the relationships between the psychological resilience, self-efficacy and social emotional learning skills of the adolescents living in the children's houses connected to Provincial Directorate of Family and Social Policy in Kars. Adolescents participated to the research were consisted of N=50 participants which were n=39 girls and n=11 male aged between 12-17 years and living in the Child Houses connected to Provincial Directorate of Family and Social Policy Sociodemographic Information Form, Brief Psychological Resilience Scale, Children's Self-Efficacy Scale and Social Emotional Skills Learning Scale were applied in the study. As a result of the statistical analyzes, positive relationships between the psychological resilience, self-efficacy and social emotional learning skills of the adolescents were determined. Besides, it has been determined that the mother's working life is a factor that increases the self-efficacy, psychological resilience and social emotional skills of the adolescents. From this point of view, it is considered that giving special importance to the mother's participation in the working life of the parents of the children of institutional care and strengthening their families and supporting them will play a crucial iv role in protecting children's mental health.

Keywords

• children under care
• psychological endurance
• self-efficacy
• social emotional learning skills

Kurum Bakımında Kalan Ergenlerin, Psikolojik Dayanıklılık, Öz Yeterlilik ve Sosyal Duygusal Öğrenme Becerilerinin Değerlendirilmesi

Abstract

Bu araştırmada, Kars ilinde Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne Bağlı Çocuk Evlerinde Kalan ergenlerin psikolojik dayanıklılık, öz yeterlilik ve sosyal duygusal öğrenme becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Kars ilinde Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne bağlı Çocuk Evlerinde kalan, yaşları 12-17 arasında değişen n=39 kız ve n=11 erkek ergen katılmış olup, toplamda N=50 katılımcı ile çalışılmıştır. Araştırmada Sosyodemografik Bilgi Formu, Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği, Çocuklar İçin Özyeterlilik Ölçeği ve Sosyal Duygusal Becerileri Öğrenme Ölçeği uygulanmıştır. İstatistiksel analizler sonucunda ergenlerin psikolojik dayanıklılıkları, öz yeterlilikleri ve sosyal duygusal öğrenme becerileri arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra annenin çalışma hayatında olmasının, gençlerin özyeterlilik, psikolojik sağlamlık ve sosyal duygusal becerilerini arttıran bir faktör olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca psikolojik dayanıklılığı etkileyen faktörler olarak duygusal özyeterlilik ve yakın arkadaş durumunun oldukça önemli olduğu tespit edilmiştir. Bundan hareketle kurum bakımında olan çocukların ailelerinin desteklenmesi ve güçlendirilmesi konusunda annenin çalışma hayatına katılımına özel bir önem verilmesi ve çocukların akran ilişkilerinin güçlendirilmesi ve duygusal özyeterliliklerin artırılması alanına yönelik destekleyici çalışmaların yapılmasının çocukların ruh sağlığını korunmasında kritik bir yeri olacağı düşünülmektedir.

Keywords

• psikolojik dayanıklılık
• öz yeterlilik
• sosyal duygusal öğrenme becerileri

References

1. Arslan, G., & Balkıs, M. (2016). Ergenlerde duygusal istismar, problem davranışlar, öz-yeterlik ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişki. Sakarya University Journal of Education, 6(1), 8-22.
2. Çetin, H., & Çavuşoğlu, H. (2009). Yetiştirme yurdunda ve aileleri ile yaşayan adölesanların benlik saygıları ve psikolojik belirtilerinin karşılaştırılması. ÇEVİK, U. P. D. G. B., & ATICI, M. (2008). Lise 3. sinif öğrencilerinin arkadaşlik ilişkilerinin bazi değişkenlere göre incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(2), 35-50.
3. Çiçek, B., & Almalı, V. (2020). COVID-19 Pandemisi Sürecinde Kaygı Öz-yeterlilik ve Psikolojik İyi Oluş Arasındaki İlişki: Özel Sektör ve Kamu Çalışanları Karşılaştırması. Electronic Turkish Studies, 15(4).
4. Folkman, S., & Lazarus, R. S. (1988). Coping as a mediator of emotion. Journal of Personality and social Psychology, 54(3), 466.
5. Ganellen, R. J., & Blaney, P. H. (1984). Hardiness and social support as moderators of the effects of life stress. Journal of Personality and social Psychology, 47(1), 156.
6. Gizir, C. (2007). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler üzerine bir derleme çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(28), 113-128.
7. Güloğlu, B., & Karaırmak, Ö. (2010). Üniversite öğrencilerinde yalnizliğin yordayicisi olarak benlik saygisi ve psikolojik sağlamlik. Ege Eğitim Dergisi, 11(2), 73-88.
8. Haase, J. E. (2004). The adolescent resilience model as a guide to interventions. Journal of Pediatric oncology nursing, 21(5), 289-299.

9. Kanadlı, S., & Ergen, B. (2017). Genç Yetişkinlerde Psikolojik Dayanıklılığın Duygusal Öz-Yeterlik ve Kişilerarası Duyarlılık Perspektifinden İncelenmesi. Eurasian Journal of Educational Research, 17(69), 52-71.
10. Karaırmak, Ö. (2006). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 129-142. Kirk, B. A., Schutte, N. S., & Hine, D. W. (2008). Development and preliminary validation of an emotional self-efficacy scale. Personality and individual Differences, 45(5), 432-436.
11. Kobasa, S. C. (1982). Commitment and coping in stress resistance among lawyers. Journal of Personality and social Psychology, 42(4), 707. Kotil, Ç. (2010). Okul öncesi eğitim kurumuna yeni başlayan 5 yaş çocukların sosyal-duygusal uyum düzeylerine annenin ebeveyn öz yeterlik algısı ile okul beklentilerine uyum düzeyinin etkisi. Marmara Universitesi (Turkey).