Supervisory Feedback in Counselor Education

Abstract

The purpose of this study was to examine the views of supervisors and supervisees regarding supervisor feedback given in the Individual Counseling Practice Course in the Guidance and Counseling Undergraduate Program at various universities in Turkey. The data of the study were obtained from 11 supervisors and 30 supervisees via online semi-structured interviews. Data were analyzed by content analysis. The findings indicated that the focus of feedback was mainly on counseling skills and self awareness and the most frequently used techniques were transcriptionsi audio/video recordings, forms and experiential tecniques. Results showed that the supervisors mostly gave supportive feedbacks, these feedbacks were affected by the factors related to supervisor, the counselor trainee and supervision process; and supervisor feedbacks had various effects on counselor trainees and also on the supervisory relationship. The characteristics of effective feedback were listed by participants as clear, balanced, adequate, concrete, regular, constructive and appropriate for trainees’ developmental level.

Keywords

• Counselor education
• supervision
• feedback
• supervisor
• supervisee.

Psikolojik Danışman Eğitiminde Süpervizör Geri Bildirimi

Öz

Bu araştırmanın amacı Türkiye’nin çeşitli üniversitelerinde Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık lisans programında Bireyle Psikolojik Danışma Uygulaması dersini yürüten süpervizörlerin ve süpervizyon alan psikolojik danışman adaylarının süpervizör geri bildirimine ilişkin görüşlerini incelemektir. Araştırmanın verileri 11 süpervizör ve 30 psikolojik danışman adayından çevrim içi gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla elde edilmiştir. Veriler içerik analizi ile analiz edilmiş ve bulgular geri bildirimlerin en sık psikolojik danışma becerileri ve kişisel farkındalık odağında verildiğini; deşifre, ses/görüntü kaydı, formlar ve yaşantısal tekniklerin geri bildirim sürecinde sıklıkla kullanıldığını göstermiştir. Süpervizörlerin en çok destekleyici tarzda geri bildirim verdikleri, geri bildirimlerin süpervizöre, psikolojik danışman adayına ve süpervizyon sürecine ilişkin faktörlerden etkilendiği ve psikolojik danışman adaylarına ve süpervizyon ilişkisine çeşitli etkileri olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Etkili geri bildirimin özellikleri katılımcılar tarafından açık/net, dengeli, yeterli, somut, düzenli, yapıcı ve gelişim düzeyine uygun şeklinde ifade edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• psikolojik danışman eğitimi
• süpervizyon
• geri bildirim
• süpervizör
• süpervizyon alan psikolojik danışman adayı.

References

1. Aladağ, M. (2014). Psikolojik danışman eğitiminin farklı düzeylerinde bireyle psikolojik danışma uygulaması süpervizyonunda kritik olaylar. Ege Eğitim Dergisi, 15(2), 428–475. doi: 10.12984/eed.82217
2. Aladağ, M. ve Bektaş, D. Y. (2009). Examining individual-counseling practicum in a Turkish undergraduate counseling program. Eurasian Journal of Educational Research, 37(4), 53–70.
3. Aladağ M., & Kemer, G. (2016) Clinical supervision: An emerging counseling specialty in Turkey. The Clinical Supervisor, 35(2), 175-191. http://dx.doi.org/10.1080/07325223.2016.1223775
4. Aladağ, M. ve Kemer, D. Y. (2017). Psikolojik danışman eğitiminde bireyle psikolojik danışma uygulaması ve süpervizyonun incelenmesi. Basılmamış Araştırma Raporu. İzmir: Ege Üniversitesi.
5. American Counseling Association (2014). ACA code of ethics. Alexandria
6. Arkowitz, S. (1990). Perfectionism in the supervisee. Psychoanalysis & Psychotherapy, 8, 51–68
7. Arthur, G. l. ve Gfroerer, K.P. (2002). Training and supervision through the written wort: A description and intern feedback. The Family Journal: Counseling and Therapy for Couples and Families, 10(2), 213-219. doi:10.1177/1066480702102014
8. Association for Counselor Education and Supervision. (1993). Ethical guidelines for counseling supervisors, Alexandria.

9. Atik, G., Çelik, E. G., Güç, E. ve Tutal, N. (2016). Psikolojik danışman adaylarının yapılandırılmış akran grup süpervizyonu sürecindeki metafor kullanımına ilişkin görüşleri. Ege Eğitim Dergisi, 17(2), 597- 619
10. Atik, Z. (2017). Psikolojik danışman adaylarının bireyle psikolojik danışma uygulaması ve süpervizyonuna ilişkin değerlendirmeleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
11. Atik, G. ve Erkan Atik, Z. (2019). Undergraduate counseling trainees’ perceptions and experiences related to structured peer group supervision: A mixed method study. Eurasian Journal of Educational Research, 19(82), 101-120. doi: 10.14689/ejer.2019.82.6
12. Bang, K. ve Park, J. (2009). Korean supervisors’ experiences in clinical supervision. The Counseling Psychologist, 37(8), 1042-1075. doi:10.1177/0011000009339341
13. Barnett, J. E., Cornish, J. A.E., Goodyear, R. K. ve Lichtenberg, J. W. (2007). Commentaries on the ethical and effective practice of clinical supervision. Professional Psychology: Research and Practice, 38(3), 268-275. doi:10.1037/0735-7028.38.3.268
14. Bernard, J. M. (1979). Supervisor training: A discrimination model. Counselor education and supervision, 19(1), 60-68.
15. Bernard, J. M. ve Goodyear, R. K. (2019). Fundamentals of clinical supervision (6th ed.) MA: Pearson.
16. Bogdan, R., & Biklen, S. K. (1998). Qualitative Research for Education: An introduction to theories and methods. Boston: Allyn and Bacon, Inc.
17. Borders, L. D. ve Leddick, G. R. (1987). Handbook of counseling supervision. Alexandria, VA: Association for Counselor Education and Supervision.
18. Borders, L. D., Bernard, J. M., Dye, H. A., Fong, M. L., Henderson, P. ve Nance, D. W. (1991). Curriculum guide for training counseling supervisors: Rationale, development, and implementation. Counselor Education and Supervision, 31 (1), 58-80. doi: 10. 1002/j. 1556-6978. 1991.tb00371.x
19. Borders, L. D. ve Brown, L. L. (2005). The new handbook of counseling supervision. (2th ed.) Mahwah, NJ: Lahaska/Lawrence Erlbaum.
20. Borders, L. D., & Brown, L. L. (2009). The new handbook of counseling supervision. Mahwah, NJ: Erlbaum.
21. Borders, L. D., Glosoff, H. L., Welfare, L. E., Hays, D. G., DeKruyf, L., Fernando, D. M. ve Page, B. (2014). Best practices in clinical supervision: Evolution of a counseling specialty. The Clinical Supervisor, 33(1), 26-44. doi: 10.1080/07325223.2014.905225
22. Büyükgöze-Kavas, A. (2011). Bireysel ve grupla psikolojik danışma uygulamalarına yönelik bir değerlendirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(2), 411-432.
23. Büyükgöze- Kavas, A., Uzun B. ve Güleç S. (2014, Aralık). Bireyle psikolojik danışma uygulaması dersinin terapötik beceri ve koşulların gelişimi açısından incelenmesi: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Örneği. Sözlü Bildiri, V. Ulusal PDR Uygulama Kongresi, Antalya
24. Campbell, J. M. (2000). Becoming an effective supervisor. New York: Taylor/Francis Group.
25. Council for Accreditation of Counseling and Related Educational Programs (2016). CACREP Standards. http://www.cacrep.org/wpcontent/uploads/2012/10/2016-CACREP-Standards.pdf adresinden elde edildi.
26. Cashwell, T. H., & Dooley, K. (2001). The impact of supervision on counselor self-efficacy. The Clinical Supervisor, 20(1), 39-47.
27. Creswell J. W. ve Poth C. N. (2018). Qualitative inquiry and research design (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications, Inc.
28. Corey, G., Haynes, R., Moulton, P., and Muratori, M. (2010). Clinical supervision in the helping professions: A practical guide. New York: Springer Publishing Company
29. Daniels, J. A. ve Larson, L. M. (2001). The impact of performance feedback on counseling self‐efficacy and counselor anxiety. Counselor Education and Supervision, 41(2), 120-130. doi:10.1002/j.1556-6978.2001.tb01276.x
30. Denizli, S., Aladağ, M., Bektaş, D. Y., Cihangir-Çankaya, Z. ve Özeke-Kocabaş, E. (2009). Psikolojik danışman eğitiminde bireyle psikolojik danışma uygulaması ve süpervizyonu: Ege üniversitesi örneği. Paper presented at the annual National Conference of Guidance and Counseling, Adana, Turkey.
31. Ellis, M. V. (2010). Bridging the science and practice of clinical supervision: Some discoveries, some misconceptions. The Clinical Supervisor, 29(1), 95-116. doi: 10.1080/07325221003741910
32. Erbaş, M., İsmet, K. ve Erol, E. (2020). Psikolojik danışman adaylarının süpervizyon sürecine ilişkin görüşlerinin incelenmesi: Manisa Celal Bayar Üniversitesi örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 53, 183-205. doi: 10.21764/maeuefd.607215
33. Falender, C. A., ve Shafranske, E. P. (2004). Clinical supervision. John Wiley & Sons, Inc.
34. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E. ve Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education (8th ed.). NY: The McGraw-Hill.
35. Ganske, K.H., Gnilka, P.B., Ashby, J.S. & Rice, K.G. (2015), The relationship between counseling trainee perfectionism and the working alliance with supervisor and client. Journal of Counseling & Development, 93, 14-24. https://doi.org/10.1002/j.1556-6676.2015.00177.x
36. Goodyear, R. K. (2014). Supervision as pedagogy: Attending to its essential instructional and learning processes. The Clinical Supervisor, 33 (1), 82-99. doi:10.1080/07325223.2014.918914
37. Gould, L. J. ve Bradley, L. J. (2001). Evaluation in supervison. In L. J. Bradley ve N. Ladany (Eds.), Counselor supervision: Principles, process, and practice (3 ed., pp. 271-303). Philadelphia: Taylor/Francis.
38. Hawkins, P. ve Shohet, R. (1989). Supervision in the helping professions. Maidenhead: Open University Press (McGraw-Hill).
39. Heckman-Stone, C. (2004). Trainee preferences for feedback and evaluation in clinical supervision. The Clinical Supervisor, 22(1), 21-33. doi: 10.1300/J001v22n01_03
40. Henderson, P., Holloway, J., ve Millar, A. (2014). Practical supervision: How to become a supervisor for the helping professions. London: Jessica Kingsley Publishers.
41. Hill, H. R., Crowe, T. P., & Gonsalvez, C. J. (2016). Reflective dialogue in clinical supervision: A pilot study involving collaborative review of supervision videos. Psychotherapy research: Journal of the Society for Psychotherapy Research, 26(3), 263–278. https://doi.org/10.1080/10503307.2014.996795
42. Hoffman, M. A., Hill, C. E., Holmes, S. E. ve Freitas, G. F. (2005). Supervisor perspective on the process and outcome of giving easy, difficult, or no feedback to supervisees. Journal of Counseling Psychology, 52(1), 3-13. doi: 10.1037/0022-0167.52.1.3
43. İlhan, T., Rahat, E. ve Yöntem, M. K. (2015). Psikolojik danışman adaylarının süpervizyon sürecinde yaşadıkları danışma kaygısına ve süpervizyon eğitimine yönelik deneyimlerinin incelenmesi. Paper presented at the annual National Conference of Guidance and Counseling, Mersin, Turkey.
44. İlhan, T., Sarıkaya, Y., Başkal, A. ve Yöntem, M. K. (2015, Ekim). Süpervizör rolleri ölçeğinin geliştirilmesi. Sözel Bildiri. 13. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Mersin
45. Koçyiğit-Özyiğit, M. (2019). Bireyle psikolojik danışma uygulaması” dersinde grup süpervizyonu sürecinin incelenmesi: Bir durum çalışması. Yayınlanmamış Doktora tezi. Ege Üniversitesi, İzmir.
46. Kurtyılmaz, Y. (2015). Counselor trainees’ views on their forthcoming experiences in practicum course. Eurasian Journal of Educational Research, 61, 155–180. doi: 14689/ejer.2015.61.9
47. Larson, L. M. (1998). The social cognitive model of counselor training. The counseling psychologist, 26(2), 219-273.
48. Leddict, G. L. (1994). Models of clinical supervision. https://www.counseling.org/resources/library/ERIC%20Digests/94-08.pdf adresinden erişildi.
49. Lehrman-Waterman, D. ve Ladany, N. (2001). Development and validation of the evaluation process within supervision inventory. Journal of Counseling Psychology, 48(2), 168. doi: 10.1037/0022- 0167.48.2.168
50. Loganbill, C., Hardy, E., & Delworth, U. (1982). Supervision: A conceptual model. The Counseling Psychologist, 10(1), 3–42. https://doi.org/10.1177/0011000082101002
51. Meydan, B. (2015). Bireyle psikolojik danışma uygulamasında Mikro Beceri Süpervizyon Modeli’nin etkililiğinin incelenmesi. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 5(43), 55-68.
52. Meydan, B. (2019). Süpervizörlerin ve lisans düzeyinde süpervizyon alan psikolojik danışman adaylarının görüşlerine dayalı olarak süpervizyon ilişkisini kolaylaştıran ve zorlaştıran faktörler. Pegem Journal of Education and Instruction, 9(1), 171-208.
53. Meydan, B. ve Denizli, S. (2018). Turkish undergraduate supervisees’ views regarding supervisory relationship. Eurasian Journal of Educational Research, 74, 1-24. doi: 10.14689/ejer.2018.74.1
54. Meydan, B., & Koçyigit, M. (2019). The supervisory relationship experiences of Turkish first-time and advanced supervisees. Qualitative Research in Education, 8(1), 89-121.
55. Munson, C. E. (2002). Handbook of clinical social work supervision (3rd ed.). Binghamton, NY: The Haworth Press, Inc.
56. PACFA(2014). PACFA training standards 2014. http://pacfa.org.au/wp-content/uploads/2012/10/PACFA-Training-Standards-2014.pdf adresinden elde edildi.
57. Patton, M. Q. (1990). Qualitative evaluation and research methods. Sage Publications, Inc.
58. Pearson, Q.M. (2006). Psychotherapy-driven supervision: Integrating counseling theories into role-based supervision. Journal of Mental Health Counseling, 28(3), 241- 252. doi: 10.17744/mehc.28.3.be1106w7yg3wvt1w
59. Phelps, D. L. (2013). Supervisee experiences of corrective feedback in clinical supervision: A consensual qualitative research study. Unpublished Doctoral Dissertaion, Marquette University, USA.
60. Rønnestad, M. H., & Skovholt, T. M. (2003). The journey of the counselor and therapist: Research findings and perspectives on professional development. Journal of Career Development, 30(1), 5–44. https://doi.org/10.1177/089484530303000102
61. Stoltenberg, C. (1981). Approaching supervision from a developmental perspective: The counselor complexity model. Journal of counseling Psychology, 28(1), 59.
62. Stoltenberg, C. D. ve McNeill, B. W. (1997). IDM supervision: An integrative developmental model for supervising counselors and therapists. New York: Routledge.
63. Stoltenberg, C. D., McNeill, B. ve Delworth, U. (1998). IDM supervision. San Francisco: Jossey-Bass.
64. The Council for Accreditation of Counseling and Related Programs (CACREP) (2016). 2016 CACREP standards. https://www.cacrep.org/ adresinden erişildi.
65. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Derneği (2011). Psikolojik danışma ve rehberlik alanında çalışanlar için etik kurallar (8. baskı). Ankara: Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Derneği.
66. Ülker-Tümlü, G. (2019). Bireyle psikolojik danışma uygulaması süpervizyonunda ayrıştırıcı süpervizyon modeline dayalı grup süpervizyonu sürecinin yapılandırılması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
67. Ülker-Tümlü, G., Balkaya-Çetin, A. ve Kurtyılmaz, Y. (2015, October). Assessing individual counseling sessions of counselor candidates. Paper presented at the annual National Conference of Guidance and Counseling, Mersin, Turkey.
68. Wade, J. C., & Jones, J. E. (2014). Strength-based clinical supervision: A positive psychology approach to clinical training. Springer Publishing Company.
69. Worthington, E. L., & Roehlke, H. J. (1979). Effective supervision as perceived by beginning counselors-in-training. Journal of Counseling Psychology, 26(1), 64–73. https://doi.org/10.1037/0022-0167.26.1.64
70. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
71. Zeren, Ş. ve Yılmaz, S. (2011). Bireyle psikolojik danışma uygulaması dersini alan öğrencilerin süpervizyona bakış açıları: Yeditepe Üniversitesi örneği. XI. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, İzmir, Türkiye, 3-5 Ekim 2011.