Yenilikçilik Konusunda Yapılan Doktora Tezlerinin İçerik Analizi Yöntemiyle Değerlendirilmesi

Öz

Bu araştırma 2000-2015 yılları arasında Türkiye’de yenilikçilik konusunda yapılan doktora tezlerinin genel profilini belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırma Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nde erişime açık olan yenilikçilik konusunda yapılan 100 doktora tezini kapsamaktadır. Tezler özgün dil, yıl, üniversite, enstitü, anabilim dalı, konu, uygulama alanı ve yöntem açısından incelenmiştir. Tarama modeline dayalı olan araştırmada elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda yenilikçilik konusunda yapılan tezlerin çoğunlukla Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde, İşletme Anabilim Dalı’nda ve İstanbul Üniversitesi’nde çalışıldığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca tezlerde en çok araştırılan konunun yenilikçilik performansı, en yaygın kullanılan yöntemin anket yöntemi olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yenilikçilik
• doktora tezleri
• içerik analizi

Evaluation of PhD Dissertations Regarding to Innovation by Content Analysis Method

Abstract

This study aims to determine the general profile of Phd dissertations written about the innovation in Turkey between the years 2000-2015. The study includes 100 PhD dissertation written about innovation and accessible in Council of Higher Education National Thesis Center. The dissertations have been examined in terms of the original language, year, university, institute, department, issue, application and method. The data acquired in this screening model based study, is analyzed by the content analysis method. As a result of analyses, it was understood that the dissertations on innovation were mostly studied in the Institute of Social Sciences, the Department of Business and Istanbul University. Also, it was determined that the most searched topic was innovation performance and the most commonly used method was survey method in dissertations. 

Keywords

• Innovation
• PhD dissertation
• content analysis

References

1. Akyol, B. ve Akçay, R. C. (2015), “Analysis of Organizational Behavior Studies In Turkey”, Journal of Theory and Practice in Education, 11(1), 149-170.
2. Alkan, G. (2014), “Türkiye’de Muhasebe Alanında Yapılan Lisansüstü Tez Çalışmaları Üzerine Bir Araştırma (1984-2012)”, Muhasebe ve Finansman Dergisi, 61, 41-52.
3. Bakır, N. O. (2013), “Pazarlama Alanında Yapılan Doktora Tezlerinin Kategorik Olarak Değerlendirilmesi (1994 - 2012)”, Öneri, 10(40), 1-13.
4. Baş, M., Mısırdalı Yangil, F. ve Aygün, S. (2014), “Entelektüel Sermaye Alanında Yapılan Lisansüstü Tez Çalışmalarına Yönelik Bir İçerik Analizi: 2002-2012 Dönemi”, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 10(23), 207-226.
5. Benligiray, S. (2009), “Türkiye’de İnsan Kaynakları Yönetimi Alanında Yapılan Lisansüstü Tezler ve Bu Tezlerde İncelenen Temaların Analizi: 1983-2008 Dönemi”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(1), 167-197.
6. Benligiray, S. (2012), “Araştırmacıların Bankacılık Alanına Bilimsel Katkıları: Bankacılık Konusunda Yapılan Lisansüstü Tezlere İlişkin Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 3(6), 26-46.
7. Damanpour, F. (1991), “Organizational Innovation: A Meta Analysis Of Effects Of Determinants And Moderators”, Academy of Management Journal, 34(3), 555-590.
8. Erdoğmuş, F. U ve Çağıltay, K. (2009), “Türkiye’de Eğitim Teknolojileri Alanında Yapılan Master ve Doktora Tezlerinde Genel Eğilimler”, Akademik Bilişi’09 - XI. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, 11-13 Şubat, Harran Üniversitesi, Şanlıurfa.

9. İnceoğlu, Ç. (2014), “Türkiye’de Sinemayı Konu Alan Doktora Tezleri Üzerine Bibliyometrik Bir Çözümleme”, Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, 21, 31-50.
10. Karadağ, E. (2010), “Eğitim Bilimleri Doktora Tezlerinde Kullanılan Araştırma Modelleri: Nitelik Düzeyleri ve Analitik Hata Tipleri”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 16(1), 49-71.
11. Karasar, N. (2003), Bilimsel Araştırma Yöntemi, 12. Baskı, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
12. Küçükoğlu, A. ve Ozan, C. (2013), “Sınıf Öğretmenliği Alanındaki Lisansüstü Tezlere Yönelik Bir İçerik Analizi”, Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 4(12), 27-47.
13. Okay, A ve Okay, A. (2008), “Türkiye’de Lisans ve Lisansüstü Halkla İlişkiler Eğitimi: Tezlerin Halkla İlişkiler Alanına Katkısının Kantitatif Bir Çalışması (1984-2007)”, Selçuk İletişim Dergisi, 5(2), 5-14.
14. Oslo Manuel (2005), Oslo Manual Guidelines For Collecting And Interpreting Innovation Data, Third Edition, Paris: OECD Publishings.
15. Pahnke, E. C., Katila, R. ve Eisenhardt, K. M. (2015), “Who Takes You to the Dance? How Partners’ Institutional Logics Influence Innovation in Young Firms”, Administrative Science Quarterly, 60(4), 596-633.
16. Sevinç, L., Aydınlı, F. ve Yıldırım, O. (2003), “İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Konularında Türkiye’de 1985-2001 Yılları Arasında Yapılmış Lisansüstü Tezlerine Yönelik İçerik Analizi”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 87-97.
17. Şimşek, A., Becit, G., Kılıçer, K., Özdamar, N., Akbulut, Y. ve Yıldırım, Y. (2008), “Türkiye’deki Eğitim Teknolojisi Araştırmalarında Güncel Eğilimler”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19, 439-458.
18. Utterback, J. M. (1971), “The Process of Technological Innovation Within the Firm”, Academy of Management Journal, 14(1), 75-88.
19. Yalçın, M. N. (2011), “İstanbul Üniversitesi’nde Jeoloji Konusunda Tamamlanmış Doktora Tezleri ve Yer Bilimlerine Katkıları”, İstanbul Yerbilimleri Dergisi, 24(1), 1-18.
20. Yarlıkaş, S. (2015), “Yönetim Bilişim Sistemleri Disiplininin Türkiye'deki Mevcut Durumu Üzerine Bir İnceleme”, Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 5(2), 136-147.
21. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011), Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, 8. Basım, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
22. Yıldız, A. (2004), “Türkiye’deki Yetişkin Eğitimi Araştırmalarına Toplu Bakış”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(1), 78-97.
23. YÖK Ulusal Tez Merkezi (2016), https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ (Erişim: 15.02.2016).