Islamic Insurance and Takaful Insurance Models

Öz

Abstract: Since the early ages, people have developed many institutions related to risk sharing and social solidarity. The most advanced of these is the current insurance system. The existence of social security institutions has been known in Islamic societies since the first day. In Islamic law, there are many practices that recall insurance in the theoretical and historical context. One of the concepts in present day is takaful. Takaful is an insurance system based on Islamic principles. There are several models that enable Takaful insurance to operate. One of them is the hybrid model that combines mudaraba and wakalah. The participation of the participants in the system and the directing of the income are done as in the previous systems. In the hybrid takaful model, the takaful operator receives a percentage of the participants’ donations. This part is like the wakalah model. However, it also receives a predetermined percentage of the income from investments. This includes the mudaraba takaful, resulting in a hybrid takaful model. Conventional insurance systems are considered contrary to Islamic principles due to haram, interest (riba), gambling and risk. For this reason, the conventional insurance system cannot adequately address those who adopt an Islamic perspective. This situation hinders the development of insurance in countries that adopt Islamic principles. In this study, the functioning of takaful insurance in the hybrid model center will be discussed. In addition, the legitimacy of takaful will be examined according to the current insurance system in terms of fiqh.

Anahtar Kelimeler

• Islamic Insurance
• takaful
• mudaraba
• wakalah
• hybrid model.

Kaynakça

1. Aksoy, Mehmet Ali, “Türkiye’de Katılım Sigortacılığı”, Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi-Hukuk Fakültesi Dergisi C. XXII, Y. 2018, Sayı. 2., s. 3-36.
2. Apaydın, H. Yunus, “Fesâd”, DİA, 12/417-421, https://islamansiklopedisi.org.tr/fesad--fikih (23.09.2021).
3. Arseven, Haydar, Sigorta Hukuku, Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul 1991.
4. Atabek, Reşat, Sigorta Hukuku, İstanbul: Duygu matbaası, 1950.
5. Atalay, Merve, Türk Hukukunda Sigorta Sözleşmesi, Yüksek Lisans Tezi, KTO Karatay Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya 2019.
6. Aybakan, “Vekalet”, DİA, 43/1-6, https://islamansiklopedisi.org.tr/vekalet (21.09.2021).
7. Aydemir, İsmail, “Hayat Sigortacılığında Tekaful (Katılım Sigortacılığı)”, Tekâfül Teori ve Uygulama, İstanbul: Ensar Neşriyat, 2017.
8. Bardakoğlu, Ali, “Kumar”, DİA, 26/364-367, https://islamansiklopedisi.org.tr/kumar (23.09.2021).

9. Beşer, Faruk, “İslâm Şeriatı Açısından Sigorta”, I. Uluslararası İslam Ticaret Hukukunun Günümüzdeki Meseleleri Kongresi, editör: Mehmet Bayyiğit, Konya, 1997, s. 844-874.
10. Çeker, Mustafa, Sigorta Hukuku, Karahan Kitabevi Adana 2021.
11. Dönmez, İbrahim Kâfi, “Garar”, DİA, 13/366-361. https://islamansiklopedisi.org.tr/garar (23.09.2021).
12. Erdoğan, Mehmet, Fıkıh ve Hukuk Terimleri Sözlüğü, İstanbul: Ensar Neşriyat 2005.
13. Fîrûzâbâdî, Mecdüddin Muhammed b. Yakub, el-Kâmûsu’l-muhît, I-IV, Beyrut, ts.
14. Görmüş, Şakir; Abayrak, Ahmet; Yabanlı, Aydın; Yaşayan ve Gelişen Katılım Bankacılığı, TKBB Yayınları, 2019, İstanbul.
15. Güney, Necmeddin, “Sigorta Akdi Bağlamında Tartışılan Garar, Kumar, Faiz ve Haksız Kazanç Unsurlarının Fıkhi Açıdan Değerlendirilmesi”, Yayınlanmamış kitap bölümü.
16. Güney, Necmeddin, Satım Akdi Özelinde İslam Borçlar Hukukunda Garar, Doktora tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi Temel İslâm Bilimleri Anabilim Dalı İslâm Hukuku Bilim Dalı, Konya 2013.
17. Gürbüz, Yunus Emre, “Tekafül (Katılım) Sigorta Sistemi ve Teorisi”, Tekâfül Teori ve Uygulama, İstanbul: Ensar Neşriyat, 2017.
18. Hacak, Hasan – Gürbüz, Yunus Emre, “İslami Finansta Sigorta ve Katılım Sigortası (Tekâfül)”, Yaşayan ve gelişen katılım bankacılığı, editör: Şakir Görmüş, Ahmet Albayrak, Aydın Yabanlı, İstanbul: TKBB (Türkiye Katılım Bankaları Birliği) Yayınları, 2019.
19. Hacak, Hasan, “İslâm Hukukunda Sigorta ve Fıkıh Bilginlerinin Sigortaya Yaklaşımının Genel Bir Değerlendirmesi”, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2006/1, sayı: 30, s. 21-50.
20. Heyet: el-Me‘ayîru’ş-Şer‘iyye (AAOIFI), Hey’etü’l-Muhasebe ve’l-Murâce‘a li’l-Müessesâti’l-Mâliyyeti’l-İslâmiyye, Manama, 2010.
21. https://kurul.diyanet.gov.tr/Karar-Mutalaa-Cevap/3656/sigortanin-dini-hukmu (Erişim Tarihi: 01.09.2021)
22. https://tsb.org.tr/tr (Erişim Tarihi: 22.09.2021.)
23. İbn Âbidîn, Reddü’l-muhtâr, İstanbul 1984.
24. İbn Kudâme, Muvaffakuddîn, el-Muğnî, thk. Abdullah b. Abdulmuhsin et-Türkî ve Abdülfettah Muhammed el-Hulv, Riyad 1417/1997, I-XV.
25. İbn Manzur, Muhammed b. Mükerrem, Lisânü'l-Arab, c. V, Beyrut 1990
26. Kallek, Cengiz: “Mudarebe”, DİA, 30/359-363. https://islamansiklopedisi.org.tr/mudarebe (23.10.2021).