Ekolojik Sorunları ve Fonksiyonlarıyla Niğde Yöresi Yapay Gölleri

Öz

Ülkemiz doğal kaynakları günden güne kirletilmektedir. Harcanması gereken su miktarı her geçen gün artığından mevcut su kaynakları önüne yapay setler çekilerek bu göl alanlarından içme, sulama gibi farklı amaçlarla yararlanılmaktadır. Yapay göllerin şehir yerleşmeleri çevresinde olması, beşeri nedenlerden kaynaklanan ekolojik sorunları da beraberinde getirmektedir. Niğde yöresinin birinci öncelikli ekolojik sorunu su kirliliğidir. Bu kirlilik kanalizasyon atıkları ile oluşmakta olup, göl ortamındaki fauna ve flora türlerini ve zirai bitkileri tehdit etmektedir. Çalışma sahasında 5 adet baraj, 6 gölet ve 30 adet de taşkın tesisi bulunmaktadır. Konumuzu oluşturan barajlar, sulama amacıyla kurulmuş; fakat alternatif fonksiyonları fark edilmediğinden yeterince değerlendirilememiştir. Bu araştırmada, yörede bulunan barajların ekolojik sorunları tespit edilerek, mevcut yapay göllerin sorunlarının giderilmesi ve fonksiyonlarının artırılması yönünde yapılabilecekler üzerinde durulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Çevre, baraj, su, yapay göl, turizm

References

1. Acer, İ. (1997). Akkaya Barajı Su Toplama Havzasında Jeomorfolojik Gözlemler. (Ya- yımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Konya: Selçuk Üniv. Sosyal Bil. Enstitüsü.
2. Akyol, İ.H. (1947). “Türkiye’de Akarsu Rejimleri ve Sistemleri”. İstanbul: Türk Coğraf- ya Dergisi, (9-10), 1-36.
3. Arınç, K. (2009). Türkiye’nin Coğrafi Bölgeleri (İç Bölgeler). Erzurum: Mega Ofset.
4. Atalay, İ. (2008). Ekosistem Ekolojisi ve Coğrafyası (2. Cilt). İzmir: Meta Basım Mat- baacılık.
5. Bayrak, Y.R. (2005). Niğde Masifi Temel Kayalarının Anizotropik Dayanım ve Defor- masyon Özelliklerinin İncelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Adana: Çu- kurova Üniv. Fen Bilimleri Enstitüsü.
6. Ceylan, S. (2009). “Davraz Dağı’nda (Isparta) Kış Turizmi”. Erzurum: Doğu Coğrafya Dergisi, (22)., 205-230.
7. Doğan, M., Atak, Ö., Şenol, L., Kurt, Y., Tokmak, S., Ermiser, D., Yavuz, T. (2002). Niğ- de Tarım Master Planı. Niğde: Niğde Tarım İl Müdürlüğü Yay. Niğtek Matbaası.
8. Doğan, S. (2007). Azatlı Beldesi (Çiftlik-Niğde) Beşeri Coğrafyası. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Niğde: Niğde Üniv. Sosyal Bililimler Enstitüsü.

9. Doğanay, H. (1997). Türkiye Beşeri Coğrafyası. İstanbul: MEB Yay. No: 2932, Bilim ve Kültür Eserler Dizisi No: 877, Eğitim Dizisi No: 10.
10. Duygun, F. (2008). Dikilitaş Göleti (Niğde) Islah Çalışması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Adana: Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
11. Elmacı, S. (2010). “Çevreci Barajlara Geçmişten Bir Örnek: Turna (Keşiş) Gölü”, Erzu- rum: Doğu Coğrafya Dergisi, (24), 289-299.
12. Erinç, S. (1957). “Türkiye’ Akarsu Rejimlerine Toplu Bir Bakış”. İstanbul: Türk Coğraf- ya Dergisi (17), 93-118.
13. Göncüoğlu, M.C. (1977), Geologie Des Westlichen Niğde Massivs. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Bonn University.
14. Göney, S. (1995). Şehir Coğrafyası. İstanbul: İstanbul Üniv. Yayın No: 3908.
15. Güney, E. (2004). Türkiye Hidrocoğrafyası. İstanbul: Çantay Kitabevi.
16. Gürer, Ö.F. (2011). Akkaya Barajı Kirlilik Değerlendirmesi. Erişim: 09 Eylül 2011, http://www.nigdemiz.com/haberdetay.asp?id=16951
17. Niğde Üniversitesi, (2010). “Akkaya Baraj Gölü ve Çevre Sorunları Çalıştayı Sonuç Bil- dirgesi”. Niğde: Niğde Üniv. Fen-Edebiyat Fak. (10 Şubat 2010).
18. Nişancı, A. (1986). “Türkiye’nin Kurak Aylar Sayısına Göre Belirmiş İklim Bölgeleri ve Bitki Örtüsü”. Erzurum: Fen-Edebiyat Fak. Araştırma Dergisi, (15).
19. Özçağlar, A. (1997). Türkiye’de Belediye Örgütlü Yerleşmeler. Ankara: Ekol Yayınevi.
20. Özey, R. (2002). Türkiye Coğrafyası ve Jeopolitiği. İstanbul: Aktif Yayınevi.
21. Özey, R. (2010). Türkiye ve Komşu Ülkeler Coğrafyası. İstanbul: Aktif Yayınevi.
22. Sever, R. (2005). Coğrafi Açıdan Bir Araştırma: Çoruh Havzası Enerji Yatırım Projeleri ve Çevresel Etkileri. Konya: Çizgi Kitabevi.
23. Şahin, İ.F. (2009). “Erzincan İli’nin Turizm Potansiyeli ve İldeki Ekoturizm Uygulama- ları”. Erzurum: Doğu Coğrafya Dergisi (22), 69-88.
24. T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı. (2004). Türkiye Çevre Atlası. Ankara.
25. Toroğlu, E. (2006). Niğde İli Yerleşmeleri ve Lokasyon Planlaması. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara: Ankara Üniv. Sosyal Bililimler Enstitüsü.
26. Toroğlu, E. (2009). “Bor Şehri’nin Kuruluş ve Gelişmesi”. Erzurum: Doğu Coğrafya Dergisi, (21), 173-194.
27. Tunçdilek, N. (1967). Türkiye İskân Coğrafyası: Kır İskânı. İstanbul: İ.Ü. Edebiyat Fak.
28. Yay. No: 1283, Coğrafya Enstitü Yay. No: 49.
29. Tunçdilek, N. (1985). Türkiye’de Relief Şekilleri ve Arazi Kullanımı. İstanbul: İ.Ü. De- niz Bilimleri ve Coğrafya Enstitü Yay. No: 3, İ.Ü. Yay. No:3279. http://www.nigde.gov.tr http://www.nigde.edu.tr http://www.dsi.gov.tr http://www.nigdemiz.com.tr http://yurthaber.mynet.com