Investigation of Mathematics and Science Teachers' Perceptions of Feedback-Correction

Abstract

Teachers are an important stakeholder in the education process. Teachers' perceptions of feedback-correction can be effective in organizing educational activities. In this context, this study aims to determine and compare the perceptions of mathematics and science teachers towards feedback-correction in the light of demographic characteristics. The research was carried out with the non-experimental survey model, which is one of the quantitative research methods. The sample of the research consists of 398 teachers working in secondary schools. Of these teachers, 184 are mathematics teachers and 214 are science teachers. “Feedback-correction Perception Scale” was used as a data collection tool. Frequency and percentage distributions, Mann Whitney-U test and Kruskal Wallis test were used in the analyses. Teachers' perceptions of feedback-correction do not show a significant difference in terms of gender, branch, age, professional seniority and educational status, both in sub-dimensions and in the whole scale. In future longitudinal studies, changes in perceptions can be examined depending on experience.

Keywords

• feedback
• correction
• perception
• teacher
• mathematics
• science

Matematik ve Fen Bilgisi Öğretmenlerinin Dönüt-Düzeltmeye Yönelik Algılarının İncelenmesi

Abstract

Öğretmenler eğitim sürecinde önemli bir paydaştır. Öğretmenlerin dönüt-düzeltmeye yönelik algıları eğitim aktivitelerinin düzenlenmesinde etkili olabilir. Bu bağlamda bu çalışma, matematik ve fen bilgisi öğretmenlerinin dönüt-düzeltmeye yönelik algılarını demografik özellikler ışığında belirlemeyi ve karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden deneysel olmayan tarama modeli ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemi ortaokullarda görev yapan toplam 398 öğretmenden oluşmaktadır. Bu öğretmenlerin 184’ü matematik ve 214’ü de fen bilgisi öğretmenidir. Veri toplama aracı olarak “Dönüt-düzeltme Algı Ölçeği” kullanılmıştır. Analizlerde frekans ve yüzde dağılımları, Mann Whitney-U testi ile Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Öğretmenlerin dönüt-düzeltmeye yönelik algıları cinsiyet, branş, yaş, mesleki kıdem ve öğrenim durumuna göre hem alt boyutlarda hem de ölçeğin tamamında anlamlı bir farklılık göstermemektedir. İleride yapılacak boylamsal çalışmalarda deneyime bağlı olarak algılardaki değişim incelenebilir.

Keywords

• dönüt
• düzeltme
• algı
• öğretmen
• matematik
• fen bilgisi

References

1. Baki, A. (2008). Kuramdan uygulamaya matematik eğitimi. Derya Kitabevi.
2. Bedur, S. (2007). Sınıf öğretmenlerinin öğrencilerle iletişimleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi.
3. Beydoğan, H. Ö. (2016). Feedback correction perception scale for teacher candidates. Journal of Kirsehir Education Faculty, 17(2), 297-314.
4. Beydoğan, H (2018). Ortaokul matematik öğretmenlerinin dönütün kullanımına ilişkin görüşleri. International Journal of Assessment Tools in Education, 5(1), 33- 49.
5. Biber, A. Ç., ve Tuna, A. (2015). Matematik öğretmenlerinin 5E öğretim modeline yönelik görüşleri. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 175-196.
6. Borasi, R. (1994). Capitalizing on errors as “springboards for inquiry”: A teaching experiment, Journal for Research in Mathematics Education, 25(2), 166-208. DOI: /10.5951/jresematheduc.25.2.0166
7. Bruner, J. S. (1973). Organization of early skilled action. Child Development, 1-11.
8. Bybee, R. (2002). Scientific inquiry, student learning, and the science curriculum. National Science Teachers Association Press.

9. Bybee, R. W., Taylor, A. J., Gardner, A., Van Scotteer P., Powell, J. C., Westbrook, A. ve Landes, N. (2006). The BSCS 5E instructional model: Origins, effectiveness, and applications. Colorado Springs, Co: BSCS, 5, 88-98.
10. Campbell, M.A. (2000). The effects of the 5E learning cycle model on students’ understanding of force & motion concepts. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, University of Central Florida.
11. Creswell, J. W. (2013). Araştırma Deseni. (Çeviri editörü. Demir, S. B.). Eğiten Kitap.
12. Çabakçor, B., Akşan, E., Öztürk, T. ve Odabaşı-Çimer, S. (2013). İlköğretim matematik öğretmeni adaylarının matematik derslerinden aldığı ve tercih ettikleri geribildirim türleri. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT), 2(1), 46-68.
13. Çevikbaş, M. (2018). Lise matematik öğretmenlerinin dönüt verme süreçlerinin ve dönüt algılarının incelenmesi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 8(1), 98-125.
14. Çetinkaya, G. ve Köğce, D. (2014). Ortaokul Türkçe ve matematik öğretmenlerinin öğrencilere verdikleri sözel geribildirimlerin incelenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 182(182), 113-136. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/tsadergisi/issue/21492/230392
15. Dawson, B. ve Trapp, R.G. (2001). Probability&related topics for making inferences about data. Basic&Clinical Biostatistics. 3rd Edition, Lange medical Books/McGraw-Hill Medical Publishing Division.
16. Demiraslan-Çevik, Y. (2014). Dönüt alan mı memnun veren mi? Çevrimiçi akran dönütü ile ilgili öğrenci görüşleri. Journal of Instructional Technologies and Teacher Education, 3(1), 10-23.
17. Eisenkraft, A. (2003). Expring the 5E model. The Science Teacher, 70(6), 56-59.
18. Eraz, G. ve Öksüz, C. (2015). Sınıf Öğretmenlerinin öğrencilerin ders dışı matematik etkinliklerine ilişkin uyguladıkları geribildirimlerin etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36, 105-119.
19. Erişen, Y. (1997). Öğretim elemanlarının dönüt ve düzeltme davranışlarını yerine getirme dereceleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 9(9),45-62.
20. Haydar, H., Vatuk, S. ve Angulo, N. (2009). Any right to get it wrong? Beginning urban teachers and students mathematical errors. Thirty First Annual Meeting of The North American Chapter of the International Group for the Psychology of Mathematics Education. Atlanta, GA.
21. Heinze, A. (2005). Mistake-handling activities in the mathematics classroom. Psychology of Mathematics Education, 1(3), 105-112.
22. Heinze, A. ve Reiss, K. (2007). Mistake-handling activities in the mathematics classroom: Effects of an in-service teacher training on students’ performance in geometry. In Proceedings of the 31st Conference of the International Group for the Psychology of Mathematics Education, 3, 9-16. Seoul: PME.
23. Kabapınar, F. (2003). Kavram yanılgılarının ölçülmesinde kullanılabilecek bir ölçeğin bilgi-kavrama düzeyini ölçmeyi amaçlayan ölçekten farklılıkları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 35(35), 398-417.
24. Käfer, J., Kuger, S., Klieme, E., ve Kunter, M. (2019). The significance of dealing with mistakes for student achievement and motivation: results of doubly latent multilevel analyses. European Journal of Psychology of Education, 34(4), 731-753.
25. Looney, J. (Ed.). (2005). Formative assessment: Improving learning in secondary classrooms. Paris, France: Organisation for Economic Cooperation and Development.
26. Melis, E. (2003). Design of erroneous examples for active math. In Ch.-K. Looi, G. McCalla, B.B., & Breuker, J. (Eds). Artificial Intelligence in Education. Supporting Learning Through Intelligent and Socially Informed Technology (pp.451–458). Amsterdam: IOS Press.
27. Mohyuddin, R. G., ve Khalil, U. (2016). Misconceptions of students in learning mathematics at primary level. Bulletin of Education and Research, 38(1), 133-162.
28. Özkale, U. (2018). Fen bilgisi öğretmenlerinin sınıf ortamında kullandıkları geri bildirim stratejilerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi.
29. Santagata, R., ve Barbieri, A. (2005). Mathematics teaching in Italy: A cross-cultural video analysis. Mathematical Thinking and Learning, 7(4), 291-312. DOI: 10.1207/s15327833mtl0704_2.
30. Santagata, R., ve Stigler, J. W. (2000). Teaching mathematics: Italian lessons from a cross-cultural perspective. Mathematical Thinking and Learning, 2(3), 1901-208. DOI: 10.1207/S15327833MTL0203_2.
31. Santagata, R., (2002). When student make mistake: Socialization practices in Italy and the United States (Unpublished doctoral dissertation). University of California, Los Angeles.
32. Santagata, R. (2004). Are you joking or are you sleeping? Cultural beliefs and practices in Italian and U.S. teachers’ mistake-handling strategies. Linguistics and Education, 15, 141-164. DOI: 10.1016/j.linged.2004.12.002.
33. Santagata, R. (2005). Practices and beliefs in mistake-handling activities: A video study of Italian and US mathematics lessons. Teaching and Teacher Education, 21, 491-508. DOI: 10.1016/j.tate.2005.03.004.
34. Sterponi, L., ve Santagata, R., (2000). Mistakes in the classroom and at the dinner table: A comparison between socialization practices in Italy and the United States. Crossroads of Language, Interaction, and Culture, 3, 57-72.
35. Topal, T. (2020). Öğretmen adaylarının bakış açısından sınıf öğretmenlerinin öğretim sürecinde gösterdikleri dönüt ve düzeltme davranışları. OPUS International Journal of Society Researches, Eğitim ve Toplum Özel sayısı, 6150-6166. DOI: 10.26466/opus.825157
36. Tsovaltzi, D., Melis, E., McLaren, B.M., Dietrich, M., Goguadze, G. ve Meyer A.K. (2009) Erroneous Examples: A Preliminary Investigation into Learning Benefits. In Cress U., Dimitrova V., Specht M. (eds) Learning in the Synergy of Multiple Disciplines. EC-TEL 2009. Lecture Notes in Computer Science. Springer, Berlin, Heidelberg. DOI: 10.1007/978-3-642-04636-0_69.
37. Türkdoğan, A. (2020). Development of an attitude scale of mathematics and science teachers towards mistake and instant feedback to the mistake: A validity and reliability study. Asian Journal of Education and Training, 6(4), 642-650.
38. Türkdoğan, A. (2011). Yanlışın anatomisi: İlköğretim matematik sınıflarında öğrencilerin yaptıkları yanlışlar ve öğretmenlerin dönütlerinin analitik incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
39. Türkdoğan, A., ve Baki, A. (2012). Primary school second grade mathematic teachers’ feedback strategies to students’ mistakes. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 45(2), 157-182.
40. Türkdoğan, A., ve Baki, A. (2013). Classification of middle school students’ mistakes: mistake types. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 46(1), 67-88.
41. Türkdoğan, A., ve Baki, A. (2021). The relationship between mistakes and feedbacks encountered in mathematics course in the 7th grade. Journal of Computer and Education Research, 9(17), 480-496.
42. Türkdoğan, A., ve Yıldız, A. (2021). Attitudes of mathematics and science educators towards mistake and instant feedback. Journal of Turkish Science Education, 18(1), 105-117. https://dx.doi.org/ 10.36681/tused.2021.55
43. Watson, J. M. (2002). Inferential reasoning and the influence of cognitive conflict. Educational Studies in Mathematics, 51(3), 225-256.
44. Wilder, M., ve Shuttleworth, P. (2005). Cell inquiry: A 5E learning cycle lesson. Science Activities, 41(4), 37-43.
45. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
46. Yıldız, A., Bütün, M., Türkdoğan, A., ve Koçak, E. (2022). Development of a perception scale of private-lesson: A validity and reliability study. Mimbar Sekolah Dasar, 9(3), 517-534. https://doi.org/10.53400/mimbar-sd.v9i3.45144
47. Yıldız, A., Bakırcı, H., ve Türkdoğan, A. (2023). Teacher candidates’ attitudes towards mistake and instant feedback. Journal of Pedagogical Research. 7(3), 125-137. https://doi.org/10.33902/JPR.202319187
48. Yükseköğretim Kurulu, (2018). Yeni öğretmen yetiştirme lisans programları. https://www.yok.gov.tr/kurumsal/idari-birimler/egitim-ogretim-dairesi/yeni-ogretmen-yetistirme-lisans-programlari adresinden alınmıştır.