Yüzeyel mesane tümörlerinde TUR sonrası intravezikal BCG tedavisinin etkinliği

Year 2012, Volume: 7 Issue: 3, 36 - 41, 01.08.2012

Muzaffer Eroğlu M Nurettin Sertçelik

Abstract

Amaç: Bu çalışmadaki amacımız BCG’nin TUR sonrası rekürensleri önleme açısından primer veya rekürens gösteren hastalarda benzer etkinkiğe sahip olup olmadığını belirlemektir. Ayrıca ppd testinin pozitifleşmesi rekürensi öngörmede etkinliğni araştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 43’ü primer, 51’i ise yüzeyel mesane tümörü nedeniyle daha önceden en az bir defa tedavi görmüş 94 hasta alındı. Tüm hastalara TUR uygulandı. Ameliyattan 15 gün sonra başlamak üzere 6 hafta süreyle 81 mg BCG intravesikal olarak verildi. Ciddi hematürisi olan veya tedaviyi tolere edemeyen hastalarda tedaviye ara verildi. Hastalara ilk yıl 3 ayda bir, 2. ve 3. yılında 6 ayda bir olmak üzere sistoskopi ve idrar sitolojisi yapıldı. Hem primer grupta hem de recurent grupta BCG öncesi ve sonrası ppd testleri yapıldı ve kaydedildi. Her 2 grubun aylık tümör rekürens sayısı, aylık rekürens indeksleri ve 100 aylık rekürens hızları analiz edildi. Sonuçları karşılaştırmak için Ki-kare testi uygulandı.Bulgular: Çalışmaya alınan 94 hastanın 82’si erkek, 12’si kadındı. Yaşları 38-70 arasında olup ortalaması 57,6 bulundu. Doksan dört hastanın 43’ü primer, 51’i ise yüzeyel mesane tümörü nedeniyle daha önceden en az bir defa tedavi sadece TUR veya TUR + Epirubicin veya TUR + interferon almış ve tekrar rekürens gelişmiş hastalardı. TUR+intravezikal BCG tedavisinden önce primer gruptaki 43 hastadan 33’ünde ppd testi negatifti. Tedavi öncesinde ppd negatif olan 33 hastanın sadece 8’inde ppd testi, tedavi sonrasında da negatif olarak kaldı. Bu 8 hastanın 6’sında %75 ileri dönemlerde rekürens görüldü.Rekürens grubunda ise tedavi öncesinde 51 hastanın 29’unda ppd testi negatifti. Bu sayı tedavi sonrasında 15’e düştü ve bu 15 hastanın 12’ sinde %80 rekürens saptandı. Ayrıca rekürrens grubunda tedavi öncesi ve tedavi sonrası ppd testleri pozitif olan 12 hastanın 2’sinde %16,6 tedavi öncesi negatif olup tedavi sonrası pozitif olan 14 hastanın 1’inde %7,1 rekürens saptandı. BCG tedavisine bağlı en önemli yan etkiler dizüri ve mikroskopik hematüriydi ve bu yan etkiler tedavinin kesilmesini gerektirmedi.Primer grupta 0.010 olan rekürens indeksi, reküren grupta tedavi öncesi 0.183 iken tedavi sonrası 0.208 olarak saptandı. Test sonuçlarına göre rekürren grupta tedavi öncesi ve sonrası değerler arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi P: 0,53 . Primer grup ile rekürren grup arasında ise rekürens açısından anlamlı derecede fark olduğunu saptadı p

Keywords

BCG , mesane kanseri , intravezikal tedavi , immünoterapi

The effectiveness of intravesical BCG treatment after TUR in superficial bladder cancer

Abstract

Objective: The aim of this study is to determine whether BCG vaccine has the same effectivenes in the prevention of recurrences after TUR in patients with primary or recurrent group. In addition, to determine the predictive value of ppd test positivity for tumor recurency.Materials and Methods: 94 patients 43 primary tumor and 51 recurrent tumor enrolled to this study. All patients underwent TUR. By starting 15 days after surgery, 81 mg of intravesical BCG was administered for a 6 weeks duration. The treatment postponed or canceled for the patients who have severe hematuria or can not tolerate the treatment as well. Patients were checked by cystoscopy and urine cytology in the first year quarterly, in the second and third year by 6 monthly. PPD tests were performed before and after BCG treatment and recorded in both primary and recurrent groups. In both group, the number of tumor recurrence every months, monthly recurrence indexes and recurrence rates of 100 monthly were analyzed. The Chi-square test was used to compare results.Results: Eighty-two male and 12 female patients included to this study The average age is 57.6 . Fourty three of 94 patients with primary superficial bladder cancer and 51 patients were recurrent group because of they received at least one prior therapy only TUR, TUR + epirubicin or TUR+interferon .The ppd test was negative in 33 of 43 patients in primary group TUR plus intravesical hastanın sadece 8’inde ppd testi, tedavi sonrasında da negatif olarak kaldı. Bu 8 hastanın 6’sında %75 ileri dönemlerde rekürens görüldü.Rekürens grubunda ise tedavi öncesinde 51 hastanın 29’unda ppd testi negatifti. Bu sayı tedavi sonrasında 15’e düştü ve bu 15 hastanın 12’ sinde %80 rekürens saptandı. Ayrıca rekürrens grubunda tedavi öncesi ve tedavi sonrası ppd testleri pozitif olan 12 hastanın 2’sinde %16,6 tedavi öncesi negatif olup tedavi sonrası pozitif olan 14 hastanın 1’inde %7,1 rekürens saptandı. BCG tedavisine bağlı en önemli yan etkiler dizüri ve mikroskopik hematüriydi ve bu yan etkiler tedavinin kesilmesini gerektirmedi.Primer grupta 0.010 olan rekürens indeksi, reküren grupta tedavi öncesi 0.183 iken tedavi sonrası 0.208 olarak saptandı. Test sonuçlarına göre rekürren grupta tedavi öncesi ve sonrası değerler arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi P: 0,53 . Primer grup ile rekürren grup arasında ise rekürens açısından anlamlı derecede fark olduğunu saptadı p

Keywords

BCG , bladder cancer , intravesical therapy , immunotherapy

References

• Siegel R, Naishadham D, Jemal A. Cancer statistics. Cancer Journal for Clinicians. 2012; 62(1):10–29.
• Sylvester RJ, van der Meijden AP, Oosterlinck W, Witjes JA, Bouffioux C, Denis L, et al.: Predicting recurrence and progression in individual patients with stage Ta T1 blad- der cancer using EORTC risk tables: a combined analysis of 2596 patients from seven EORTC trials. Eur Urol. 2006; 49: 466-5; discussion 475-7.
• A. Morales. Treatment of superficial bladder cancer. Can Med Assoc J. 1980; 122(10): 1133–1138.
• Morales A, Edinger D: Intracaviter BCG treatment of su- perficial bladder tumor. J urol 1976; 116:180-4.
• Shelley MD, Wilt TJ, Court J, Coles B, Kynaston H, Mason MD. Intravesical bacillus Calmette-Guerin is superior to mitomycin C in reducing tumour recurrence in high-risk superficial bladder cancer: A meta-analysis of randomized trials. BJU Int. 2004; 93:485–90.
• Bohle A, Jocham D, Bock PR. Intravesical bacillus Calmette-Guerin versus mitomycin C for superficial blad- der cancer: A formal meta-analysis of comparative studies on recurrence and toxicity. J Urol. 2003; 169:90–5.
• Malmstrom PU, Sylvester RJ. An individual patient data meta-analysis of the long-term outcome of randomised studies comparing intravesical mitomycin C versus bacil- lus Calmette-Guerin for non-muscle-invasive bladder can- cer. Eur Urol. 2009; 56:247–56.
• M. C. Hall, S. S. Chang, G. Dalbagni et al., “Guideline for the management of nonmuscle invasive bladder cancer (stages Ta, T1, and Tis): 2007 update,” Journal of Urology 2007; 178(6):2314–2330.
• D. L. Lamm, B. A. Blumenstein, E. D. Crawford et al., “A randomized trial of intravesical doxorubicin and immu- notherapy with bacille Calmette-Guerin for transitional- cell carcinoma of the bladder. New England Journal of Medicine 1991; 325(17):1205–1209.
• A. Morales, P. Ottenhof, and L. Emerson, “Treatment of residual, non-infiltrating bladder cancer with bacillus Calmette-Guerin,” Journal of Urology, 1981; 125(5):649– 651.
• Cookson MS, Herr HW, Zhang ZF et al: The treated natu- ral history of high risk superficial bladder cancer:15-year outcome. J Urol 1997; 158:62-67.
• Haaf EO, Dresner SM, Ratliff TL et al. Two courses of int- ravesical bacillus Calmette- Guerin for transitional cell carcinoma of the bladder cancer J Urol 1986; 136:820-824
• Bromsan SA: BCG vaccine in urinary bladder cancer. West J Med. 1991; 155(6): 633-6.
• Kelley DR, Haaff EO, Becich M et al. Prognostic va- lue of puri®ed protein derivative skin test and granulo- ma formation in patients treated with intravesical bacillus Calmette+Guerin. J Urol 1986; 135:268-71.
• Lamm DL, Thor DE, Stogdill V et al. Bladder cancer im- munotherapy. J Urol 1982; 128:931-5.
• Lamm DL; van der Meden APM, Morales A: Inciden- ce and treatment of complications of bacillus Calmette- Guerin intravesical therapy in superficial bladder cancer J Urol 1992; 147:596-602.