Cave Tour Organization and Duties of Cave Guidance

Abstract

Purpose and Importance: The number of academic studies for cave tourism is increasing in our country. In these studies, the potential to be brought to tourism in the form of visual cave management of caves is emphasized. There is no study on how to arrange tours for visual caves and the duties of the guides. This study tries to address this deficiency.

Methodology: Within the scope of the national and international literature review, information was given about cave, cave values, the way the caves are used in tourism, and then important points were examined in which visual cave businesses focused while accepting visitors.

Findings: In this review, the tour for the cave; pre-tour preparation phase, tour time and post-tour reporting phase were evaluated in three stages. In addition, the guide on the cave tour should have features; information about the tasks of the general visitor and adventure tour.

Keywords

• Cave tourism,recreational caving,cave tour,cave guidance

Mağara Tur Düzenlemesi ve Mağara Rehberinin Görevleri

Abstract

Amaç ve Önem: Ülkemizde mağara turizmine yönelik akademik çalışma sayıları giderek artmaktadır. Bu çalışmalarda genelde, mağaraların görsel mağara işletmeciliği şeklinde turizme kazandırılma potansiyeli üzerine durulmaktadır. Görsel mağaralara yönelik turların nasıl düzenleneceği ve bu turlarda rehberlerin görevleri üzerine herhangi bir çalışma görülmemektedir. Bu çalışmada, bu boşluk giderilmeye çalışılmaktadır.

Yöntem: Konu kapsamında ulusal ve uluslararası yazın taraması ile mağara, mağara değerleri, mağaraların turizmde kullanım şekilleri hakkında bilgiler verilmiş, sonrasında görsel mağara işletmelerinin ziyaretçi kabul ederken üzerine durdukları önemli noktalar incelenmiştir.

Bulgular: Bu incelemede mağaraya yönelik düzenlenen tur; tur öncesi hazırlık aşaması, tur zamanı ve tur sonrası raporlama aşaması şeklinde üç aşamada değerlendirilmiştir. Ek olarak, mağara turlarında görevli rehberin sahip olması gereken özellikler; genel ziyaretçi ve macera turundaki görevleri hakkında bilgiler verilmiştir.

Keywords

• Mağara turizmi,rekreasyonel mağaracılık,mağara turu,mağara rehberliği

References

1. Akpınar Külekçi, E. ve Sezen, I. (2018). Bir Ekoturizm Aktivitesi Olarak Mağara Turizmi: Erzurum İli Elmalı Mağarası Örneği. Mimarlık Bilimleri ve Uygulamaları Dergisi, 3 (1), 66-75.
2. Allon, M., Dowling, R. K. and Dale, S. (2015). The Motivations for Visiting Geosites: The Case of Crystal Cave, Western Australia. Geojournal of Tourism and Geosites, 2 (16), 141-152.
3. Ash, J. (1985). Adventure Caving in Waitomo Why? and What? A Philosophical Ramble. 6th Australasian Conference on Cave Tourism and Management. Waitomo, New Zealand, Retrieved from http://www.ackma.org, (Erişim Tarihi: 20.10.2019).
4. Atsan, M. ve Çetinsöz, B. C. (2019). Mağara Turizmini Tercih Eden Turistleri Motive Eden Faktörler: Aynalıgöl (Gilindire) Mağarasına Yönelik Bir İçerik Analizi. Journal of Tourism Theory and Research, 5 (2), 260-272.
5. Australian Speleological Federation. (2012). Minimal Impact Caving Codes 2010. http://www.caves.org.au (Erişim Tarihi:04.06.2012).
6. Aylar, F., Zeybek, H. İ. ve Dinçer, H. (2019a). Kılıçlı Mağarası ve Kastamonu İli Mağara Turizmi Açısından Önemi. lnternational Journal of Geography and Geography Education, (40), 363-381.
7. Aylar, F., Zeybek, H. İ. ve Dinçer, H. (2019b). Medil (Köklü) Mağarası (Azdavay-Kastamonu) ve Turizm Açısından Önemi. Doğu Coğrafya Dergisi, 24 (41), 15-38.
8. Batman, O. ve Eraslan, İ. (2007). Spor Turizmi. (Ed.) M. Bulu ve İ. Eraslan, Sürdürülebilir Rekabet Avantajı Elde Etmede Turizm Sektörü Sekötrel Stratejiler ve Uygulamalar, İçinde (198-221), İstanbul: URAK.

9. Beamon, S. P., Falkenbach, A., Fainburg, G. and Linde, K. (2010). Speleotherapy for Asthma. Wiley, Retrieved from http://onlinelibrary.wiley.com (Erişim Tarihi: 9.12.2016).
10. Beckmann, C. (2017). Research Reveals Adventure Travelers Primarily Motivated by Transformation. Adventure Travel News, Retrieved from http://www.adventuretravelnews.com (Erişim Tarihi:19.02.2017).
11. Black, R. and Davidson, P. (2013). Guided Cave Tour. The Journal of the National Association for Interpretation, 18-21.
12. Buckley, R. (2006). Adventure Tourism. UK: Cabi Publishing.
13. Canadian Cave Conservancy. (2004). Cave Guiding Standards for British Columbia and Alberta. Retrieved from http://www.canadiancaveconservancy.ca (Erişim Tarihi: 20.09.2019).
14. Cigna, A. A. and Burri, E. (2000). Development, Management and Economy of Show Caves. International Journal of Speleology, 29 (1/4), 1-27.
15. Cigna, A. (2012). Show Caves, (Ed.) By, W. White ve D. Culver, Encyclopedia of Caves içinde (690-697) (2.Basım), Çin: Elsiever.
16. Cigna, A. A. and Forti, P. (2013). Caves: The Most Important Geotouristic Feature in the World. Tourism and Karst Ares, 6 (1), 9-26.
17. Cross, G. S. (Dü.). (2004). Encyclopedia of Recreation and Leisure in America. USA: Thomson Gale.
18. Doğanay, H. ve Zaman, S. (2013). Türkiye Turizm Coğrafyası. Erzurum: Pegem Yayıncılık.
19. Dönmez. A. (2006). Türk Hukukunda Mağaraların Korunması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Antalya: Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Üniversitesi.
20. Frankland, J., Davis, E. and James, J. (2004). Accident and Rescue. (Ed.) J. Gunn Encyclopedia of Caves and Karst Science, İçinde (1-4). London: Taylor and Francis Book.
21. Garofano, M. and Govoni, D. (2012). Underground Geotourism: A Historic and Economic Overview of Show Caves and Show Mies in Italy. Geoheritage, 4, 79-92.
22. Gülcan, B. (2004). Macera Turizminin Kapsamı ve Macera Turizminde Kaza Riski. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 18-38.
23. Ham, S. H. (1992). Environmental Interpretation: A Practical Guide for People with Big Ideas and Small Budgets. Golden, Colorado: North American Press.
24. Hamilton, S. E. (1985). Improving the Visitor Experience. Cave and Karst Management in Australasia VI. Waitomo, New Zealand. Retrieved from http://www.ackma.org, (Erişim tarihi:10.09.2019).
25. Hamilton, S. E., McBeath, R. and Vavryn, D. (1997). Best Practice in Visitor Management. Proceedings of the 12th ACKMA Conference. Waitomo, NZ. Retrieved from http://www.ackma.org (Erişim Tarihi: 08.09.2019).
26. Hardy, S. (1993). But Other Guide Said. 10. Cave and Karst Management in Australasia. Rockhampton, Queensland. Retrieved from http://www.ackma.org, (Erişim Tarihi:10.09.2019).
27. Holloway, C. J. and Taylor, N. (2006). The Business of Tourism. Essex: Financial Times Prentice Hall.
28. Huddart, D. and Stott, T. (2019). Caving. D. Huddart and T. Stott. In, Outdoor Recreation Environmental Impacts and Management. Switzerland: Palgrave Macmillen.
29. Kızılcık, O. ve Taştan, H. (2019). Mağara Turizminin Motivasyon Faktörlerinin Belirlenmesi: Karaca Mağarası Örneği. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28 (3), 240-251.
30. Kim, S. S., Kim, M., Park, J. and Guo, Y. (2008). Cave Tourism: Tourists' Characteristics, Motivation to Visit, and the Segmentation of Their Behavior. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 13 (3), 299-318.
31. Kozak, N., Kozak, M. ve Kozak, M. (2008). Genel Turizm: İlkeler-Kavramlar (7. Baskı). Ankara: Detay Yayıncılık.
32. Lewkowicz, Ł. (2010). Cave Tourism in the Polish- Slovak Transfrontier Area. 6. ISCA, 100-107.
33. Morgan, M. and Walker, C. (2011). A Descriptive Study of Guided Tours at Mammoth Cave National Park. Journal of Interpretation Research, 16 (1), 25-34.
34. National Parks Service. (2019). https://www.nps.gov/index.htm, (Erişim Tarihi: 16.09.2019).
35. Nazik, L. (2008). Mağaraların Araştırılması, Koruma ve Kullanım İlkeleri. Ankara: MTA.
36. Nazik, L. (2016). Mağara Nedir?, Nasıl Oluşur?”, Mağaracılık Çalıştayı. Bursa.
37. Northup, D., Mobley, E., Ingham, K. ve Mixon, W. (1998). A Guide to Speleological. St. Louis: Cave Books.
38. Novas, N., Gazquez , J., MacLennan, J., García, R., Fernandez-Ros, M. and Manzano-Agugliaro, F. (2017). A Real-Time Underground Environment Monitoring System for Sustainable Tourism of Caves. Journal of Cleaner Production, 142, 2707-2721.
39. Nudziková, Ľ. (2010). Foundations of The Slovak Caves Administration Marketing Strategy. 6. ISCA, 132-135.
40. Ozansoy, C. ve Mengi, H. (2006). Mağarabilimi ve Mağaracılık. Ankara: Tubitak Yayınları.
41. Özdemir, P. P. (2011). Mencilis Mağarası”. Doğu Coğrafya Dergisi, 10 (13), 135-150.
42. Pearce, P. P. (2000). Guided Tour. (Ed.) J. Jafari Encyclopedia of Tourism, içinde (269). London: Routledge.
43. Pierssené, A. (1999). Explaining Our World An Approach to the Art of Environmental Interpretation. London: E ve FN SPON.
44. Pforr, C. and Megerle, A. (2006). Geotourism: a Perspective from Southwest Germany. (Editör) R. Dowling and D. Newsome Geotourism Sustainability, Impacts and Management, içinde (118-139). Oxford: Butterworth-Heinemann.
45. Rachmawati, E. and Sunkar, A. (2013). Consumer-Based Cave Travel and Tourism Market Characteristics in West Java, Indonesia. Tourism and Karst Areas, 6 (1).
46. Showcaves. (2015). http://www.showcaves.com, (Erişim Tarihi: 09.01. 2017).
47. Sever, R. (2011). Polatlı Mağarası ve Turizm Potansiyeli. Doğu Coğrafya Dergisi, 13 (19), 251-266.
48. Sezer, İ. ve Bekdemir, Ü. (2016). Yedideğirmenler ve Mağarası Tabiat Parkı'nın Coğrafi Özellikleri İle Ekoturizm Olanaklarının Değerlendirilmesi. Doğu Coğrafya Dergisi, 21 (36), 43-78.
49. Swarbrooke , J., Beard , C., Leckie , S. and Pomfret , G. (2003). Adventure Tourism the New Frontier. Burlington: Butterworth-Heinemann.
50. Talwar, R. (2012). Hotels 2020 – Responding to Tomorrow’s Customer and the Evolution of Technology, (Ed.) R. Conrady ve M. Buck Trends and Issues in Global Tourism 2012 içinde (21-32), Berlin: Springer.
51. Taşkıran, H. (2004). Mağaraların Prehistorik Arkeoloji Açısından Önemi, Mağara Ekosisteminin Türkiye’de Korunması ve Değerlendirilmesi Sempozyumu I içinde (75-82), Antalya, Türkiye Tabiatını Koruma Derneği.
52. Tongkul, F. (2006). Geotourism in Malaysian Borneo. R. Dowling, and D. Newsome, Geotourism Sustainability, Impacts and Management içinde (26-41), Elseiver.
53. Trimmel, H. (2004). Europe, Central: History, (Ed.) J. Gunn, Encylopedia of Cave and Karst Sicence içinde (693-696) New York: Taylor ve Francis.
54. Uçankuş, H. T. (2000). Bir İnsan ve Uygarlık Bilimi Arkeoloji Tarih Öncesi Çağlardan Perslere Kadar Anadolu. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
55. UNESCO (2016). http://whc.unesco.org/en/list/, (Erişim Tarihi: 22.11.2016).
56. U.S. Department of the Interior Bureau of Land Management Ely District Office. (2015). Ely District Cave Management Plan and Environmental Assessment. Retrieved from http://clearinghouse.nv.gov/public/Notice/2016/E2016-043.pdf, (Erişim Tarihi: 06.02.2017).
57. Usta, Ö. (2008). Turizm Genel ve Yapısal Yaklaşım. Ankara: Detay Yayıncılık.
58. Uysal, G. (2016). Üst Paleotikten Günümüze Mağaraların Kullanımı. Mağara Çalıştayı. Bursa.
59. White, W. B. and Culver, D. C. (2012). Cave, Definition of (2. Baskı). Waltham. Retrieved from http://ekutuphane.bartin.edu.tr/edsDetails?An=457385&dbId=nlebk, (Erişim Tarihi: 05.09.2019).
60. Wilson, J. (2012). Recreational Caving. (Ed.) W. White and D. Culver Encylcopedia of Caves içinde (641-648), China: Elsevier.
61. Yozcu, S., Batman. O. ve Çetin, G. (2017). Sürdürülebilir Mağara Turizmi ve Kültürel Değerler, Disiplinler Arası Turizm Araştırmaları Kongresi, 235-246, Kuşadası, Türkiye, 2017.
62. Yozcu, S. (2018). Mağaraların Rekreasyonel Kullanımı ve Mağaracılık Motivasyonları: Ayvaini Mağarası Örneği. Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
63. Yozcu, S. (2020). Türkiye Mağara Turizmine Yönelik Bir Değerlendirme. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4 (2), 1493-1508.
64. Zaman, M., Şahin, İ. F. ve Birinci, S. (2011). Çal Mağarası (Düzköy-Trabzon) ve Çevresinin Ekoturizm Potansiyeli Açısından Önemi. Eastern Geographical Review, 16 (26), 1-23.