EBEVEYNLERİN OTİZMLİ ÇOCUKLARI İÇİN OBEZİTE ALGILARI VE ENDİŞELERİ

Abstract

Amaç: Bu çalışma, ebeveynlerin otizmli çocukları için obezite algıları ve endişelerini değerlendirmek amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem:Tanımlayıcı ve kesitsel olarak yapılan bu çalışmaya otizmli çocuğa sahip 102 ebeveyn katıldı. Veriler 01.11.2021-01.01.2022 tarihleri arasında sosyal ağlar(facebook-instagram) aracılığıyla Google anket formuna eklenen sosyo demografik veri formu, ebeveyn ve çocuk kilo durumu değerlendirme formu ile toplandı. Verilerin analizinde tanımlayıcı (ortalama, standart sapma, yüzde, frekans), ki kare ve korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Ebeveynlerin %60,8’i çocuğunun boy-kilo takibini yapmadığını, %55,9’u çocuğunun bedenini normal kilolu olarak algıladığını, %61,8’i son zamanlarda çocuğunda kilo artışı olmadığını, %68,6’sı çocuğunun hiç yemediğini, %68,6’sı kendisini normal kilolu olarak algıladığını, %57,8’i çocuklarının, %62,7’si ise kendisinin düzenli fiziksel aktivite yapmadığını bildirdi. Çocuğunu kilolu/obez olarak algılayan, kilo artışı olduğunu ve çok yemek yediğini düşünen ebeveynlerin endişeli olmadıkları saptandı(p<0.05). Ayrıca çocuğunun BKİ ortalaması arttıkça da ebeveynlerin endişeli olmadıkları bulundu(p<0.05). Sonuç: Çalışma, otizmli çocukların ebeveynlerinin obezite endişelerinin olmadığını, çocuğun BKİ değeri arttıkça çocuğun kilosundan endişe etmediğini, büyük çoğunluğunun çocuğunun boy-kilosunu takip etmediklerini ve fiziksel aktivite yapmadıklarını göstermektedir. Dolayısı ile bu durum ebeveynlerin obezitenin farkında olmadıklarını göstermektedir. Bu doğrultuda otizmli çocukların ebeveynlerinin beslenme ve obezite farkındalıklarının arttırılması amacıyla sağlıklı kilo yönetimi programları, beslenme davranışlarının düzenlenmesi, sağlıklı bir vücut ağırlığı konularını ele alan eğitimlerin verilmesi ve birincil basamak sağlık hizmetleri takip ve tedavi müdahaleleri önerilmektedir.

Keywords

• Algı
• Ebeveyn
• Endişe
• Obezite
• Otizm

PARENTAL OBESİTY PERCEPTİONS AND CONCERNS İN CHİLDREN WİTH AUTİSM

Abstract

Purpose: This study was conducted to evaluate parents' perceptions and concerns about obesity for their children with autism. Materials and Methods: 102 parents of children with autism participated in this descriptive and cross-sectional study. The data were collected between 01.11.2021 and 01.01.2022 via social networks (facebook-instagram) with the sociodemographic data form, parent and child weight status evaluation form, which were added to the Google forms. Descriptive(mean, standard deviation, percentage, frequency), chi-square and correlation analysis were used in the analysis of the data. Results: 60.8% of the parents reported that do not follow their child's height and weight, 55.9% perceive their child's body, 68.6% themselves as normal weight, 61.8% have not recently gained weight in their child, 68.6% of them their child did not eat at all,57.8% of them of their child and 62.7% of them did not do regular physical activity. It was determined that parents who perceived their child as overweight/obese, who think that there is weight gain and that they eat a lot, are not worried(p<0.05). In addition, it was found that parents were not worried as their child's average BMI increased (p<0.05). Conclusion: The study shows that the parents of children with autism do not have obesity concerns, do not worry about the child's weight as the child's BMI value increases, the majority of them do not follow their child's height-weight and do not do physical activity. Therefore, this situation shows that parents are not aware of obesity. In this direction, healthy weight management programs, regulation of nutritional behaviors, training on a healthy body weight, and primary health care follow-up and treatment interventions are recommended in order to increase the awareness of nutrition and obesity of parents of children with autism.

Keywords

• Perception
• Parent
• Concern
• Obesity
• Autism

References

1. Referans 1 Gürsoy G, Öztürk, S. Otizm spektrum bozukluklularında beslenme yaklaşımı. Aydın Sağlık Dergisi 2019; 5(2): 111-119.