Pilotaj Bölümü Eğitim Gereksinimlerinin Kano Modeli ile Analizi

Abstract

Havacılık sektörü, dünyada ve ülkemizde büyük bir hızla gelişmekte ve gelecekte de bu büyümenin devam edeceği öngörülmektedir. Türkiye’de hızla gelişen havacılık sektörüne kalifiye eleman yetiştirmeyi amaçlayan çeşitli üniversiteler ve bölümler bulunmaktadır. Bu bölümlerin en hızlı gelişen ve ön plana çıkanlarından biri “Pilotaj” bölümüdür. Bu çalışmanın amacı Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı’na bağlı Pilotaj bölümlerine sahip olan üniversitelerde eğitim alan pilot adaylarının eğitim gereksinimlerinin Kano Modeli ile sınıflandırılıp önem düzeylerinin analiz edilmesi ve öneriler sunularak eğitim kalitesinin arttırılmasıdır. Çalışma karma yöntemle desenlenmiştir. Öncelikle her biri 6 kişiden oluşan 3 farklı odak grup görüşmesi ile öğrencilerin gereksinimleri belirlenmiş ve 287 öğrenciye anket yapılarak ortaya çıkan gereksinimler Kano Modeli ile sınıflandırılarak önem düzeyleri belirlenmiştir. İncelenen 22 gereksinimden; “sınavların ve derslerin birbiriyle tutarlı olması”, “dersin öğretim elemanının alanında yetkin ve yeterli olması”, “uçuş sıralama planlarının takibinin yapılması ve öngörülen planların paylaşılması” ifadeleri ilk üç doğrusal (beklenen) gereksinimler kategorisinde sınıflandırılırken, “dersliklerde derse yardımcı uçuş ekipman veya materyallerin bulunması”, “öğretim elemanlarının derslere konu ile ilgili misafir akademisyen/pilot getirmesi ve tecrübe paylaşımı”, “havayolu firmaları ile eğitime yönelik işbirliği ve mezuniyet sonrası iş imkânları için protokol/anlaşma yapılması” ifadeleri ise heyecan verici gereksinimler olarak belirlenmiştir.

Keywords

• Havacılık Sektörü
• Uçuş Eğitimi
• Eğitim Kalitesi
• Hizmet Kalitesi
• Kano Modeli

Analysis of Flight Training Education Requeriments with Kano Model

Abstract

Aviation sector is developing rapidly in the world and in our country and it is predicted that this growth will continue in the future. In Turkey's higher education, there are various universities and departments aiming to train qualified personnel for the rapidly developing aviation sector. The most rapidly developing and prominent of these departments is the “Flight Training” section. The aim of this study is to classify the educational needs of the pilot candidates, who are educated in the universities with flight training department affiliated of the Higher Education Council, to analyze the importance levels and improve the quality of education by making suggestions with the help of Kano Model. Qualitative and quantitative analysis methods were used together in the study. Firstly, the needs of the students were determined through 3 different focus group interviews for 6 people and the needs of the 287 students were classified with surveys by using the Kano Model and their importance levels were determined. 22 requirements, which is examined; “consistency of exams and courses”, “instructor competency and sufficiency in the field of course”, “monitoring flight plans and sharing the schedules with the students” expressions are classified in linear (expected) requirements category, whereas “the presence of flight equipment or materials in classrooms”, “bringing lecturers to guest lecturers/pilots and sharing experiences on the subject”, “cooperation with airlines for training and post-graduation employment opportunities” statements were identified as exciting requirements.

Keywords

• Aviation Industry
• Flight Training
• Service Quality
• Education Quality
• Kano Model

References

1. Air Transport Action Group. (2017). Aviation: Benefits Beyond Borders. Switzerland. Atasoy, V. (2015). Bir Uçuş Eğitim Organizasyonunun Üretkenliğine Etki Eden Faktörlerin İncelenmesi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Berger, C., Blauth, R., Bolster, C., Burchill, G., DuMouchel , W., & Pouliot, F. (1993). Kano's Methods for Understanding Customer-Defined Quality. Center for Quality Management Journal, 3-36. Boeing. (2019). Pilot and Technician Outlook 2019-2038. Şikago. Brady, T., Stolzer, A., Muller, B., & Schaum, D. (2001). A comparison of the learning styles of aviation and non-aviation college students. Journal of Aviation/Aerospace Education & Research, 11(1), 1. Carretta, T., Teachout, M., Ree, M., Barto, E., King, R., & Michales, C. (2014). Consistency of the Relations of Cognitive Ability and Personality Traits to Pilot Training Performance. The International Journal of Aviation Psychology, 247-264. Chen, C.-C., & Chuang, M.-C. (2008). Integrating The Kano Model into a Robust Design Approach to Enhance Customer Satisfaction with Product Design. International Journal of Production Economics, 667-681. Değer, Ç. (2012). Kano Modeli İle Bütünleştirilmiş Servqual Analizinin Kalite Fonksiyon Yayılımına Uygulanarak Hizmet Kalitesinin İyileştirilmesi ve Bir Sağlık Kuruluşunda Uygulanması. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Demirbağ, Ş., & Çavdar, E. (2016). Kalite Fonksiyon Yayılımı Planlama Matrisinde Kano Modelinin Kullanılması: Akıllı Telefonlar Üzerine Bir Uygulama. Ege Akademik Bakış, 211-226. Guinta, L. R., & Praizler, N. C. (1993). The QFD Book: The Team Approach to Solving Problems and Satisfying Customers Through Quality Function Deployement. New York: Amacom Books. Hill, Y., Lomas, L., & MacGregor, J. (2003). Students’ Perceptions of Quality in Higher Education. Quality Assurance in Education, 15-20. Hong, S., Lee, K., Seol, E., & Young, S. (2016). Safety perceptions of Training Pilots Based on Training Institution and Experience. Journal of Air Transport, 213-221. International Air Transport Association. (2018). How Worried Shoul We Be About Turkey? Montreal. International Civil Aviation Organization. (2018). Annex-1 Personnel Licensing. Montréal, Quebec, Canada. İslamoğlu, A. H., & Alnıaçık, Ü. (2016). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım. Kano, N., Seraku, N., Takahashi, F., & Tsuji, S. (1984). Attractive Quality and Must-be Quality. Japanese Society for Quality Control, 147-156. Kano. (2001). Life Cycle and Creation of Attractive Quality. 4th International QMOD Conference Kavak, B. (2013). Pazarlama ve Pazar Araştırmaları-Tasarım ve Analiz. Ankara: Detay Yayıncılık. Kelesbayev, D. (2014). Kano Modelinin Kalite Fonksiyon Yayılımı ile Bütünleştirilmesi ve Üniversite Öğrencilerine Yönelik Bir Uygulama. Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi. Kiewra, K. (2002). How classroom teachers can help students learn and teach them how to learn. Theory Into Practice, 41(2), 71-80. Lintern, G., Rescoe, S. N., Koonce, J. M., & Segal, L. D. (1990). Transfer of Landing Skills in Beginning Deployement. Technovation, 25-38. Lofgren, M., & Witell, L. (2005). Kano's Theory of Attractive Quality and Packaging. Quality Management Journal, 7-20. Matzler, K., & Hinterhuber, H. H. (1998). How to Make Product Development Projects More Successful by Integrating Kano's Model of Customer Satisfaction into Quality Function Quality Management and Organizational Development. Sweden: Linköpings Universitet. Niemczyk, M. (2008). Student approaches to learning in aviation contexts. Journal of Aviation/Aerospace Education & Research, 18(1), 7 Niemczyk, M., & Ulrich, J. W. (2018). Motivation and learning strategies influencing performance in an aviation course. The Collegiate Aviation Review International, 27(1). Olson, R., & Austin, J. (2006). Performance-Based Evaluation of Flight Student LandingsÇ Implications for Risk Management. The International Journal of Aviation Psychology, 97-112. Pintrich, P. & Garcia, T. (1994). Self-regulated learning in college students: Knowledge, strategies, and motivation. In P. R Pintrich, D. R Brown, C. E. Weinstein (Eds.), Students motivation, cognition, and learning: Essays in honor of Wilbert J. McKeachie, (pp. 1 13-133). Pintrich, P. R. (1995). Understanding self-regulated learning. In P. Pintrich (Ed.), Understanding Self-regluted Learning (pp. 3-12). San Francisco: Jossey-Bass Publishers. Polstra, P. (2012). Examining the Effect of Instructor Experience on Flight Training Tİme. Scottsdale: Northcentral University. Sallis, E. (2014). Total Quality Management in Education. New York: Routledge. Shahin, A., Pourhamidi, M., Antony, J., & Park, S. H. (2013). Typology of Kano Models: A Critical Review of Literature and Proposition of A Revised Model. International Journal of Quality & Reliability Management, 314-358. Sofyalıoğlu, Ç., & Tunail, İ. (2012). Kano Modelinin Kalite Fonksiyon Göçerimi Planlama Matrisinde Kullanımı. Ege Akademik Bakış, 125-135. Tontini, G. (2007). Integrating the Kano Model and QFD for Designing New Products. Total Quality Management, 599-612. Uslu, M. (2018). Türkiye'de Pilotaj ve Hava Trafik Kontrol Alanında Eğitim Veren Üniversitelerin İngilizce Ders İçeriklerinin ICAO Dil Yeterlilik Kriterlerine Göre İncelenmesi. Sürdürülebilir Havacılık Araştırmaları Dergisi, 42-54. Weinstein, C. E., & Meyer. D. K. (1991). Cognitive learning strategies and college teaching. New directions for teaching and learning, 45, 15-26. Yükseköğretim Kurulu. (2020, 01 25). YÖK Lisans Atlası. Yükseköğretim Program Atlası: https://yokatlas.yok.gov.tr/ adresinden alındı.