Dijital Öykü Çalışmalarının Dil Becerilerine Yansımaları

Abstract

Bu çalışmanın amacı, dijital öykü çalışmalarının dil becerilerine yansımalarını ortaya koymaktır. Araştırmada, temel nitel araştırma yaklaşımından yararlanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2005-2021 yılları arasında yapılmış, bulguları arasında temel dil becerilerine katkısı bulunan dijital öykü çalışmaları ve yurt içinde sınıf eğitimi alanında, dijital öykü konusunda lisansüstü tez yazmış 7 araştırmacı oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, doküman incelemesi ve yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla elde edilmiştir. Verilerin çözümlemesinde, betimsel analizden yararlanılmıştır. Gerçekleştirilen analizler sonucunda araştırma bulguları Dinleme, Konuşma, Okuma ve Yazma Becerisi olarak 4 ana tema etrafında toplanmıştır. Araştırmacılarla yapılan görüşmeler sonunda, dijital öykü çalışması yapacak araştırmacılar için ön hazırlık çalışmasının yapılması gerektiği, teknolojik okuryazarlığın ve teknolojik altyapının önemli olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın sonunda, dijital öykü etkinliklerinin dinleme, okuduğunu anlama ve yazma stratejilerini, konuşma motivasyonunu olumlu yönde desteklediği sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

• Dijital öykü
• dil becerileri
• dinleme
• konuşma
• okuma
• yazma

The Reflections of Digital Story Activities on Language Skills

Abstract

The aim of this study is to reveal the reflections of digital story activities on language skills. This study covers the years between 2005 – 2021, and uses a basic qualitative research approach. Research participants seven researchers participated in the study. The seven researchers wrote post graduate theses about the integration of digital story and native language integrated studies in primary education. The data were obtained through document review and interviews. Content analysis was used to analyze the data qualitative research approach. The studies were analyzed and semi-structured interviews were conducted with the participants. At the end of the analysis, data findings were separated into four groups of skills: listening, speaking, reading and writing. At the end of the interviews with the researchers, it was determined that preliminary work should occur on researching the importance of digital story, and that technological literacy and technological infrastructure are important. Research findings show that the use of digital story activities in education and training contributed positively to students in more than one area of language skill development.

Keywords

• Digital Story
• Language Skills
• Listening
• Speaking
• Reading
• Writing

References

1. Abdel-Hack, E. M., & Helwa, H. S.-H. (2014). Using digital storytelling and weblogs instruction to enhance EFL narrative writing and critical thinking skills among EFL majors at faculty of education. Educational Research Dergisi, 5(1), 8-41. doi:10.14303/er.2014.011
2. Abdolmanafi-Rokni, S. J., & Qarajeh, M. (2014). Digital storytelling in EFL classrooms: The effect on the oral performance. International Journal of Language and Linguistics Dergisi, 2(4), 252-257. doi:10.11648/j.ijll.20140204.12
3. Akca, M. A., Aytan, N. ve Ünlü, S. (2016). Seslendirme destekli animasyonlaştırma programının geliştirilmesi ve hikâye uygulaması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(42), 1185-1191. Aksan, D. (1975). Ana dili. Türk Dili Dergisi, 31(285), 423-434.
4. Aksan, D. (1998). Her yönüyle dil. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
5. Aktaş, N. (2019). Dijital yazma atölyesi etkinliklerinin yazma motivasyonu ve hikâye yazma becerisinin gelişimine etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 550290).
6. Akyol, H. (2006). Türkçe ilk okuma yazma öğretimi (5 b.). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
7. Aydın, E. ve Ciğerci, F. M. (2020). Yabancılara Türkçe öğretiminde dijital hikâye anlatımının yazma kaygısına etkisi. Journal of History School Dergisi, 1078-1097.
8. Babayiğit, Ö. (2017). İlkokul birinci sınıf Türkçe dersinde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Türkiye Bilimsel Araştırmaları Dergisi, 34-42.

9. Baker, S. F., & Lastrapes, R. E. (2019). The writing performance of elementary students using a digital writing application. Interactive Technology and Smart Education Dergisi, 16(4), 343-362.
10. Baki, Y. (2015). Dijital öykülerin altıncı sınıf öğrencilerinin yazma sürecine etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No:398155).
11. Barrett, H. (2009). How to create simple digital stories. Ocak 4, 2020 tarihinde http://electronicportfolios.com/digistory/howto.html adresinden erişilmiştir.
12. Bedir Erişti, S. D. (2016). Katılımcı tasarım temelli dijital öyküleme sürecinde ilköğretim öğrencilerinin yaratıcılık göstergeleri. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry (TOJQI) Dergisi, 7(4), 462-492.
13. Belet, Ş. ve Yaşar, Ş. (2007). Öğrenme stratejilerinin okuduğunu anlama ve yazma becerileri ile Türkçe dersine ilişkin tutumlarına etkisi. Eğitimde Kuram ve Uygulama Dergisi, 3(1), 69-86.
14. Black, P. J. (2012). The use of the digital language experience approach with a word bank instructional companent to increase sight word recognition of first grade students. (Yayınlanmamış doktora tezi). Widener Üniversitesi, Chester, Pensilvanya.
15. Bogard, J. M., & McMakin, M. C. (2012). Combining traditional and new literacies in a 21st- century writing workshop. The Reading Teacher Dergisi, 65(5), 313-323.
16. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
17. Campbell, T. A. (2012). Digital storytelling in an elementary classroom: going beyond entertainment. Procedia - Social and Behavioral Science Dergisi, 69(2012), 385-393.
18. Ciğerci, F. M. (2015). İlkokul dördüncü sınıf Türkçe dersinde dinleme becerilerinin geliştirilmesinde dijital hikayelerin kullanılması. (Yayınlanmamş doktora tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 415878).
19. Cooperman, S. (2017). Sixth-grade student's compositional process in traditional and digital writing. (Yayınlanmamış doktora tezi). Fordham Üniversitesi, New York.
20. Correia, S., Correia, P., Cardoso, I., & Correia, T. (2005). Seeds for introducing creative writing into learning sets – case studies at Portugal. Eurologo Dergisi, 100-112.
21. Çiftci, M. (2019). Dijital hikayelerin ilkokul ikinci sınıf öğrencilerinin okuma becerileri üzerindeki etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 568287).
22. Çıralı, H. (2014). Dijital hikâye anlatımının görsel bellek ve yazma becerisi üzerine etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 378556).
23. Dahlström, H. (2018). Digital writing tools from the student perspective access, affordances, and agency. Education and Information Technologies Dergisi, 2019(24), 1563-1581.
24. Dayan, G. (2017). İlkokul öğrencilerinin Türkçe dersinde dijital öyküleme çalışmaları. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 482129).
25. Değirmenci, H. (2014). Eğitim yazılımının birinci sınıf öğrencilerinin okuma becerileri üzerindeki etkisi: morpa kampüs uygulaması. (Yayınlanmamış doktora tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 366312).
26. Demir, S. ve Kılıçkıran, H. (2018). Dijital öyküleme uygulamasının özel yetenekli öğrencilerin yazma becerilerine etkisi. Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(4), 12-18.
27. Demir, T. (2013). İlköğretim öğrencilerinin yaratıcı yazma becerileri ile yazma özyeterlik algısı ilişkisi üzerine bir çalışma. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 2(1), 84-114.
28. Demirbaş, İ. (2019). Dijital öykülerin ilkokul öğrencilerinin dinlediğini anlama ve yaratıcı yazma becerilerine etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 607578).
29. Doğan, Y. (2009). Konuşma becerisinin geliştirilmesine yönelik etkinlik önerileri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(1), 185-204.
30. Dündar, H. ve Akyol, H. (2014). Okuma ve anlama problemlerinin tespiti ve giderilmesine ilişkin örnek olay çalışması. Eğitim ve Bilim Dergisi, 39(171), 361-377.
31. Eroğlu, A. (2020). Ortaokul 7.sınıf Türkçe dersinde hikâye anlatımının kullanılması. (Yayınlanmamış doktora tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 630371).
32. Foley, L. M. (2013). Digital storytelling in primary-grade classrooms. (Yayınlanmamış doktora tezi). Arizona State Üniversitesi, Arizona.
33. Gezer, B. (2020). Dijital materyallerin ilkokul ikinci sınıf öğrencilerinin dinlediğini anlama düzeylerine etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 608902).
34. Gider, B. (2019). Bireysel ve işbirlikli dijital öyküleme uygulamalarının üstün zekalı öğrencilerin yazma performansına ve dil gelişimine etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 555861).
35. Gillern, S. v. (2017). Young children, computer coding, and story creation: an examination of first- and second-grade children’s multimodal stories and literacy practices when engaged with a multimedia coding application. (Yayınlanmamış doktora tezi). Iowa State Üniversitesi, Ames.
36. Girmen, P. ve Kaya, M. F. (2018). Using the flipped classroom model in the development of basic language skills and enriching activities: digital stories and games. International Journal of Instruction Dergisi, 12(1), 555-572.
37. Girmen, P., Özkanal, Ü. ve Dayan, G. (2019). Digital storytelling in the language arts classroom. Universal Journal of Educational Research Dergisi, 7(1), 55-65.
38. Güftâ, H. ve Kan, M. O. (2011). İlköğretim 7.sınıf Türkçe ders kitabının dil ile ilgili kültür ögeleri açısından incelenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 239-256.
39. Gündüz, N. (2019). Dijital öykü yazarlığının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 570395).
40. Hathorn, P. P. (2005). Using digital storytelling as a literacy tool for the inner city middle school youth. The Charter Schools Resource Journal Dergisi, 1(1), 32-38.
41. İleri Aydemir, Z., Öztürk, E. ve Horzum, B. (2013). The effect of reading from screen on the 5th grade elementary students’ level of reading comprehension on informative and narrative type of texts. Educational Sciences: Theory & Practice Dergisi, 13(4), 2272-2276.
42. Jacobs, P., & Fu, D. (2014). Students with learning disabilities in an inclusive writing classroom. Journal of Language & Literacy Education Dergisi, 10(1), 100-113.
43. Kaman, Ş. (2018). Dijital ve geleneksel metin temelli okuma çalışmalarının okuduğunu anlama, okuma hataları ve tutumları açısından karşılaştırılması. (Yayınlanmamış doktora tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 528474).
44. Kapaniaris, A., & Eleni, T. (2020). The contribution of digital storytelling to the teaching of folk culture in elementary school. World Wide Journal of Multidisciplinary Research and Development Dergisi, 6(3), 32-36.
45. Kapaniaris, A., & Panoria, M. (2020). Learning the monuments of my city: contemporary teaching approaches in primary education through digital storytelling. World Wide Journal of Multidisciplinary Research and Development Dergisi, 6(3), 41-44.
46. Karabulut, H. (2018). Teknoloji destekli otantik öğrenme aktivitelerinin öğrencilerin fen öğrenmelerine, fene yönelik tutumlarına ve bilgilerinin kalıcığına etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 533523).
47. Karademir, E. (2020). 21.yüzyıl becerilerinin geliştirilmesinde dijital öyküleme uygulamaları özel yetenekli ilkokul öğrencileri örnekleminde öğrenme ve yenilenme becerileri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
48. Karadüz, A. (2010). Türkçe ve sınıf öğretmeni adaylarının dinleme stratejilerinin değerlendirilmesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(29), 39-55.
49. Karalök, F. S. (2020). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde dijital öykü kullanımının okuma motivasyonuna etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 644864).
50. Kavcar, C., Oğuzkan, F. ve Sever, S. (1990). Türkçe öğretimi. Ankara: Engin Yayınları.
51. Kim, D., & Li, M. (2021). Digital storytelling: facilitating learning and identity development. J. Comput. Educ. Dergisi, 8(1), 33-61.
52. Kırıkçı, A. C., Ciğerci, F. M. ve Arıkan, İ. (2020). Use of digital storytelling in the 4th grade social studies course. International Online Journal of Educational Sciences Dergisi, 12(5), 96-113.
53. Kouvara, T. K., Karasoula, S. A., Karachristos, C. V., Stavropoulos, E. C., & Verykios, V. S. (2019). Technology and school unit improvement: researching, reconsidering and reconstructing the school context through a multi-thematic digital storytelling project. Social Sciences Dergisi, 8(49), 1-20.
54. Kulla- Abbott, M. (2006). Developing literacy practices through digital storytelling. (Yayınlanmamış doktora tezi). Southern Illinois Üniversitesi, Kaliforniya.
55. Kurban, H. (2018). Akıcılık odaklı okuma eğitimi ile okuma becerilerinin geliştirilmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 531556).
56. LoBello, C. (2015). The impact of digital storytelling on fourth grade students’ motivation to write. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). New York State Üniversitesi, New York.
57. Mangal, K. (2020). İnsan hakları, yurttaşlık ve demokrasi dersinde dijital öyküleme etkinliklerinin öğrencilerin girişimcilik becerilerine ve derse yönelik tutumlarına etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 634203).
58. MEB. (2019). 2019 Türkçe öğretim programı. Ankara.
59. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber, çev. Selahattin Turan, Ankara: Nobel Yayın.
60. Mutalib, A. A., Aziz, N., & Shaffiei, Z. A. (2011). Digital storytelling makes reading fun and entertaining. International Journal of Computer Applications Dergisi, 18(1), 20-26.
61. Ohler, J. (2008). Digital Storytelling in the classroom: New media pathways to litarecy, learning creativity. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
62. Özen, N. E. ve Duran, E. (2019). Digital storytelling in secondary school Turkish courses in Turkey. International Journal of Education & Literacy Studies Dergisi, 7(4), 169-179.
63. Özerbaş, M. A. ve Öztürk, Y. (2017). Türkçe dersinde dijital hikâye kullanımının akademik başarı, motivasyon ve kalıcılık üzerindeki etkisi. TÜBAV Bilim Dergisi, 10(2), 102-110.
64. Özkan, Ö. ve Karasakaloğlu, N. (2018). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin öykü yazma becerilerinin geliştirilmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 220-247.
65. Özkara, Y. (2007). İlköğretim 5.sınıf öğrencilerinin yazma becerilerini geliştirmeye yönelik bir araştırma. SAÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 131-141.
66. Özkaya, P. G. ve Coşkun, M. V. (2019). The effect of understanding phrase-meaning relationship through digital storytelling on academic achievement and retention. Educational Policy Analysis and Strategic Research Dergisi, 14(3), 200-236.
67. Polater, C. (2019). İlkokul dördüncü sınıfta dijital öykü yöntemiyle değerler eğitimi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 568604).
68. Reichenberg, J. L. (2014). The use of ipads to facilitate growth in reading comprehension skills of second grade students. (Yayınlanmamış doktora tezi). Liberty Üniversitesi, Virginia, ABD.
69. Robin, B. (2006). The educational uses of digital storytelling. Technology and Teacher Education Annual Dergisi, 1(709).
70. Rubino, I., Barberis, C., & Malnati, G. (2018). Exploring the values of writing collaboratively through a digital storytelling platform: a mixed - methods analysis of users’ participation,perspectives and practices. Interactive Learning Environments Dergisi, 26(7), 882-894.
71. Sadik, A. (2008). Digital storytelling: a meaningful technology-integrated approach for engaged student learning. Education Tech Research Dev Dergisi(56), 487-506. doi:10.1007/s11423-008-9091-8
72. Sandaran, S. C., & Kia, L. C. (2013). The use of digital stories for listening comprehension among primary Chinese medium school pupils: some preliminary findings. Jurnal Teknologi (Social Sciences) Dergisi, 65(2), 125-131.
73. Sarıkaya, İ. ve Yılar, Ö. (2018). 6+1 Analitik yazma ve değerlendirme ölçeğinin uyarlanması: güvenirlik ve geçerlik çalışması. 27. Uluslararası Eğitim Bilimleri Kongresi (s. 497-504). Antalya: Pegem Akademi Yayınları.
74. Schmoelz, A. (2018). Enabling co-creativity through digital storytelling in education. Thinking Skills and Creativity Dergisi, 28(2018), 1-13.
75. Skinner, E. N., & Hagood, M. C. (2008). Developing literate identities with English language learners through digital storytelling. The Reading Matrix Dergisi, 8(2), 12-38.
76. Snow, K., Doucette, N., & Francis, N. (2020). Generational bridges: supporting literacy development with elder storytelling and video performance. Learning Landscapes Dergisi, 13, 219-235.
77. Solomon, M. J. (2010). The need for (digital) story: first graders using digital tools to tell stories. (Yayınlanmamış doktora tezi). Teksas Üniversitesi, Austin.
78. Sun, K.-T., Wang, C.-H., & Liku, M.-C. (2017). Stop-motion to foster digital literacy in elementary school. Media Education Research Journal Dergisi, 93-102.
79. Sümer, S. ve Eldeniz Çetin, M. (2018). Zihinsel yetersizliği olan bireylerin dinlediklerini anlama düzeyleri üzerinde geleneksel hikâye okuma ve dijital hikâye kullanımının etkililik ve verimlilik karşılaştırılması. Education Sciences Dergisi, 13(1), 44-55.
80. Sweeney-Burt, N. (2014). Implementing digital storytelling as a technology integration approach with primary school children. Irish Journal of Academic Practice Dergisi, 3(1), 1-25.
81. Sylvester, R., & Greenidge, W.-l. (2009). Digital storytelling: extending the potential for struggling writers. The Reading Teacher Dergisi, 63(4), 284-295. doi:10.1598/RT.63.4.3
82. Şengül, M. (2013). Ortaokul öğrencilerine yönelik "yazma öz yeterlik ölçeği" geliştirme çalışması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 171(171), 81-94.
83. Şentürk Leylek, B. (2018). İlkokul üçüncü sınıf öğrencilerinin okuma becerilerinin gelişiminde ve okumaya yönelik tutumlarında dijital hikâyelerin etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 534932).
84. Tabieh, A. A., Al-Hileh, M. M., Afifa, H. M., & Abuzagha, H. Y. (2020). The effect of using digital storytelling on developing active listening and creative thinking skills. European Journal of Educational Research Dergisi, 10(1), 13-21.
85. TDK. (1948). Türk Dil Kurumu Sözlükleri. https://sozluk.gov.tr/ adresinden erişilmiştir.
86. Temizkan, M. (2009). Akran değerlendirmenin konuşma becerisinin geliştirilmesi üzerindeki etkisi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(12), 90-112.
87. Tetik, T. (2020). Özel yetenekli ilkokul öğrencilerinin yazma becerilerinin desteklenmesinde dijital öyküleme etkinlikleri: eylem araştırması. (Yayınlanmamış doktora tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 627007).
88. Topuzkanamış, E. (2014). Yazma stratejileri öğretiminin Türkçe öğretmenliği birinci sınıf öğrencilerinin yazma başarısına etkisi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Dergisi, 3(2), 274-290.
89. Tsou, W., Wang, W., & Tzeng, Y. (2006). Applying a multimedia storytelling website in foreign language learning. Computers & Education Dergisi(47), 17-28. Ulum, E. (2017). Yedinci sınıf öğrencilerinin fen bilimleri konularında dijital öykü hazırlama deneyimleri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 473551).
90. Uslu, A. (2019). İşbirlikli dijital hikaye anlatımının ilkokul 4.sınıf öğrencilerinin yaratıcı yazma ve sosyal duygusal öğrenme becerilerine etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 557640).
91. Vasudevan, L., Schultz, K., & Bateman, J. (2010). Rethinking composing in a digital age: authoring literate identities through multimodal storytelling. Written Communication Dergisi, 27(4), 442-468. doi: 10.1177/0741088310378217
92. Verdugo, D. R., & Belmonte, I. A. (2007). Using digital stories to improve listening comprehension with Spanish young learners of English. Language Learning & Technology Dergisi, 11(1), 87-101.
93. Wang, X. C., Christ, T., & Chiu, M. M. (2018). Exploring the relationship between kindergarderteners' buddy reading and individual comprehension of multimodal digital texts. 15th International Conference on Cognition and Exploratory Learning in Digital Age (CELDA 2018) (s. 383-386). Budapeşte, Macaristan: International Association for Development of the Information Society.
94. Xin, J. F. (2014). Digital stories in writing instruction for middle school students with autism. Studies in Literature and Language Dergisi, 9(1), 1-10.
95. Yamaç, A. (2015). İlkokul üçüncü sınıf öğrencilerinin yazma becerilerinin gelişiminde dijital hikâyelerin etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi’nden alınmıştır (Tez No: 397437).
96. Yamaç, A., Öztürk, E. ve Mutlu, N. (2020). Effect of digital writing instruction with tablets on primary school students’ writing performance and writing knowledge . Computers & Education Dergisi, 1-19.
97. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
98. Yılmaz, R., & Ciğerci, F. M. (2018). A brief history of storytelling: from primitive dance to digital narration. R. Yılmaz, M. Erdem, & F. Resuloğlu (Ed), Handbook of research transmedia storytelling and narrative strategies içinde (s. 1-14). Hershey PA, ABD: IGI Global.
99. Yılmaz, Y., Üstündağ, M. T., Güneş, E. ve Çalışkan, G. (2017a). Dijital hikâyeleme yöntemi ile etkili Türkçe öğretimi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama Dergisi, 7(2), 254-275.