THE IMPORTANCE OF THE HEALTH LITERACY INTERVENTIONS FROM SOCIAL WORK PERSPECTIVE

Abstract

Social workers can contribute to positive health outputs by planning and managing the initiatives aimed at increase in health literacy level. In this context, social workers are required to recognize clients with a low level of health literacy and to know about their needs and barriers. The knowledge and skills of social workers being an important part of interdisciplinary health team are important in terms of performing micro, mezzo and macro health literacy interventions. Micro level health literacy interventions are needed to provide the individuals with the information which they are in need of. Mezzo level health literacy interventions are important to ensure the efficient use of health resources. Macro level health literacy interventions are carried out to reduce health inequalities. The aim of this review study is to explain the importance of health literacy interventions in social work education. In order to achieve this goal, first of all, the relation between social work education and health literacy is explained. Afterwards, the micro, mezzo and macro health levels of literacy interventions are introduced. Consequently, it is important that the social workers have the competence to strengthen the patients and their families and to contribute to the development of health services and health personnel.

Keywords

• Health literacy,intervention,health,social work

Sosyal Hizmet Perspektifinden Sağlık Okuryazarlığı Müdahalelerinin Önemi

Abstract

Sosyal hizmet uzmanları, sağlığa erişimin önündeki engelleri belirleyerek, sağlık okuryazarlığı düzeyini artırmaya yönelik girişimleri planlayarak ve yöneterek olumlu sağlık çıktılarına katkıda bulunabilirler. Bu bağlamda sosyal hizmet uzmanlarının düşük düzeyde sağlık okuryazarı olan müracaatçıları tanımaları, bu müracaatçıların ihtiyaçlarını ve karşılaştıkları engelleri bilmeleri gerekir. Disiplinlerarası sağlık ekibinin önemli bir parçası olan sosyal hizmet uzmanlarının bilgi ve becerileri mikro, mezzo ve makro düzeyde sağlık okuryazarlığı müdahalelerini gerçekleştirebilmeleri açısından önemlidir. Mikro düzey sağlık okuryazarlığı müdahaleleri, bireylere ihtiyaç duydukları bilgiyi ve eğitimi vermek açısından önemlidir. Mezzo düzey sağlık okuryazarlığı müdahaleleri, sağlık kaynaklarının etkin ve uygun kullanımını sağlamak için gereklidir. Makro düzey sağlık okuryazarlığı müdahaleleri ise sağlık eşitsizliklerini azaltmak için gerçekleştirilmektedir. Mevcut çalışmada sağlık okuryazarlığı müdahalelerinin sosyal hizmet eğitimindeki önemini açıklamak, bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Bu amacı gerçekleştirmek için öncelikle sosyal hizmet ve sağlık okuryazarlığı arasındaki ilişki açıklanmaktadır. Daha sonra bireysel, örgütsel ve toplumsal düzeydeki sağlık okuryazarlığı müdahaleleri ile bu müdahalelerdeki yöntemler tanıtılmaktadır. Sonuç olarak sosyal hizmet uzmanlarının, hastaları ve ailelerini güçlendirmek, sağlık hizmetlerinin ve sağlık personelinin gelişimine katkıda bulunabilmek için yetkin olmaları önemlidir.

Keywords

• Sağlık okuryazarlığı,müdahale,sağlık,sosyal hizmet

References

1. Andrews, C.M., Darnel, J.S., McBride, T.D., Gehlert, S. (2013). Social work and implementation of the Affordable Care Act. Health and Socioal Work, 38(2), 67-71.
2. Beder, J. (2006). Hospital social work: The interface of medicine and caring. New York: Routledge.
3. Brega, A.G., Barnard J., Mabachi, N.M., Weiss, B.D., Dewalt, D.A., Brach, C., Cifuentes, M., Albright, K., West, D.R. (2015). AHRQ health literacy universal precautions toolkit (2nd ed.). Rockville: AHRQ Publication.
4. Bywaters, P. (2009). Tackling inequalities in healt: a global challenge for social work. British Journal of Social Work, 39, 353-367.
5. Coulter, A., Parsons, S., Askham, J. (2008). Where are the patients in decision-making about their own care? World Health Organization, Copenhagen.
6. Demir-Avci, Y. (2016). Personal health responsibility. TAV Prentive Medicine Bulletine, 15(3), 259-266.
7. Dikmen-Özarslan A. (2016). Sağlık alanında sosyal hizmet. In P. Akkuş & Ö. Başpınar Aktükün (Eds.) Sosyal hizmet ve öteki disiplinlerarası yaklaşım (2nd ed., pp. 246-271). Ankara: Bağlam Yayıncılık.
8. Doak, K.L. (2015). Health literacy and social work in New Zealand: A pathway to empowerement. Unpublished master's thesis, University of Otago, Dunedin, New Zealand.

9. Duyan, V. (2010). Sosyal hizmet temelleri yaklaşımları müdahale yöntemleri. Ankara: Aydınlar Matbaacılık.
10. Duyan, V., Özgür-Sayar, Ö., Özbulut, M. (2008). Sosyal hizmeti tanımak ve anlamak: Sosyal hizmet uzmanları ve sosyal hizmet alanında çalışanlar için bir rehber. Ankara: Öncü Basım Evi.
11. Elbek, O. and Adaş, E. B. (2009). Sağlıkta dönüşüm: Eleştirel bir değerlendirme. Türkiye Psikiyatri Derneği Bülteni / Bulletin of PAT , 12(1), 33-43.
12. Ellermann, C. (2017). Promting health literacy to reduce health inequalities in societie. European Journal of Public Health, 27(3), 200.
13. Erbay, E. (2019). Social work practice in the context of power and empowerment concepts. Journal of Socail Policy Studies, 19(42), 41-63.
14. Findley, A. (2015). Low health literacy and older adults: meanings, problems, and recommendations for social work. Social Work in Health Care, 54(1), 65-81.
15. Fish, J. and Karban, K. (2014). Health inequalities at the heart of the social work curriculum. Social Work Education, 33(1), 15-30.
16. Gehlert, S. (2012). Communication in health care. In S. Gehlert & T. Browne (Eds.), Handbook of health social work (pp. 237-262). Hoboken, New Jersey: John Wiley and Sons.
17. İçağasıoğlu-Çoban, M.A. and Özbesler, C. (2016). Burn-out and job satisfaction of social workers in hospitals. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi / Başkent University BÜSBİD, 1(2), 90-109.
18. Küçükkaraca, N. (2013). İnsan hakları, sosyal adalet ve sosyal hizmet. In H. Acar, N. Negiz, & E. Akman (Eds.), Sosyal politika ve kamu yönetimi bileşenleriyle sosyal hizmet temelleri ve uygulama alanları (pp. 83-96). Ankara: Maya Akademi.
19. Liechty, J.M. (2011). Health literacy: critical opportunities for social work leadeship in health care research. Health & Social Work, 36(2), 99-107.
20. Maramaldi, P., Sobran, A., Scheck, L., Cusato, N., Lee, I., White, E., Cadet, T.J. (2014). Interdisciplinary medical social work: a working taxonomy. Social Work in Health Care, 53(6), 532-551.
21. McCulloch, E.C. (2015). Health literacy knowledge and experiences of social workers at north shore-lij health system. Unpublished master's thesis, Fordham University, New York, USA.
22. Nutbeam, D. (2000). Health literacy as a public health goal: a challenge for contemporary health education and communication strategies into the 21st century. Health Promotion International, 15(3), 259-267.
23. Özbesler, C. and İçağasıoğlu-Çoban, A. (2010). Social work practice in the hospital setting: The case of Ankara. Society and Social Work, 21(2), 31-46.
24. Özdemir, B., Yıldırım, F., Hablemitoğlu, Ş. (2015). Aktif yaşlanma için sağlık okuryazarlığı. In F. Yıldırım & A. Keser (Eds.), Sağlık okuryazarlığı (pp. 75-90). Ankara: Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Yayını.
25. Özdemir, U. (1999). Türkiye’de sosyal hizmet eğitimi. In Prof. Dr. Sema KUT’a armağan: yaşam boyu sosyal hizmet (pp. 21-32). Ankara: Aydınlar Matbaası. Polat, C. and İçağasıoğlu Çoban, A. (2015). Health inequalities in 21st century and social work’s role in tackling inequalities. Society and Social Work, 26(1), 177-189.
26. Singleton, K. (2003). Health literacy and social work. Virginia Commonwealth University: Richmond.
27. Stanhope, V., Videka, L., Thorning, H., Mckay, M. (2015). Moving toward integrated health: an opportunity for social work. Social Work in Health Care, 54(5), 389-407.
28. Taş, A. and Akış, N. (2016). Health literacy. Journal of Continuing Medical Education, 25(3),119-124.
29. Tuncay, T. and Tufan, B. (2011). Social work education and training in Republican Turkey. In S.Stanley (Ed.), Countries of the east: Issiues and challenges (pp. 543-562), New York: Nova Sience Publishers.
30. Uçan, Y., İldan-Çalım, S., Yıldırım, Ş. (2015). Sosyal hizmet uzmanlarının sağlık iletişimi alanındaki rol ve fonksiyonları. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi / Celal Bayar University-Health Sciences Institute Journal, 2(4), 91-100.
31. World Health Organization (2008). Closing the gap in a generation: health equity through action on the social determinants of health. Final Report of the Commission on Social Determinants of Health. Geneva.
32. Yanardağ, U. (2017). Tıbbi sosyal hizmet uzmanlarının gözünden tıbbi sosyal hizmet alanı. In S. Attepe Özden & E. Özcan (Eds.), Tıbbi sosyal hizmet (pp. 85-90). Ankara: Nobel Akademi.
33. Yılmaz-Dileköz, A. and Kumbasar, H. (2004). Tıp alanında sosyal hizmet uzmanının rolü. In A. İçağası Çoban & H. K. Arslanoğlu (Eds.), Türkiye’de sosyal hizmet uygulamaları sorunlar ve ihtiyaçlar (pp. 57-63). Ankara: Başkent Üniversitesi Yayınları.
34. Zarcadoolas, C., Pleasant, F.A., Greer, D.S. (2006). Advancing health literacy a framework for undesrtanding and action. San Francisco: Jossey-Bass.