Research Article

Türkiye’de yetiştirilen farklı fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotiplerinin genetik çeşitlilik analizi

Volume: 16 Number: 1 April 15, 2023
TR EN

Türkiye’de yetiştirilen farklı fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotiplerinin genetik çeşitlilik analizi

Abstract

Fabaceae (Baklagiller) üyesi olan Phaseolus vulgaris L. (fasulye), Türkiye ve dünyada yaygın olarak kullanıma sahip önemli bir tarım bitkisidir. Fasulye üretiminde verimliliği arttırmaya yönelik ıslah çalışmaları yapılmakta ve fasulye genotiplerinin genetik çeşitliliğine yönelik analizler, bu çalışmalar için uygun ebeveynlerin seçimine katkı sağlamaktadır. Ebeveyn seçiminde kullanılan geleneksel yöntemler, uzun zaman ve işçilik maliyetleri nedeniyle pratik değildir. DNA tabanlı markörlerin kullanıldığı moleküler yöntemler, genetik benzerlik ve farkları belirlemede oldukça başarılı olup geleneksel yöntemlere göre daha hızlı ve etkilidirler. RAPD (rastgele çoğaltılmış polimorfik DNA) markörleri, tür içi genetik çeşitliliği belirlemede yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye’de yetiştirilen otuz yedi adet fasulye (P. vulgaris) genotipi ve dış grup olarak ateş fasulyesi (Phaseolus coccineus L.) kullanılmıştır. İzole edilen bitki DNA'ları, RAPD markörleri kullanılarak PCR (polimeraz zincir reaksiyonu) yöntemiyle çoğaltılmıştır. PCR bant profilleri Phoretix 1D Pro yazılımı kullanılarak analiz edilmiştir. Fasulye genotipleri arasındaki genetik çeşitliliği gösteren dendrogram, MEGA 6.0 yazılımı ile UPGMA (aritmetik ortalamalı ağırlıksız çift grup yöntemi) kümeleme analiz yöntemi kullanılarak oluşturulmuştur. Dendrogramda P. coccineus genotipinin diğer fasulye genotiplerinden ayrı olarak dallandığı görülmüş ve RAPD-PCR yöntemiyle elde edilen genetik çeşitlilik verilerinin fasulye ıslah çalışmalarında etkin olarak kullanılabileceği anlaşılmıştır.

Keywords

References

  1. [1] Madakbaş S.Y. & Ergin, M. (2011). Morphological and phenological characterization of Turkish bean (Phaseolus vulgaris L.) genotypes and their present variation states. African Journal of Agricultural Research, 6(28), 6155-6166.114. https://doi.org/10.5897/AJAR11.1361
  2. [2] Górna, B., Szpakowska, M., JNowak, J., & Hołubowicz, R. (2016). Selected breeding characters and seed protein content of adzuki bean (Phaseolus angularis W.H. White) grown in central Europe. Acta Agroph., 23(4), 569-582.
  3. [3] Dupliak O., Barban O., & Pysarets M. (2021). Inheritance of the performance and its constituents by common bean (Phaseolus vulgaris l.) hybrids and lines. Селекціяі насінництво, 15-21.
  4. [4] Gepts P. (2001). The Encyclopedia of Life-Supporting Systems. In Tolba M.K. (eds.), Origins of plant agriculture and major crop plants in our fragile world (1st ed., pp. 629–637). Oxford, UK: EOLSS Publishers.
  5. [5] Kaçar, O., Çakmak, F., Çöplü, N., & Azkan, N. (2004). Bursa koşullarında bazı kuru fasulye çeşitlerinde (Phaseolus vulgaris L.) bakteri aşılama ve değişik azot dozlarının verim ve verim unsurları üzerine etkisinin belirlenmesi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 18 (1), 207-218.
  6. [6] Marotti, I., Bonetti, A., Minelli, M., Catizone, P., & Dinelli G. (2006). Characterization of some Italian common bean (Phaseolus vulgaris L.) landraces by RAPD, semi-random and ISSR molecular markers. Genetic Resources and Crop Evolution, 54 (1), 175-188.
  7. [7] Ekincialp, A., & Şensoy, S. (2018). Phenotypic and molecular determination of anthracnose disease resistance in Lake Van Basin’s bean genotypes (Phaseolus vulgaris L.). Legume Research, 41(1), 135-142.
  8. [8] Rossi, M., Bitocchi, E., Bellucci, E., Nanni, L., Rau, D., Attene, G., & Papa, R. (2009). Linkage disequilibrium and population structure in wild and domesticated populations of Phaseolus vulgaris L. Evol. Appl., 2, 504–522.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Biochemistry and Cell Biology (Other)

Journal Section

Research Article

Publication Date

April 15, 2023

Submission Date

October 11, 2022

Acceptance Date

February 19, 2023

Published in Issue

Year 2023 Volume: 16 Number: 1

APA
Şahin Hündürel, B., Poyraz, İ., & Atmaca, E. (2023). Türkiye’de yetiştirilen farklı fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotiplerinin genetik çeşitlilik analizi. Biological Diversity and Conservation, 16(1), 23-30. https://doi.org/10.46309/biodicon.2023.1187272
AMA
1.Şahin Hündürel B, Poyraz İ, Atmaca E. Türkiye’de yetiştirilen farklı fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotiplerinin genetik çeşitlilik analizi. BioDiCon. 2023;16(1):23-30. doi:10.46309/biodicon.2023.1187272
Chicago
Şahin Hündürel, Berru, İsmail Poyraz, and Evren Atmaca. 2023. “Türkiye’de Yetiştirilen Farklı Fasulye (Phaseolus Vulgaris L.) Genotiplerinin Genetik çeşitlilik Analizi”. Biological Diversity and Conservation 16 (1): 23-30. https://doi.org/10.46309/biodicon.2023.1187272.
EndNote
Şahin Hündürel B, Poyraz İ, Atmaca E (April 1, 2023) Türkiye’de yetiştirilen farklı fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotiplerinin genetik çeşitlilik analizi. Biological Diversity and Conservation 16 1 23–30.
IEEE
[1]B. Şahin Hündürel, İ. Poyraz, and E. Atmaca, “Türkiye’de yetiştirilen farklı fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotiplerinin genetik çeşitlilik analizi”, BioDiCon, vol. 16, no. 1, pp. 23–30, Apr. 2023, doi: 10.46309/biodicon.2023.1187272.
ISNAD
Şahin Hündürel, Berru - Poyraz, İsmail - Atmaca, Evren. “Türkiye’de Yetiştirilen Farklı Fasulye (Phaseolus Vulgaris L.) Genotiplerinin Genetik çeşitlilik Analizi”. Biological Diversity and Conservation 16/1 (April 1, 2023): 23-30. https://doi.org/10.46309/biodicon.2023.1187272.
JAMA
1.Şahin Hündürel B, Poyraz İ, Atmaca E. Türkiye’de yetiştirilen farklı fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotiplerinin genetik çeşitlilik analizi. BioDiCon. 2023;16:23–30.
MLA
Şahin Hündürel, Berru, et al. “Türkiye’de Yetiştirilen Farklı Fasulye (Phaseolus Vulgaris L.) Genotiplerinin Genetik çeşitlilik Analizi”. Biological Diversity and Conservation, vol. 16, no. 1, Apr. 2023, pp. 23-30, doi:10.46309/biodicon.2023.1187272.
Vancouver
1.Berru Şahin Hündürel, İsmail Poyraz, Evren Atmaca. Türkiye’de yetiştirilen farklı fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotiplerinin genetik çeşitlilik analizi. BioDiCon. 2023 Apr. 1;16(1):23-30. doi:10.46309/biodicon.2023.1187272

❖  Biological Diversity and Conservation (BioDiCon) is an international, peer-reviewed, open-access journal that publishes high-quality scientific research in biodiversity, conservation biology, ecology, life sciences, environmental sciences, and related health sciences.

❖  The journal is committed to maintaining the highest standards of publication ethics and follows the principles and guidelines of the Committee on Publication Ethics (COPE).

❖  All articles are published under the Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0) License.

❖  Only manuscripts written in clear and grammatically correct English are accepted.

❖   There is no article processing charge (APC).

❖  Indexes: Additional Web of Science Indexes: Zoological Record, TR Dizin, Medical Reads (RRS), CrossRef;10.46309/biodicon.



❖  Editorial Office

Biological Diversity and Conservation (BioDiCon)

Sazova Mahallesi, Ziraat Caddesi, No.277, F Blok, 26005 Tepebaşı-Eskişehir, Türkiye

Email: info@biodicon.com; biodicon@gmail.com

 Editor-in-Chief: Prof.Dr. Ersin YÜCEL (https://orcid.org/0000-0001-8274-7578)

Website: https://dergipark.org.tr/en/pub/biodicon; http://www.biodicon.com

Publication Start Date 2008 
Publisher: ERSİN YÜCEL (Publisher ID: F2600000047; DergiPark ID: 2067)