Clinical Social Workas a Professional Practice Field: From the Past to the Future

Abstract

As in the world, the increasing diversity of social problems in the process of social change in Turkey is also widening the application areas of social work profession. One of the most important practice field of social worker is clinical social work. Clinical social work was first described and developed in USA (United States of America). Since 1976, registration of clinical social work specialists has been taken by the National Association of Social Workers (NASW)and these specialists are allowed to practice independently in USA. However, in our country, although we have the social workers who work in clinical areas, country wide descriptions and licences for practising need to be defined by the laws/ legislations. In this article, the clinical social work field/branch will be examined within the scope its development, its definitions, uniqueness and practical paradigms and the required processes for development of clinical social work field will be explained with future projection.

Keywords

• Clinical SocialWork,Clinical Social Worker,Practical Paradigms

BİR MESLEKİ UYGULAMA ALANI OLARAK GEÇMİŞTEN GELECEĞE KLİNİK SOSYAL HİZMET

Abstract

Dünya’da olduğu gibi Türkiye’de de toplumsal değişim sürecinde sosyal sorunların çeşitliliğinin artması sosyal hizmet mesleğinin uygulama alanlarını da giderek genişletmektedir. Sosyal hizmet mesleğinin en önemli uygulama alanlarından biri klinik sosyal hizmettir. Klinik sosyal hizmet, ilk olarak Amerika Birleşik Devletleri’nde (ABD’de) tanımlanmış ve gelişmiştir. ABD’de, klinik sosyal hizmet uzmanlarının kaydı 1976 yılından beri Ulusal Sosyal Hizmet Uzmanları Birliği (NASW) tarafından alınmakta ve bu uzmanların bağımsız özel uygulama yapmalarına izin verilmektedir. Ülkemizde ise, klinik sosyal hizmet alanında çalışan sosyal hizmet uzmanları bulunmasına karşın, ülke genelindeki tanımlamalara ve uygulama izinlerini içeren yasa/ mevzuat alt yapısına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu makalede klinik sosyal hizmet alanı; gelişimi, tanımlanması, özgünlüğü ve uygulama paradigmaları kapsamında incelenecek; gelecek perspektifi ile ülkemizde klinik sosyal hizmet alanının gelişimi için gerekli süreçler açıklanacaktır.

Keywords

• Klinik Sosyal Hizmet,Klinik Sosyal Hizmet Uzmanı

References

1. Alexander, P. (1985). A systemstheoryconceptualisation of incest. FamilyProcess, 24 (1), 79-88.
2. American Board of Examiners in ClinicalSocialWork (1989). TheDiplomate 2 (June).
3. Austin, M. D. (1986). A History of Social Work Education. Austin: The University of Texas.
4. Robert, B. (1999).TheSocialWork Dictionary, 4th Edition. United States of America: NASW.
5. Batur, S., & Demir, K. H. (2009). Depresyonun Tedavisi: Bilişsel Davranışçı Yaklaşım. In I. Savaşır, G. Soygüt, & E. Barışkın (Eds.), Bilişsel Davranışçı Terapiler (Vol. 4, pp. 15-56). Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
6. Boyle, W. S., Hull, G. H., Mather, H. J., Smith, L. L., & Farley, O. W. (2006). Direct Practice in Social Work. (Vol. Pearson Education): USA.
7. Coady, N., & Lehmann, P. (2001). The Problem-solving model: An integrative framework for the deductive, eclectic use of theory and artistic, Intuitive-inductive practice. In P. Lehmannand & N. Coady (Eds.), Theoretical Perpectives for Direct Social Work Practice: A Generalist- Eclectic Approach. (pp. 46-46"). New York Springer.
8. CSWE (2017).CSWE Directory of Acreditated Programs. Erişim Linki: http://www.cswe.org/default.aspx?id=17491 , Erişim Tarihi: 07.01.2017.

9. Derezotes, D. S. (2000). Advanced Generalist Social Work. California: Sage Publications.
10. Duyan, V. (2014). Sosyal Hizmet: Temelleri Yaklaşımları Müdahale Yöntemleri. İstanbul: Sosyal Çalışma Yayınları.
11. De Shazer, S. (1985). Keys to Solutions in Brief Therapy. New York, USA: Norton& Company, 18.
12. Geçtan, E. (1974). Varoluşçu psikolojinin temel ilkeleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 7(1), 13-17.
13. Gilbert, N., Miller, H., & Specht, H. (1980). An introduction to social work practice. New York: Prentice-Hall.
14. Greenberg, L. S. (2012). Duygu Odaklı Terapi. Ed. Tahir Özakkaş, (Çev. Serpil Kızıltaş). Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yay. Yayın No:71.
15. Greene, G. J., Lee, M.Y. & Hoffpauir, S. (2005). The language of empowerment and strengths in clinical social work: a constructivist perspective. Families in Society, 86(2), 267-277.
16. Grof, S. (2008). Brief history of transpersonal psychology. International Journal of Transpersonal Studies 27, 46-54.
17. Groshong, W. L. (2009). Clinical Social Work Practice and Regulation: An Overview.U. Maryland: University Press of America.
18. Hollis, F. (1964). Casework: A Psychosocial Therapy. New York: Random House.
19. Karakuş (2008). Sosyal Hizmet Uzmanları Derneğinin Tarihçesi.Erişim Linki: http://www.shudernegi.org/?pnum=6&pt=Tarih%C3%A7e Erişim Tarihi: 07.01.2017
20. Karakuş, B. (2015). Türkiye’de Sosyal Hizmet Uzmanı Sayıları ve İstihdam Açısından Durumları. Erişim Linki: http://www.shudernegi.org/?pnum=175&pt=T%C3%BCrkiye%27deki+Sosyal+Hizmet+Uzman%C4%B1+Say%C4%B1lar%C4%B1 Erişim Tarihi: 08.01. 2017.
21. Kirst-Ashman, K.K. & Hull, G. H. (2002). Understanding Generalist Practice, 3rd Ed. Pacific Grove, CA: Brooks/Cole.
22. Kondrat C. D. (2010). The strengths perspective. Ed. Barbra Teater, An Introduction To Applying Social Work Theories And Methods. Open University Press,38-53.
23. Kondrat C. D. (2010). Person-centered approach. Ed. Barbra Teater, An Introduction To Applying Social Work Theories And Methods. Open University Press, 102-116.
24. Maguire, L. (2002). Clinical Social Work: Beyond Generalist Practice with Individuals, Groups, and Families. CA: Brooks/Cole.
25. Macdonald, J. A. (2007). Solution-Focused Theraphy:Theory Research&Practice. London: Sage Publ. Munson, E. C. (2002). Handbook of Clinical Social Work Supervision (Vol. 3). USA: Haworth Press.
26. NASW (1990). Code of Ethics. Washington, DC: NASW.
27. NASW Colorado Chapter (2015). Colorado LicensureFlow Chart-LSW&LCSW. Erişim Linki: http://c.ymcdn.com/sites/www.naswco.org/resource/resmgr/Docs/LicensureFlowChart4-2015.pdf , Erişim Tarihi:07.01.2017
28. Nichols, M. P. (2013). Aile Terapisi: Kavramlar ve Yöntemler. (Çev. Okhan Gündüz). İstanbul: Kaknüs Yay.
29. Oral, M., Tuncay, T. (2012). Ruh Sağlığı Alanında Sosyal Hizmet Uzmanlarının Rol ve Sorumlulukları. Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi, 23(2), 93-114.
30. Preston-Shoot, M. &Agass, D. (1990). Making Sense of SocialWork: Psychodynamics, SystemsandPractice.London: MacmillianEducation.
31. Rothery, M. (2001). Ecological Systems Theory. In P. Lehmannand & N. Coady (Eds.), Theoretical Perspectives for Direct Social Work Practice: A Generalist-Eclectic Approach (pp. 65-82). New York: Springer.
32. Sheafor, B. W., Horejsi, C. R. (2002). Techniques ans Guidelines for Social Work Practice. 6th Ed., Boston: Pearson.
33. Sonneck, G. (1985). KriseninterventionundSuizidverdhütung.Facultas-Verlag, Wien.
34. Sözer, Y. (1992).Psikiyatride kriz kavramı ve krize müdahale. Kriz Dergisi, 1(1), 8-12.
35. T.C. ASPB (2012). Gerçek Kişiler ve Özel Hukuk Tüzel Kişileri ile Kamu Kurum ve Kuruluşlarınca Açılacak Aile Danışma Merkezleri Yönetmeliği. ASPB, Ankara.
36. T.C. Sağlık Bakanlığı (1998) Hasta Hakları Yönetmeliği. T.C. Sağlık Bakanlığı, Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
37. T. C. Sağlık Bakanlığı (2003) Sağlık Tesislerinde Hasta Hakları Uygulamalarına İlişkin Yönerge. T.C. Sağlık Bakanlığı, Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
38. T. C. Sağlık Bakanlığı (2005) Hasta Hakları Uygulama Yönergesi. T.C. Sağlık Bakanlığı, Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
39. T.C. Sağlık Bakanlığı (2006) Türkiye Cumhuriyeti Ulusal Ruh Sağlığı Politikası. T.C. Sağlık Bakanlığı, Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
40. T.C. Sağlık Bakanlığı (2011) Türkiye Tıbbi Sosyal Hizmet Uygulama Yönergesi. T.C. Sağlık Bakanlığı, Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
41. T.C. Sağlık Bakanlığı (2011) Toplum Ruh Sağlığı Merkezleri Hakkında Yönerge. T.C. Sağlık Bakanlığı, Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
42. T.C. Sağlık Bakanlığı, Ulusal Ruh Sağlığı Eylem Planı (2011-2023). Erişim Linki: http://docplayer.biz.tr/2527563-T-c-saglik-bakanligi-ulusal-ruh-sagligi-eylem-plani-2011-2023.html, Erişim Tarihi: 16.08.2016.
43. T.C. Sağlık Bakanlığı (2014) 2014/32 No’lu Hasta Hakları Uygulamaları Hakkında Genelge. T.C. Sağlık Bakanlığı, Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
44. T.C. Sağlık Bakanlığı (2014). Sağlık Meslek Mensupları ile Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Diğer Meslek Mensuplarının İş ve Görev Tanımlarına Dair Yönetmelik. T. C. Sağlık Bakanlığı, Ankara.
45. T.C. SHÇEK (2007). Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Aile Danışma Merkezleri Yönetmeliği. SHÇEK Genel Müdürlüğü, Ankara.
46. T.C. SHÇEK (2009). Gerçek Kişiler ve Özel Hukuk Tüzel Kişileri ile Kamu Kurum ve Kuruluşlarınca Açılan Aile Danışma Merkezleri Hakkında Yönetmelik. SHÇEK Genel Müdürlüğü, Ankara.
47. Teater, B. (2010). Cognitive behavioural theraphy. Ed. Barbra Teater, An Introduction To Applying Social Work Theories And Methods. Open University Press., 141-161.
48. Teater, B. (2010). Social systems theory and the ecological perspective.Ed. Barbra Teater, An Introduction To Applying Social Work Theories And Methods. Open University Press., 16-37.
49. Teater, B. (2010). Empowerment and use of language. Ed. Barbra Teater, An Introduction To Applying Social Work Theories And Methods. Open University Press., 54-69.
50. Teater, B. (2010). Feminist theory and practice. Ed. Barbra Teater, An Introduction To Applying Social Work Theories And Methods. Open University Press., 87-101.
51. Turan, N. (2012). Birey ve Aileler ile Sosyal Hizmet. Ed.Veli Duyan, Ankara: Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği Yayınları. Turner, F. J. (2005). Encyclopedia of Canadian Social Work. Canada: Wilfrid Laurier University Press.
52. Ulaş, H. (2008). Batı Avrupa Ülkelerinde ve Türkiye’de Psikiyatrik Hizmetler. Türkiye Psikiyatri Derneği Bülteni, 11(2), 2-12. US Bureau of Labor Statistics(2015). Occupational Employment Statistics. Erişim Linki: https://www.bls.gov/oes/current/oes_stru.htm#00-0000 , Erişim Tarihi: 07.01.2017.
53. Velting, O., Setzer, N., & Albano, M. A. (2004). Update on and advances in assessment and cognitive-behavioral treatment of anxiety disorders in children and adolescents. Professional Psychology: Research and Practice, 35, 42-54.
54. Walsh, J. (2010). Theories for Direct Social Work Practice. 2nd Ed. Wadsworth Cengage Learning, USA.
55. White, M.,&Epston, D. (1990). Narrativemeanstotherapeuticends.New York: Norton.
56. World Health Organization (2005). Mental Health Atlas: 2005. Revised Ed. Mental Health: Evidence and Research Department of Mental Health and Substance Abuse World Health Organization, Geneva.
57. Zastrow, C. (2013). Sosyal Hizmete Giriş (A. Aykara, Trans.). Ankara: Nika Yayınları.
58. http://www.counselling-directory.org.uk/psychoanalytical.htmlErişim Tarihi:02.01.2014.