Araştırma Makalesi

TIBBİ, RUHSAL VE DAVRANIŞSAL (KLİNİK) DEĞİŞKENLERE GÖRE MAHPUSLARIN İNTİHAR OLASILIKLARI

Cilt: 27 Sayı: 2 29 Ağustos 2019
PDF İndir
TR EN

TIBBİ, RUHSAL VE DAVRANIŞSAL (KLİNİK) DEĞİŞKENLERE GÖRE MAHPUSLARIN İNTİHAR OLASILIKLARI

Öz

GİRİŞ: İntihar, küresel bir halk sağlığı sorunu olmasının yanı sıra cezaevlerinde ve kapalı kurumlarda sık rastlanan bir durum olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu araştırmanın temel amacı, Kocaeli 1 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda kalan yetişkin erkek mahpusların tıbbi, ruhsal ve davranışsal (klinik) özelliklerinin intihar olasılıkları üzerindeki etkilerini incelemektir. YÖNTEM: Araştırmanın örneklemini, Kocaeli 1 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda kalan ve araştırmaya katılmaya gönüllü olan 508 yetişkin erkek mahpus oluşturmaktadır. Araştırmada veriler ‘İntihar Olasılığı Ölçeği’ ve araştırmacı tarafından hazırlanan ‘Kişisel Bilgi Formu’ ile toplanmıştır. Araştırmanın istatistiksel değerlendirmesinde bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA), çoklu karşılaştırmalar için Tukey testi kullanılmıştır. BULGULAR: Elde edilen bulgulara göre örneklemin çoğunluğu (n=375; %74) hükümlülerden oluşmaktadır. Faça atma davranışı gösteren ve dövme yaptırmış olan, bağımlılık yapıcı madde kullanan, bir psikolog ya da psikiyatriste gitmiş olan, tanısı konmuş bir psikiyatrik hastalığı olan, kronik bir hastalığı bulunan, kendine fiziksel olarak zarar veren, daha önce intihar girişiminde bulunmuş olan mahpusların intihar olasılıklarının diğerlerinden daha yüksek olduğu bulunmuştur. SONUÇ: Hapishanelerin amacı, bireyleri topluma kazandırmaktır. Kapatılmanın verdiği zararın ne kadar büyük olduğu akılda tutularak bunu en aza indirecek önlem ve hizmetlerin artırılması, bireylere insanın onuruna yaraşır bir yaşam olanağı sağlanması önemlidir. Bu nedenle klinik anlamda tüm koşullar iyileştirilerek hapishanelerde intihar riski azaltılmaya çalışılmalıdır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Acar Baykara, Y. (2004). Cinsel Suçtan Hükümlü Çocukların Yaşam Öyküsü Çalışması ve Grupla Sosyal Hizmet Uygulaması. Yayınlanmış Doktora Tezi, Ankara.
  2. Alberdi-Sudupe, J., Pita-Fernández, S., Gómez-Pardiñas, S. M., Iglesias-Gil-de-Bernabé, F., García-Fernández, J., Martínez-Sande, G., ... & Pértega-Díaz, S. (2011).
  3. Suicide attempts and related factors in patients admitted to a general hospital: a ten-year cross-sectional study (1997-2007). BMC psychiatry, 11(1), 1-10.
  4. Alptekin, K., Duyan, V. (2014), İntihar ve İntihar Girişimi. İstanbul: Yeni İnsan Yayınevi,17-53.
  5. Altındağ, A., Özkan, M., & Oto, R. (2001). İnhalanla ilişkili bozukluklar. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 11, 143-148.
  6. Arthur, M. W., Hawkins, J. D., Pollard, J. A., Catalano, R. F., & Baglioni, A. J. J. (2002). Measuring risk and protective factors for use, delinquency, and other adolescent problem behaviors the communities that care youth survey.Evaluation Review, 26(6), 575-601.
  7. Atlı, Z. (2007). İntihar Olasılığı Ölçeğinin (İOÖ)’nin Klinik Örneklemdeki Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, Adnan Menderes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Klinik Psikoloji Abd. Yüksek Lisans Tezi, Aydın.
  8. Aygen, B., Keten, D., Akalın, H., Asan, A., Bozdağ, H., Çağır, Ü., ... & İnan11, D. (2014). Kronik Hepatit C Virusu İnfeksiyonunun Yönetimi: Türk Klinik Mikrobiyoloji ve İnfeksiyon Hastalıkları Derneği Viral Hepatit Çalışma Grubu Uzlaşı Raporu. Klinik Derg, 27(Suppl 1), 19-39.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Psikoloji

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

29 Ağustos 2019

Gönderilme Tarihi

14 Haziran 2019

Kabul Tarihi

29 Ağustos 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 27 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Yaman, E. (2019). TIBBİ, RUHSAL VE DAVRANIŞSAL (KLİNİK) DEĞİŞKENLERE GÖRE MAHPUSLARIN İNTİHAR OLASILIKLARI. Kriz Dergisi, 27(2), 86-100. https://izlik.org/JA27PW33GS