DETERMINANTS OF FEMALE LABOR FORCE PARTICIPATION IN TR22 SUB-REGION

Abstract

Although there have been significant developments in the female labor force participation rate in Turkey in recent years, this rate is below the OECD average. There are various social and economic reasons behind this situation. This study, female labor force participation in the Türkiye TR22 Sub-region, investigates with a logit model, taking into account the variables of age, relationship to the head of the household, marital status, education level, and household size. The micro data set of the TURKSTAT Labor Force Survey of 2021 was used in the study. The findings obtained from the analysis show that female labor force participation in the region examined in Turkey is affected by the variables of age, education level, and marital status. The results highlight that female labor force participation can be increased through education, vocational training, and entrepreneurship. The results highlight that female labor force participation can be increased through education, vocational training, entrepreneurship, and the necessity of creating a new perspective on sharing responsibility within the family.

Keywords

• Female Labor Force Participation
• Logit Model
• TR22

References

1. Ayvaz-Kızılgöl, Ö. (2012) “Kadınların İşgücüne Katılımının Belirleyicileri: Ekonometrik Analiz”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 13(1): 88-101.
2. Bhalla, S. and Kaur, R. (2011) ‘‘Labour Force Participation of Women in India: Some Facts, Some Queries’’, Lse Asia Research Centre Working Paper 40.
3. Bilik, M. (2020) ‘‘Kadınların İşgücüne Katılımında Gelir Etkisi: Türkiye Örneği’’, İzmir İktisat Dergisi, 35(2): 317-326. Chattopadhyay, S. and Chowdhury, S. (2022) ‘‘Female Labour Force Participation in India: An Empirical Study’’, The Indian Journal of Labour Economics, 65: 59-83.
4. Contreras, D. and Plaza, G. (2010) ‘‘Cultural Factors in Women's Labor Force Participation in Chile’’, Feminist Economics, 16(2): 27-46.
5. Doğrul, G. (2008). ‘‘2001 Krizi Sonrasında Türkiye’de Kentsel Alanlarda Kadınların İşgücüne Katılımının Belirleyicileri’’, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (22): 245-276.
6. Gasparini, L. and Marchionni, M. (2015) ‘‘Bridging Gender Gaps? The Rise and Deceleration of Female Labor Force Participation in Latin America’’, La Plata, Argentina: Centre for Distributive Labor and Social Studies (CEDLAS), Universidad Nacional de La Plata.
7. ILO (2017) ‘‘World Employment and Social Outlook: Trends for women 2017’’, https://www.ilo.org/global/research/global-reports/weso/trends-for-women2017/lang--en/index.htm. Kennedy, P. (2008) ‘‘A Guide to Econometrics’’, Massachusetts: Blackwell Publishing.
8. Kıral, G. ve Karlılar, S. (2017) ‘‘Türkiye’de Kadın İşgücüne Katılımını Etkileyen Faktörler: Adana İli Üzerine Bir Uygulama’’, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26(3): 272-286.

9. Klasen, S., Le, T.T.N., Pieters, J. and Silva, M. S. (2019) ‘‘What Drives Female Labour Force Participation? Comparable Micro-Level Evidence from Eight Developing and Emerging Economies’’, The Journal of Development Studies, 57(3): 417-442.
10. Lari, N., Awadalla, A., Al-Ansari, M., Elmaghraby, E. (2022) ‘‘Determinants of Female Labor Force Participation: Implications for Policy in Qatar’’, Cogent Social Sciences, 8: 2-19.
11. Levent, C, Arvas, M. A. ve İnce-Yenilmez, M. (2018) ‘‘Kadınların İşgücüne Katılımını Belirleyen Faktörlerin Probit Model ile Tahmini: Van İli Örneği’’, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 42: 245-270.
12. Lisaniler, F.G. and Bhatti, F. (2005) ‘‘Determinants of Female Labour Force Participation: A Study of North Cyprus’’, Review of Social, Economic & Business Studies, 5(6): 209-226.
13. Mishra, V. Nielsen, I. and Smyth, R. (2010) ‘‘On the Relationship Between Female Labour Force Participation and Fertility in G7 Countries: Evidence from Panel Cointegration and Granger Causality’’, Empirical Economics, 38(2): 361-372.
14. OECD (2022) ‘‘Labour Force Statistics’’, https://stats.oecd.org.
15. Özer, H. (2004) ‘‘Nitel Değişkenli Ekonometrik Modeller: Teori ve Bir Uygulama’’ Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
16. Özer, H., Özçomak, M. S. ve Oktay, E. (2006) “Üniversite Öğrencilerinin Cep Telefonu Hat Tercih Olasılığının Belirlenmesi: Atatürk Üniversitesi Örneği”, Gazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 7(2): 39-52.
17. Özer, H. ve Özgenç, E. (2018) ‘‘TRA1 Bölgesinde Kadının İşgücüne Katılımının Belirleyicilerinin Logit Model İle Analizi’’, HAK-İŞ Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 7(18): 296-316.
18. Şengül, S. ve Kıral, G. (2006) ‘‘Türkiye’de Kadının İşgücü Pazarına Katılımı ve Doğurganlık Kararları”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(1): 89-99.
19. Tunalı, H. ve Göksu, Y. D. (2018) ‘‘Türkiye’de Kadınların İşgücüne Katılımının Belirleyicileri Üzerine Ekonometrik Bir Analiz’’, Uluslararası Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 4(1): 29-45.
20. Vlasblam, J. D. and Schippers, J. J. (2004) “Increses in Female Labour Force Participation in Europa: Similarities and Differences”, Europan Journal of Population, 20(4): 375-392.
21. Yıldırım, K. ve Doğrul, G. (2008). “Çalışmak yada Çalışmamak: Türkiye’de Kentsel Alanlarda Yaşayan Kadınların İşgücüne Katılma Kararlarının Olası Belirleyicileri”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1): 239-248.
22. Euwals, R., Knoef, M. ve Vuuren, D.V. (2011) ‘‘The Trend in Female Labour Force Participation: What Can be Expected for The Future?’’, Empirical Economics, 40: 729-753.