Derleme

Kamu Diplomasisinin Genişleyen Repertuarı: Medya Okuryazarlığı ve Doğruluk Kontrol Platformları

Sayı: 33 30 Haziran 2020
PDF İndir
EN TR

Kamu Diplomasisinin Genişleyen Repertuarı: Medya Okuryazarlığı ve Doğruluk Kontrol Platformları

Öz

Dijital iletişim ağları dezenformasyonun yayılma hızını arttırmakta; devletler, uluslararası örgütler, sivil toplum örgütleri ve diğer baskı grupları ise ortaya çıkan sahte haber sorununa karşı mücadele etmektedir. Bunun yanında, yanlış bilgilerin kasıtlı olarak dolaşıma sokulması, devletler arasındaki “enformasyon savaşı”nın bir parçası olarak da görülmektedir. Çalışmada, doğruluk kontrol platformları ve buna bağlı medya okuryazarlığı inisiyatifleri, kamu diplomasisinin dijitalleşmeyle beraber genişleyen repertuarı ve dezenformasyona karşı koymada uygulanan iletişim stratejileri bağlamında ele alınmıştır. Bu kapsamda Rusya ile Avrupa Birliği arasındaki enformasyon mücadelesi odağa alınmış, EUvsDisinfo ve StopFake isimli doğruluk platformlarının faaliyetleri kamu diplomasisi teorik çerçevesiyle analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda, kamu diplomasisinin dijital aracı olarak kullanılan doğruluk kontrol platformlarının “doğruyu arama” amacının ötesine geçerek, Batılı ülkeler ile Rusya arasındaki enformasyon mücadelesinin bir parçası haline geldikleri ortaya koyulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Dezenformasyon,Doğruluk Kontrolü,Kamu Diplomasisi,Medya Okuryazarlığı,Sosyal Ağlar

Kaynakça

  1. AB Dış İlişkiler Servisi. (2019). Questions and Answers about the East StratCom Task Force. 12 Aralık 2019 tarihinde https://eeas.europa.eu/headquarters/headquarters-homepage/2116/-questions-and-answers-about-the-east-stratcom-task-force_en adresinden erişilmiştir.
  2. Allcott, H., ve M. Gentzkow. (2017). Social Media and Fake News in the 2016 Election. Journal of Economic Perspectives 31 (2), 211 – 236.
  3. Amazeen, M. A., Thorson, E., Muddiman, A., ve Graves, L. (2018). Correcting Political and Consumer Misperceptions: The Effectiveness and Effects of Rating Scale Versus Contextual Correction Formats. Journalism & Mass Communication Quarterly, 95(1), 28 – 48.
  4. Avrupa Konseyi. (2019). Securing free and fair European elections: Council adopts conclusions. 15 Aralık 2019 tarihinde https://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2019/02/19/securing-free-and-fair-european-elections-council-adopts-conclusions/ adresinden erişilmiştir.
  5. Bennett, W. L., ve Livingston, S. (2018). The disinformation order: Disruptive communication and the decline of democratic institutions. European journal of communication, 33(2), 122 - 139.
  6. Brady, A. M. (2015). Authoritarianism goes global (II): China’s foreign propaganda machine. Journal of Democracy 26(4), 51 – 59.
  7. Brandtzaeg, P. B., ve Følstad, A. (2017). Trust and distrust in online fact-checking services. Communications of the ACM, 60(9), 65 - 71.
  8. Cull, N. J. (2009). Public diplomacy: Lessons from the past. Los Angeles, CA: Figueroa Press.
  9. Cull, N. J. (2016). Engaging foreign publics in the age of Trump and Putin: Three implications of 2016 for public diplomacy. Place Brand Public Diplomacy, 12, 243 – 246.
  10. Cull, N. J. (2019). The Tightrope to Tomorrow: Reputational Security, Collective Vision and the Future of Public Diplomacy. The Hague Journal of Diplomacy, 14(1-2), 21 - 35.

Kaynak Göster

APA
Çömlekçi, M. F. (2020). Kamu Diplomasisinin Genişleyen Repertuarı: Medya Okuryazarlığı ve Doğruluk Kontrol Platformları. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 33, 211-229. https://doi.org/10.31123/akil.696802