TÜRKİYE ve AVRUPA BİRLİĞİ ÜLKELERİNDE KAMU EĞİTİM ve SOSYAL KORUMA HARCAMALARI

Abstract

Çalışmada Türkiye’de eğitim ve sosyal koruma yardımları EUROSTAT verilerine dayalı olarak Avrupa Birliği ülkelerindeki yardımlarla karşılaştırılmıştır. Çalışmanın amacı eğitim harcamalarının ve sosyal yardımlar kapsamında verilen eğitim yardımlarının yeterliliğini ve etkinliğini AB ülkeleri ile karşılaştırmalı olarak analiz edilmesidir. Çalışmada yöntem olarak genel tarama modeli çerçevesinde Türkiye’de eğitim harcamaları ve sosyal koruma harcamaları kapsamındaki eğitim yardımları verileri ele alınmış, bu veriler Avrupa Birliği ülkelerindeki sosyal koruma harcamaları ile karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Türkiye’de genel olarak sosyal koruma yardımlarının büyük kısmının genel sağlık sigorta primleri, yaşlı ve engelli aylıkları ile evde bakım hizmetlerine ayrıldığı dikkate alındığında çocukları muhtaç ailelere yapılan ödemelerin gerek yararlanıcı sayısı gerekse toplam ödenek olarak düşük kalmaktadır. AB ülkeleri ile karşılaştırıldığında da aile ve çocuğa ayrılan payın sosyal koruma harcamaları içindeki oranının düşük kaldığı görülmekte olup sosyal yardım harcamalarının AB’de olduğu gibi aile ve çocuklar lehine artırılması ve sosyal yardımların genel olarak miktarının artırılmasına gereksinim bulunmaktadır.

Keywords

• Sosyal koruma harcaması
• sosyal yardım
• dezavantajlı çocuk
• Avrupa Birliği.

PUBLIC EDUCATIONAL AND SOCIAL PROTECTION EXPENDITURES IN TURKEY and EUROPEAN UNION COUNTRIES

Abstract

The study compared Turkey's education and social protection aid with European Union countries' aid based on EUROSTAT data. The study aims to analyze the adequacy and effectiveness of education expenditures and educational aid provided within the scope of social assistance compared to EU countries. As a method in the study, within the framework of the general screening research model, education aid data within the scope of education expenditures and social protection expenditures in Turkey were analyzed, and these data were assessed comparatively with social protection expenditures in the European Union countries. Considering that the majority of social protection aid in Turkey is generally allocated to general health insurance premiums, pensions for the elderly and disabled, and home care services, the payments made to families with disadvantaged children remain low in terms of both the number of beneficiaries and the total allowance. Compared to EU countries, it seems that the share allocated to families and children remains low in social protection expenditures, and there needs to be increased social aid expenditures in favor of families and children, as in the EU, and to increase the general amount of social aid.

Keywords

• social protection expenditure
• social aid
• disadvantaged children
• European Union.

Supporting Institution

No supporting institution

Ethical Statement

There is no need for an ethical statement since there is no research on people or animals, etc.

Thanks

No special thanks to any institution

References

1. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2019) “2019 Yıllık Faaliyet Raporu”.
2. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2018) “2018 Yıllık Faaliyet Raporu”.
3. Barr, J. (1993) “Biblical Faith, and Natural Theology: The Gifford Lectures for 1991”, University of Edinburgh Clarendon Press.
4. Bloomer, A. (1997) “The Athlone Youth Report”, Unpublished Report, Athlone Community Services Council.
5. Bradley, C. et al. (2011) “The Complexity of Non-Completion: Being Pushed or Pulled to Drop Out of High School”, Social Forces-Oxford Academic, Issue 90 (2), 521–545, https://doi.org/10.1093/sf/sor003 (accessed at:01.12.2019).
6. Deschamps, A. B. (1992) “An Integrative Review of Research on Characteristics of Dropouts”, Unpublished Doctoral Dissertation, George Washington University.
7. DEIS. (2005) “Delivering Equality Of Opportunity İn Schools”, Ireland Department Of Education And Science, An Action Plan For Educational Inclusion, Dublin, 2005.
8. ERG-UNİCEF. (2016) “Türkiye’de Kapsayıcı Eğitimi Yaygınlaştırmak İçin Politika Önerileri”, ERG Yayınları, Haziran-2016.

9. ERG. (2014) “İlköğretimde Devamsızlığın Belirleyicileri ve İzlenmesi”, ERG Yayınları.
10. EU Comission. (2013) “Tackling Early Leaving from Education and Training in Europe”, EU 2013 Report.
11. EUROSTAT. (2023a) “Expenditure on social protection benefits by function”, (spr_exp_sum) https://ec.europa.eu/eurostat/databrowser/view/TPS00098/default/table?lang=en (accesed:30.08.2023).
12. EUROSTAT. (2023b) “Expenditure on social protection benefits”, (spr_exp_sum) https://ec.europa.eu/eurostat/databrowser/view/TPS00098/default/table?lang=en (accesed:30.08.2023).
13. EUROSTAT. (2023c) “Expenditure on social protection benefits”, https://ec.europa.eu/eurostat/databrowser/view/TPS00098/default/table?lang=en (accesed:30.08.2023).
14. EUROSTAT. (2023d) “Social Benefits to Families and Children (Ratio of GDP)”, https://ec.europa.eu/eurostat/databrowser/view/TPS00098/default/table?lang=en (accessed:30.08.2023).
15. EUROSTAT. (2021). “Social Protection Benefits (Ratio of GDP)”, https://appsso.eurostat.ec.europa.eu/nui/submitViewTableAction.do (accessed:07.03.2021)
16. EUROSTAT. (2019) “Statistics_Social Protection Benefits”, Issue: 72/2019, https://appsso.eurostat.ec.europa.eu/nui/submitViewTableAction.do (updated:03.03.2021 accessed at:07.03.2021).
17. Freeney, Y. and O'Connell, M. (2009) “Psychological, Economic and Academic Predictors of the Intention to Leave School Early among a Sample of Irish Students”, Combat Poverty Agency.
18. Garnier, H. et al. (1997) “The Process of Dropping Out of High School: A 19-Year Perspective”, American Educational Research Journal, Issue 34, 395-419, doi:10.3102/00028312034002395 (accessed at: 01.12.2019).
19. Karadeniz, O. and Yılmaz, H. (2018) “İş Dünyasında Kadın, Cilt 3, Sorunlar-Çözümler-Önerileri”, Turkonfed.
20. Marks, G. (2007) “Do Schools Matter for Early School Leaving? Individual and School Influences in Australia”, School Effectiveness and School Improvement, Issue:18 (4), 429-450, doi: 10.1080/09243450701712528 (accessed at:01.12.2019).
21. McHenry, N. L. (1997) “An Integrative Review Of Research On Characteristics Of Students Who Drop Out Of School”, Unpublished Doctorate Thesis, Seattle Pacific University.
22. Milli Eğitim Bakanlığı. (2020) “2019 Bütçe Kesin Hesap Cetvelleri”.
23. Milli Eğitim Bakanlığı. (2019). “2018 Bütçe Kesin Hesap Cetvelleri”.
24. Peng, S. and Fetters, W. B. (1978) “Variables Involved in Withdrawal During the First Two Years of College: Preliminary Findings from the National Longitudinal Study of the High School Class of 1972”, American Educational Research Journal, Issue:15(3), https://doi.org/10.3102/00028312015003361 (accessed at:01.12.2019).
25. Peng, S. and Lee, R. M. (1992) “Home Variables, Parent-Child Activities And Academic Achievement: A Study Of 1988 Eighth-Grader", Paper presented at: Congreso Anual de la American Educational Research. Prawatrungruang, S. (2002) “Understanding dropouts in Thai private vocational schools: A case study”, Illinois State University.
26. Renzulli, J., S. and Park, S. (2000) “Gifted Dropouts: The Who and the Why”, The University of Connecticut, Gifted Child Quarterly, 2000-Fall, Issue 44, No.2, 261-271.
27. Rumberger, R. W. (1983) “Dropping Out of High School: The Influence of Race, Sex, and Family Background”, American Educational Research Journal, https://doi.org/10.3102%2F00028312020002199 (accessed at:01.12.2019).
28. Traag, T. et al. (2011) “Early School-Leaving in the Netherlands: The Role of Family Resources, School Composition and Background Characteristics in Early School-Leaving in Lower Secondary Education”, Irish Educational Studies, 30(1), 45-62.
29. TÜİK. (2019) “Sosyal Yardım İstatistikleri, 2019”, TURKSTAT, TÜİK Haber Bülteni, No: 33668.
30. Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı. (2022) “Kamu Sektörü Sosyal Harcama İstatistikleri”
31. Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı. (2021) “Cumhurbaşkanlığı 2022 Yıllık Programı”, Strateji ve Bütçe Başkanlığı.
32. Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı. (2020) “Cumhurbaşkanlığı 2021 Yıllık Programı”, Strateji ve Bütçe Başkanlığı.
33. UNESCO. (2009) “Overcoming Inequality: Why Governance Matters”, EFA Global Monitoring Report. Paris, 2009.
34. UNICEF Çalışma Grubu, Yılmaz et.al. (2011) “Kamu Politikaları Harcama Analizi Raporu: Çocuk Yoksulluğu ve Mali Alan Yaklaşımı”, Ankara Üniversitesi.
35. UNICEF. (2011) “Yetiştirici sınıf Öğretim Programı (YSÖP) Ara Dönem Gözden Geçirme Raporu”, UNICEF Yayınları. Wayman, J. C. (2002) “The Utility of Educational Resilience For Studying Degree Attainment in School Dropouts”, Journal of Educational Research, Issue: 95 (3), 167-178.
36. Yılmaz, H. (2006) “Türkiye’de 2000 Sonrası Dönemde Uygulanan İstikrar Programlarında Mali Uyumda Kalite Sorunu”, Doktora tezi, available at: https://tez.yok.gov.tr, tez no:174981.