The Productivity Level of Healthcare Workers and Related Factors: A Sample of a Private Hospital

Abstract

Aim: The aim of this study is to determine the productivity levels and related factors of healthcare workers working in a private hospital in Karabuk. Materials and Methods: The study group of the cross-sectional study consisted of 164 (91.11%) of 180 healthcare workers working in the health and auxiliary health services classes in the hospital. The dependent variable is the productivity level of healthcare workers. The independent variables are the characteristics of working conditions and personal rights, the levels of job stress, job insecurity and organizational commitment. Data collection tools were 1) descriptive questionnaire, 2) Endicott Job Productivity Scale, 3) Job Stress Scale, 4) Job Insecurity Scale, and 5) Organizational Commitment Scale. The data was analyzed using chi-square, Pearson correlation and Student's t tests. Results: The mean productivity score of workers was 21.41±13.90. The level of productivity was higher in those over 30 (61.11%), males (67.35%) and physicians (74.07%). Many variables related to the use of personal rights and working conditions were associated with the level of productivity (p<0.05). As the job stress score increases, the productivity level decreases (r=0.702, p=0.000); the productivity scores increased as job insecurity and organizational commitment scores increased (r=-0.398 p=0.000, r=-0.341 p=0.000 respectively). Conclusion: The study shows that private sector health workers are exposed to various psychosocial risk factors associated with their productivity. There is a need to improve the working conditions and personal rights of health workers within the framework of policies that center the worker health.

Keywords

• Health workers
• private health sector
• productivity

Sağlık Çalışanlarının Üretkenlik Düzeyi ve İlişkili Faktörler: Bir Özel Hastane Örneği

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Karabük’te bir özel hastanede görev yapan sağlık çalışanlarının üretkenlik düzeylerinin ve üretkenlik düzeyi ile ilişkili faktörlerin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel araştırmanın çalışma grubunu, hastanede sağlık ve yardımcı sağlık hizmetleri sınıflarında görev yapan toplam 180 sağlık çalışanının 164’ü (%91.11) oluşturdu. Çalışmanın bağımlı değişkeni, sağlık çalışanlarının üretkenlik düzeyidir. Bağımsız değişkenler ise çalışma koşulları ve özlük hakları ile ilgili özellikler, iş stresi, iş güvencesizliği ve örgütsel bağlılık düzeyleridir. Veri toplama aracı olarak 1) tanımlayıcı soru formu, 2) Endicott İşte Üretkenlik Ölçeği, 3) İş Stresi Ölçeği, 4) İş Güvencesizliği Ölçeği ve 5) Örgütsel Bağlılık Ölçeği kullanıldı. Verilerin analizinde ki-kare, Pearson korelasyon ve Student’s t testleri kullanıldı. Bulgular: Sağlık çalışanlarının üretkenlik puanı ortalaması 21.41±13.90 idi. Üretkenlik düzeyi 30 yaşın üstünde (%61.11), erkeklerde (%67.35) ve hekimlerde (%74.07) yüksekti. Özlük haklarının kullanımı ve çalışma koşulları ile ilgili pek çok değişken, üretkenlik düzeyi ile ilişkili idi (p<0,05). İş stresi puanı yükseldikçe üretkenlik düzeyi düşerken (r=0.702, p=0.000); iş güvencesizliği ve örgütsel bağlılık puanı yükseldikçe üretkenlik artıyordu (sırasıyla r=-0.398 p= 0.000, r=-0.398, p<0.001, r=-0.341 p=0.000). Sonuç: Çalışma, özel sektör sağlık çalışanlarının üretkenliği ile ilişkili olan çeşitli psikososyal risk faktörüne maruz kaldığını göstermektedir. İşçi sağlığını merkeze alan politikalar çerçevesinde, sağlık çalışanlarının çalışma koşullarının ve özlük haklarının iyileştirilmesine gereksinim vardır.

Keywords

• Sağlık çalışanı
• özel sağlık sektörü
• üretkenlik

Supporting Institution

Yoktur

References

1. Aksoy, C.C., Taşpınar, B., Okur, İ., Kurt, G., & Taşpınar, F. (2017). Fizyoterapistlerde mobbing maruziyeti ve iş üretkenliğinin incelenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(1), 20-27.
2. Allen, N., & Meyer, J. (1990). The Measurement and antecedents of affective, continuance and normative commitment to the organization. Journal of Occupational Psychology, 63, 1-18.
3. Annagür, B. (2010). Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet: risk faktörleri, etkileri, değerlendirilmesi ve önlenmesi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 2(2), 161-173.
4. Baltaş, Z. (1998). Standardization of the Perceived Stress Scale: perceived stress in Turkish middle managers. Stress and Anxiety Research Society. 19. International Conference, Boğaziçi University, İstanbul.
5. Baysal, A.C., & Paksoy, M. (1999). Mesleğe ve örgüte bağlılığın çok yönlü incelenmesinde Meyer-Allen Modeli. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 28(1), 7-15.
6. Cameron,S.J., Horsburgh, M.E., & Armstrong-Stassen, M. (1994). Effects of downsizing on RNs and RNAs in community hospitals. Working Paper Series 94–6. Hamilton, Ontario, McMaster University and University of Toronto, Nursing Effectiveness, Utilization and Outcomes Research Unit.
7. Cohen, S., Kamarck, T., & Mermelstein, R. (1983). A global measure of perceived stress. Journal of Health and Social Behavior, 24(4), 385–396.
8. Çöl, SÖ. (2008). İşyerinde psikolojik şiddet: Hastane çalışanları üzerine bir araştırma. Çalışma ve Toplum Dergisi, 4, 107-134.

9. Demirel Y. (2009). Örgütsel bağlılık ve üretkenlik karşıtı davranışlar arasındaki ilişkiye kavramsal yaklaşım İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 8(15), 115-132.
10. Dikmetaş, E., Top, M., & Ergin, G. (2011). Asistan hekimlerin tükenmişlik ve mobbing düzeylerinin incelenmesi. Türk Psikiyatri Dergisi, 22(3), 137-149.
11. Endicott, J., & Nee, J. (1997). Endicott Work Productivity Scale (EWPS): a new measure to assess treatment effects. Assessment Measures For Clinical Studies Psychopharmacology Bulletın, 33(1), 13-16.
12. Erşan, E.E., Yıldırım, G., Doğan, O., & Doğan, S. (2013). Sağlık çalışanlarının iş doyumu ve algılanan iş stresi ile aralarındaki ilişkinin incelenmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 14, 115-121.
13. Eti, S. (2016). Üniversitelerdeki akademik üretkenliğe etki eden faktörlerin incelenmesi. Journal of Behavior at Work, 1(1), 67-73.
14. Işık Yavuz, C. (2016). Sağlık emekçilerinin durumu üzerine. Türk Tabipleri Birliği Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi. 16, 60-61.
15. Gül, H. (2007). İş stresi, örgütsel sağlık ve performans arasındaki ilişkiler: Bir alan araştırması. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2007(2), 318-332.
16. Hoş, C., & Oksay, A. (2015). Hemşirelerde örgütsel bağlılık ile iş tatmini ilişkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(4), 1-24.
17. Kulakçı, H., Ayyıldız, T, Veren, F., Kalıncı, N., & Topan, A. (2015). Zonguldak il merkezi kamu hastaneleri’nde çalışan ebe ve hemşirelerin mobbing ve tükenmişlik düzeylerinin ve bunları etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 12 (2), 133-141.
18. Özcan, N.K., & Bilin, H. (2011). Türkiye’de sağlık çalışanlarına yönelik şiddet: Sistematik derleme. Turkiye Klinikleri J Med Sci, 31(6), 1442-1456.
19. Özdemir, R., & Türk, M. (2019). Sağlık çalışanlarının sağlığı. In M.G. Özentürk, U. Yücel, & R. Meseri (Eds.), Ebelik ve Toplum Sağlığı (pp.131-143). Ankara Nobel Türk Kitapevleri.
20. Özdemir, R., Ural, S., Çınar, M., Nabel, E.B, & Yıldırım, H. (2015). Birinci basamak sağlık çalışanlarının iş doyumu ve tükenmişlik düzeylerinin belirleyicileri: Karabük ili örneği. Toplum ve Hekim Dergisi, 30(2), 150-160.
21. Özkan, Ö., & Emiroğlu, O.N. (2006). Hastane sağlık çalışanlarına yönelik işçi sağlığı ve iş güvenliği hizmetleri. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 10 (3), 43-51.
22. Özkan, Ö., Kan-Öntürk, Z., Himmetoğlu, R., Artan, A., & Güldibi, Ö. (2009). Üç kamu hastanesinde sözleşmeli çalışan hemşirelerde iş güvencesizliği ve sağlık durumları arasındaki ilişki. Türk Tabipleri Birliği Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi, Temmuz-Ağustos-Eylül 33, 42-47.
23. Özkan Ö, Koçyiğit Z, & Şen Ü. (2013). Özel hastanelerde çalışan hemşirelerin algılanan iş ve gelir güvencesizliği ile çalışma koşulları. Cumhuriyet Hemşirelik Dergisi, 2(1), 15-25.
24. Özyaman-Boya, F. (2007). Hemsirelerde is güvencesi algısı ve anksiyete ve depresyon düzeylerine etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Doktora Tezi, İzmir.
25. Tel, H., Karadağ, M., Tel, H., & Aydın, Ş. (2003). Sağlık çalışanlarının çalışma ortamındaki stres yaşantıları ile baş etme durumlarının belirlenmesi. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 2, 13-23.
26. Tutar, H. (2007). Erzurum’da devlet ve özel hastanelerde çalışan sağlık personelinin işlem adaleti, iş tatmini ve duygusal bağlılık durumlarının incelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, 12(3), 97-120.
27. Uğuz, Ş., İnanç B.Y., Yerlikaya, E., & Aydın, H. (2004). Endicott İşte Üretkenlik Ölçeği’nin Türk toplumunda geçerlilik ve güvenilirliğinin değerlendirilmesi. Türk Psikiyatri Dergisi, 15(3), 209-214.
28. Uysal ŞA, Keklik B, Erdem R, & Çelik R. (2012). Hastane yöneticilerinin liderlik özellikleri ile çalışanların iş üretkenlik düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 15(1), 25-57.
29. Yurtsızoğlu, Z., & Kılıçaslan, Y. (2016). Türkiye hizmet sektöründe yapısal değişim ve üretkenlik. Ege Akademik Bakış, 17(2), 215-228.
30. Zeytinoğlu, I. U., Denton, M., Davies, S., Baumann, A., Blythe, J., & Boos, L. (2007). Associations between work ıntensification, stress and job satisfaction: The case of nurses in Ontario. Industrial Relations, 62(2), 201-225.