Yetişkinlerde Bel/Boy Oranı ile Ayak Postürü Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Abstract
Amaç: Bu çalışmanın amacı yetişkinlerde bel/boy oranının ayak postürüne olan etkisinin incelenmesidir.
Gereç ve Yöntemler: Çalışmamıza ardışık ve gönüllü 18-65 yaş arası yetişkin 103 olgu dahil edildi. Demografik verileri (yaş, cinsiyet),
antropometrik ölçümleri (bel çevresi, boy uzunluğu, vücut ağırlığı, bel/boy oranı, vücut kütle indeksi (VKİ) ve Ayak Postür İndeksi
(APİ) skorları kaydedildi ve analizler yapıldı. Ayrıca yaşa göre eşleştirilmiş alt grup analizinde olgular bel/boy oranına göre bu oranın 0,5
ve altında olanlar normal, 0,5’in üstü olanlar ise santral obezite açısından riskli kabul edilerek iki gruba ayrıldı ve karşılaştırıldı.
Bulgular: VKİ ortalaması 34,76±9,36 kg/m2, bel/boy oranı ortalaması 0,62±0,12, sol ayak postür indeksi ortalaması 3,07±3,39 ve sağ
ayak postür indeksi ortalaması 3,45±3,16 olarak bulundu. Bel/boy oranı ile sağ ayak APİ skoru arasında anlamlı ancak zayıf düzeyde
korelasyon olduğu tespit edilirken (r=0,215, p=0,029) sol ayak APİ skoru arasında ise korelasyon anlamlı değildi (r=0,180, p>0,05). Alt
grup analizinde riskli bel/boy oranına sahip olguların Ayak Postür İndeksi skorları, sağ ayakta normal bel/boy oranına sahip olgulara
göre daha yüksek bulundu (p=0,016). Normal ve riskli bel/boy oranına sahip olguların sol ayağa ait Ayak Postür İndeksi skorları arasında
anlamlı fark olmadığı tespit edildi (p>0,05).
Sonuç: Yetişkinlerde bel/boy oranının normal ve riskli oluşuna göre iki grubun karşılaştırılmasını içeren çalışmamız, santral obeziteli
riskli BBO’lı gruba ait Ayak Postür İndeksi skorunun arttığını göstermiştir. Riskli bel/boy oranına sahip olguların ayak biyomekaniğinde
bozulmaya ait belirtiler önemlidir ve erken saptanabilir.
Keywords
References
- 1. World Health Organization: Obesity: Preventing And Managing The Global Epidemic Report Of A WHO Consultation On Obesity. Geneva, World Health Organ Tech Rep Ser. 2000;894:1-253
- 2. Gökbunar, R., Doğan, A., & Utkuseven, A. (2015). Obezite İle Mücadelede Bir Kamu Politikası Aracı Olarak Vergilerin Değerlendirilmesi. Journal of Management & Economics, 22(2).
- 3. Matta, J., Carette, C., Rives, C. L., & Czernichow, S. (2018). French And Worldwide Epidemiology Of Obesity. Presse Medicale (Paris, France: 1983), 47(5), 434-438.
- 4. Tunay, V. B., & Tedavi, F. (2008). Yetişkinlerde Fiziksel Aktivite. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bölümü, Ankara sf, 3.
- 5. Gürel, F. Serdar, and Gülten İnan. "Çocukluk çağı obezitesi tanı yöntemleri, prevalansı ve etyolojisi." (2001). ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2001; 2(3) : 39 – 46, Aydın
- 6. Crosnoe, R. (2007). Gender, obesity, and education. Sociology of education, 80(3), 241-260.
- 7. Serter, R. (2004). Obezite Atlası. Ankara, Karakter Color Basımevi
- 8. Kolotkin, R. L., Meter, K., & Williams, G. R. (2001). Quality of life and obesity. Obesity reviews, 2(4), 219-229.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Health Care Administration
Journal Section
Research Article
Authors
Tuba Eser
*
0000-0001-5570-2702
Türkiye
Banu Ünver
0000-0001-9758-6607
Türkiye
Gizem Alarçin
0000-0002-7868-2350
Türkiye
Publication Date
April 23, 2020
Submission Date
July 12, 2019
Acceptance Date
April 22, 2020
Published in Issue
Year 2020 Volume: 4 Number: 1
Cited By
Türkiye’de Ayak Sağlığı Üzerine Eğitimde Podoloji Meslek Grubunun Yeterlik ve Yetkinlik Standartları
Journal of Higher Education and Science
https://doi.org/10.5961/higheredusci.1371330