Sosyal Hizmet Uzmanları İçin Psikolojik Dayanıklılığın Önemi

Abstract

Psikolojik dayanıklılık, bireyin güçlüklerle baş etmesine katkıda bulunan bir özelliktir.  Öğrenilen ve geliştirilebilen bir özellik olan psikolojik dayanıklılık, insanların iyilik halini yükseltmeye çalışan, yıpranma ve tükenme ile çokça karşılaşan sosyal hizmet uzmanları açısından büyük öneme sahiptir. Alandaki güçlüklerle baş edebilmek için sosyal hizmet uzmanlarının psikolojik dayanıklılıklarının arttırılması konusunda çalışmalar yapılması gerekmektedir. Bu çalışma, dayanıklılığın sosyal hizmet uzmanları açısından önemi üzerinde durmakta ve nasıl inşa edileceğine ilişkin stratejiler önermektedir. Çalışmanın ilk kısmında psikolojik dayanıklılık ile ilgili kavramsal tartışma ve tanımlara yer verilmekte, ardından psikolojik dayanıklılığın sosyal hizmet uzmanları için önemi ulusal ve uluslararası alanyazın bağlamında tartışılmaktadır. Bu çerçevede sosyal hizmet uzmanlarının uygulamada karşılaştıkları güçlükler ve bu güçlüklerin çözümü konusunda bir strateji olarak psikolojik dayanıklılığın geliştirilmesinin önemine değinilmektedir. Çalışmanın son kısmında ise sosyal hizmet uzmanlarının psikolojik dayanıklılığını inşa etmek için hangi stratejilerin kullanılabileceğine yer verilmektedir. 

Keywords

• Güçlük,psikolojik dayanıklılık,sosyal hizmet,sosyal hizmet uzmanı,psikolojik dayanıklılık ve sosyal hizmet

The Importance of Resilience for Social Workers

Abstract

Resilience is a characteristic that helps the individual to cope with difficulties. Resilience, a learned and developed characteristic, is of great importance for the social workers who try to increase the well-being of people while experiencing fatigue and burnout. In order to cope with the difficulties in the field, efforts should be made to ensure the resilience of the social workers. This study emphasizes the importance of resilience for social workers and suggests strategies on how to build. In the first part of the study, conceptual discussions and definitions related to resilience are given, and then the importance of resilience for social workers is discussed in the context of national and international literature. In this framework, the difficulties faced by social workers in practice and the importance of developing resilience as a strategy for solving these difficulties are discussed. In the last part of the study, the strategies which can be used to build the resilience of social workers are used.

Keywords

• Difficulty,resilience,social work,social worker,resilience and social work

References

1. American Psychological Association (APA). The road to resilience. Erişim tarihi: 22 Mart 2019, https://www.apa.org/helpcenter/road-resilience
2. Barker, R. L. (1999). The social work dictionary (4. bs.). Washington: NASW Press.
3. Basım, H. ve Çetin, F. (2011). Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği’nin güvenilirlik ve geçerlilik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 22(2), 104-114.
4. Beddoe, L., Davys, A. ve Adamson, C. (2013). Educating resilient practitioners. Social Work Education, 32(1), 100-117.
5. Berkün, S. (2010). Sosyal hizmet uzmanlarının çalışma hayatında karşılaştıkları mesleki̇ sorunlar: Bursa örneği̇. Toplum ve Sosyal Hizmet, 21(1), 99-109.
6. Collings, J. ve Murray, P. (1996). Predictors of stress amongst social workers: an empirical study. The British Journal of Social Work, 26(3), 375–387.
7. Collins, S. (2008). Statutory social workers: stress, job satisfaction, coping, social support and individual differences. British Journal of Social Work, 38(6), 1173-1193.
8. Connor, K. ve Davidson, J. (2003). Development of a new resilience scale: the Connor-Davidson Resilience Scale (CD-RISC). Depression and Anxiety, 18(2), 76-82.

9. Çetinkaya Büyükbodur, A. (2018). Sosyal hizmet uzmanlarında psikolojik dayanıklılık ve ikincil travmatik stresin incelenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Yıldırım Beyazıt Üniversitesi/Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
10. Fletcher, D. ve Sarkar, M. (2013). Psychological resilience: a review and critique of definitions, concepts, and theory. European Psychologist, 18(1), 12-23.
11. Fox, J., Leech, J. ve Roberts, E. (2014). Supporting emotional resilience within social workers: practice tool. Erişim: 16 Ocak 2019, https://www.rip.org.uk/resources/publications/practice-tools-and-guides/supporting-emotional-resilience-within-social-workers-practice-tool-2014-
12. Genç, B. (2019). Çocuk refahı alanında çalışan meslek elemanlarının psikolojik dayanıklılıkları ve baş etme tarzları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara
13. Gizir, C. (2007). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler üzerine bir derleme çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(28), 113-128.
14. Gizir, C. ve Aydın, G. (2006). Psikolojik Sağlamlık ve Ergen Gelişim Ölçeği’nin uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 87-99.
15. Grant, L. ve Kinman, G. (2012). Enhancing wellbeing in social work students: building resilience in the next generation. Social Work Education, 31(5), 605-621.
16. Grant, L. ve Kinman, G. (2014a). Developing resilience for social work practice. China: Palgrave.
17. Grant, L. ve Kinman, G. (2014b). What is resilience?. L. Grant ve G. Kinman (Ed.). Developing resilience for social work practice (s. 16-30). China: Palgrave.
18. Grant, L. ve Kinman, G. (2014c). Emotional resilience in the helping professions and how it can be enhanced. Health and Social Care Education, 3(1), 23-34.
19. Gürgan, U. (2006). Yılmazlık ölçeği (YÖ): ölçek geliştirme, güvenirlik ve geçerlik çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39(2), 45-74.
20. Güzel, B. ve Selcik, O. (2017). Sosyal çalışmacıların karşılaştıkları zorluklar ve başa çıkma yolları: Rize örneği. Journal of Human Sciences, 14(3), 2848-2864.
21. Işık, Ş. (2016). Türkiye’de kendini toparlama gücü konusunda yapılmış araştırmaların incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Merkezi Dergisi, 6(45), 65-76.
22. Işıkhan, V. (2010). Sosyal hizmet ve tükenmişlik. Ankara: Vizyon.
23. İçağasıoğlu Çoban, M.-A. ve Özbesler, C. (2016). Hastanelerde çalışan sosyal hizmet uzmanlarında tükenmişlik ve iş doyumu. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(2), 90-109.
24. Karaırmak, Ö. (2006). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 129-142.
25. Kavi, E. ve Karakale, B. (2017). Çalışan psikolojisi açısından psikolojik dayanıklılık. Emek ve Toplum, 7(7), 55-77.
26. Kinman, G. ve Grant, L. (2011). Exploring stress resilience in trainee social workers: the role of emotional and social competencies. British Journal of Social Work, 41(2), 261-275
27. Kinman, G. ve Grant, L. (2017). Building resilience in early-career social workers: evaluating a multi-modal intervention. British Journal of Social Work, 47(7), 1979–1998.
28. Kobasa, S. (1979). Stressful life events, personality, and health: an inquiry into hardiness. Journal of Personality and Social Psychology, 37(1), 1-11.
29. Kobasa, S., Maddi, S. ve Kahn, S. (1982). Hardiness and health: a prospective study. Journal of Personality and Social Psychology, 42(1), 168-177.
30. Lloyd, C., King, R. ve Chenoweth, L. (2002). Social work, stress and burnout: a review. Journal of Mental Health, 11(3), 255–265.
31. Luthar, S. ve Cicchetti, D. (2000). The construct of resilience: implications for interventions and social policies. Development and Psychopathology, 12(4), 857-885.
32. Luthar, S., Cicchetti, D. ve Becker, B. (2000). The construct of resilience: a critical evaluation and guidelines for future work. Child Development, 71(3), 543-562.
33. Maddi, S. (2004). Hardiness: an operationalization of existential courage. Journal of Humanistic Psychology, 44(3), 279-298.
34. Maddi, S. (2006). Hardiness: the courage to grow from stresses. The Journal of Positive Psychology, 1(3), 160-168.
35. Maddi, S. (2007). Relevance of hardiness assessment and training to the military context. Military Psychology, 19(1), 61-70.
36. Maddi, S. (2013). Hardiness- turning stressful circumstances into resilient growth. Dordrecht: Springer.
37. Maddi, S., Harvey, R., Khoshaba, D., Lu, J. ve Brow, M. (2006). The personality construct of hardiness, III: relationships with repression, innovativeness, authoritarianism, and performance. Journal of Personality, 74(2), 575-597.
38. Masson, F. (2019). Enhancing resilience as a self-care strategy in professionals who are vicariously exposed to trauma: a case study of social workers employed by the South African Police Service. Journal of Human Behavior In the Social Environment, 29(1), 57-75.
39. Masten, A., Best, K. ve Garmezy, N. (1990). Resilience and development: contributions from the study of children who overcome adversity. Development and Psychopathology, 2(4), 425.
40. McEwen, K. (2011). Building resilience at work. Australia: Australian Academic Press.
41. McFadden, P., Campbell, A. ve Taylor, B. (2015). Resilience and burnout in child protection social work: individual and organisational themes from a systematic literature review. British Journal of Social Work, 45(5), 1546-1563.
42. Rose, S. ve Palattiyil, G. (2018). Surviving or thriving? enhancing the emotional resilience of social workers in their organisational settings. Journal of Social Work. Doi: 10.1177/1468017318793614
43. Terzi, Ş. (2006). Kendini Toparlama Gücü Ölçeği’nin uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 77-86.
44. Truter, E., Fouché, A. ve Theron, L. (2017). The resilience of child protection social workers: are they at risk and if so, how do they adjust? a systematic meta-synthesis. British Journal of Social Work, 47(3), 846–863.
45. Truter, E., Theron, L. ve Fouché, A. (2018). No strangers to adversity: resilience-promoting practices among South African women child protection social workers. Qualitative Social Work, 17(5), 712-731.