Opinions of the Political Parties on Educational Administration, Inspection and Economy in Their Election Manifestos

Abstract

Main purpose of this study is to approach opinions and promises of the political parties, which passed the election threshold at the general elections of 2015 on educational administration, inspection, financing and economy in their election manifestos. This is a document analysis research. The educational dimensions in the election manifestos of the four parties, which are addressed in the study have been considered under two themes as educational administration and inspection; budget and education economy. The categories are given in tables in order to be able to compare the opinions of four political parties. Findings are analyzed through content analysis and considered within the framework of the categories in line with the purpose of the study. Ak Party, hereby, proposes more conservative, market-oriented and practical solutions. Employment, democratization, objectivity of public administration, holistic view and raising “individual-citizen” become prominent in CHP. CHP advocates legal assurance for employee personal rights and “public” education. In MHP, on the other hand, themes of nationality and national integrity come to the front and Turkish as the language of education is particularly emphasized. HDP tries to synthesize localization and democracy. HDP also proposes education in the mother tongue, encouraging the local administration of education, decision-making processes by local educational councils and financing by public. Proposals based on the study results are as the following: similar themes in party programmes may be considered through qualitative research; opinions of party executives on education policies may be searched and the issues which parties concentrate on or ignore in their election manifestos and the reasons to do so may also be addressed.

Keywords

• Political party,election manifestos,education policies,administration,education economy

Partilerin Bildirgelerinde Eğitim Yönetimi Denetimi ve Ekonomisine İlişkin Görüşleri

Öz

Bu araştırmanın genel amacı, 2015 genel seçimlerinde seçim barajını aşan partilerin seçim bildirgelerinde eğitim yönetimi, denetimi, ekonomisi ve finansmanı ile ilgili görüş ve vaatlerini değerlendirmektir. Çalışma, doküman analizi türünde bir araştırmadır. Araştırmaya konu edilen dört siyasi partinin seçim bildirgelerindeki eğitim boyutları, eğitimi yönetimi ve denetimi ile bütçe ve eğitim ekonomisi bağlamında iki tema altında değerlendirilmiştir. Kategoriler dört siyasi partinin görüşlerini kıyaslamaya olanak tanıyacak şekilde tablolar halinde verilmiştir. Bulgular araştırmanın amacı doğrultusundaki kategoriler çerçevesinde ele alınmış ve içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Sonuç olarak, Ak Parti daha muhafazakâr, piyasa yönelimli ve pratik öneriler ortaya koymaktadır. CHP’de istihdam, demokratikleşme, kamu yönetimin tarafsızlığı, bütüncül bakış ve “birey-yurttaş” yetiştirme konularını öne çıkmaktadır. CHP, özlük haklarının yasayla güvence altına alınmasını ve ‘kamusal’ eğitimi savunmaktadır. MHP’de ise millilik, milli bütünlük temaları daha çok öne çıkmakta ve eğitim dilinin Türkçe olmasını özellikle vurgulamaktadır. HDP ise yerelleşme ve demokrasi anlayışlarından sentez oluşturmaya çalışmaktadır. HDP ayrıca anadilde eğitim, eğitimin yerelden yönetiminin teşviki, eğitime ilişkin kararların yerel eğitim meclislerince alınması ve kamu tarafından finans edilmesini önermektedir. Araştırma sonuçlarına dayalı öneriler şu biçimdedir. Benzer temalar parti programlarında nitel araştırma ile incelenebilir. Parti yöneticilerinin eğitim politikalarına ilişkin görüşleri araştırılabilir. Partilerin bildirgelerde ağırlık verdikleri ya da değinmedikleri konulara, ağırlık verme ve değinmeme nedenleri araştırılabilir.

Anahtar Kelimeler

• Siyasal partiler,seçim bildirgesi,eğitim,yönetim,eğitim ekonomisi

References

1. Akça, A. (2017). “Özel Öğretim Derneği Genel Başkanı Ahmet Akça, Ak Parti'nin Eğitim Alanındaki 13 Yılını Değerlendirdi” http://www.ozelogretim.org.tr/ Ahmet_Akca_AK_Partinin_Egitimde _13_Yili_icerik 580.html adresinden 14/08/2017 tarihinde alınmıştır.
2. Akdoğan, Y. (2004). Ak parti ve muhafazakâr demokrasi. İstanbul: Alfa.
3. Ak Parti Bildirge (2015). http://www.akparti.org.tr/site/haberler/secim-beyannamesi-aciklandi/ 73293#1 adresinden 19/12/ 2015 tarihinde alındı.
4. Ak Parti Tüzüğü (2012). http://www.akparti.org.tr/upload/documents/tu2013-1.pdf adresinden 19/12/2015 tarihinde alındı.
5. Aydın, M. (2015). Siyasetin sosyolojisi: bir sosyal kurum olarak siyaset. (4. Basım). İstanbul: Açılım Kitap. Aziz,
6. A. (2017). Siyasal iletişim. (7. Baskı). Ankara: Nobel.
7. Baş, T., Akturan, U. (2008). Nitel araştırma yöntemleri: Nvivo 7.0 ile nitel veri analizi. Ankara: Seçkin.
8. Bulut, P., Güven, S. (2010). Primary education in political parties’ programs. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 6(2), 281-300.

9. Çelik, V. (2003). Siyasal partiler ve toplumsal bütünleşme (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Muğla Üniversitesi, Muğla.
10. CHP Bildirge (2015). https://www.chp.org.tr/Public/0/Folder//52608.pdf adresinden 19/12/2015 tarihinde alındı.
11. CHP Tüzüğü (2014). http://partiiciegitim.chp.org.tr/dosyalar/mevzuat/CHP-Tuzuk.pdf adresinden 19/12/2015 tarihinde alındı.
12. Çoşkun, V. (2015). 7 Haziran seçimine doğru Halkların Demokratik Partisi (HDP). http://file.Setav.org/ Files/Pdf/20150518171838_7-haziran-secimine-dogru-hdp-pdf.pdf adresinden 12/12/2015 tarihinde alındı.
13. Demir, E. (2016). Yasal kürtler HEP’ten HDP’ye kürt siyaseti. İstanbul: Ütopya.
14. Dinçer, E. H. (2006). Türkiye’de siyasal parti ideolojileri: demokrasi ve ekonomi temel kategorileri ekseninde parti programları üzerine bir içerik analizi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Kocaeli Üniversitesi, Kocaeli.
15. Dursun, D. (2006). Siyaset bilimi. İstanbul: Beta.
16. HDP Bildirge. (2015). http://www.hdp.org.tr/images/UserFiles/Documents/Editor/HDP%20Se% C3% A7 im%20 Bildirgesi%20Tam%20Metin.pdf adresinden 19/12/2015 tarihinde alındı.
17. HDP Tüzüğü. (2014). http://www.hdp.org.tr/parti/parti-tuzugu/10 adresinden 19/12/2015 tarihinde alındı.
18. İnal, K. (2004). Eğitim ve iktidar Türkiye’de ders kitaplarında demokratik ve milliyetçi değerler. Ankara: Ütopya.
19. Kapani, M. (2005). Politika bilimine giriş. (17. Basım). Ankara: Bilgi.
20. Kışlalı, A. T. (2016). Siyasetbilimi (7. Basım). Ankara: İmge. Kocabıyık, H. (2011) 12 Eylül’den 12 Haziran’da siyasi partiler Milliyetçi Hareket Partisi (MHP). http://file.setav.org/Files/Pdf/12-eylulden-12-haziranasiyasal-partiler-mhp.pdf adresinden 12. 07. 2015 tarihinde alındı.
21. Kuckartz, U. (2014). Qualitative text analyses: a guide to methods, practice & using software. (2. Baskı). London: Sage.
22. Kuzu, A. (2015). Atatürk ve CHP’nin saklı tarihi. İstanbul: Yılmaz.
23. Macionis, K. M. (2008). Sociology: a global introduction. Harlow: Pearson Prentice Hall.
24. MHP bildirge. (2015).http://www.mhp.org.tr/usr_img/mhpweb/1kasimsecimleri/ beyanname_1kasim 2015.pdf adresinden 19/12/2015 tarihinde alındı.
25. MHP Tüzüğü. (2009). http://www.mhp.org.tr/usr_img/_mhp2007/kitaplar/mhp_parti_tuzugu_ 2009_ opt.pdf adresinden 19/12/2015 tarihinde alındı.
26. Miles, M. B. & Huberman, A.M. (1994). Nitel veri analizi: genişletilmiş bir kaynak kitap. (S. Akbaba ve A. A. Ersoy, Çev.) Ankara: Pegem Akademi.
27. SDE Stratejik Düşünce Enstitüsü (2011) Siyasal Partilerin Seçim Beyannameleri Üzerine Bir Karşılaştırma http://www.sde.org.tr/Files/Reports/d74861ce610fad97.pdf adresinden 12. 07. 2015 tarihinde alındı.
28. Sönmez, V., Alacapınar, F. G. (2011). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı.
29. Şafak, E. (2007) CHP’nin Seçim Bildirgesi, http://arsiv.sabah.com.tr/2007/06/21/ haber717. html adresinden 13/05/2017 tarihinde alınmıştır.
30. Şaşmaz, A. (2013). Ak Parti’nin Eğitim Politikası Ne Yönde Değişiyor? http://researchturkey.org/tr/ to- whichdirection-does -the-education-policy-of-ak-party-change/ adresinden 15/08/2017 tarihinde alındı.
31. Terkan, B. (2010). Siyasi partilerin kadına ilişkin söylem ve politikaları (AKP ve CHP örneği). Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 6(2), 115-136.
32. Tok, T. N. (2012). Türkiye’deki siyasal partilerin eğitim söylemleri ve siyasaları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi [Educational Administration: Theory andPractice], 18 (2), 273-312.
33. Tosun, T. (2009). Statüko ile değişim arasında CHP. Seta Analiz. http://file.setav.org/ Files/ Pdf/20140311162801_statuko-ile-degisim-arasinda-chp-pdf.pdf adresinden 12/07/2015 tarihinde alındı.
34. Yanardağ, M. (2017). Bir ABD projesi olarak AKP: operasyon partisi (Genişletilmiş 8. Basım). İstanbul: Kırmızı Kedi.
35. Yıldırım, A ve Şimşek H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (10. Baskı). Ankara: Seçkin.
36. Yıldız, Ö. (2017). Ak Partinin Bir Eğitim Öğretim ve Kültür Politikası var mı? http://www .iktibas dergisi. com/ak -partinin- bir-egitim-ogretim-ve-kultur-politikasi-var-mi/ adresin 1 Ağustos 2017 tarihinde alındı.