Özel Eğitim Öğrencilerinin Okuduğunu Anlama Becerilerini Geliştirmede Teknoloji Destekli Öğretimin Etkisi

Abstract

Yapılan bu çalışma özel eğitim öğrencilerinin okuduğunu anlama becerilerini geliştirmede teknoloji destekli öğretimin etkisini tespit etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla deney ve kontrol gruplarından oluşan 20 hafif zihinsel gereksinimi olan 6. sınıf öğrencisinin okuduğunu anlama düzeyi nicel araştırma yöntemlerinden olan ön test-son test kontrol gruplu seçkisiz deneysel desen modeline göre tasarlanan verilerle incelenmiştir. 2018 Türkçe Dersi Öğretim Programı’nda yer alan bilgilendirici, hikâye edici ve şiir metin türlerinin alt türleri olan dokuz metin türüne uygun olarak seçilen metinler haftalık periyotlarla öğrencilere sunulmuştur. Metinler birbirine denk olan bu gruplardan deney grubu öğrencilerine etkileşimli tahta aracılığıyla kontrol grubu öğrencilerine ise akıllı tahta kullanılmadan geleneksel öğretim yöntemleri ile sunulmuştur. Metinler işlendikten sonra öğrencilere her birisi beş sorudan oluşup 100 puan üzerinden değerlendirilen Okuduğunu Anlama Başarı Testi uygulanmıştır. Yapılan en son Okuduğunu Anlama Başarı Testinin ardından iki hafta sonra Kalıcılık Testi yardımıyla öğrencilerin okudukları metinleri anlamlandırma düzeyleri analiz edilmiştir. Araştırma bulguları sonucunda, deney ve kontrol grubu öğrencilerinin ön test puanları arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Fakat Kalıcılık Testi puanları karşılaştırıldığında deney grubu ve kontrol grubu öğrencilerinin puanları arasında istatistiki açıdan pozitif yönde anlamlı bir fark bulunmuştur. Araştırma sonucunda deney grubunda bulunan öğrencilerin kalıcılık testi puanlarının kontrol grubunda bulunan öğrencilerin puanlarından daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.

Keywords

• Gereksinim
• Okuduğunu Anlama
• Özel Eğitim
• Teknoloji

The Effect of Technology-Supported Instruction on Improving Special Education Students' Reading Comprehension Skills

Abstract

This study was carried out in order to determine the effect of technology-supported education on developing special education students' reading comprehension skills. For this purpose, the reading comprehension level of 20 students with mild mental needs, consisting of experimental and control groups, was examined with the data designed according to the random experimental design model with pre-test and post-test control group. The texts selected in accordance with the nine text types in the 2018 Turkish Language Curriculum were presented to the students on a weekly basis. The texts were presented to the experimental group students from the groups with equivalent texts via the interactive whiteboard, and the control group students by traditional teaching methods without using smartboards. After the texts were treated, the Reading Comprehension Achievement Test was applied to the students, each consisting of five questions and evaluated over 100 points. Two weeks after the last test, students' comprehension levels of the texts they read were analyzed with the help of the Retention Test. As a result of the research findings, no significant difference was found between the pre-test scores of the experimental and control group students. However, when the Retention Test scores were compared, a positive significant difference was found between the scores of the students in the experimental group and the control group. As a result of the research, it was determined that the permanence test scores of the students in the experimental group were higher than the scores of the students in the control group.

Keywords

• Requirement
• Reading Comprehension
• Special Education
• Technology

References

1. Ağın Haykır, H., Kaplan, H., Kıryar, A., Tarakçı, R. ve Üstün, E. (2018). 5. sınıf Türkçe ders kitabı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
2. Akın, U. (2020). Öğrenme güçlüğü riski olan öğrencilerin akıcı okuma ve okuduğunu anlama becerilerinde zenginleştirilmiş okuma becerileri müdahale paketinin etkililiği: Müdahaleye tepki modeli düzey-II yaklaşımı uygulaması (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
3. Akkaya, A. (2013). Türkçe derslerinde ders kitabı dışında görsel öge kullanmaya ilişkin Türkçe öğretmenlerinin görüşlerinin incelenmesi. Turkish Studies, 8(9), 471-479. DOI: 10.7827/TurkishStudies.5562
4. Atak, A. O. (2019). İnsani değerler eğitimi. http://www.insanidegerleregitimi.com/sayfa.php?degerID=4 adresinden 11 Temmuz 2019 tarihinde alındı.
5. Ataşçi, A. (2019). 4. sınıf Türkçe ders kitabı. Ankara: Koza Yayınları.
6. Bayrakdar, U. ve Çuhadar, C. (2015). İşitme engelliler okullarında bilgi ve iletişim teknolojilerinin öğretim amaçlı kullanımının incelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 172-191.
7. Belet Boyacı, Ş. ve Güner Özer, M. (2019). Öğrenmenin geleceği: 21. yüzyıl becerileri perspektifiyle Türkçe dersi öğretim programları. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 9(2), 708-738. DOI: 10.18039/ajesi.578170
8. Büyüköztürk, Ş. (2001). Deneysel desenler öntest-sontest kontrol grubu desen ve veri analizi. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

9. Canbazoğlu Bilici, S. (2019). Örnekleme yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
10. Çakmak, M., Özdaş, F. ve Akın, M. A. (2020). Learning how to learn scale a study of validity and reliability. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 15(3), 438–455. DOI: 10.29329/epasr.2020.270.21
11. Çakmak, M., Özdaş, F. ve Öter, Ö. M. (2017). Öğretmen görüşlerine göre ortaokul öğretim programlarındaki değerlerin kazandırılma düzeyinin incelenmesi. Asos Journal, 5(63), 193-206.
12. Çoban, S. (2012). Uzaktan ve teknoloji destekli eğitimin gelişimi. İstanbul: XVI. Türkiye’de İnternet Konferansı Bildiri Kitabı.
13. Dağlarca, F. H. (2012). Bütün şiirleri 3. Ankara: Yapı Kredi Yayınları.
14. Dargut, T. ve Çelik, G. (2014). Türkçe öğretmeni adaylarının eğitimde teknoloji kullanımına ilişkin tutum ve düşünceleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(2), 28-41. DOI: 10.16916/aded.04927
15. Demir, M. (2019). Fen bilimleri dersinde akıllı tahta kullanımının köy okullarında öğrencilerin akademik başarılarına, öğrendikleri bilgilerin kalıcılığına ve derse yönelik tutumlarına etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Niğde Ömer Halis Demir Üniversitesi, Niğde.
16. Epçaçan, C. ve Erzen, M. (2008). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programının değerlendirilmesi. Journal of International Social Research, 1(4), 182-202.
17. Ertuna, S. (2019). 2. sınıf Tüm dersler süper kitap. İstanbul: Okyanus Yayıncılık.
18. Evran Acar, F. (2010). Sınıf öğretmenliği programından mezun olan öğretmenlerin Türkçe dersine ilişkin yeterliklerinin değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(1), 89-115.
19. Fraenkel, J. R. ve Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate research in education. Boston: McGraw-Hill.
20. Göçer, A. (2012). Dil-Kültür ilişkisi ve etkileşimi üzerine. Türk Dili, (729), 50-57.
21. Göksu, İ. ve Bolat, Y. (2020). Teknoloji kullanımı Türkiye'de öğrencilerin akademik başarılarını etkiliyor mu? Bir meta-analiz çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 10(1), 138-176. DOI: 10.17943/etku.614505
22. Göksu, İ. ve Gülcü, A. (2016). Ortaokul ve liselerde uygulanan destekleme kurslarıyla ilgili öğretmen görüşleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 153-171.
23. Heinich, R., Molenda, M., Russell, J. D. ve Smaldino, S. E. (2002). Instructional media and technologies for learning. New Jersey: Pearson.
24. Hiçyılmaz, Y.ve Kayserili, M. E. (2017). Görsel sanatlar dersinde akıllı tahta kullanımına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 56-75.
25. Kabakçı, I. ve Odabaşı, H. F. (2004). Teknolojiyi kullanmak ve teknogerçekçi olabilmek. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 19-27.
26. Kanar, N. (2009). Masal örnekleri. https://www.liseedebiyat.com/index.php/ders-notlari/37-9-sinif-dl-ve-anlatim/1155-masal-oernekler.html adresinden 18 Temmuz 2019 tarihinde alındı.
27. Kaplan, G. ve Tekinarslan, İ. (2013). Zihinsel yetersizliği olan ve olmayan öğrencilerin astronomi kavramlarındaki bilgi düzeylerinin karşılaştırılması. İlköğretim Online, 12(2), 614-627.
28. Kaşdemir, B. (2020). Özel öğrenme güçlüğü olan bir öğrencinin okuduğunu anlama becerisinin tahmin-inceleme-özetleme-örgütleme-değerlendirme (TİÖD) okuduğunu anlama stratejisi ile geliştirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi, Zonguldak.
29. Kuday, N. (2020). Okul yöneticilerinin teknoloji kaynaklı strese ilişkin görüşlerinin çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Harran Üniversitesi, Şanlıurfa.
30. La Fontaine, J. (2011). La Fontaine'den masallar-2. Ankara: Yapı Kredi Yayınları.
31. Lee, M. ve Winzenried, A. (2009). The use of instructional technology in schools, lessons to be learned. Victoria: Acer.
32. Millî Eğitim Bakanlığı (2010). Özel eğitim hizmetleri tanıtım el kitabı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı.
33. Millî Eğitim Bakanlığı (2020). Özel eğitim hizmetleri yönetmeliği. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı. https://orgm.meb.gov.tr/www/mevzuat/icerik/608
34. Özdaş, F. ve Çakmak, M. (2018). Öğretmen adaylarının öğretmenlik uygulaması dersine ilişkin metaforik algıları. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 7(4), 2747–2766.
35. Özdemir, R., Kisaç, B., Ünlü, E. ve Kaplan, G. (2020). The investigatıon of quality indicators of individualized education plan prepared in public schools. European Journal of Special Education Research, 6(1), 129-141. DOI: 10.46827/ejse.v6i1.3164
36. Özmen, H. (2004). Fen öğretiminde öğrenme teorileri ve teknoloji destekli yapılandırmacı (Constructivist) öğrenme. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 3(1), 100-111.
37. Patton, M. (2014). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice. Thousand Oaks, United States: SAGE Publications Inc.
38. Subakan, Y. ve Koç, M. (2019). Özel eğitim gereksinimli bireylerin gelişim ve eğitimlerinde kullanılan mobil cihazlar ve yazılımlar. Bilim, Eğitim, Sanat ve Teknoloji Dergisi, 3(2), 51-61. DOI: 10.46328/seat.v3i2.29
39. Şahin, D. ve Bayramoğlu, C. D. (2016). 2015 Türkçe öğretim programının metin tür ve tema seçimi bakımından değerlendirilmesi. Turkish Studies, 11(3), 2095-2130. DOI: 10.7827/TurkishStudies.9289
40. Şahin, F. (2018). Çoklu ortam materyallerinin okuma-yazma güçlüğü çeken öğrencilerin okuma-yazma becerileri üzerideki etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Amasya Üniversitesi, Amasya.
41. Şanal, S. Ö., Güler, T. D. ve Erdem, M. (2018). Özel eğitimde öğretim teknolojisi araştırmaları: Türkiye örneklemi. Eğitim Teknolojileri Okumaları. İçinde TOJET, 408-424.
42. Şirin, M. R. (2011). Doğuran kazan. İstanbul: Erdem Çocuk Yayınları.
43. Tezcan, M. (1996). Eğitim sosyolojisi. Ankara: Feryal Matbaası.