Milli Kimliğin Biçimlenmesinde Müzik Eğitiminin Rolü

Öz

Bu çalışmada Kıbrıs Türk kimliğinin biçimlenmesinde müzik eğitiminin etkileri araştırılmıştır. Araştırmanın amacı Kıbrıs Türk kimliğinin biçimlenme sürecinde müzik eğitimi ile nasıl bir etkileşim içerisinde olduğu ve bu etkileşimin KKTC’de uygulanan müzik öğretim programları ve müzik ders kitaplarında yer alan milli günleri anma etkinlikleriyle nasıl ilişkilendirildiğinin saptanarak ve Kıbrıs Türk toplumu tarafından söylenen marşların içerdiği sosyal mesajların ortaya konmasıdır. Araştırmada döküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Müzik öğretim programları ve ders kitapları döküman analizi yöntemi ile incelenerek milli gün anma ve kutlama etkinliklerinin ele alınış şekli belirlenmiştir. Ayrıca müzik öğretmenlerinin okullarda söylettiği marşları saptamak amacıyla yapılandırılmış görüşme tekniğine başvurulmuştur. Görüşmelerde müzik öğretmenlerinin Türkiye’den Kıbrıs Türk kültürüne adapte edilen milli günler için düzenlenen etkinliklerde ve müzik derslerinde hangi marşları kullandıkları, KKTC’ye ait ulusal günlerde hangi marşları söylettikleri ve milli günler dışında kullandıkları marşlar sorulmuştur. Marşların analiz edilmesi bölümünde, 8. Sınıf müzik ders kitabında yer alan “Kuzey Kıbrıs Bağımsızlık Marşı”nın içerdiği müziksel ve sözel unsurlar analiz edilmiştir. Görüşülen müzik öğretmenlerinin KKTC milli günlerini anmak ve kutlamak amacıyla kullandıkları marşların çeşitlilik gösterdiği görülmüş, benzerlik bulunamamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Milli kimlik,müzik eğitimi,marş,Kıbrıslı Türk,milli unsur

The Role of Music Education in National Identity

Abstract

In this study, the effects of music education on shaping the Turkish Cypriot identity were investigated. The aim of the study explored how music education interacted with the process of Turkish-Cypriot identity formation, how this interaction was associated with the memorial activities of national days in music education curriculum and music textbooks in the TRNC, and the social messages included in the marches sung by Turkish Cypriots. Data were collected through document analysis. In this research, music curricula for the 1st to the 8th grades, as well as textbooks, were examined in terms of music used to celebrate national holidays. In addition, structured interviews were conducted to determine which marches music teachers used in schools. The interviews revealed which marches music teachers used in their classes and activities to prepare for national holidays adopted into Turkish-Cypriot culture from Turkey, to prepare for national holidays associated with the history of the TRNC, and that were sung for purposes other than national holidays. In the analysis of the anthems that constitute the final sub-dimension of the research, The “Northern Cyprus Independence March” was analyzed in terms of musical and verbal elements it had. Marches used for national holidays associated with the history of the TRNC also varied, no similarity was found.

Keywords

• National identity,music education,march,Turkish-Cypriot,national element

References

1. Adanır, E. (1997). Kıbrıslı Türklerde Müzik: Darülelhan ve 1955-1965 Müzik Toplulukları. Lefkoşa: Dörtrenk Publishing.
2. Akgün, S. (2012). 1942-1943 Arasi Dönemde Kibris Türk Kimliğinin İlk Kurumsallaşma Hareketleri. Electronic Turkish Studies, 7(3).
3. An, A. (1998). Kıbrıslılık Bilincinin Geliştirilmesi. Lefkoşa: Galeri Kültür Publishing. Atun, S. (2008). Kıbrıs Türk Kültürü Üzerine Belgeler-Bildiriler. Lefkoşa: Ajans Yay Ltd.
4. Azgın, B. (2015). Music in Cyprus. J. Samson & N. Demetriou (Yay. Haz.). In Transforming culture: Traditional music and Turkish Cypriots (p. 77-88). England: Ashgate Publishing.
5. Balsera, P. D. (2005). The educational system and national identities: The case of Spain in the twentieth century. History of Education, 34,(1), 23–40. Doi: 10.1080/0046760042000315327
6. Birkök, M. C. (1994). Bilgi sosyolojisi ışığında kimlik sorunu. Unpublished phd thesis, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
7. Cicioğlu, H. (1983). Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ve Eğitim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi 16, 2.
8. Doratlı, N. (2013). İz Bırakmış Kıbrıslı Türkler-7 . İz Bırakmış Kıbrıslı Türkler-7 Sempozyumu Bildiri Kitabı. Gazi Mağusa: Doğu Akdeniz Üniversitesi Yayınları.

9. Erdönmez, C. (2011). Tanzimat Devrinde İngiltere Konsoloslarının Kıbrıs’ taki Faaliyetleri (1839-1856). Bilig, 58, 91-118.
10. Evre, B. (2004). Kıbrıs Türk milliyetçiliği: oluşumu ve gelişimi. Lefkoşa: Işık Kitabevi Publishing.
11. Gülada, M. Ö, & Çakı, C. (2018). Kıbrıs Barış Harekatın’da Marşların Propaganda Amaçlı Kullanımı: “Mücahit Marşı” Üzerine İnceleme. 1. Uluslararası Battalgazi Multidisipliner Çalışmalar Kongresi Tam Metin Kitabı Cilt II.
12. Güleç, C. (1992). Türkiye'de kültürel kimlik krizi. V Publishing.
13. Güvenç, B. (1997). Türk Kimliği “Kültür Tarihinin Kaynakları”. İstanbul: Remzi Kitabevi.
14. Hasgüler, M. & Özkaleli, M. (2011). Kıbrıs’ta Kimlik ve Değişim: Post Annan Sürecinde Ada. İstanbul: Alfa Publishing.
15. Ho, W-C. (2012). Music education in Shanghai from 1895 to 1945: the cultural politics of singing. Music Education Research, 14(2), 187-207. DOI: 10.1080/14613808.2012.685461.
16. Kalgay, H. (2017). Gazi Eğitim Müzik Bölümü’ nün KKTC’ nin Müzik Yaşamına Etkisi Kapsamında KKTC’ de Oluşturulan Müzik Kurumları ve Faaliyetleri. Uluslararası 3. İpekyolu Müzik Konferansı Tam Metinler Kitabı. (s. 38-39). Gazi Mağusa.
17. Karasar, N. (2003). Bilimsel araştırma yöntemi.(sekizinci basım). Ankara: Nobel Publishing.
18. Keser, U. (2015). Genç Türkiye Devleti’nin Cumhuriyet Kazanımları ve Bunların Kıbrıs Türk Toplumuna Yansımaları. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi. 6 (14).41-84 .KKTC Milli Eğitim ve Kültür Bakanlığı (2014). Müzik Eğitimi Öğretmen El Kitabı “İlköğretim İkinci Kademe 4. ve 5. Sınıflar. Lefkoşa: Okman Printing.
19. KKTC Milli Eğitim ve Kültür Bakanlığı (2017). Müzik Dersi Öğretim Programı 1-8. Sınıflar. Lefkoşa: Okman Printing.
20. Kuzio, T. (2002) ‘The myth of the civic state: A critical survey of Hans Kohns framework for understanding nationalism’, Ethnic and Racial Studies, 25 ,(1), 20–39. Doi: 10.1080/01419870120112049
21. Özkul, A. E., Özsezer, M., & Tufan, H. (2017). Kıbrıs Eğitim Tarihinde Önemli Bir Müfettiş: İbrahim Hakkı Bey. Tarih İncelemeleri Dergisi, 32(1), 125-153. Doi: 10.18513/egetid.327741
22. Öztuğ, E. K., & Karagöz B. (2018). An evaluation of music education in Northern Cyprus based on teacher opinions and documents. Quality & Quantity, 1-12, 521-532. Doi: 10.1007/s11135-017-0632-2
23. Sungurtekin, M. (2009). The Historical Evoluation of Music Education and Position Today in TRNC. Procedia Social and Behavioral Sciences 1: 1899-1904.
24. Sungurtekin, M. (2003). Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde Müzik Eğitimi. Yayınlanmamış doktora tezi, Gazi üniversitesi. Ankara.
25. Temiz, E. T. (2009). Kıbrıs Türk Toplumunda Sosyo-Kültürel Yapının Taşınmasında Öğretmenlerin Rolü. Journal of International Social Research, 1(6), 634-641.
26. Vural, Y. & Özuyanık, E. (2008). “Redefining Identity in the Turkish-Cypriot School History Textbooks: A Step towards a United Federal Cyprus.” South European Society and Politics 13 (2): 133–54.
27. Uçan, A. (2005). Müzik Eğitimi “Temel Kavramlar-İlkeler-Yaklaşımlar ve Türkiye’deki Durum”. Ankara: Önder Publishing.
28. Uçan, A. (2017). Doğu Batı İnsanının İlk Doğal Temel Ortak Müziksel Donanımı. Uluslararası 3. İpekyolu Müzik Konferansı Tam Metinler Kitabı. (s. 23-30). Gazi Mağusa.
29. Ülkü, V. Atatürk, Cumhuriyet ve Millî Benlik. Erdem, 11(31), 273-288. https://dergipark.org.tr/download/article-file/687516