Validity and Reliability Study of Social Workers’ Perceptions of Personal and Professional Power Scale

Abstract

This study aims to adapt “Social Workers’ Perceptions of Personal and Professional Power Scale” which was prepared for social workers to reflect themselves professionally and in terms of their personal power. For this general purpose, the study has two aims. The study was conducted in a scanning model. Three different analyses have been conducted for validity. These are: Kendall's Condordance Coefficient W, Confirmatory Factor Analysis and Pearson Correlation Coefficient. Five academicians were interviewed for the Kendaall's Condordance Coefficient W. A total of 401 social workers have been reached for CFA. For criterion validity, Resiliency Scale was used and a statistically significant, positive and linear relation was found between Resiliency Scale and Social Workers’ Perceptions of Personal and Professional Power Scale (n=104). For reliability, item statistics, test splitting, Cronbach Alpha Coefficient and test-retest methods were used. In the scope of the study, it was determined that the Social Workers’ Perceptions of Personal and Professional Power Scale whose validity and reliability was made by Frans (1993) was adapted. The scale was valid and highly reliable in terms of both language, structure, and in comparison with similar scales, and it did not change with time. It is suggested that the scale adapted in this study should be used in different samples such as social workers working in different organizational settings, such as non-governmental organizations, and in educational studies for social workers.

Keywords

• Power,empowerment,adaptation,social worker,social work

Sosyal Hizmet Uzmanlarının Kişisel Ve Mesleki Güç Algıları Ölçeğinin Geçerlilik Ve Güvenirlik Çalışması

Abstract

Bu çalışma sosyal hizmet uzmanlarının sahip olduğu bireysel güç ve mesleki olarak kendini algılamayı yansıtmak için tasarlanmış "Sosyal Hizmet Uzmanlarının Kişisel ve Mesleki Güç Algıları Ölçeği"nin uyarlanması amacını taşımaktadır. Bu genel amaç doğrultusunda çalışmanın iki amacı bulunmaktadır. Araştırma, tarama modelinde yapılmıştır. Geçerlilik için üç farklı analiz yapılmıştır. Bunlar: Kendall Uyuşum Katsayısı, Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) ve Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı Analizi'dir. Kendall Uyuşum Katsayısı Analizi için beş akademisyen uzman görüşü alınmıştır. DFA için toplamda 401 sosyal hizmet uzmanına ulaşılmıştır. Ölçüt geçerliliği için 104 sosyal hizmet uzmanına Sosyal Hizmet Uzmanlarının Kişisel ve Mesleki Güç Algıları Ölçeği ile birlikte Yılmazlık Ölçeği uygulanmıştır. Güvenirlik için madde istatistikleri, testi yarılma, Cronbach Alpha Katsayısı ve test-tekrar test yöntemlerinden faydanılmıştır. Çalışma kapsamında Frans (1993) tarafından geçerlik ve güvenirliği yapılmış Sosyal Hizmet Uzmanlarının Kişisel ve Mesleki Güç Algısı Ölçeği’nin uyarlaması yapılmış olup ölçeğin hem dil hem yapı hem de benzer ölçekler bakımından geçerli ve oldukça güvenilir olduğu, zamansal olarak değişim göstermediği saptanmıştır. Çalışma kapsamında uyarlanan ölçeğin sivil toplum kuruluşları gibi farklı örgütsel ortamlarda çalışan sosyal hizmet uzmanları gibi farklı örneklemlerde ve sosyal hizmet uzmanlarına yönelik eğitimsel çalışmalarda kullanılması önerilmektedir.

Keywords

• Güç,güçlendirme,ölçek uyarlama,sosyal hizmet uzmanı,sosyal hizmet

References

1. Abdullah, S. (2015). An islamic perspective for strengths-based social work with muslim clients. Journal of Social Work Practice, 29(2), 163-172.
2. Akgül, A. (2005). Tıbbi arastirmalarda istatistiksel analiz teknikleri. Ankara: Emek Ofset Ltd. Şti.
3. Akın, E. (2018). Adsız alkoliklerin ayıklık sürecine ilişkin anlatılarının güçlendirme temelinde değerlendirilmesi. (Yüksek Lisans Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı, Ankara.
4. Aksayan, S., Gözüm, S. (2002). Kültürlerarası ölçek uyarlaması için rehber I: Ölçek uyarlama aşamaları ve dil uyarlaması. Hemşirelik Araştırma Dergisi, 4(1), 9-14.
5. Alpar, R. (2011). Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemler, Ankara: Detay Yayıncılık.
6. Alpar, R. (2016). Spor, sağlık ve eğitim bilimlerinden örneklerle uygulamalı istatistik ve geçerlik-güvenirlik. Ankara: Detay Yayıncılık.
7. Atatanır, H. (2016). Türkiye'de yoksulluk, sosyal yardım ve sivil toplum: Hak temelli yaklaşım açısından bir değerlendirme. (Doktora Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı, Ankara.
8. Ayyıldız, H., Cengiz, E. (2006). Pazarlama modellerinin testinde kullanılabilecek yapısal eşitlik modeli (YEM) üzerine kavramsal bir inceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(1), 63-84.

9. Baltacı, G. (2016). Kadın dostu kentler projesinin freirean yaklaşım ve makro feminist sosyal hizmet uygulamaları üzerinden incelenmesi. (Doktora Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı, Ankara.
10. Barry, K. L., Zeber, J. E., Blow, F. C., Valenstein, M. (2003). Effect of strengths model versus assertive community treatment model on participant outcomes and utilization: two-year follow-up. Psychiatric Rehabilitation Journal, 26(3), 268-277.
11. Bartlett, M. S. (1950). Tests of significance in factor analysis. British Journal of Mathematical and Statistical Psychology, 3(2), 77-85.
12. Baş, T. (2010). Anket. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
13. Bayram, N. (2009). Sosyal Bilimlerde SPSS İle Veri Analizi. Bursa: Ezgi Kitabevi.
14. Benard, B. (2006). Using strengths-based practice to tap the resilience of families. In D. Saleebey (Ed.), The strengths perspective in social work practice (pp. 197-220). Boston, MA Allyn and Bacon.
15. Björkman, T., Hansson, L., Sandlund, M. (2002). Outcome of case management based on the strengths model compared to standard care. A randomised controlled trial. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 37(4), 147-152.
16. Black, C. J. (2003). Translating principles into practice: Implementing the feminist and strengths perspectives in work with battered women. Affilia, 18(3), 332-349.
17. Boomsma, A. (2000). Reporting analyses of covariance structures. Structural equation modeling, 7(3), 461-483.
18. Bowen, D. E., Lawler, E. E. (1992). The empowerment of service workers: What, why, how, and when. Sloan management review, 33(3), 31-39.
19. Brislin, R. (1973). Questionnaire wording and translation. In Cross-cultural research methods (pp. 32-58). Chicago: John Willey-Sons, Inc.
20. Burns, N., Grove, S. K. (2001). The Practice of Nursing Research: Conduct, Critique, & Utilization. Philadelphia, PA: W.B. Saunders Company.
21. Buz, S. (2012). Türkiye'deki sığınmacıların üçüncü bir ülkeye gidiş için bekleme sürecinde karşılaştıkları sorunlar. (Yüksek Lisans Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı, Ankara.
22. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 32(32), 470-483.
23. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
24. Büyüköztürk, Ş. (2017). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
25. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Kahveci, Ö., Demirel, F. (2004). Güdülenme ve öğrenme stratejileri ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4(2), 207-239.
26. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
27. Campbell, D. T., Russo, M. J. (2001). The translation of personality and attitude tests. In Social measurement (pp. 312-321). California: Sage Publications.
28. Cankurtaran-Öntaş, Ö. (2004). Çocuk hakları ve sosyal hizmetin güçlendirme yaklaşımı açısından suça yönelen çocuk-polis ilişkisi. (Doktora Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı, Ankara.
29. Cerny, B. A., Kaiser, H. F. (1977). A study of a measure of sampling adequacy for factor-analytic correlation matrices. Multivariate Behavioral Research, 12(1), 43-47.
30. Chapin, R. K. (1995). Social policy development: The strengths perspective. Social Work, 40(4), 506-514.
31. Chapin, R., Cox, E. O. (2002). Changing the paradigm: Strengths-based and empowerment-oriented social work with frail elders. Journal of Gerontological Social Work, 36(3-4), 165-179.
32. Chazin, R., Kaplan, S., Terio, S. (2000). The strengths perspective in brief treatment with culturally diverse clients. Crisis Intervention, 6(1), 41-50.
33. Clark, M. D. (1998). Strength-Based Practice-The ABC's of working with adolescents who don't want to work with you. Fed. Probation, 62, 46.
34. Clark, M. D. (2000). Influencing Postive Behavior Change: Increasing the Therapeutic Approach of Juvenile Courts. Fed. Probation, 65(1), 18.
35. Cox, K. F. (2006). Investigating the impact of strength-based assessment on youth with emotional or behavioral disorders. Journal of Child and Family Studies, 15(3), 278-292.
36. Crowley, S. L., Fan, X. (1997). Structural equation modeling: Basic concepts and applications in personality assessment research. Journal of personality assessment, 68(3), 508-531.
37. Çamur-Duyan, G. (2006). Sosyal hizmet bakış açısından yoksul kadınlar: Altındağ örneği. (Doktora Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı, Ankara.
38. Çapık, C. (2014). Geçerlik ve güvenirlik çalışmalarında doğrulayıcı faktör analizinin kullanımı. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 17(3), 196-205.
39. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
40. Dağ, A. (2017). Lise öğrencilerinin arkadaş-akran gruplarından dışlanmasının okul sosyal hizmeti açısından analizi: Sakarya örneği. (Doktora Tezi), Yalova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı Sosyal Hizmet Bilim Dalı, Yalova.
41. Davenport, S., Leitch, S. (2005). Circuits of power in practice: Strategic ambiguity as delegation of authority. Organization Studies, 26(11), 1603-1623.
42. Dee, J. R., Henkin, A. B., Duemer, L. (2003). Structural antecedents and psychological correlates of teacher empowerment. Journal of educational Administration, 41(3), 257-277.
43. Deegan, P. E. (1997). Recovery and empowerment for people with psychiatric disabilities. Social Work in Health Care, 25(3), 11-24.
44. Deniz, Z. (2007). The adaptation of psychological scales. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 40(1), 1-16.
45. Durmuş, B., Yurtkoru, E. S., Çinko, M. (2011). Sosyal bilimlerde SPSS’le veri analizi. İstanbul: Beta Basım Yayın Dağıtım.
46. Early, T. (2001). Measures for practice with families from a strengths perspective. Families in Society: The Journal of Contemporary Social Services, 82(3), 225-232.
47. Early, T. J., GlenMaye, L. F. (2000). Valuing families: Social work practice with families from a strengths perspective. Social Work, 45(2), 118-130.
48. Erkuş, A. (2010). Psikometrik terimlerin Türkçe karşılıklarının anlamları ile yapılan işlemlerin uyuşmazlığı. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 1(2), 72-77.
49. Fast, B., Chapin, R. (1995). The strengths model in long-term care: linking cost containment and consumer empowerment. Journal of case management, 5(2), 51-57.
50. Fidel, A. (2000). Discovering statistics using SPSS for windows. In. London, UK: Sage Publications.
51. Field, A. P. (2005). Kendall's coefficient of concordance. Encyclopedia of Statistics in Behavioral Science, 2, 1010-1011.
52. Fontana, D. (1989). Managing stress, problems in practice. London: British Psychological Society; .
53. Frans, D. J. (1993). A scale for measuring social worker empowerment. Research on Social Work Practice, 3(3), 312-328.
54. Freund, A. (2006). Work and workplace attitudes on social workers: Do they predict organizational reputation? Business and Society Review, 111(1), 67-87.
55. Fulford, M. D., Enz, C. A. (1995). The impact of empowerment on service employees. Journal of Managerial Issues, 161-175.
56. George, D. (2011). SPSS for windows step by step: A simple study guide and reference, 17.0 update, 10/e: Pearson Education India.
57. Görgülü, T. (2016). Denetimli serbestlik uygulamalarından yararlanan bireylerin psikososyal özelliklerinin intihar davranışına etkileri. (Doktora Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı, Ankara.
58. Gözüm, S., Aksayan, S. (2003). Aksayan S. Kulturlerarasi olcek uyarlamasi icin rehber II: Psikometrik ozellikler ve kulturlerarasi karsilastirma. Hemsirelikte Arastirma Gelistirme Dergisi, 5(1), 3-14.
59. Graham, J. R., Bradshaw, C., Trew, J. L. (2009). Adapting social work in working with Muslim clients. Social Work Education, 28(5), 544-561.
60. Gutierrez, L. M. (1990). Working with women of color: An empowerment perspective. Social Work, 35(2), 149-153.
61. Gürgan, U. (2003). Grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin yılmazlık düzeylerine etkisi. (Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi, Ankara.
62. Gürgan, U. (2006). Resiliency scale (RS): scale development, reliability and validity study. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 39(2), 45-74.
63. Güven, Ş. T., İşler, A. (2015). Epilepsili Çocuklarda Nöbet Öz-Yeterlik Ölçeği Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması Arch Neuropsychiatr, 52, 47-53.
64. Hancock, G., Mueller, R. (2006). Structural Equation Modeling: a second course. Charlotte, NC: Information Age Publishing.
65. Hayduk, L., Cummings, G., Boadu, K., Pazderka-Robinson, H., & Boulianne, S. (2007). Testing! testing! one, two, three–Testing the theory in structural equation models! Personality and Individual Differences, 42(5), 841-850.
66. Hoe, S. L. (2008). Issues and procedures in adopting structural equation modeling technique. Journal of applied quantitative methods, 3(1), 76-83.
67. Hooper, D., Coughlan, J., Mullen, M. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. The Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60.
68. Hu, L. t., Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural equation modeling: a multidisciplinary journal, 6(1), 1-55.
69. İlhan, M., Çetin, B. (2014). LISREL ve AMOS programları kullanılarak gerçekleştirilen yapısal eşitlik modeli (yem) analizlerine ilişkin sonuçların karşılaştırılması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 5(2), 26-42.
70. İslamoğlu, A. H. (2002). Bilimsel araştırma yöntemleri: Beta Yayınları.
71. Kaiser, H. F. (1974). An index of factorial simplicity. Psychometrika, 39(1), 31-36.
72. Kalaycı, Ş. (2010). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım
73. Karabudak, G. (2016). Lösemili çocuğa sahip annelerin yaşantıları ve gelecek beklentileri. (Yüksek Lisans Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı, Ankara.
74. Karagöz, Y. (2016). SPSS ve AMOS 23 Uygulamalı İstatistiksel Analizler. İstanbul: Nobel.
75. Karagöz, Y., Kösterelioğlu, İ. (2008). İletişim becerileri değerlendirme ölçeğinin faktör analizi metodu ile geliştirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21, 81-98.
76. Karasar, N. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemi Ankara: Nobel Tıp Kitabevleri Ltd. Şti.
77. Karasar, N. (2015). Bilimsel Araştırma Yöntemi. İstanbul: Nobel Akademi Yayınları.
78. Karasar, N. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Teknikler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık.
79. Kirkman, B. L., Rosen, B. (1999). Beyond self-management: Antecedents and consequences of team empowerment. Academy of management Journal, 42(1), 58-74.
80. Kline, R. (1998). Principles and practice of structural equation modeling. New York: Guilford. Koçak, C., Albayrak, S. A., Duman, N. B. (2014). Hemşirelerin bakım verici rollerine ilişkin tutum ölçeği geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 11(3), 16-21.
81. Koren, P. E., DeChillo, N., & Friesen, B. J. (1992). Measuring empowerment in families whose children have emotional disabilities: A brief questionnaire. Rehabilitation Psychology, 37(4), p305-321.
82. Kurnaz-Özdemir, D. (2010). Ortopedik engelli kadınların sorun ve beklentileri: Tuzla ilçesi örneği. (Yüksek Lisans Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı, Ankara.
83. Lafrance, J., Gray, E. (2004). Gate‐keeping for professional social work practice. Social Work Education, 23(3), 325-340.
84. Laursen, E. K. (2000). Strength-based practice with children in trouble. Reclaiming Children and Youth, 9(2), 70-75.
85. Lee, M., Koh, J. (2001). Is empowerment really a new concept? International journal of human resource management, 12(4), 684-695.
86. Li, L., Schucany, W. R. (1975). Some properties of a test for concordance of two groups of rankings. Biometrika, 62(2), 417-423.
87. Link, B. G., Cullen, F. T., Struening, E., Shrout, P. E., & Dohrenwend, B. P. (1989). A modified labeling theory approach to mental disorders: An empirical assessment. American sociological review, 54(3), 400-423.
88. Maruna, S., LeBel, T. P. (2002). Welcome home-examinging the reentry court concept from a strengths-based perspective. W. Criminology Rev., 4, 91-107.
89. Matthews, R. A., Michelle Diaz, W., Cole, S. G. (2003). The organizational empowerment scale. Personnel Review, 32(3), 297-318.
90. McDonald, R. P., Ho, M.-H. R. (2002). Principles and practice in reporting structural equation analyses. Psychological methods, 7(1), 64-82.
91. McGovern, J. (2015). Living better with dementia: strengths-based social work practice and dementia care. Social Work in Health Care, 54(5), 408-421.
92. Munro, B. H. (2005). Statistical methods for health care research. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins.
93. Nanda, G. (2011). Compendium of gender scales. Washington, DC: FHI.
94. Okundaye, J. N., Smith, P., Lawrence-Webb, C. (2001). Incorporating spirituality and the strengths perspective into social work practice with addicted individuals. Journal of Social Work Practice in the Addictions, 1(1), 65-82.
95. Öner, N. (1997). Türkiye’de kullanılan psikolojik testler: bir başvuru kaynağı. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
96. Özcan, E., Özden, S. A., İçağasıoğlu-Çoban, A. (2017). Sosyal hizmet uzmanlarının güvencesiz çalışma biçimine ilişkin deneyimlerinin değerlendirilmesi. Journal of Human Sciences, 14(1), 376-395.
97. Özdamar, K. (1997). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
98. Özgişi, H. N. (2012). Yalova Belediyesi'nin kadın hizmetleri: Karanfil Evleri örneği. (Yüksek Lisans Tezi), Yalova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı, Yalova.
99. Pinderhughes, E. B. (1983). Empowerment for our clients and for ourselves. Social Casework, 64(6), 331-338.
100. Rapp, C. A., Chamberlain, R. (1985). Case management services for the chronically mentally ill. Social Work, 30(5), 417-422.
101. Rapp, C. A., Goscha, R. J. (2011). The strengths model: A recovery-oriented approach to mental health services. USA: OUP
102. Rapp, C. A., Wintersteen, R. (1989). The Strengths model of case management: Results from twelve demonstrations. Psychosocial Rehabilitation Journal, 13(1), 23.
103. Rhodes, A., Jasani, B., Barnes, D., Bobrow, L., Miller, K. (2000). Reliability of immunohistochemical demonstration of oestrogen receptors in routine practice: interlaboratory variance in the sensitivity of detection and evaluation of scoring systems. Journal of clinical pathology, 53(2), 125-130.
104. Rogers, E. S., Ralph, R. O., Salzer, M. S. (2010). Validating the empowerment scale with a multisite sample of consumers of mental health services. Psychiatric Services, 61(9), 933-936.
105. Schreiber, J. B., Nora, A., Stage, F. K., Barlow, E. A., King, J. (2006). Reporting structural equation modeling and confirmatory factor analysis results: A review. The Journal of Educational Research, 99(6), 323-338.
106. Seçer, İ. (2015). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreci SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Anı Yayıncılık.
107. Seçer, İ. (2017). SPSS ve LISREL ile pratik veri analizi analiz ve raporlaştırma. Ankara: Anı Yayıncılık.
108. Singh, N. N., Curtis, W. J., Ellis, C. R., Nicholson, M. W., Villani, T. M., Wechsler, H. A. (1995). Psychometric analysis of the family empowerment scale. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 3(2), 85-91.
109. Spreitzer, G. M. (1995). Psychological empowerment in the workplace: Dimensions, measurement, and validation. Academy of management Journal, 38(5), 1442-1465.
110. Sullivan, W. P., Fisher, B. J. (1994). Intervening for success: Strengths-based case management and successful aging. Journal of Gerontological Social Work, 22(1-2), 61-74.
111. Şahin, D. B., Gülleroğlu, H. D. (2013). Likert tipi ölçeklere madde seçmede kullanılan farklı madde analizi teknikleri ile oluşturulan ölçeklerin psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 1(2), 18-28.
112. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
113. Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: Temel ilkeler ve LISREL uygulamaları. Ankara: Ekinoks, 315-337.
114. Tabachnick, B. G., Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics (5th ed.). Boston, MA: Allyn & Bacon/Pearson Education.
115. Tam, D. M., Twigg, R. C., Boey, K.-W., Kwok, S.-M. (2013). Confirmatory Factor Analysis on the professional suitability scale for social work practice. Research on Social Work Practice, 23(4), 467-478.
116. Tavşancıl, E. (2002). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel Yayıncılık, Ankara.
117. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi SPSS veri analizi. Ankara: Nobel Yayınları.
118. Tekindal, M. (2015). Engelli çocuğa sahip kadınların feminist grup çalışması deneyimi: Bir karma yöntem araştırması. (Doktora Tezi), Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmetler Anabilim Dalı, Ankara.
119. Thomas, K. W., Velthouse, B. A. (1990). Cognitive elements of empowerment: An “interpretive” model of intrinsic task motivation. Academy of management review, 15(4), 666-681.
120. Thompson, N. (2016). Güç ve Güçlendirme. Ankara: Nika Yayınevi.
121. Tuna, M., Bircan, H., Yeşiltaş, M. (2012). Etik Liderlik Ölçeği'nin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması: Antalya örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 26(2), 143-155.
122. Tuncay, T. (2009). Genç kanser hastalarının hastalık anlatılarının güçlendirme yaklaşımı temelinde analizi. Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi, 20(2), 69-87.
123. Uğur, A., Erol, Z. (2015). Sosyal çalışmacıların çalışma hayatında karşılaştıkları stres faktörlerine yönelik kavramsal bir değerlendirme ve stres yönetimi müdahale programları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(39), 987-997.
124. Wehmeyer, M. L. (1994). Perceptions of self-determination and psychological empowerment of adolescents with mental retardation. Education and Training in Mental Retardation and Developmental Disabilities, 29(1), 9-21.
125. Weick, A., Saleebey, D. (1995). Supporting family strenghts: Orienting policy and practice toward the 21st century. Families in Society, 76(3), 141-149.
126. West, S., Finch, J., Curran, P. (1995). Structural equation models with nonnormal variables: problems and remedies. In R. Hoyle (Ed.), Structural equation modeling: Concepts, issues and applications. (pp. 56-75). Newbery Park, CA: Sage.
127. Wyler, A. R., Masuda, M., Holmes, T. H. (1968). Seriousness of illness rating scale. Journal of Psychosomatic Research, 11(4), 363-374.
128. Yaşar, M. (2014). İstatistiğe yönelik tutum ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(36), 59-75.
129. Yılmaz, V. (2009). LISREL ile yapısal eşitlik modellemesi-I: temel kavramlar, uygulamalar, proglamlama: Pegem Akademi.
130. Yurdugül, H. (2005). Ölçme kuramı ve güvenirlik katsayıları. Retrieved 26.02.2018 yunus.hacettepe.edu.tr/~yurdugul/3/indir/Guvenirlik.pdf
131. Zhang, X., Bartol, K. M. (2010). Linking empowering leadership and employee creativity: The influence of psychological empowerment, intrinsic motivation, and creative process engagement. Academy of management Journal, 53(1), 107-128.
132. Zimmerman, M. A. (1990). Taking aim on empowerment research: On the distinction between individual and psychological conceptions. American Journal of community psychology, 18(1), 169-177.
133. Zimmerman, M. A. (1995). Psychological empowerment: Issues and illustrations. American Journal of community psychology, 23(5), 581-599.