Political Stability And Environmental Sustainability

Abstract

Political stability, Environmental sustainability, Renewable energy

There is a continuous interaction between political stability and environmental sustainability. Environmental sustainability is an application that ensures the efficient use of existing resources while transferring the existing resources to future generations while maintaining the balance between ecological balance and economic growth. Sustainable development is not only economic and social; environmental protection; environmental protection; ecological balance; and multidimensional activities that enable the transfer of existing resources to future generations. Based on the above information, in this study, it is aimed to examine the impact of political stability on environmental sustainability which is accepted as one of the dimensions of sustainable development in Turkey for the 2002-2017 period. In this model, the effect of political stability and real GDP on renewable energy consumption was investigated in order to examine environmental sustainability. These relationships were examined through time series methods. When the findings of the study are evaluated, it is concluded that the increase in real GDP and political stability increase the consumption of renewable energy.

Keywords

• Political stability,Environmental sustainability,Renewable energy

Politik İstikrar ve Çevresel Sürdürebilirlik

Öz

Politik istikrar ve çevresel sürdürülebilirlik arasında sürekli devam eden bir etkileşim bulunmaktadır. Çevresel sürdürülebilirlik, ekolojik denge ile ekonomik büyüme arasındaki dengeyi gözetirken hem mevcut kaynakları etkin kullanmayı hem de mevcut kaynakların gelecek nesillere aktarılmasını sağlayan bir uygulamadır. Sürdürülebilir kalkınma sadece ekonomik ve sosyal alanda değil; çevre faktörünü baz alarak çevrenin korunması, ekolojik dengenin sağlanması ve mevcut kaynakların gelecek nesillere aktarımını sağlayan çok boyutlu faaliyetleri kapsamaktadır. Söz konusu bilgilere dayalı olarak bu çalışmada, Türkiye’de politik istikrarın sürdürülebilir kalkınmanın farklı boyutlarından biri olan çevresel sürdürülebilirlik üzerindeki etkisini 2002-2017 dönemi için incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda oluşturulan modelde çevresel sürdürülebilirliği incelemek amacıyla politik istikrarın ve reel GSYH’nın yenilenebilir enerji tüketimi üzerindeki etkisi incelenmiştir. Söz konusu ilişkiler, zaman serisi yöntemleri aracılığıyla incelenmiştir. Çalışmada elde edilen bulgular değerlendirildiğinde, reel GSYH’daki ve politik istikrardaki artışın yenilenebilir enerji tüketimini arttırdığı sonucuna ulaşılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Politik istikrar,Çevresel sürdürülebilir,Yenilenebilir Enerji

References

1. Aisen, A. ve Veiga, F. (2013), "How Does Political İnstability Affect Economic Growth?", European Journal of Political Economy, S.29, ss.151-167.
2. Arpacıoğlu, Ö. Ö. ve Oğuz, İ. H. (2018), "Sürdürülebilir Kalkınma Perspektifinden Yoksulluk Olgusu", Journal Of International Social Research, S.11(55).
3. Ayhan, D. (2010), "Enerji, Çevre ve Sürdürülebilir Kalkınma Bağlamında Küresel İklim Değişikliği Sorunsalı ve Kyoto Protokolü: Türkiye Analizi", Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
4. Bal, H. Ç. (2012), "Sürdürülebilir Kalkınma Çerçevesinde Çevre Sorunlarıyla Mücadele Aracı Olarak Kirlilik Izinleri Piyasasının Etkinliği", Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
5. Barro, R. J. ve Lee, J. W. (1993), "Losers and Winners in Economic Growth", The World Bank Economic Review, S.7(Suppl_1), ss.267-298.
6. Batı, O. (2013), "Türkiye’de Sürdürülebilir Kalkınma ve Yenilenebilir Enerji Kaynakları", Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
7. Capra, F. (1988), Uncommon Wisdom, Fontana, London.
8. Çepik, B. (2015), "Sürdüürülebilir Kalkınma Çerçevesinde Türkiye’de Yenilenebilir Enerij Politikaları", Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

9. Destek, M. A. (2015), "Nuclear Energy Consumption and Growth Nexus in G-6: Evidence From Bootstrap Rolling Window", International Journal of Energy Economics and Policy, S.5(3), ss.759-764.
10. Eryılmaz, T. (2011), "Sürdürülebilir Kalkınma Kavramı ve Türkiye'de Sürdürülebilir Kalkınma", Doktora Tezi, SDÜ Avrupa Birliği ve Uluslar Arası İlişkiler Enstitüsü, Ankara.
11. Grilli, V., Masciandaro, D. ve Tabellini, G. (1991), "Political and Monetary Institutions and Public Financial Policies in The Industrial Countries", Economic Policy, S.6(13), ss.341-392.
12. Grossman, G. M. ve Krueger, A. B. (1991), Environmental Impacts of A North American Free Trade Agreement (No. w3914), National Bureau of Economic Research.
13. Gür, T. H. ve Akbulut, H. (2012), "Gelişmekte Olan Ülkelerde Politik İstikrarın Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi", Sosyoekonomi Dergisi, S.17(17).
14. Karakaya, E. ve Sofuoğlu, E. (2015), "İklim Değişikliği Müzakerelerine Bir Bakış: 2015 Paris Iklim Zirvesi", Uluslararası Avrasya Enerji Sorunları Sempozyumu Bildiriler Kitabı, ss.28-30.
15. Kuznets, S. (1955), "Economic Growth and Income Inequality", The American Economic Review, ss.1-28.
16. Manga, M. (2013), "Türkiye’de Sanayi ve Konut Sektöründe Petrol ve Elektrik Tüketimi Üzerine Ampirik Bir Analiz", Yüksel Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
17. Okumuş, İ. (2017), "Ekonomik Kalkınmanın Çevreye Etkilerinin Farklı Gelişmişlik Düzeyindeki Ülkeler İçin İncelenmesi", Doktara Tezi, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
18. Olcay, T. (2015), "Sürdürülebilir Kalkınma ve Ölçümü Üzerine Bir İnceleme", Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
19. Parlakyıldız, F. M. (2015), "Makro Ekonomik ve Politik İstikrarsızlığın Ekonomik Performans Üzerine Etkisi: Latin Amerika Örneği", Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, S.19(2), ss.1-11.
20. TMMOB (2012), Türkiye’nin Enerji Görünümü Raporu, TMMOB Makina Mühendisleri Odası Yayını, Ankara.
21. Şanlısoy, S. ve Kök, R. (2010), "Politik İstikrarsızlık Ekonomik Büyüme İlişkisi: Kuznets Eğrisi Yaklaşımı", Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, S.47(541), ss.9-21.
22. Sarıçoban, K. (2011), "Türkiye'de Uygulanan Çevre Politikalarının Sürdürülebilir Kalkınma Üzerine Etkileri", Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
23. Shahbaz, M., Hye, Q. M. A., Tiwari, A. K., ve Leitão, N. C. (2013), "Economic Growth, Energy Consumption, Financial Development, International Trade and CO2 Emissions in Indonesia", Renewable and Sustainable Energy Reviews, S.25, ss.109-121.
24. Tarı, R. ve Yıldırım, D. Ç. (2009), "Döviz Kuru Belirsizliğinin İhracata Etkisi: Türkiye İçin Bir Uygulama", Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, S.16(2), ss.95-105.
25. Tekbaş, M. (2019), " Liberalizasyon ve Sürdürülebilir Kalkınma İlişkisi", Ticari Enerji ve Çevre Ekonomisi (Ed. M. Manga ve E. Ballı), Ekin Yayınları, Bursa, ss.169-191.
26. WCED (1987), Ortak Geleceğimiz Raporu - Brundtland Raporu, Report of The World Commission on Environment and Development: Our Common Future.
27. Yalçınkaya, Ö. ve Kaya, V. (2017), "Politik İstikrarın/İstikrarsızlığın Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkileri: Dünyanın En Büyük İlk Yirmi Ekonomisi Üzerinde Bir Uygulama (1996-2015)", Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, S.13(2), ss.277-298.
28. Yeşilay, R. B. (2008), "Sürdürülebilir Kalkınmanın Türkiye Ekonomisine Uygulama Olanakları", Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.