Dienes’in Öğrenme Teorisine Göre Yapılandırılmış Etkinliklerin Öğrenci Başarısına Etkisi

Öz

Bu araştırmanın genel amacı, Dienes’in 6 aşamalı teorisine göre işlenilen bir dersin öğrencilerin akademik başarısına etkisini incelemektir. Araştırma 2016-2017 Eğitim Öğretim yılının ikinci döneminde, Kastamonu ili merkez ilçesinde Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı faaliyet gösteren bir devlet okulunun altıncı sınıfında öğrenim gören toplam 45 öğrenci ile yürütülmüştür. Çalışma yarı deneysel desen modeline göre gerçekleştirilmiştir. Yansız atama ile belirlenen iki gruptan biri deney grubu (n=24), diğeri ise kontrol grubu (n=21) olarak belirlenmiştir. Araştırmada deney grubunun yer aldığı dersler Dienes’in 6 Aşamalı Teorisine göre yürütülmüşken, kontrol grubuna ise klasik yöntemle ders anlatılmıştır. Araştırmada nicel veriler, öğrencilerin akademik başarısını ölçmek için gerçekleştirilen akademik başarı ölçeği ile toplanmıştır. Ayrıca deney grubu öğrencilerinin oyun ve etkinlikler ile ilgili görüşlerini incelemek amacıyla da yarı-yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen nicel veriler istatistikî teknikler belirlenerek SPSS (Statistical Package for Social Sciences) paket programı yardımıyla analiz edilmiştir. Görüşmelerden elde edilen veriler ise içerik analiz yaklaşımı ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda, araştırmaya katılan deney ve kontrol grubu öğrencilerinin akademik başarı testinden aldıkları test puanları arasında anlamlı bir farklılaşma olmadığı belirlenmiştir. Ancak deney grubunda yer alan Dienes’in 6 aşamalı teorisine göre yapılan etkinliklere olumlu görüş bildirdikleri görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Matematik öğretimi,tam sayılar,Dienes’in 6 aşamalı teorisi,akademik başarı

References

1. Battista, M. T. (2002). Learning geometry in a dynamic computer environment. Teaching Children Mathematics, 8(6), 333-339.
2. Bart, W. M. (1970). Mathematics education: the views of Zoltan dienes. The School Review, 78(3), 355-372.
3. Bingölbali, E., & Özmantar, M. F. (2014). Matematiksel zorluklar ve çözüm önerileri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
4. Borasi, R. (1984). Some reflections on and criticisms of the principle of learning concepts by abstraction. For the Learning of Mathematics, 4 (3) (1984), 14-18.
5. Çepni, S. (2010). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. Trabzon: Celebler Matbaacılık Clouthier, M. (2010). Zoltan Dienes’ six-stage theory of learning mathematics. https://www.zoltandienes.com/academic-articles/zoltan-dienes-six-stage-theory-of-learning-mathematics/ Erişim tarihi: 27/03/2108
6. Dienes, Z. P. (1960). Building up mathematics. (4th ed.). London: Hutchinson Educational.
7. Dienes, Z. P. (1967). Some basic processes involved in mathematics learning. Research in mathematics education. National Council of Teachers of Mathematics, 21-34.
8. Dienes, Z. (1973). The Six Stages In The Process Of Learning Mathematics. NFER Publishing Company

9. Dienes, Z. P. (2000). The theory of the six stages of learning with integers. Mathematics in Schools, 29(2), 1-25.
10. Ernest, P. (1986). A rationale for their use in the teaching of mathematics in school. Mathematics in School, 15(1), 2-5.
11. Fossa, A. J. (2003). On the ancestry of Z. P. Dienes's theory of mathematics education. Revista Brasileira de História da Matemática, 3(6), 79-81.
12. Gningue, S. M. (2000). The use of manipulatives in middle school Algebra: An application of Dienes variability principles. Doktora Tezi, Columbia Üniversitesi, Columbia.
13. Gningue, S. M. (2006). Students Working within and between Representations: An Application of Dienes's Variability. Principles For the Learning of Mathematics, 26(2), 41-47.
14. Gningue, S. M. (2016). Remembering Zoltan Dienes, a Maverick of Mathematics Teaching and Learning: Applying the Variability Principles to Teach Algebra. International Journal for Mathematics Teaching and Learning, 17(2).
15. Hayes, B.,& Stacey, K. (1996). Teaching Negative Number Using Integer Tiles. Unpublished report of doctoral thesis, University of Melbourne Department of Science and Mathematics Education.
16. Karakuş, (2016). Zoltan Dienes’in Matematik Öğrenme Teorisi. E. Bingölbali & S. Arslan & İ. Ö.Zembat (Eds.) , Matematik Eğitiminde Teoriler. 1. baskı, Ankara: Pegem Akademi.
17. Kaiser, G., & Sriraman, B. (2006). A global survey of international perspectives on modelling in mathematics education. Zdm, 38(3), 302-310.
18. Kilhamn, C. (2008). Making Sense of Negative Numbers Through Metaphorica Reasoning. Göteborgs University. www.mai.liu.se/SMDF/madif6/Kilhamn.pdf Erişim tarihi: 21/03/2017
19. MEB. (2015). Ortaokul Matematik Dersi Öğretim Programı. (5, 6, 7 ve 8. Sınıflar).Ankara:
20. Mcmillan, J. H. (2000). Educational Research, Fundamentals for the Consumer, Longman, USA
21. Olkun, S. ve Toluk-Uçar, Z. (2012). İlköğretimde etkinlik temelli matematik öğretimi. (4.baskı). Ankara: Eğiten.
22. Post, T. (1981). The role of manipulative materialsin the learning of mathematica concepts. In Selected Issues in Mathematics Education (pp.109-131). Berkeley, CA: National Society for the study of Education and National Council of Teachers of Mathematics, McCouhan Publishing Corpporation 26.12.2016 tarihinde http://www.cehd.umn.edu/ci/rationalnumber project/81_4. html. Erişim tarihi: 14/12/2018
23. Sarı, M. H. (2015). İlkokul 4. Sınıfta Dienes ilkelerine göre yapılandırılmış geometri etkinliklerinin öğrenci başarısına, kalıcılığa ve akademik benlik algısına etkisi. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
24. Tertemiz (Işık) N., & Sarı, M. H. (2014). 5. sınıf matematik dersinde Dienes’in dinamiklik ilkesine göre yapılandırılmış problem çözme uygulaması. Eğitimci Öğretmen Dergisi, 7(26), 24-32.
25. Velo, J. (2001). The impact of Dynamic Geometry Software on student's abilities to generalize in geometry. Doktora Tezi, The Ohio State Üniversitesi, Ohio.
26. Zhang, X., Clements, MK, & Ellerton, NF (2015). Kesirlerin yanlış anlaşılması (anlamalar): Alan modellerinden çoklu düzenlemelere. Matematik Eğitimi Araştırma Dergisi, 27 (2), 233-261.