Review

Erken Yaşamda Yetersiz Beslenmenin Tip 2 Diyabetes Mellitus Gelişim Riskine Etkisi

Volume: 5 Number: 3 December 30, 2021
EN TR

Erken Yaşamda Yetersiz Beslenmenin Tip 2 Diyabetes Mellitus Gelişim Riskine Etkisi

Abstract

Tip 2 diyabetes mellitus (T2DM) genetik, epigenetik ve çevresel faktörlerin karmaşık bir etkileşimi olan çok faktörlü bir hastalıktır. Tip 2 diyabetes mellitusun küresel sağlık ve ekonomik yük üzerinde önemli etkileri vardır. Biriken kanıtlar doğrultusunda bu hastalığın dünya genelinde insidansındaki artışı sadece genetik veya yetişkin çevresel koşullardan değil aynı zamanda yaşamın erken dönemlerindeki olumsuz durumlardan etkilenebileceğini düşündürmektedir. Son yıllarda, hem hayvan deneyleri hem de kıtlık gibi doğal durumlardan elde edilen kanıtlar, erken yaşamda yetersiz besin alımını, yetişkin yaşamındaki T2DM riski ile ilişkilendirmiştir. İntrauterin yetersiz besin alımı ile ortaya çıkan büyüme kısıtlamasının, fetal gelişimi bozabileceği ve böylece fetal yağ dokusu ve pankreatik beta hücre disfonksiyonuna neden olabileceğine dair kanıtlar vardır. Bunun sonucunda insülin sekresyon kapasitesinde azalma ve insülin direnci de dâhil olmak üzere, glukoz-insülin metabolizmasında kalıcı adaptif değişiklikler meydana gelebilir. Bu değişiklikler artan bir yağ depolama kabiliyetine yol açabilir, böylece birey daha sonraki yaşamda T2DM gelişimine yatkın hâle gelebilir. Bu ilişkide DNA metilasyonu, histon modifikasyonu ve mikroRNA etkileşimleri gibi epigenetik mekanizmalar temel rol oynamaktadır. Bu derlemede, T2DM patogenezinde gelişimsel epigenetik varyasyonun rolünü gösteren temel mekanizmalar ve araştırma bulguları özetlenmiştir

Keywords

References

  1. 1. Cho NH, Shaw JE, Karuranga S, Huang Y, da Rocha Fernandes JD, Ohlrogge AW et al. IDF Diabetes Atlas: global estimates of diabetes prevalence for 2017 and projections for 2045. Diabetes Res Clin Pract. 2018; 138:271-281.
  2. 2. Wu Y, Ding Y, Tanaka Y, ZhangW. Risk factors contributing to type 2 diabetes and recent advances in the treatment and prevention. Int. J. Med. Sci. 2014; 11: 1185–1200.
  3. 3. Estampador AC, FranksPW. Precision medicine in obesity and type 2 diabetes: the relevance of early-life exposures. Clin Chem 61. 2018;130–141.
  4. 4. Liu L, Wang Y, Sun J, Pang Z. Association of famine exposure during early life with the risk of type 2 diabetes in adulthood: a meta-analysis. Eur J Nutr. 2018; 57: 741–749.
  5. 5. Bansal A, Simmons RA. Epigenetics and developmental origins of diabetes: correlation or causation? Am J Physiol Endocrinol Metab. 2018; 315: 15–28.
  6. 6. Cheng Z, Zheng L, Almeida FA. Epigenetic reprogramming in metabolic disorders: nutritional factors and beyond. J Nutr Biochem. 2018; 54: 1–10.
  7. 7. Pinney SE. Intrauterine growth retardation–A developmental model of type 2 diabetes. Drug Discov Today Dis. Models. 2013; 10: 71–77.
  8. 8. Wang N, Cheng J, Han B, Li Q, Chen Y, Xia F et al. Exposureto severe famine in the prenatal or post natal period and the development of diabetes in adulthood: An observational study. Diabetologia. 2017; 60: 262–269.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Health Care Administration

Journal Section

Review

Publication Date

December 30, 2021

Submission Date

April 28, 2021

Acceptance Date

December 21, 2021

Published in Issue

Year 2021 Volume: 5 Number: 3

APA
Kaçar Mutlutürk, Ü., Caferoğlu, Z., & Hatipoğlu, N. (2021). Erken Yaşamda Yetersiz Beslenmenin Tip 2 Diyabetes Mellitus Gelişim Riskine Etkisi. Turkish Journal of Diabetes and Obesity, 5(3), 368-374. https://doi.org/10.25048/tudod.929258
AMA
1.Kaçar Mutlutürk Ü, Caferoğlu Z, Hatipoğlu N. Erken Yaşamda Yetersiz Beslenmenin Tip 2 Diyabetes Mellitus Gelişim Riskine Etkisi. Turk J Diab Obes. 2021;5(3):368-374. doi:10.25048/tudod.929258
Chicago
Kaçar Mutlutürk, Ülger, Zeynep Caferoğlu, and Nihal Hatipoğlu. 2021. “Erken Yaşamda Yetersiz Beslenmenin Tip 2 Diyabetes Mellitus Gelişim Riskine Etkisi”. Turkish Journal of Diabetes and Obesity 5 (3): 368-74. https://doi.org/10.25048/tudod.929258.
EndNote
Kaçar Mutlutürk Ü, Caferoğlu Z, Hatipoğlu N (December 1, 2021) Erken Yaşamda Yetersiz Beslenmenin Tip 2 Diyabetes Mellitus Gelişim Riskine Etkisi. Turkish Journal of Diabetes and Obesity 5 3 368–374.
IEEE
[1]Ü. Kaçar Mutlutürk, Z. Caferoğlu, and N. Hatipoğlu, “Erken Yaşamda Yetersiz Beslenmenin Tip 2 Diyabetes Mellitus Gelişim Riskine Etkisi”, Turk J Diab Obes, vol. 5, no. 3, pp. 368–374, Dec. 2021, doi: 10.25048/tudod.929258.
ISNAD
Kaçar Mutlutürk, Ülger - Caferoğlu, Zeynep - Hatipoğlu, Nihal. “Erken Yaşamda Yetersiz Beslenmenin Tip 2 Diyabetes Mellitus Gelişim Riskine Etkisi”. Turkish Journal of Diabetes and Obesity 5/3 (December 1, 2021): 368-374. https://doi.org/10.25048/tudod.929258.
JAMA
1.Kaçar Mutlutürk Ü, Caferoğlu Z, Hatipoğlu N. Erken Yaşamda Yetersiz Beslenmenin Tip 2 Diyabetes Mellitus Gelişim Riskine Etkisi. Turk J Diab Obes. 2021;5:368–374.
MLA
Kaçar Mutlutürk, Ülger, et al. “Erken Yaşamda Yetersiz Beslenmenin Tip 2 Diyabetes Mellitus Gelişim Riskine Etkisi”. Turkish Journal of Diabetes and Obesity, vol. 5, no. 3, Dec. 2021, pp. 368-74, doi:10.25048/tudod.929258.
Vancouver
1.Ülger Kaçar Mutlutürk, Zeynep Caferoğlu, Nihal Hatipoğlu. Erken Yaşamda Yetersiz Beslenmenin Tip 2 Diyabetes Mellitus Gelişim Riskine Etkisi. Turk J Diab Obes. 2021 Dec. 1;5(3):368-74. doi:10.25048/tudod.929258

Turkish Journal of Diabetes and Obesity (Turk J Diab Obes) is a scientific publication of Zonguldak Bulent Ecevit University Obesity and Diabetes Research and Application Center.

A Collaboration Protocol was signed between the Turkish Obesity Research Association and Zonguldak Bülent Ecevit University by taking an important step from the Turkish Journal of Diabetes and Obesity. As the Turkish Journal of Diabetes and Obesity, we are proud to open the doors of a new era in scientific publishing. With the collaboration of the Turkish Obesity Research Association and Zonguldak Bülent Ecevit University, our journal will now serve as a joint publication platform.

This is a refereed journal, which is published in printed and electronic forms. It aims at achieving free knowledge to the related national and international organizations and individuals.

This journal is published annually three times (in April, August and December).

The publication language of the journal is Turkish and English.