ÖN LİSANS DÜZEYİNDE TURİZM EĞİTİMİ ALAN ÖĞRENCİLERİN KIRSAL TURİZM ALGILARI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Günümüzde kalkınmanın bir aracı olarak görülen turizm, kırsal bölgelerin de kalkınmasına araç olabilecek potansiyeli oldukça yüksek bir turizm türü olarak görülmektedir. Bu çalışmada ön lisans düzeyinde eğitim almakta olan üniversite öğrencilerinin kırsal turizme yönelik bakış açılarının ve algılarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada veri toplama yöntemi olarak anket yöntemi seçilmiştir. Bu amaçla, konuyla ilgili yerli ve yabancı yazın taraması yapılarak öğrencilere yönelik anket formu geliştirilmiştir. Çalışmanın evrenini Süleyman Demirel Üniversitesi bünyesindeki Meslek Yüksekokullarında eğitim alan ön lisans öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem hacmi %95 güven aralığında, ±%5 yanılma payı ile 489 birey olarak belirlenmiştir. Anket formları gerekli açıklamalar yapılarak katılımcılara dağıtılmış ve doldurmaları istenmiştir. Anket formlarından elde edilen verilerin analizi, SPSS 22 istatistik programı yardımıyla gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla öncelikle veriler bilgisayara yüklenerek veri tabanı oluşturulmuş, ardından çalışmanın amacına uygun olarak analiz aşamasına geçilmiştir. Elde edilen verilerin analizi, frekans analizleri, Mann- Whitney U testi ve Kruskal Wallis analizleri ile gerçekleştirilmiştir.  

Anahtar Kelimeler

• Kırsal Turizm,Ön lisans,Üniversite Öğrencileri

Kaynakça

1. Akdu, U. ve Uygur S.M. (2009). “Çiftlik Turizmi, Kırsal, Tarım ve Eko Turizminin Kavramsal Açıdan İrdelenmesi”, Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 1: (143-166).
2. Avcıkurt, C. ve Köroğlu, Ö. (2011). “Kırsal Turizm”. Necdet Hacıoğlu ve Cevdet Avcıkurt (Editörler), Turistik Ürün Çeşitlendirmesi içinde, S. 61-82. Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara. Ayaz, N., Türkmen, F. ve Yeşiltaş, M. (2012). “Turizm Eğitimi Alan Öğrencilerin Kırsal Turizme Bakış Açıları ve Algıları Üzerine Bir Araştırma”, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14 (22): 103-112.
3. Aydemir, N., Ertuna, B., Güney, S. ve Güven, Ö. (2012). “Yerel Halkın Kırsal Turizm Gelişimine Katılma İsteğini Etkileyen Unsurlar: Kastamonu Örneği”, Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 2 (2): 59-66.
4. Chalip, L. ve Costa, C. A. (2005). “Adventure Sport Tourism in Rural Revitalisation-An Ethnographic Avaluation”, European Sport Management Quarterly, 5 (3): 257-259.
5. Çeken, H., Karadağ, L. ve Dalgın, L. (2007). “Kırsal Kalkınmada Yeni Bir Yaklaşım Kırsal Turizm ve Türkiye’ye Yönelik Teorik Bir Çalışma”, Artvin Çoruh Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi, 8 (1): 1-14.
6. Çeken, H., Ökten, Ş., Ve Uçar, M. (2010). Kırsal Turizm ve Kırsal Kalkınma, Ankara: Detay Yayıncılık.
7. Çolak, O. (2009). “Turistik Ürün Çeşitlendirme Kapsamında Kırsal Turizm ve Kırsal Turizm İşletmeciliği: Şirince Örneği”. Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
8. Çorbacı, K. ve Dönbak, E.R. (2012). “Sürdürülebilir Alternatifler Kırsal Ve Tarımsal Turizme Yerel Halkın Yaklaşımları: Adıyaman/Kâhta–Karadut Örneği”, 12. Ulusal Turizm Kongresi Bildiriler Kitabı, 61-66.

9. Dinçer, M.Z., Dinçer, F.İ. ve Avunduk, Z.B. (2012). “Türkiye’de Kırsal Turizmin Sosyokültürel, Teknolojik, Ekonomik, Eğitimsel, Politik, Yasal, Ekolojik ve Demografik Açılardan Değerlendirilmesi (Steepyed Analizi)”, 12. Ulusal Turizm Kongresi Bildiriler Kitabı, 177-194.
10. Duran, C. (2012). “Türkiye’de Dağlık Alanların Kırsal Turizm Açısından Önemi”, KMÜ Sosyal ve Ekonomi̇k Araştırmalar Dergi̇si, 14 (22), 45-52.
11. Emiroğlu, B.D. (2013). “Kaz Dağı Yöresinde Yaşayan Yerel Halkın Kırsal Turizme Bakış Açısının Değerlendirilmesi: Adatepe ve Mehmetalan Köyleri Örneği”, Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği Ana Bilim Dalı, Çanakkale.
12. Gündoğdu, G. ve Karadal, H. (2012). “Kültürel Turizmin Kümelenme Potansiyeli: Aksaray Örneği”, KMÜ Sosyal ve Ekonomi̇k Araştırmalar Dergisi, 14 (22): 155-162.
13. Haberal, H. (2015). Turizmde Alternatif. Ekolojik Turizm-Doğa Turizmi-Kırsal Turizm-Yayla Turizmi, Detay Akademik Yayıncılık, Ankara.
14. Kozak, M.A. ve Bahçe, A.S. (2012). Özel İlgi Turizmi, Detay Akademik Yayıncılık, Ankara.
15. MacDonald, R. ve Jolliffe, L. (2003). “Cultural Rural Tourism: Evidence from Canada”, Annals of Tourism Research, 30 (2), 307-322.
16. Morgül, Ş.M. (2006). “Trakya Bölgesinde Kırsal Turizm Potansiyelinin Değerlendirilmesine İlişkin Analiz: Kırklareli Örneği”, Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
17. Ongun, U., Gövdere, B. ve Çelik, T. (2016). “Turizm Eğitimi Alan Öğrencilerin Kırsal Turizme Bakış Açılarının Değerlendirilmesine Yönelik Nitel Bir Araştırma”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(17): 406-423.
18. Özkan, E. (2007). “Türkiye’de Kırsal Kalkınma Politikaları ve Kırsal Turizm”, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Öztürk, A.S. (2010). “Antalya Körfezi Batısında Kırsal Turizm: Potansiyel ve Geliştirme Stratejisi. Yüksek Lisans Tezi”, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
19. Soykan, F. (2003). “Kırsal Turizm ve Türkiye İçin Önemi”, Ege Coğrafya Dergisi, (12): 1-13.
20. Yeşiltaş, M. ve Demirçivi, B.M. (2010). “İş Görenlerin Yıldırma Eylemlerine Maruz Kalma Durumları Üzerine Bir Araştırma: Antalya Örneği”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 21 (2), Güz: 199-217.