Araştırma Makalesi

Reklam Beğenilirliğine Yönelik Bir Model Önerisi

Sayı: 32 31 Aralık 2019
PDF İndir
EN TR

Reklam Beğenilirliğine Yönelik Bir Model Önerisi

Öz

Bu çalışmada; bir televizyon reklamına yönelik beğeniyi oluşturan değişkenlerin belirlenmesi ve her bir değişkenin reklam beğenilirliği üzerine etkisini bir model aracılığı ile göstermek amaçlanmıştır. Araştırma, Tadım Markasının ‘Türkiye’nin En Büyük Sosyal Ağı’ reklamını izleyen farklı yaş gruplarına sahip 300 denekle gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında geliştirilen modelde yer alan; demografik veriler, kişilik özellikleri, reklama yönelik tutum, markaya yönelik tutum ve yaratıcı strateji değişkenlerinin beğeni üzerine etkisi, hiyerarşik regresyon analizi ile test edilmiştir. Bu değişkenlerden sadece reklama yönelik tutum ile yaratıcı strateji değişkenlerinin beğeniyi açıklamada istatistiki olarak anlamlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Reklam beğenilirliğini belirleyen değişkenlerin bir model aracılığı ile incelendiği bu çalışmanın, alanda araştırma yapan akademisyenlere ve pazarlama uygulayıcılarına önemli bir katkı sağlamada öncü rol üstleneceği düşünülmektedir.  

Anahtar Kelimeler

Reklam Beğenilirliği,Nicel Araştırma Yöntemi,Hiyerarşik Regresyon

Kaynakça

  1. Aaker, D.A ve Bruzzone, D.E (1981). Viewer perceptions of Prime-Time Television Advertising. Journal of Advertising Research, 21(5): s. 15–23.
  2. Aaker, D.A. ve D.M. Stayman. (1990). Measuring Audience Perceptions of Commercials and Relating Them to Ad İmpact. Journal of Advertising Research, 30 (4): s. 7-17.
  3. Aitken, R., Lawson, R. ve Gray, B. (2003). Advertising Typologies: A Meta Analysis. Advertising/Marketing Communications Issues Track. ANZMAC 2003 Conference Proceedings Adelaide 1-3 December.
  4. Alwitt, L.F. ve Prabhaker, P.R. (1992). Functional and Belief Dimensions of Attitudes to Television Advertising: Implications For Copytesting. Journal of Advertising Research, s. 30-42.
  5. Ambler, T. ve Burne, T. (1999). The Impact of Affect on Memory of Advertising. Journal of Advertising Research, 39 (2): s. 25–34.
  6. Aytaç, S. (2009). İnsanı Anlama Çabası. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  7. Batra, R. ve Ray, M. (1986). Affective Responses Mediating Acceptance of Advertising. The Journal of Consumer Research, 13(2): s. 234-249.
  8. Biel, A. ve Bridgewater, C.A. (1990). Attributes of Likeable Television Commercial. Journal of Advertising Research, 30 (3): s. 38-44.
  9. Brengman, M.; Geuens, M. ve De Pelsmacker, P. (2001). The Determining Factors of Brand Confusion. Journal of Marketing Communications, 7(4): s. 231–243.
  10. Burke, M.C.ve Edell, J.A. (1989). The impact of Feelings on Ad Based Affect and Cognition. Journal of Marketing Research, XXVI: s. 69-83.

Kaynak Göster

APA
Erbaş, S. (2019). Reklam Beğenilirliğine Yönelik Bir Model Önerisi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 32, 621-641. https://doi.org/10.31123/akil.617234