Hidrosefalili Çocuğa Sahip Ebeveynlerin Yaşam Kalitesi ve Hemşirenin Rolü
Abstract
Hidrosefali, beyin omurilik sıvısının (BOS) salgılanması ve emilimi arasındaki çeşitli nedenlere bağlı dengenin bozulması sonucu ventriküler sistemin genişlemesi ve beyin dokusuna baskı yapması ile seyreden ve çocuk ve aileyi yaşam boyu etkileyen bir durumdur. Dünya genelinde 1000’de 3-4 olarak görülmektedir. Cerrahi tedavide ventrikülo-peritoneal şant tercih edilir. Çocuklarda şant takılmasını izleyen ilk yıl içinde şantın çalışmama oranı %40’tır. Buna sıklıkla, şant enfeksiyonu, şantın tıkanması ve şantın yetersiz fonksiyon görmesi neden olmaktadır. Tedavi sonrası ilk bir yılda bu tür komplikasyonlara bağlı çocukların hastaneye sık yatırılması, çocuk ve ailenin yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. Bu süreçte aileler, fiziksel, duygusal, sosyo-ekonomik pek çok sorunla karşılaşmaktadır. Hemşirelere çocuk ve ailelerin bu sorunlarla başa çıkmalarında önemli roller düşmektedir. Yeni tanı alma durumunda, aile olayı anlamakta zorlanır, konuyu öğrendikçe en sık beyin hasarı, zekâ geriliği veya diğer kalıcı komplikasyonlardan korkar. Hemşireler, ailelerin sorunu anlamaları ve komplikasyonların önlenmesi konusunda eğitim ve çocuk ve ailenin yaşam kalitesinin artırılmasında gerekli sosyal desteği sağlamada en yakın sağlık çalışanıdır. Bu derleme makalede hidrosefalinin nedenleri, tedavi yaklaşımları, komplikasyonlar, çocuk ve ailenin yaşam kalitesi ve hemşirelik rolleri tartışılmıştır.
Keywords
References
- Referans1. Erbaş A, Bulut H. Şanti Olan Hidrosefalili Çocuklara Sahip Ailelerin Yaşadiklari Güçlükler. Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi.2017;2(2): 9-19.
- Referans2. Gürol A, Erdem Y,Taşbaşı FY. The Experienced Problems of Mothers Having Children with Hydrocephalus: A Qualitative Study. International Journal of Caring Sciences. 2015;8 (2): 435.
- Referans3. Resendiz C. Myelomeningocele and the Neuropsychological Functioning of Bilingual Children (2011). Loma Linda University Electronic Theses, Dissertations & Projects. 59. http://scholarsrepository.llu.edu/etd/59.
- Referans4. Garne E, Loane M, Addor MC, Boyd PA, Barisic I, Dolk H. Congenital hydrocephalus–prevalence, prenatal diagnosis and outcome of pregnancy in four european regions. Europena Journal of Paediatric Neurology. 2010;14(2):150-155.
- Referans5. Persson EK, Hagberg G, Uvebrant P. Hydrocephalus prevalence and outcome in a population‐based cohort of children born in 1989–1998. Acta Paediatrica. 2005;94(6):726-732.
- Referans6. Freeborn D, Mandleco BL: Neurological Alterations, “Potts NL, Mandleco BL (eds): Pediatric Nursing: Caring for Children and Their Families, 3. baskı” kitabından s.1206-13, Cengage Learning Pres, Canada (2012).
- Referans7. Warf BC. Pediatric hydrocephalus in East Africa: prevalence, causes, treatments, and strategies for the future. World Neurosurg. 2010;73(4):296-300
- Referans8. Tully HM, Capote RT, Saltzman BS. Maternal and infant factors associated with infancy onset hydrocephalus in Washington State. Pediatr Neurol. 2015;52(3):320-531.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Health Care Administration
Journal Section
Review
Authors
Yurdagül Erdem
*
0000-0002-9209-9890
Türkiye
Publication Date
August 31, 2019
Submission Date
February 18, 2019
Acceptance Date
June 28, 2019
Published in Issue
Year 2019 Volume: 8 Number: 2
