Investigation of Affective Styles, Fear of Negative Evaluation and Perceived Social Competency Levels of Psychology, Psychological Counseling and Guidance and Social Work Students by Various Variables

Abstract

Professionals who provide psycho-social support to individuals should be able to adjust (control) their emotions during the work process, have social skills, and be aware of negative evaluation. In this context, the aim of this study was to investigate the affective styles, fear of negative evaluation and perceived social competence levels of psychology, PDR and social service students according to various variables. The descriptive research was carried out through online data collection methods with 485 students aged 18-30 who studying on psychology, social services and PDR departments. In the study, three different scales were used: the affective styles scale, the fear of negative evaluation scale and the perceived social competency scale. The dependent variables of the study differ according to the some demographic variables. However, no statistically significant difference was found between the participants' feelings of suppression, coping and tolerance, levels of fear of negative evaluation and perceived social competence levels according to their departments.In addition, statistically significant relationships were found between the scales used in the research. Accordingly, it was found that there is a negative and low-level relationship between the fear of negative evaluation and the perceived social competence level and the sense of coping. In addition, a positive low-level relationship was found between perceived social competence and feelings of tolerance, suppression, and coping.

Keywords

• Affective Styles
• Fear of Negative Evaluation
• Perceived Social Competency

PSİKOLOJİ, PDR VE SOSYAL HİZMET ÖĞRENCİLERİNİN DUYGU STİLLERİ, OLUMSUZ DEĞERLENDİRİLME KORKUSU VE ALGILANAN SOSYAL YETKİNLİK DÜZEYLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ

Abstract

Psikoloji, PDR ve sosyal hizmet bölümlerinde öğrenim gören ve gelecekte danışan psikososyal destek sağlayacak olan bu profesyonellerin çalışma sürecinde duygularını ayarlayabilmesi (kontrol edebilmesi), sosyal olarak yetkin olması ve olumsuz değerlendirilmeye ilişkin farkındalıklarının olması gerekmektedir. Bu bağlamda araştırmada psikoloji, PDR ve sosyal hizmet öğrencilerinin duygu stilleri, olumsuz değerlendirilme korkusu ve algılanan sosyal yetkinlik düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Tanımlayıcı nitelikte olan araştırma Türkiye’deki çeşitli üniversitelerde psikoloji, PDR ve sosyal hizmet eğitimi gören 485 öğrenci üzerinde online veri toplama yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Yaşları 18 ile 30 arasında değişen (21,01 ± 1,93) 485 öğrencinin %65,6’sı kız, %34,4’ü erkeklerden oluşmaktadır. Ayrıca bölümlerine göre dağılımları incelendiğinde; araştırma kapsamındaki katılımcıların %19,6’sı psikoloji, %36,9’u PDR ve %43,5’i sosyal hizmet bölümün öğrencisi olduğunu ifade etmiştir. Araştırmada duygu stilleri ölçeği, olumsuz değerlendirilme korkusu ölçeği ve algılanan sosyal yetkinlik ölçeği olmak üzere üç farklı ölçek kullanılmıştır. Araştırmadaki bağımlı değişkenlerin katılımcıların demografik özelliklerine göre anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Ayrıca araştırmada kullanılan ölçekler arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişkilerin olduğu tespit edilmiştir.

Keywords

• Duygu Stilleri
• Olumsuz Değerlendirilme Korkusu
• Sosyal Yetkinlik

References

1. Akpınar, O. ve Öz, F.S. (2013). Gerçeklik terapisi: özellikler, temel kavramlar, tedavi, uygulama ve değerlendirme. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(43), 1-22.
2. Aldao, A., Nolen-Hoeksema, S. ve Schweizer, S. (2010). Emotion-regulation strategies across psychopathology: A meta-analytic review. Clinical Psychology Review, 30(2), 217-237.
3. Alkan, V. (2015). Akademik ortamlarda olumsuz değerlendirilme korkusu ölçeğinin geliştirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
4. Altunışık, R., Coşkun, R. Bayraktaroğlu S. ve Yıldırım, E. (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
5. Anderson-Butcher, D., Iachini, A.L. ve Amorose, A.J. (2008). Initial reliability and validity of the perceived social competence. Research on Social Work Practice, 18(1), 47-54.
6. Ateş, B. (2016). Lise öğrencilerinin algılanan sosyal yetkinlik puanlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(1), 185-194.
7. Aydın S. (2008). An Investigation on the Language Anxiety and Fear of Negative Evaluation Among Turkish”. Asian EFL Journal, 2008, 421-444.
8. Bayındır, D., Güven, G., Sezer, T., Akşin, E. ve Yılmaz, E. (2017). Annelerin kabul-red düzeyleri ile okul öncesi dönemdeki çocukların sosyal yetkinlik ve duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. International Journal of Innovative Research in Education, 4(1), 43-52.

9. Bingöl, D. (2017). Duygu stilleri ve duygusal zekanın yordayıcısı olarak bağlanma stilleri. Yüksek Lisans Tezi, Arel Üniversitesi, İstanbul.
10. Bingöl, G. ve Demir, A. (2011). Amasya sağlık yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerileri. Göztepe Tıp Dergisi, 26, 152-159.
11. Bingöl, O. (2014). Toplumsal cinsiyet olgusu ve Türkiye’de kadınlık. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16(1), 108-114.
12. Boyom, L. A. ve Parke, R. D. (1995). The role of family emotional expressiveness in the development of children’s social competence. Journal of Marriage and the Family, 57, 593-618.
13. Bozkurt, E. (2016). Okul öncesi çocuklarının duyguları anlama becerileri ile sosyal yetkinlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
14. Chen, X., Li, D., Li, Z., Li, B. ve Liu, M. (2000). Sociable and prosocial dimensions of social competence in Chinese children: Common and unique contributions to social, academic and psychological adjustment. Developmental Psychology, 36, 302–314.
15. Çam, S., Sevimli, D. ve Yerlikaya, E.(2010) Olumsuz değerlendirilmekten korkma ölçeğine ilişkin bir geçerlik ve güvenirlik çalışması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(1), 132-140.
16. Çetin, B., Doğan, T. ve Sapmaz, F. (2010). Olumsuz değerlendirilme korkusu ölçeği kısa formu’nun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim Dergisi, 35(156), 205-216.
17. Çetinkaya Yıldız, E. ve Toprak, E. (2016). Psikolojik Danışman Adaylarının Empatik Eğilim, Utangaçlık, Olumsuz Değerlendirilme Korkusu ve Sosyal Beceri Düzeylerinin Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Mediterranean Journal of Humanities, 6(2), 513-530.
18. Davidson, R. J. (2004). Well-being and affective style: Neural substrates and biobehavioural correlates. Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences, 359(1449), 1395-1411.
19. Erdoğan, Ö. ve Uçukoğlu, H. (2011) İlköğretim okulu öğrencilerinin anne-baba tutumu algıları ile atılganlık ve olumsuz değerlendirilmekten korkma düzeyleri arasındaki ilişkiler. Kastamonu Eğitim Dergisi,19(1), 51-72.
20. Erözkan, A. (2007). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerilerini etkileyen faktörler. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 26, 59-72.
21. Erreygers, S., Vandebosch, H., Vranjes, I., Baillien, E. ve Witte, H.D. (2018). The interplay of negative experiences, emotions and affective styles in adolescents' cybervictimization: A moderated mediation analysis. Computers in Human Behavior, 81, 223-234.
22. Ersoy, E. (2009). Cinsiyet kültürü içerisinde kadın ve erkek kimliği (Malatya örneği). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 209-230.
23. Ertürk, C. (2017). Ergenlerde Narsistik Kişilik Özelliklerinin Duygu Stilleri ve Karar Verme Stillerini Yordama Düzeyi. Yüksek Lisans Tezi, Arel Üniversitesi, İstanbul.
24. Gedviliene, G. (2014). The case of Lıthuanıa and Belgıum: Teachers and students’social competence. European Scientific Journal. 10(13), 181-294.
25. Giromini, L., de Campora, G., Brusadelli, E., D’Onofrio, E., Zennaro, A., Zavattini, G. C. ve Lang, M. (2016). Validity and reliability of the interpersonal competence questionnaire: Empirical evidence from an Italian study. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 38, 113–123.
26. Gross, J. J. ve John, O. P. (2003). Individual differences in two emotion regulation processes: Implications for affect, relationships, and well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 85(2), 348-362.
27. Gür, Ç, Koçak, N., Demircan, A., Baç Uslu, B., Şirin, N. ve Şafak, M. (2015). Okulöncesi eğitim kurumlarına devam eden 48-60 ay çocukların sosyal yetkinlik ve davranış değerlendirme durumlarının incelenmesi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 40(180), 13-23.
28. Hanish, L. D. ve Guerra, N. G. (2002). A longitudinal analysis of patterns of adjustment following peer victimization. Development and Psychopathology, 14, 69-89
29. Haugen, T., Safvenbom, R. ve Ommundsen, Y. (2013). Sport participation and loneliness in adolescents: The mediating role of perceived social competence. Current Psychology, 32(2), 203-216.
30. Hofmann, S. G. ve Kashdan, T. B. (2010). The affective style questionnaire: Development and psychometric properties. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 32(2), 255-263.
31. Ito, M. ve Hofmann, S. G. (2014). Culture and affect: The factor structure of the Affective Style Questionnaire and its relation with depression and anxiety among Japanese. BMC Research Notes, 7(1), 590.
32. İliş, A. (2018). Eğitim fakültesi öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığı ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
33. Karademir, T. (2011). İşiten ve işitme engelli futbolcularda olumsuz değerlendirilme korkusunun anne baba tutumları açısından değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ.
34. Karaman, H.B. (2018). Göçmen ortaokul öğrencilerindeki travma sonrası stres bozukluğu, sosyal destek ve depresyon durumlarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
35. Kesen, N.F. (2014). Üniversite öğrencilerinin duygu stillerinin beş faktör kişilik özellikleri depresyon, anksiyete ve strese göre incelenmesi. Doktora Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
36. Kıral, B. ve Saracaloğlu, S. (2018) Akademik Sahtekarlık Eğilimi ile Olumsuz Değerlendirilme Korkusu Arasındaki İlişki. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 323-359.
37. Köse, E., Bayköse, N., Bal Turan, E. ve Yerlisu Laoa, T. (2016). Düzenli egzersiz yapan bireylerde olumsuz değerlendirilme korkusunun vücut algılarını belirlemedeki rolü. Mediterranean Journal of Humanities, VI(2), 351-360.
38. Ladd, G. W. (1999). Peer relationships and social competence during early and middle childhood. Annual Review of Psychology, 50, 333-359.
39. Landry, S. L., Smith, K. E., Miller-Loncar, C. L. ve Swank, P. R. (1997). Responsiveness and initiative: Two aspects of social competence. Infant Behavior and Development, 20, 259-262.
40. Leary, M. R. (1983). A brief version of the fear of negative evaluation scale. Personality and Social Psychology Bulletin, 9(3), 371.
41. Mennin, D. S., Heimberg, R. G., Turk, C. L. ve Fresco, D. M. (2002). Applying an emotion regulation framework to integrative approaches to generalized anxiety disorder. Clinical Psychology: Science and Practice, 9, 85-90.
42. Most, T., Ingber, S. ve Heled-Ariam, E. (2011). Social Competence, Sense of Loneliness and Speech Intelligibility of Young Children With Hearing Loss in Individual Inclusion and Group Inclusion. Journal of Deaf Studies and Deaf Education, 19, 1-14.
43. Nelson, D. ve Crick, N. R. (1999). Rose-colored glasses: Examining the social information processing of prosocial young adolescents. Journal of Early Adolescence, 19, 17-38.
44. Nielsen, J.H. (2018). The effect of affect: How affective style determines attitudes towards the EU. European Union Politics, 19(1), 75-96.
45. Ömür, Y.E., Aydın, R. ve Argon, T. (2014). Olumsuz Değerlendirilme Korkusu ve Akademik Sahtekarlık. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi, 5(9), 131-149.
46. Özgüngör, S. (2006). Öz Bilinç, Olumsuz Değerlendirilme Korkusu, Performans Odaklı Sınıf Algısı ve Not Yönelimi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(19), 1-8.
47. Pinto, J. C., Taveira, M. C., Candeias, A. ve Araújo, A. (2013). Análise Fatorial Confi rmatória da Prova de Avaliação de Competência Social Face à Carreira. Psicologia: Refl exão e Crítica, 26(3), 469-478.
48. Rapee, R. M., ve Heimberg, R. G. (1997). A cognitive-behavioral model of anxiety in social phobia. Behavioral Research and Therapy, 35(8), 741-756.
49. Rydell, A. N., Hagekull, B. ve Bohlin, G. (1997). Measurement of two social competence aspects in middle childhood. Developmental Psychology, 33, 824–833.
50. Sallıoğlu, G. (2002). Aleksitimik olan ve olmayan üniversite öğrencilerinin duygu ifade eden sözcük ve deyimlere yükledikleri duygu yoğunlukları. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
51. Sarıçam, H., Akın, A., Akın, Ü. ve Çardak, M. (2013). Algılanan sosyal yetkinlik ölçeğinin türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(3), 591-600.
52. Sarıkaya, M. ve Kibici, V.B. (2017). Müzik öğretmeni adaylarının olumsuz değerlendirilme korkusu. Hamarta, E., Arslan, C., Çiftçi, S., Köksal, O. ve Çoklar, A.N. (Yay. Haz.). Eğitim Araştırmaları içinde (s.173-177). Konya: Çizgi Kitabevi.
53. Saruhan, V. (2018). Genç yetişkinlikte sosyal ve duygusal yalnızlığın duygusal yalnızlığın duygu düzenleme güçlüğü açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
54. Savaş, İ. (2018). Eğitim fakültesi öğrencilerinin iletişim becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi: Uludağ Üniversitesi örneği. Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi, Bursa.
55. Scherer, K. R. ve Ellgring, H. (2007). Multimodal expression of emotion: affect programs or componential appraisal patterns?. Emotion, 7, 158–71.
56. Totzeck, C., Teismann, T., Hofmann, S.G., Brachel, R.V., Zhang, X.C., Pflug, V. ve Margraf, J. (2018). Affective styles in mood and anxiety disorders – Clinical validation of the “Affective Style Questionnaire” (ASQ). Journal of Affective Disorders, 238, 392-398.
57. Tsiantis, J. (2003). Transference and countertransference issues in the inpatient psychotherapy of traumatized children and adolescents. Tsiantis, J., Sandler, A.M., Anastasopoulos, D. and Martindale, B. (Eds..), Countertransference in Psychoanalytic Psychotherapy with Children and Adolescents içinde (s.137-153). London: Karnac Books.
58. Ünal, E., Arık, S. ve Uzun, B. (2016). Sınıf ve Sosyal Bilgiler Eğitiminde Öğrenim Gören Öğretmen Adaylarının Olumsuz Değerlendirilme Korkuları. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(22), 289-307.
59. Wang, J., Xu, W., Fu, Z., Yu, W., He, L., Sun, L., He, J. ve Hofmann, S.G. (2016). Psychometric Properties of the Chinese Version of the Affective Style Questionnaire (C-ASQ) and its Role as a Moderator of the Relationship between Stress and Negative Affect. Journal of Health Pyschology, 21, 1-10.
60. Watson, D. ve Friend, R. (1969). Measurement of social-evaluative anxiety. Journal of consulting and clinical psychology, 33(4), 448.
61. Yaman, E. ve Sarıçam, H. (2014). Siber zorbalık ve algılanan sosyal yetkinlik arasındaki ilişkinin incelenmesi. EYFOR-V Eğitim Yönetimi Forumu Sözlü Bildiri Kitapçığı.
62. Yıldırım, T., Çırak, Y. ve Konan, N. (2011). Öğretmen adaylarında sosyal kaygı. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,12(1), 85-100.
63. Yıldız, M. (2017). Ortaokul öğrencilerinde sosyal yetkinlik beklentisi ve mantık dışı inançların yalnızlığa etkisi. İstanbul Sosyal Bilimler Dergisi, 15, 25-41.
64. Yıldız, M. A. (2016). Ergenlerde yalnızlık ile pozitiflik arasındaki ilişkide duygu düzenleme yöntemlerinin çoklu aracılığı. Eğitim ve Bilim, 41(186), 217-231.